Альберто Аскари: Формула-1 чемпионы және автокөлік спортының тарихы

Кіріспе

Италиялық жарыс жүргізушісі (1918–1955)

Альберто Аскари (13 шілде 1918 – 26 мамыр 1955) – итальяндық жарыс жүргізушісі және екі дүркін Формула-1 әлем чемпионы. Аскари мұқияттығымен, дәлдігімен және шеберлігімен танымал болған, ол автокөлікке ауысудан бұрын мотоцикл жарыстарында қатысқан көп дағдылы жарыскер болды. Ол 1952 жылғы және 1953 жылғы F1 маусымдарында Scuderia Ferrari үшін тікелей екі рет әлем чемпионы атанды, бұл команданың алғашқы әлем чемпионы және 2024 жылға дейін титулды жеңіп алған соңғы итальяндық. Бұл 1952 жылғы Индианаполис 500-ге қатысумен және 1954 жылғы Миле Мильяда жеңіспен ұштастырылды. 2024 жылға қарай Аскари мен Майкл Шумахер Ферраридің тікелей екі рет әлем чемпионы болды, ал Аскари Ферраридің жалғыз итальян чемпионы болып қала береді. Бірнеше рет әлем чемпионатында жеңіс туған алғашқы жүргізуші ретінде ол 1952 жылдан 1954 жылға дейін әлем чемпионатында ең көп жеңіс тіркеген төрт жүргізушінің бірі болды. Хуан Мануэль Фанхио 1954 жылғы F1 маусымынан 2002 жылғы F1 маусымына дейін (1954 жылы Аскаримен бірге) рекордты ұстады, ал Шумахер 2002 жылғы F1 маусымынан бері рекордты ұстап тұр, бірақ Шумахер 2020 жылғы F1 маусымынан бастап Льюис Хэмилтонмен де осы рекордты бөліседі. Аскари бала кезінде оның әкесі, сонымен қатар белгілі жарыс жүргізушісі Антонио Аскари 1925 жылғы Франция Гран-приінде апатқа ұшырап қайтыс болды. Аскари өзі 1955 жылы Монца автодромында Ферраридің сынақ кезінде қаза тапты.

