Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Субминиатюралық фотосурет – 35 мм пленкадан кіші өлшемді пленка материалдарын қолданатын фотосурет технологиялары мен әдістері, мысалы 16 мм, 9,5 мм, 17 мм немесе 17,5 мм пленкалар. Ол микроскоптық нысандарды ерекше кішкентай емес камерамен суретке түсіретін фотомикрографиядан өзгеше.
Subminiature photography is photographic technologies and techniques working with film material smaller in size than 35mm film, such as 16mm, 9.5mm, 17mm, or 17.5mm films. It is distinct from photomicrography, photographing microscopic subjects with a camera which is not particularly small.
Анықтама
Субминиатюра – "өлшемі қатты кішірейтілген", Оксфорд ағылшын сөздігі. Субминиатюралық камера – "миниатюралық камерадан" әлдеқайда кіші камералар класы. "Миниатюралық камера" термині бастапқыда 35 мм кинопленканы тұрақсыз фотосуреттерге пайдаланатын камераларды сипаттау үшін қолданылған; сондықтан 35 мм-ден кіші пленка қолданатын камералар "субминиатюра" деп аталды. Олардың ең кішілерін "ультраминиатюра" деп атайды. Губтік камералар және басқа да кішкентай цифрлық камералар олар пленка қолданбайтындықтан, осы санатқа кірмейді. Ең кішкентай субминиатюралық камералар, әсіресе Minox, тыңшылықпен байланысты. Қысқасы, кейбір адамдар "субминиатюралық камераны" 35 мм-ден кіші пленка қолданатын камера деп анықтайды (олардың кейбіреулері толық кадрлы 35 мм камералардан үлкен болса да), ал басқалары оны стандартты 35 мм форматтан (24x36 мм) кіші пленка форматы бар кез келген камера деп анықтайды (олардың кейбіреулері де толық кадрлы 35 мм камералардан үлкен болуы мүмкін).
Subminiature — "very much reduced in size", Oxford English Dictionary. A subminiature camera is a class of camera that is very much smaller than a "miniature camera". The term "miniature camera" was originally used to describe cameras using the 35 mm cine film as negative material for still photography; so cameras that used film smaller than 35mm were referred to as "sub miniature". The smallest of these are often referred to as "ultra miniature". Lipstick cameras and other small digital cameras are not included, because they don't use film. The smaller subminiature cameras, called ultraminiature cameras, particularly Minox, are associated with spying. In short, some people define "subminiature camera" as one that uses film smaller than 35mm (even though some of these cameras are larger than full framed 35mm cameras), but others define it any camera that has a film format smaller than the standard 35mm format of 24x36mm (even though some of these cameras are larger than full framed 35mm cameras).
Түрлері
Субминиатюрлық камералардың көптеген түрлері бар. Minox, одан кейін Tessina, GaMi, Rollei, Yashica, Mamiya, Gemflex, Stylophot және Minolta ең танымал өндірушілер болып табылады. Олардың барлығы шағын, дәлдікті камералар жасады және 2006 жылы бірнешеуі әлі де өндірісте болды, бірақ 2011 жылы тек Minox TLX моделі өндірісте болды. 2012 жылы өндіріс тоқтатылды. Кіші камералардың көбісі үшін пленка алу және өңдеу қиындық тудырады, өйткені олар енді өндірілмейді немесе қолдау таппайды. Көбіне өз пленкаларыңызды кесуді және үйде өңдеуді қажет етеді. Ең танымал субминиатюралық форматтар — Minox (8×11 мм), Kodak дискісі (8×10 мм), 16 мм (10×14 мм), Super 16 мм (12×17 мм), 110 пленка (13×17 мм), HIT камерасы үшін 17,5 мм (мысалы, TONE камерасы) және 24 мм пленкадағы әртүрлі пропорциялары бар Advanced Photo System (APS). Көптеген субминиатюралық камералар арзан және нашар сапалы болғандықтан (осылайша форматқа жаман даңқ әкелді), Minox, Gami, Edixa, Rollei, Pentax және Minolta сапалы камералар жасады, олар тіпті ұлғайтылған кезде де жақсы нәтижелерге қол жеткізді. Осы форматтардың кейбіреулерін немесе стандартты емес картридждерге стандартты кино пленкасын тиейтіндерін арнайы деп сипаттауға болады (мысалы, Minox немесе Sharan); жарты кадрлы 35 мм стандартты 35 мм пленканы қолданады; 110 және диск сияқты камералар бұқаралық нарыққа бағытталған. Бірінші субминиатюралық рефлекстік камера — 1961 жылы жасалған орыс Narciss камерасы. Бірінші рет 1930 жылдардың аяғында пайда болған, көбінесе жасырын камералар ретінде, субминиатюралық камералар Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін көп ұзамай танымал болды, өйткені көптеген тұтынушылар нарықтарына Германиядағы Petie сияқты кішкентай, арзан камералар қажет болды. Фридрих Кафтанскийдің Mini flex 1931 жылы жобаланған, ал нарықта 1933 жылы пайда болды. Уолтер Запптың Riga Minox 1938 жылы пайда болды. 