Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
7 ғасыр б.з.д. афиналық дворян және төңкеріс жетекшісі
7th century BC Athenian noble and coup leader
Килон, (грекше: Κύλων Kylon), кейде Килон деп те аталады, ежелгі Грекияның архаикалық кезеңінің афиналық азаматы. Ол қалада билікті басып алуға жасалған Цилон ісі оқиғаларымен ең көп танымал. 640 ж.б.э. Олимпиада ойындарының жеңімпазы болған афиналық абыройлы Килон, 636 немесе 632 ж.б.э. Мегара қолдауымен төңкеріс жасауға тырысты, оның әйелінің әкесі, Теаген, Мегараның тираны болған.
Cylon, (Greek: Κύλων Kylon) sometimes referred to as Kylon, was an Athenian of the archaic period in ancient Greece, primarily known for the events of the Cylonian Affair, an attempted seizure of power in the city. Cylon, one of the Athenian nobles and a previous victor of the Olympic Games in 640 B. C. E., attempted a coup in either 636 B. C. E. or 632 B. C. E. with support from Megara, where his father in law, Theagenes, was tyrant.
Әдебиет тарихы
Ғалымдар Сайлон төңкерісінің оқиғаларын нақты уақытқа орналастыруға тырысты, бірақ оның жайлығы туралы жалғыз бастапқы мәліметтер Геродот пен Фукидидтен келген, екеуі де оның Олимпиада ойындарының бұрынғы жеңімпазы болғанын ғана айтады. Фукидидтің (1.126) мәліметінше, Дельфидегі пиthia Сайлонға Зевс мерекесінде Афинды басып алуға кеңес берген, ол мұны Олимпиада деп түсінген және қаланың тираны болған. Геродот (5.71) Зевс мерекесі туралы ештеңе айтпаса да, Фукидид (1.126) Диасия деп аталатын мереке туралы әңгімелеуді жалғастырады, бұл кейбір ғалымдарды Сайлонның Афинды басып алуға тырысуы Олимпиада ойындары кезінде болды деген болжамға жетеді. Дегенмен, төңкеріске халық қарсылық көрсетті, сондықтан Сайлон мен оның қолдаушылары Акропольдегі Афина храмына сиынды. Фукидидтің (1.126) баяндауына сәйкес, олардың көпшілігі паналаған кезде аштық пен сусызданудан зардап шекті, ал Сайлон мен оның бауыры қашып кетті, бірақ оның ізбасарларын Афинаның тоғыз архоны қоршап алды. Плутарх пен Фукидидтің (1.126) мәліметінше, архонттар оларды храмнан шығып, сотқа тұруға көндірді, өлімнен басқа кез келген жазаға тартылатындарына сендірді. Қауіпсіздіктерін қамтамасыз ету үшін айыпталушылар Афинаның мүсініне арқан байлап, сотқа беттеді. Жолда арқан (Плутархтың сөзіне қарағанда) өздігінен үзіліп кетті. Мегакл басқарған афиналық архонттар мұны құдайдың олардың жалбарынуларын қабылдамағаны деп түсінді және оларды таспен өлтірді (алайда, Геродот (5.71) және Фукидид (1.126) оқиғаның бұл бөлігін атамайды, Сайлонның ізбасарларына зиян келтірілмейтініне сендіргеннен кейін олар өлтірілгенін айтады). Көптеген зерттеушілер Плутархтың баяндамасы кейінірек ойлап табылған болуы мүмкін деп санайды. Геродоттың (5.71) нұсқасында Сайлон мен оның бауыры қашпайды және өз ізбасарларымен бірге өлімге ұшырайды.
Scholarship has attempted to definitively date the events of Cylon's coup, but the only primary records of him come from Herodotus and Thucydides, both of whom only mention that he was a previous winner of the Olympic Games. According to Thucydides (1.126), the oracle at Delphi had advised Cylon to seize Athens during a festival of Zeus, which he understood to mean the Olympics, and become the tyrant of the city himself. Although Herodotus (5.71) mentions nothing about a festival of Zeus, and Thucydides (1.126) continues with the discussion of the festival called Diasia, leaving some scholars to speculate if the attempted seize of Athens actually occurred during the Olympic Games. However, the coup was opposed by the public masses, and Cylon and his supporters took refuge in Athena's temple on the Acropolis. According to Thucydides (1.126), while many of them suffered from famine and dehydration during their time of refuge, Cylon and his brother escaped, but his followers were cornered by Athens' nine archons. According to Plutarch and Thucydides (1.126), they were persuaded by the archons to leave the temple and stand trial after being assured that they were subject to any punishment except death. In an effort to ensure their safety, the accused tied a rope to the temple's statue of Athena and went to the trial. On the way, the rope (again, according to Plutarch) broke of its own accord. The Athenian archons, led by Megacles, took this as the goddess's repudiation of her suppliants and proceeded to stone them to death (on the other hand, Herodotus, (5.71), and Thucydides, (1.126), do not mention this aspect of the story, stating that Cylon's followers were simply killed after being convinced that they would not be harmed). Most likely, the story found in Plutarch is a later invention. In Herodotus' (5.71) version of the story, Cylon and his brother never escape and are subject to death along with their followers.