Ерте өмір

Миланда туған Альберто Аскари, 1920 жылдары Гран-при автожарыстарының талантты жұлдызы болған Антонио Аскаридің ұлы болды. Аскаридің жеті жасқа толуына екі апта қалғанда, оның әкесі 1925 жылы Линас Монтлери автодромында өткен Франция Гран-приінде жетекшілік етіп келе жатып қаза тапты; жас Аскари бұл қайғыға қарамастан жарысқа деген қызығушылығын жоғалтпады, кейіннен ол Гран-при жарыстарында өзінен бұрынғы ешкімге жетпеген билікке ие болды. Аскари жастық шағында мотоциклдерде жарысқан. 19 жасында ол "Бьянки" командасымен келісім шарт жасады. 1940 жылы әкесінің жақын досы Энцо Феррари ұсынған Auto Avio Costruzioni 815 машинасымен беделді Mille Miglia жарысына қатысқаннан кейін, Аскари төрт дөңгелекпен тұрақты түрде жарыса бастады. Олар Триполи портында жүк таситын кемесінің құлауынан аман қалды. Ол сондай-ақ 1948 жылы Ұлыбритания Гран-присінде екінші орын алды, бұл жарысты Корольдік Автомобиль Клубы ұйымдастырды және ол әдетте алғашқы Ұлыбритания Гран-присі деп саналады, Сильверстоун трассасында. Феррариде жүргізіп, ол 1949 жылы Буэнос-Айрес Гран-присінде үшінші орынды жеңіп алды. Бірінші Формула-1 Әлем Чемпионаты 1950 жылғы Формула-1 маусымында өтті. "Ferrari" командасы әлем чемпионатындағы тұңғыш рет 1950 жылы Монако Гран-присінде, маусымның екінші жарысында, Аскари, Виллорези және әйгілі француз жүргізушісі Раймонд Соммер команда құрамында өнер көрсетті. Монакода Аскари 31 жас 312 күндік шағында Формула-1-де ұпай жинаған және подиумға шыққан ең жас жүргізуші болды. Команданың жылы құрамы жақсы болды, өйткені суперкомпрессорлы "Ferrari 125 F1" басым "Alfa Romeo" командасына қарсы тұруға тым баяу болды, сондықтан "Ferrari" 4.5 литрлік машинаны жасауға кірісті. Жылдың көп бөлігі команданың 2 литрлік Формула-2 қозғалтқышы біртіндеп үлкейтілуіне кетті. 1950 жылғы Италия Гран-приіне, чемпионаттың соңғы кезеңіне толық 4.5 литрлік "Ferrari 375 F1" келгенде, Аскари "Alfa Romeo"-ға зейнеткерлікке шыққанға дейін жылдың ең қатал сынағын берді; содан кейін ол командаласы Дорино Серафинидің машинасына отырып, екінші орынды жеңіп алды. Жаңа "Ferrari" кейін 1950 жылы чемпионат емес "Penya Rhin Grand Prix" жарысын жеңіп алды. 1951 жылғы F1 маусымы бойы Аскари "Alfa Romeo" командасына қауіп төндірді, бірақ бастапқыда ол сенімсіздікке тап болды. 1951 жылы Нюрбургрингте өткен Германия Гран-присінде жеңіске жеткеннен кейін, ол 1951 жылы Италия Гран-присінде де жеңіске жетті және чемпионаттың шешуші кезеңі – 1951 жылғы Испания Гран-приіне дейін Фангиодан екі ұпай ғана артта қалды, онда Фангио жарысты жеңіп, 33 жастағы Аскаридің бірінші титулын жеңіп алды, ол ең жас вице-чемпион атанды. Аскари пол-позицияны иеленсе де, жарысқа дұрыс таңдалмаған шиналар "Ferrari"-дің Фангиоға қарсы тұруына мүмкіндік бермеді; Аскари төртінші орынды иеленді. 