1998 жылы Kodak компаниясы Kodak дискісі пленкасын өндіруді тоқтататынын мәлімдеді. 8x11 мм Minox пленка форматы бастапқы жобаланған мерзімінен әлдеқайда ұзақ уақыт бойы ерекше қызығушылықты сақтап келді, өйткені кез келген пленканы қайта пайдалануға болатын кассеталарға кесуге болады. Камераның пленка тасымалдау функциясы үшін пленкада тіректердің қажеті жоқ. Minox сонымен қатар күндіз кассеталармен толтырылатын, танымалдылығын жалғастырған және Minolta және Yashica өз үлгілері үшін көшіріп алған дамыту ыдысын ұсынды. Көптеген жылдар бойы субминиатюралық камералардың әртүрлі форматтары пайда болды және жаңа форматтар ескілерін ығыстырды. Көптеген үлкен форматты камералар, әсіресе 35 мм, өлшемдері мен салмағы жағынан кішірейді — ішінара тұтынушылардың кішкентай камераларға деген сұранысының арқасында — және кейбір субминиатюралық форматтарды алмастыра алды. Мысалы, Minox 35 және Olympus XA сияқты толық кадрлы 35 мм камералар мүмкіндігінше кішкентай етіп жасалды. Басқа субминиатюралық камералардың көпшілігі әлі де қолдануға болады, егер пленка қол жетімді болса, әсіресе егер фотограф өңдеуге дайын болса.
There are many subminiature camera types. Minox, followed by Tessina, GaMi, Rollei, Yashica, Mamiya, Gemflex,Stylophot and Minolta are the best known manufacturers. All made small, precision cameras and a few were still in production in 2006 but by 2011, only the Minox TLX model was still in production. Production stopped by 2012. Getting film and processing for most smaller cameras is a challenge as they are no longer manufactured or supported. Most require cutting your own film and home processing. The best known subminiature formats are—in increasing size—Minox (8×11 mm), Kodak disc (8×10 mm), 16 mm (10×14 mm), Super 16 mm (12×17 mm), 110 film (13×17 mm), 17.5mm for HIT camera( for example TONE camera), and the Advanced Photo System (APS) with different aspect ratios on 24 mm film. While many subminiature cameras were inexpensive and poorly manufactured (thus giving the format a bad name), Minox, Gami, Edixa, Rollei, Pentax and Minolta made quality cameras capable of producing fine results—even when enlarged. Some of these formats, or non standard cartridges loaded with an otherwise standard ciné format, are best described as specialised (e. g., Minox or Sharan); half frame 35 mm uses standard 35 mm film; cameras such as 110 and disc were aimed at the mass market. The first subminiature single lens reflex is the Russian Narciss camera produced in 1961 65. First making an appearance in the late 1930s, often as concealed cameras, sub miniature cameras became popular soon after WWII when many consumer markets required small, inexpensive cameras such as the Petie in Germany. Friedrich Kaftansky's Mini flex was designed in 1931, on the market in 1933. Walter Zapp's Riga Minox appeared in 1938. In 1998, Kodak announced that Kodak disc film production was stopping. The 8x11mm Minox film format has retained special interest far beyond its original design life, because any film can be trimmed to work into its re useable cassettes. No sprockets are needed in the film to make the camera film transport function. Minox also offered a developing tank that can be loaded with cassettes in daylight, which has continued in popularity, and copied by Minolta, and Yashica for its own models. Various formats of sub miniature camera have come and gone over the years as newer formats have replaced older ones. Many larger format cameras, especially 35 mm, became smaller in size and weight—partly due to the consumer demand for smaller cameras—and were able to replace some subminiature formats. For example, full frame 35 mm cameras, such as the Minox 35 and the Olympus XA, were made as small as possible. Most other subminiature cameras are still usable if film can be obtained, particularly if the photographer is prepared to do the processing.