Саяси әсері
Ежелгі Грекияның архаикалық кезеңіндегі афиналық үкімет негізінен ұзақ жылдар бойы билік жүргізген, биліктің шектелуі немесе идеологияны көрсететін жазбаша заңдары аз немесе жоқ элиталардан тұрды. Тоғыз архонт – Афинаның архаикалық кезеңіндегі элиталық тектің өкілдері болды және Цилонның төңкеріске тырысуына дейін ғасырлар бойы билікте болды. Алайда, Грекиядағы Мегара сияқты кейбір қалаларда үкіметтік құрылым саяси тұрақсыздықтан пайдаланып, билікке келген тирандардың билігіне көшуді бастады. Көне дәуірде тирандық – элитаның немесе жоғары мәртебелі тұлғаның конституциялық емес жолмен билікті басып алуымен байланысты болды, бұл билік тікелей мұрагерлік желісімен байланысты болмады. Цилон Олимпиада ойындарында жеңіске жеткендігімен және Мегарадағы әкесінен тирандық басқару туралы білім алғандықтан, Афина қаласында тирандық төңкерісті қайталау туралы ойға келді. Цилонның әрекеттері сәтсіз аяқталғанымен, оның төңкеріске тырысқаннан кейінгі ғасырда Афинадағы басқару күйі саяси өзгерістерге толы болды. Содан кейін, б.з.д. 621 жылы Дракон Афинада жазбаша заңның алғашқы нұсқасын жасады, онда адам өлтіру туралы ережелер де болды. Б.з.д. 550 жылдары Афина басқаруы Писистраттың билікке келуімен тирандықтың алғашқы нұсқасын көрді, ол б.з.д. 527 жылы қайтыс болғанға дейін билік жүргізді, содан кейін оның ұлы Гиппиас билікті б.з.д. 510 жылға дейін иеленді. Афинадағы тирандық дәуірі Гиппиас билікті жоғалтумен аяқталды, және екі жылдан кейін Клистен Афина демократиясын құрды.
Athenian government in the archaic period of ancient Greece was almost entirely made up of elites who had long standing power and had little to no written laws to emphasize limitations of power or ideology. The nine archons were those of elite bloodline in the archaic period of Athens and held power for centuries prior to Cylon's attempted coup. However, in some contemporary cities throughout Greece, including Megara, governmental structure began to transfer to the rule of tyrants who took advantage of political instability and place themselves into power. In the context of antiquity, tyranny was associated with an unconstitutional takeover of power by an elite or person of high status that was not associated with the direct line of succession Cylon, with his elevated social status from winning the Olympics and knowledge of tyrannical governance from his father in law at Megara, conceived the idea to replicate a tyrannical overthrow in the familiar city of Athens. Even though Cylon's efforts failed, the state of governance in Athens in the following century after his attempted overthrow was filled with political change. Just two decades later in 621 B. C. E., Draco devised the first version of written law in Athens which included provisions about homicide. Later in the 550s B. C. E. Athenian governance saw its first version of tyranny with the rise of Pisistratus to power who reigned until his death in 527 B. C. E., and was then succeeded by his son Hippias who held power until 510 B. C. E. The era of tyranny in Athens ended with Hippias' loss of power and two years later, Cleisthenes developed the state of Athenian democracy.