1952 жылғы F1 маусымында Әлем Чемпионаты 2 литрлік Формула-2 ережелеріне ауысты, Аскари "Ferrari 500" машинасымен жарысты. Ол 1952 жылы Швейцария Гран-присіне қатыспады, өйткені ол сол кездегі Әлем Чемпионатының жарысы болған 1952 жылғы Индианаполис 500 жарысына іріктеуден өтті. Ол Әлем Чемпионаты кестесіндегі он бір жыл ішінде Индиде жарысқан жалғыз еуропалық жүргізуші болды; оның жарысы 40 айналымнан кейін дөңгелегінің бұзылуынан аяқталды. Еуропаға оралғаннан кейін ол серияның қалған алты кезеңінде жеңіп, әлем чемпионы атағын жеңіп алды (сонымен қатар бес рет чемпионат емес жарыстарда жеңіске жетті) және әр жарыста ең жылдам айналым жасады. Ол Әлем Чемпионатына сегіз нәтижеден тек төртеуі ғана есептелетіндіктен, жүргізуші ала алатын ең көп ұпайды жинады. 34 жасында Аскари Формула-1 чемпионатының ең жас чемпионы атанды, бірақ 1958 жылы 29 жастағы Майк Хоторн жеңіске жетті. Хоторн 1951 жылы Аскаридің командаласы болған. Аскари 1953 жылғы F1 маусымын бастау үшін үш рет қатарынан жарыстарда жеңіске жетті, бұл оған Индиді есептемегенде тоғыз рет чемпиондық жеңіс сыйлады, бірақ ол 1953 жылғы Франция Гран-присінде төртінші орынды иеленгенде оның жеңіс тізбегі аяқталды, бұл жарыс өте бәсекелі болды. Ол жыл соңында тағы екі рет жеңіске жетіп, екінші рет қатарынан Әлем Чемпионатын жеңіп алды, сондай-ақ "Ferrari" үшін бір рет жеңіске жетті. Аскари сол жылы Mille Miglia жарысын да жеңіп алды. "Lancia D50" дайын болған кезде, Аскари оның дебютінде, 1954 жылғы Испания Гран-присінде поул-позицияны иеленді және жарыс басында таңғажайып өнер көрсетіп, ең жылдам айналым жасады, бірақ біліксіздік салдарынан жарыстан шығып қалды, бұл Фангионың бұрынғы басым "Mercedes" командасына қарсы толық маусымдық бәсеке күтілді. Бұл жерде "Lancia" командасы бұрынғы жеңіске жеткен "Mercedes" командасын жеңіп шықты. 1955 жылы 22 мамырда Монако Гран-присі кезінде Аскари жарыстың соңында шиканды өткізіп алып, шөп балдары мен құм қаптары арқылы портқа құлап түсті, көрермендердің Стирлинг Мосс жарыстан шыққан кездегі реакциясына немесе өте жақын болған Чезаре Пердисаның ықпалынан алаңдаған болуы мүмкін. Оған не ықпал еткені белгісіз, ол шиканға тым тез жақындады және жалғыз жолды таңдап, D50 көлігін кедергілер арқылы теңізге сүйреп әкеп, шамамен 30 см қашықтықта тұрған үлкен темір бағананы жіберіп алды. Оның көлігі батса да, апаттың себептері мен жағдайлары, соның ішінде қауіпсіздікке көңіл бөлген Аскаридің басқа жүргізушінің көлігін неге басқарғаны және өзінің бақытты көк қалқанысыз (оны үйде қалдырып, төрт күн бұрын Монакодағы апаттан кейін жарысқа оралудың ең жақсы жолы екенін ойлаған) анықталған жоқ. 2014 жылы жарыс жүргізушісі Эрнесто Брамбилла апатты көргенін мәлімдеп, көлік айналып құлағанын растады, апатқа жолдан өтіп кеткен көрерменнің кінәлі екені туралы болжамды жоққа шығарды. Әлемнің түкпір-түкпірінен келген автоспорт жанкүйерлері Аскаридің қазасына қайғырысты, ол әкесінің қабіріне жанында, Милан қаласындағы Cimitero Monumentale бейіште мәңгілікке қалды, ол барлық уақыттағы ең ұлы жарысшылардың бірі ретінде еске алынады. Оның жаназасына Милан көшелерінде бір миллионнан астам адам жиналды. Екеуі де 13 Гран-приде жеңіске жетті, 26 нөмірімен жарысты және ұқсас жағдайларда қаза тапты. 2016 жылы белгісіз ұрылар Аскари мен оның әкесінің ескерткіштерінің екі жағына қойылған қола бюсттерін ұрлады. Аскаридің бюстін Микеле Ведани жасаған, ал оның әкесінің бюстін мүсінші Орацио Гроссони жасаған.

Born in Milan, Alberto Ascari was the son of Antonio Ascari, a talented Grand Prix motor racing star in the 1920s, racing Alfa Romeos. A fortnight before Ascari's seventh birthday, his father was killed while leading the 1925 French Grand Prix at the Autodrome de Linas Montlhéry; the younger Ascari had an interest in racing in spite of this, and later came to dominate Grand Prix racing like no other before him. Ascari raced motorcycles in his earlier years. At the age of 19 he was signed to ride for the Bianchi team. In 1940, after he entered the prestigious Mille Miglia in an Auto Avio Costruzioni 815 supplied by his father's close friend Enzo Ferrari, Ascari eventually started racing on four wheels regularly. The pair survived a ship they were aboard carrying lorries capsizing in Tripoli harbour. He also took second place at the 1948 British Grand Prix, which was organised by the Royal Automobile Club and is generally considered the first British Grand Prix, at the Silverstone Circuit. Driving a Ferrari, he also won the third 1949 Buenos Aires Grand Prix. The first Formula One World Championship season took place in F1 season of 1950. The Ferrari team made its World Championship debut at the 1950 Monaco Grand Prix, the second race of the season, with Ascari, Villoresi, and the famous French driver Raymond Sommer on the team. At Monaco, Ascari became the youngest driver to score points and a podium position in Formula One at 31 years, 312 days, finishing second one lap behind Juan Manuel Fangio. The team had a mixed year as the supercharged Ferrari 125 F1 was too slow to challenge the dominant Alfa Romeo team, so Ferrari began working on an unblown 4.5 litre car. Much of the year was lost as the team's 2 litre Formula Two engine was progressively enlarged. When the full 4.5 litre Ferrari 375 F1 arrived for the 1950 Italian Grand Prix, the final round of the championship, Ascari gave Alfa Romeo their sternest challenge of the year before retiring; he then took over teammate Dorino Serafini's car to finish second. The new Ferrari then won the non championship 1950 Penya Rhin Grand Prix. Throughout F1 season of 1951, Ascari was a threat to the Alfa Romeo team, although initially he was undone by unreliability. After winning the 1951 German Grand Prix at Nürburgring, he also won the 1951 Italian Grand Prix, and was only two points behind Fangio in the championship standings ahead of the climactic 1951 Spanish Grand Prix, where Fangio won the race and his first title as the 33 years old Ascari became the youngest runner up. Although Ascari had taken pole position, a disastrous tyre choice for the race saw the Ferraris unable to challenge Fangio; Ascari finished fourth. For F1 season of 1952, the World Championship season switched to using the 2 litre Formula Two regulations, with Ascari driving the Ferrari 500. He missed the 1952 Swiss Grand Prix as he was qualifying for the 1952 Indianapolis 500, at the time a World Championship event. He was the only European driver to race at Indy in its eleven years on the World Championship schedule; his race ended after 40 laps without having made much of an impression, as a result of a wheel collapse. Returning to Europe, he then won the remaining six rounds of the series to clinch the world title (also taking five non championship wins) and recording the fastest lap in each race. He scored the maximum number of points a driver could earn, since only the best four of eight scores counted towards the World Championship. Aged 34, Ascari became Formula One's new youngest champion until the 29 year old Mike Hawthorn won it in F1 season of 1958; Hawthorn had been Ascari's teammate in 1951. Ascari won three more consecutive races to start the F1 season of 1953 season, giving him nine straight championship wins (not counting Indy) before his streak ended when he finished fourth at the 1953 French Grand Prix, which proved to be highly competitive. He won twice more later in the year for a second consecutive World Championship, and once for Ferrari. Ascari also won the Mille Miglia that year, When the Lancia D50 was ready, Ascari took pole position on its debut, the 1954 Spanish Grand Prix, and led impressively early on and set fastest lap before retiring with a clutch problem, meaning a full season of competing against Fangio's previously dominant Mercedes was much anticipated. where the Lancias took on and beat the hitherto all conquering Mercedes. During the 1955 Monaco Grand Prix on 22 May, Ascari crashed into the harbour through hay bales and sandbags late in the race after missing a chicane while leading, reportedly distracted by either the crowd's reaction to Stirling Moss' retirement or the close attentions of the lapped Cesare Perdisa behind. Whatever distracted him, he approached the chicane too quickly, and chose the only way out and took his D50 through the barriers into the sea, missing a substantial iron bollard by about 30 cm. Although his car sank, The reasons and circumstances of the accident, including why Ascari, who was well known for his attention to safety, drove another driver's car, and without his own lucky blue helmet (he had left it at home, and apparently reasoned that, after his accident in Monaco four days earlier, getting back to race driving as soon as possible was the best way to recover), never came to light. In 2014, the racing driver Ernesto Brambilla declared that he had seen the accident, confirming that the car spun around and overturned, excluding the hypothesis that the accident was caused by a spectator who crossed the track. Motor racing fans from all over mourned, as Ascari was buried next to the grave of his father in the Cimitero Monumentale in Milan, to be forever remembered as one of the greatest racers of all time. More than a million people took to the streets in Milan for his funeral. Both Ascaris won 13 Grands Prix, drove car number 26, and were killed in similar circumstances. In 2016, unknown thieves stole the bronze busts, which were placed on the sides of the shrine, of Ascari and his father. Ascari's bust was the work of Michele Vedani, while that of his father was created by the sculptor Orazio Grossoni.