Силондықтар қарғысы
Мегакл және оның туысы, Алкмеонидтер, құдайға дұға тілеушілерді өлтіргені үшін қаладан қуылды. Геродоттың (5.71) айтуынша, Алкмеонидтер Афина құдайына қарсы жасаған істері үшін ("дақ" немесе "ластану") миазма қарғысына ұшырады, және Афина билігін қайтадан алғаннан кейін де бұл қарғыс кейінгі ұрпақтарына мұра болып қалды. Фукидид Цилонның жақтастарын өлтірген тоғыз архонт пен олардың ұрпақтарына қарғыс тиеді деп жазған, бірақ Алкмеонидтерді атаған жоқ. Афинаны одан Феисттің Эпимендесі тазартты. Бұл криттік көруші Солонның жақын серіктесі және Зевстің үңгірінде тұратын усақ-құрпақ адам ретінде белгілі болды. Кейіннен цилондық қарғыс (Κυλώνειον ἄγος) деп аталатын жағдайды спартандықтар өздерінің одақтасы Исагорға қарсы шыққан отбасыларды қуу үшін саяси құрал ретінде пайдаланды. Бұл отбасыларды Клестен басқарды, олар Цилонның ізбасарларын өлтіргендері үшін қарғысқа ұшыраған отбасылардан тараған. Тарихшы Тим Руд "Цилондық құйрық: Фукидид және өткенді пайдалану" деп аталатын тарауда, Фукидид пен Геродоттың баяндамалары арасындағы айырмашылықтарды түсіндіруге тырысты. Ол көптеген қазіргі ғалымдар Геродоттың нұсқасын түзету мақсатымен Фукидидтің оқиғаға қатысты пікірін қолдамайтынын айтты. Осы көзқарасқа сүйенген ғалымдар Фукидидтің жазбалары Алкмеонидтер отбасын қорғауға бағытталған деп мәлімдейді, оларға Цилонның жақтастарын құдайға қарсы өлтірген деген айып тағылған. Бұл пікір кейде Фукидидтің Алькмеонидтер отбасын цилондық қарғыстың алдын ала хабаршысы ретінде нақты атамауына байланысты, оның орнына тек тоғыз архонт пен төңкеріс кезінде Афинаны басқарған "отбасы" туралы айтады. Руд бұл айырмашылықтар қарғыстың жалпы архонттарға емес, Алкмеонидтерге және олардың ұрпақтарына қарсы таңдамалы түрде қолданылғанын көрсетеді деп болжайды, бұл Фукидидтің Спартаның қарғысты Афинаны қанағаттандыру үшін саяси құрал ретінде пайдаланғаны туралы егжей-тегжейлі мәліметтерінде айқын көрінеді.
Megacles and his genos, the Alcmaeonidae, were exiled from the city for violating the laws against killing suppliants. According to Herodotus (5.71), The Alcmaeonidae were cursed with a miasma ("stain" or "pollution") for committing deeds against the goddess Athena, which was inherited by later generations, even after the genos retook control of Athens. Thucydides cited that the nine archons and their descendants who were responsible for killing Cylon's supporters were cursed but does not name the Alcmaeonidae. Athens was purified from it by Epimenides of Phaistos. This Cretan seer was known as a close associate of Solon and a hermit who lived in a cave of Zeus. What would later be referred to as the Cylonian curse (Κυλώνειον ἄγος) was used by the Spartans as a political tool to expel the families who opposed their ally Isagoras. These families, led by Cleisthenes, were descended from the families accursed for slaying the followers of Cylon. Historian Tim Rood has attempted to explain the differences between Thucydides' and Herodotus' versions of the stories a chapter called The Cylon Conspiracy: Thucydides and the Uses of the Past. He suggested that many modern scholars are not apposed to the idea that Thucydides was commenting on the event to correct Herodotus' version. Scholars who subscribe to this view have argued that Thucydides' writings were targeted in defense of the Alcmeonid family who were charged with the sacrilegious murders of Cylon's supporters. This notion is sometimes held because of Thucydides' failure to explicitly name the Alcmeonid family as harbingers of the Cylonian curse, instead only mentioning the nine archons and the "family" in charge of Athens at the time of the coup. Rood suggests that these differences expose the idea that the curse was used selectively in subsequent histories against the Alcmaeonids and their descendants specifically, rather than the archons as a whole, which is evident in Thucydides' details of Sparta using the curse as a political tool to keep Athens at bay.
Археологиялық табылған жерлер
2016 жылдың сәуір айында Афинадан шамамен алты шақырым қашықтықта орналасқан Палайо-Фалиро қалашығында 80 денеден тұратын екі жаппай қабір табылған. 36 қаңқа темір тізбектермен байланған, ал қабірлер маңынан табылған археологиялық деректер оларды б.з.д. VII ғасырдың үшінші тоқсанына жатқызады. Биоархеолог Кристина Киллгроув бұл қабірде Цилонның төңкерісінен кейін өлтірілген оның жақтастары болуы мүмкін деген болжам айтты, алайда нәтижелер әлі нақты емес.
In April 2016, two mass graves containing 80 bodies were found in Palaio Faliro, a suburb about four miles from Athens. 36 of the skeletons were bound in iron shackles and archeological evidence from artifacts around the graves dates them from the third quarter of the seventh century BC. It has been suggested by bioarcheologist Kristina Killgrove that they were the supporters of Cylon who were killed in the aftermath of his attempted coup, however the results are not definitive.