Мұра

Аскари әріптес жүргізушілер мен көрермендер арасында қарапайымдылығымен және қарсыластарының шеберлігін мақтауға құштарлығымен танымал болды; ол өткізуге ең қиын жүргізушілердің бірі саналады. Бір сыншылық – ол жетекшілікке таласқанда толыққанды назар қоймағаны туралы пікір. Мысалы, Энцо Феррари былай деді: «Оны қуып жететін және озуға тырысқанда, ол кемсінуден емес, керісінше, өзінің нағыз класын көрсетуге кедерес келтіретін бір түрлі дендеуден зардап шекті». 1992 жылы ол Халықаралық Мотор спортының Даңқ залына енгізілді. 1994 жылы құрылған британдық суперкар өндірушісі Ascari Cars оның құрметіне аталды. Италияда туған американдық жарыс шебері Марио Андретти Аскариді өзінің жарыс батыры деп санайды, өйткені ол жастығында Монца трассасында оның жарысын тамашалаған. Аскари 2017 жылдың желтоқсан айында FIA Даңқ залына енгізілді. Ол Марк Салливанның «Қызыл аспан астында» романында кейіпкер болады. 34 стартқа қатысып, 32 жарыста басталғанда Аскари 13 жеңіс, 17 мәнерлеп оқу, 14 поул-позиция және 12 жылдам айналым көрсетті, сондай-ақ екі әлем чемпионатын жеңіп алды, осылайша ол екі дүркін әлем чемпионы және бірінші рет қатарынан жеңіске жеткен чемпион атанды. Майкл Шумахер 2001 жылғы F1 маусымында төртінші әлем чемпионатын жеңгенге дейін (Ферраримен екіншісі) Феррари жүргізушісі бірінен соң бірі екі рет жеңіске жеткен емес. Оның Хуан Мануэль Фанхиомен бәсекесі Формула-1 тарихындағы ең ұлы бәсекелердің бірі болды; екеуі де 31 старттан 27 жеңіс, 30 поул-позиция және 27 жылдам айналым көрсетті, олардың кейбіреулері басқалармен бөлісті. Кем дегенде бір айналымда Аскари немесе Фанхио көш бастады, көбінесе екеуі де жарыста көш бастап, бірнеше айналымға созылды, барлығы 37 Гран-придің екеуінен басқа (1950 жылғы Ұлыбритания Гран-приінен бастап 1955 жылғы Монако Гран-приіне дейін). Жалпы, олар 2508 айналымның 66,6%-ын бастап тұрды. Стирлинг Мосс Фанхио жақсырақ деп есептеді, бірақ Аскари оған өте жақын болды, ал Motor Sport журналының Денис Дженкинсон Аскари жақсырақ деп ойлады. Аскариді сонымен қатар Джим Кларк прототипі деп те атады, сондай-ақ Ферраридің жалғыз итальяндық әлем чемпионы және Италияның бірінші рет қатарынан жеңіске жеткен чемпионы ретінде итальяндық Гран-при жұлдызы деп таныды. Аскаридің қарсыластары оны Фанхиодан жылдам деп есептеді. 40%-дан астам жеңіс көрсеткішімен Аскари сол кезде Фанхиодан кейін екінші орында тұрды. 2012 жылы BBC Аскариді Формула-1 тарихындағы ең ұлы жүргізушілердің 9-шысы деп тізімдеді. Айхенбергер мен Стадельман (2009, 40 жарысқа қатысу критерийі алынғанда 12-орында), түпнұсқа F1metrics (2014, 9-орында), FiveThirtyEight (2018, 19-орында) және жаңартылған F1metrics (2019, 5-орында) сияқты ұқсас объективті математикалық модельдер Аскариді әрқашан Формула-1 тарихындағы ең ұлы 20 жүргізушінің қатарына енгізді. Фанхио 1952 жылғы маусымға қатыспағанына қарамастан, Аскаридің сол маусымдағы өнері барлық уақыттағы ең жақсы бір жылдық өнер көрсетулерінің бірі саналады; ол Джузеппе Фарина сияқты бірнеше мықты Феррари әріптестерін 53,5-ке 27 жалпы ұпаймен жеңіп алды. 2019 жылғы түзетілген ұпай есептеуіне сүйенсек, 1952 жылғы чемпионаттың бірінші және екінші орын арасындағы ең үлкен айырмашылық болды, Аскари үшін жарысқа 8,90 ұпай, ал Майк Хоторн үшін жарысқа 4,36 ұпай берілді. Аскари қатарынан шапшаңдық көрсетудегі рекордты (4), қатарынан Grand Chelems (2, Кларк пен Феттельмен бірлесіп), бір маусымдағы ең көп Grand Chelems (3, Кларк, Манселл және Гамильтонмен бірлесіп), ең көп жылдам айналым (7), қатарынан ең көп айналым (304), қатарынан ең көп қашықтық (2075 км), бір маусымдағы ең жылдам айналымдар пайызы (75%) және бір маусымдағы ең жоғары мүмкін чемпионат ұпайларының пайызы (100%, Кларкпен бірлесіп) рекордтарын иеленеді. Аскаридің қатарынан 7 жеңіс рекордтық көрсеткіші 51 жыл бойы сақталды, алғаш рет 2004 жылғы F1 маусымында Шумахер теңестірді, содан кейін 2013 жылғы F1 маусымында Феттель (9) бұзды, ал 2023 жылғы F1 маусымында Макс Верстаппен (10) қайта бұзды.

Ascari was popular with fellow drivers and crowds because of his modesty and eagerness to praise the ability of his rivals; he is also considered one of the hardest drivers to pass. One criticism was the perceived lack of complete focus when he was chasing for the lead. For example, Enzo Ferrari said: "When he had to follow and pass an opponent, he evidently suffered, not from an inferiority complex, but from a nervousness that did not let him express his true class." In 1992, he was inducted into the International Motorsports Hall of Fame. The British supercar manufacturer Ascari Cars, founded in 1994, is named in his honour. Italian born American racing legend Mario Andretti counts Ascari as one of his racing heroes, having watched him at the Monza circuit in his youth. Ascari was inducted into the FIA Hall of Fame in December 2017. He appears in Mark Sullivan's novel Beneath a Scarlet Sky. In 34 entries and 32 race starts, Ascari had 13 wins, 17 podiums, 14 pole positions, and 12 fastest laps, and won two World Championships, making him the first double World Champion and the first back to back winner; it was not until Michael Schumacher's fourth World Championship (the second with Ferrari) in F1 season of 2001, the only other to do so, that a Ferrari driver won back to back titles. His rivalry with Juan Manuel Fangio was one of the greatest in Formula One; from 31 starts each, they combined for 27 wins, 30 pole positions, and 27 fastest laps, some of which were shared with others. Either Ascari or Fangio held the lead for at least one lap, often times it was both leading races and for more than a lap, in all except for two of the 37 Grands Prix (from the 1950 British Grand Prix to the 1955 Monaco Grand Prix). In total, they led 66.6% of 2,508 laps. Stirling Moss believed Fangio to be better but that Ascari was very close, while Denis Jenkinson of Motor Sport thought Ascari was better. Ascari was also called the prototype Jim Clark, as well as the last Italian Grand Prix star, being Ferrari's sole Italian World Champion and Italy's sole back to back champion. Ascari's rivals thought him faster than Fangio. With a win ratio of more than 40%, Ascari was second only to Fangio at the time. In 2012, the BBC listed Ascari as the 9th greatest Formula One driver. Similar objective mathematical models, such as Eichenberger and Stadelmann (2009, 12th when the 40 races started criteria is dropped), original F1metrics (2014, 9th), FiveThirtyEight (2018, 19th), and updated F1metrics (2019, 5th), consistently put Ascari among the top 20 greatest Formula One drivers ever. Although Fangio did not take part in the 1952 season, Ascari's performance during that season is considered one of the best single year performance of all time; he overwhelmingly beat several strong Ferrari teammates, including Giuseppe Farina, whom he beat 53.5 to 27 in total points. Based on a 2019 adjusted scoring rate calculation, 1952 had the all time largest margin between first and second in the championship standings, with 8.90 points per race for Ascari and 4.36 points per race for Mike Hawthorn. Ascari holds the records of most consecutive hat tricks (4), most consecutive Grand Chelems (2, jointly held with Clark and Vettel), highest number of Grand Chelems in a season (3, jointly held with Clark, Mansell, and Hamilton), most consecutive fastest laps (7), most consecutive laps in the lead (304), most consecutive distance led (2,075 km), highest percentage of fastest laps in a season (75%), and highest percentage of possible championship points in a season (100%, jointly held with Clark). A 51 year record for most consecutive wins (7), which was held by Ascari, was first equalled by Schumacher in F1 season of 2004, then broken by Vettel (9) in F1 season of 2013, and broken again (10) by Max Verstappen in F1 season of 2023.

Карьерасының ерекшеліктері

Маусым Жарыс орны Команда Автомобиль 1947 Sehab Almaz Bey Trophy 2-орын Cisitalia Fiat D46 1948 Gran Premio di San Remo 1-орын Maserati 4CLT/48 Circuito di Pescara 1-орын Maserati A6GCS RAC International Grand Prix 2-орын Maserati 4CLT/48 Grand Prix de l'ACF 1-орын Scuderia Ambrosiana Maserati 4CLT Gran Premio di Bari 1-орын Scuderia Ferrari Ferrari 166C Grand Prix de Suisse 1-орын Ferrari 125 Coupe des Petites Cylindrées 1-орын Scuderia Ferrari Ferrari 166C Daily Express BRDC International Trophy 1-орын Ferrari 125 Lausanne Grand Prix 1-орын Gran Premio d'Italia 1-орын Gran Premio del General Juan Perón y de la Ciudad Buenos Aires 1-орын Scuderia Ferrari Ferrari 166 FL Copa Acción de San Lorenzo 3-орын Scuderia Ferrari Ferrari 125 Gran Premio dell'Autodromo di Monza 3-орын Ferrari 166C 1950 Gran Premio Internacional del General San Martín 1-орын Ferrari 166 F2/50 Grand Prix de Mons 1-орын Grand Prix de Luxembourg 1-орын Ferrari 166 MM Gran Premio di Roma 1-орын Ferrari 166 F2/50 Coupe ds Petites Cylindrées 1-орын Großer Preis von Deutschland 1-орын Circuito del Garda 1-орын Grand Premio do Penya Rhin 1-орын Ferrari 375 Grand Prix de Marseilles 2-орын Ferrari 166 F2/50 Grand Prix Automobile de Monaco 2-орын Ferrari 125 Gran Premio dell'Autodromo di Monza 2-орын Ferrari 166 F2/50 Gran Premio d'Italia 2-орын Ferrari 125 Grote Prijs van Nederland 3-орын Ferrari 166 FIA Formula One World Championship 5-орын Ferrari 125Ferrari 166 F2/50Ferrari 275Ferrari 375 1951 Rallye del Sestriere 1-орын Lancia Aurelia Gran Premio di San Remo 1-орын Ferrari 375 Gran Premio dell'Autodromo di Monza 1-орын Scuderia Ferrari Ferrari 166 F2/50 Gran Premio di Napoli 1-орын Großer Preis von Deutschland 1-орын Ferrari 375 Gran Premio d'Italia 1-орын Gran Premio di Modena 1-орын Ferrari 500 FIA Formula One World Championship 2-орын Ferrari 375 Grote Prijs van Belgie 2-орын Grand Prix de l'A. C. F. 2-орын Carrera Panamericana 2-орын Centro Deportivo Italiano Ferrari 212 Inter Vignale 1952 FIA Formula One World Championship 1-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Grand Prix de France 1-орын Gran Premio di Siracusa 1-орын Grand Prix Automobile de Pau 1-орын Grand Prix de Marseille 1-орын Grote Prijs van Belgie 1-орын Grand Prix de l'ACF 1-орын RAC British Grand Prix 1-орын Großer Preis von Deutschland 1-орын Grand Prix du Comminges 1-орын Grote Prijs van Nederland 1-орын Grand Prix de La Baule 1-орын Gran Premio d'Italia 1-орын Grand Prix de la Marne 3-орын Gran Premio di Modena 3-орын 1953 FIA Formula One World Championship 1-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Gran Premio de la Republica Argentina 1-орын Grand Prix Automobile de Pau 1-орын Grand Prix de Bordeaux 1-орын Grote Prijs van Nederland 1-орын Grote Prijs van Belgie 1-орын RAC British Grand Prix 1-орын Großer Preis der Schweiz 1-орын Internationales ADAC 1000 km Rennen Weltmeisterschaftslauf Nürburgring 1-орын Automobili Ferrari Ferrari 375 MM Vignale Spyder 12 Hours of Casablanca 2-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Mondial 1954 Mille Miglia 1-орын Scuderia Lancia Lancia D24 FIA Formula One World Championship 25-орын Officine Alfieri MaseratiScuderia FerrariScuderia Lancia Maserati 250FFerrari 625Lancia D50 1955 Gran Premio del Valentino 1-орын Scuderia Lancia Lancia D50 Gran Premio di Napoli 1-орын Scuderia Lancia Lancia D50

Season Series Position Team Car 1947 Sehab Almaz Bey Trophy 2nd Cisitalia Fiat D46 1948 Gran Premio di San Remo 1st Maserati 4CLT/48 Circuito di Pescara 1st Maserati A6GCS RAC International Grand Prix 2nd Maserati 4CLT/48 Grand Prix de l'ACF 1st Scuderia Ambrosiana Maserati 4CLT Gran Premio di Bari 1st Scuderia Ferrari Ferrari 166C Grand Prix de Suisse 1st Ferrari 125 Coupe des Petites Cylindrées 1st Scuderia Ferrari Ferrari 166C Daily Express BRDC International Trophy 1st Ferrari 125 Lausanne Grand Prix 1st Gran Premio d'Italia 1st Gran Premio del General Juan Perón y de la Ciudad Buenos Aires 1st Scuderia Ferrari Ferrari 166 FL Copa Acción de San Lorenzo 3rd Scuderia Ferrari Ferrari 125 Gran Premio dell'Autodromo di Monza 3rd Ferrari 166C 1950 Gran Premio Internacional del General San Martín 1st Ferrari 166 F2/50 Grand Prix de Mons 1st Grand Prix de Luxembourg 1st Ferrari 166 MM Gran Premio di Roma 1st Ferrari 166 F2/50 Coupe ds Petites Cylindrées 1st Großer Preis von Deutschland 1st Circuito del Garda 1st Grand Premio do Penya Rhin 1st Ferrari 375 Grand Prix de Marseilles 2nd Ferrari 166 F2/50 Grand Prix Automobile de Monaco 2nd Ferrari 125 Gran Premio dell'Autodromo di Monza 2nd Ferrari 166 F2/50 Gran Premio d'Italia 2nd Ferrari 125 Grote Prijs van Nederland 3rd Ferrari 166 FIA Formula One World Championship 5th Ferrari 125Ferrari 166 F2/50Ferrari 275Ferrari 375 1951 Rallye del Sestriere 1st Lancia Aurelia Gran Premio di San Remo 1st Ferrari 375 Gran Premio dell'Autodromo di Monza 1st Scuderia Ferrari Ferrari 166 F2/50 Gran Premio di Napoli 1st Großer Preis von Deutschland 1st Ferrari 375 Gran Premio d'Italia 1st Gran Premio di Modena 1st Ferrari 500 FIA Formula One World Championship 2nd Ferrari 375 Grote Prijs van Belgie 2nd Grand Prix de l'A. C. F. 2nd Carrera Panamericana 2nd Centro Deportivo Italiano Ferrari 212 Inter Vignale 1952 FIA Formula One World Championship 1st Scuderia Ferrari Ferrari 500 Grand Prix de France 1st Gran Premio di Siracusa 1st Grand Prix Automobile de Pau 1st Grand Prix de Marseille 1st Grote Prijs van Belgie 1st Grand Prix de l'ACF 1st RAC British Grand Prix 1st Großer Preis von Deutschland 1st Grand Prix du Comminges 1st Grote Prijs van Nederland 1st Grand Prix de La Baule 1st Gran Premio d'Italia 1st Grand Prix de la Marne 3rd Gran Premio di Modena 3rd 1953 FIA Formula One World Championship 1st Scuderia Ferrari Ferrari 500 Gran Premio de la Republica Argentina 1st Grand Prix Automobile de Pau 1st Grand Prix de Bordeaux 1st Grote Prijs van Nederland 1st Grote Prijs van Belgie 1st RAC British Grand Prix 1st Großer Preis der Schweiz 1st Internationales ADAC 1000 km Rennen Weltmeisterschaftslauf Nürburgring 1st Automobili Ferrari Ferrari 375 MM Vignale Spyder 12 Hours of Casablanca 2nd Scuderia Ferrari Ferrari 500 Mondial 1954 Mille Miglia 1st Scuderia Lancia Lancia D24 FIA Formula One World Championship 25th Officine Alfieri MaseratiScuderia FerrariScuderia Lancia Maserati 250FFerrari 625Lancia D50 1955 Gran Premio del Valentino 1st Scuderia Lancia Lancia D50 Gran Premio di Napoli 1st Scuderia Lancia Lancia D50

Ле-Манның толық 24 сағаттық жарысының нәтижелері

Жыл Командасы Пилоттар Автомобиль Сыныбы Айналым 1952 Scuderia Ferrari Луиджи Виллорези Ferrari 250 S Berlinetta Vignale S3.0 Аяқталмады 1953 Scuderia Ferrari Луиджи Виллорези Ferrari 340 MM Pininfarina Berlinetta S5.0 229 Аяқталмады

12 сағаттық себрингтің толық нәтижелері

Жыл Команда Серіктес жүргізушілер Автомобиль класы Айналымдар 1954 Scuderia Lancia Co. Луиджи Виллорези Lancia D24 S5.0 87 Аяқталмады Аяқталмады

Mille Miglia толық нәтижелері

Жыл Командасы Пилоттар Көлік Классы 1940 Альберто Аскари Джованни Миноцци Auto Avio Costruzioni 815 1.5 Аяқталмады Аяқталмады 1948 Scuderia Ambrosiana Гуерино Бертокки Maserati A6GCS S2./+2.0 Аяқталмады Аяқталмады 1950 Scuderia Ferrari Сенесио Николини Ferrari 275 S Barchetta Touring S+2.0 Аяқталмады Аяқталмады 1951 Scuderia Ferrari Сенесио Николини Ferrari 340 America Barchetta Touring S/GT+2.0 Аяқталмады Аяқталмады 1954 Scuderia Lancia Lancia D24 S+2.0 1-орын 1-орын

"Касабланканың 12 сағаты" толық нәтижелері

Жыл Командасы Серіктес жүргізушілер Автомобиль Сыныбы 1953 Скудерия Феррари Казимиро де Оливейра Феррари 375 MM S+2.0 ЖСЖ ЖСЖ Скудерия Феррари Луиджи Виллорези Феррари 500 Мондиал S2.0 2-орын 1-орын