Кіріспе

Шлезвиг-Гольштейн ұлттық паркі (Германия)

Шлезвиг-Гольштейн Вадден теңізі ұлттық паркі – Германияның Вадден теңізі аймағындағы Шлезвиг-Гольштейнде орналасқан ұлттық парк. Ол 1985 жылдың 1 қазанында Шлезвиг-Гольштейн парламентімен, 1985 жылдың 22 шілдесінде қабылданған Ұлттық парк туралы заңмен құрылды және 1999 жылы айтарлықтай кеңейтілді. Төменгі Саксония Вадден теңізі ұлттық паркі, Гамбург Вадден теңізі ұлттық паркі және Эльба сағасының табиғат қорықтарына жатпайтын бөліктерімен бірге, Вадден теңізінің Германия бөлігін құрайды. Ұлттық парк солтүстіктегі Германия-Дания теңіз шекарасынан басталып, оңтүстікте Эльба сағасына дейін созылады. Солтүстік Фризия аймағында geest негізіндегі және батпақты аралдар, сондай-ақ құлақсыз аралдар (Halligen) төңірегіндегі лайлы жерлер кіреді. Бұл жерде лайлы алқаптардың ені кейбір жерлерде 40 км-ге жетеді. Оңтүстіктегі аймақтарда аса ірі құмдықтар орналасқан. Шлезвиг-Гольштейн бөлігінде Вадден теңізіне тән өсімдіктер мен жануарлардан басқа, дельфиндер, шелдукс және теңіз шөптері (eelgrass) көптеп кездеседі. 4410 км² аумағымен Германиядағы ең ірі ұлттық парк болып табылады. Оның 68% аумағы тұрақты түрде су астында, ал 30% мерзімік түрде құрғақ болады. Құрлық бөлігі негізінен тұзды батпақтардан тұрады. 1990 жылдан бері ұлттық парк, Солтүстік Фризияның Halligen аралдарымен бірге, ЮНЕСКО таныған биосфера ретінде белгіленген. 2009 жылдың 26 маусымында Германия мен Нидерландының басқа Вадден теңізі аймақтарымен бірге, салыстырмалы түрде бұзылмаған суаралық экожүйесі мен бірегей биологиялық әртүрлілігі үшін ЮНЕСКО Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізілді.

Ұлттық парк аумағы

Ұлттық парк Шлезвиг-Гольштейннің Солтүстік теңіз жағалауынан басталып, солтүстікте Дания шекарасына дейін, оңтүстікте Эльба сағасына дейін созылады. Солтүстік аймақта (шамамен Амрумға дейін) ұлттық парк шекарасы он екі теңіздік шақырымдық аумақтық шекке дейін жетеді; оңтүстікке қарай ол үш теңіздік шақырымдық шекараға дейін созылады. Құрлық жағынан теңізге қарай жағалаудан 150 метр қашықтықта орналасқан. Теңіз қорғаны мен қорғандардың алдындағы жағалау ұлттық парктің құрамына кірмейді; жағажайлар көбінесе қорғалатын аймақтан тыс қалады. Сонымен қатар, ұлттық парктің құрамына теңіздегі тұрғын аймақтар кірмейді, оның ішінде бес неміс Солтүстік Фризия аралдары және Лангенесс, Хуге, Грод, Оланд және Нордстрандишмуордың үлкен Халлиген аралдары кіреді. Парктің бір бөлігі Трисшен, Блауорт немесе Солтүстік Фризияның кедергілі аралы сияқты адам тұрмайтын аралдардан, аралшықтардан және Халлигендерден тұрады. Германияның табиғи аймақтарының жіктелуі бойынша, ұлттық парк ауданы Шлезвиг-Гольштейн батпақтарының "Шлезвиг-Гольштейн Вадден теңізі, аралдар және Халлиген" аймағына және Неміс шығанағының негізгі бөлігіне жатады. Ұлттық паркті екі аймаққа бөлуге болады. Солтүстік бөлігі, Дания шекарасы мен Эдерштедт түбегі аралығында Солтүстік Фризия бөлігін құрайды; ал Эдерштедт түбегінің оңтүстік жағалауынан Эльба сағасына дейін Дитмаршен бөлігі орналасқан. Солтүстік Фризия Вадден теңізі, Дания Вадден теңізімен бірге Солтүстік теңізге жатады. Оны Солтүстік Фризия аралдары мен Халлигендер ашық теңізден қорғайды. Аралдар негізінен материктің бөлініп кеткен бөліктерінен пайда болған, көбінесе су тасқыны салдарынан. Сазды жазықтар қорғалып, жазықтар мен теңіз арасындағы шекара көбінесе анық байқалады, себебі біріншісі үлкен аралдардың шығысында, екіншісі олардың батысында орналасқан. Ірі өзен сағалары жоқ, ал толқындардың биіктігі екі метрден төмен. Солтүстік Вадден теңізінде мұз дәуірінде пайда болған жартастар сақталған, сондықтан мұнда, әдеттегідей тегіс болатын жағалауда ең биік нүктелер орналасқан. Дитмаршен бөлігі мен Эльба және Эйдер сағалары арасындағы оңтүстік жағалау Вадден теңізінің орталық бөлігін құрайды. Үш метрден асатын толқындардың биіктігі аралдардың пайда болуына кедергі келтірген. Кейбір құмдықтар теңізден көтеріледі, бірақ тек Тришен ғана топан судан қорғалған және тұзға төзімді өсімдіктердің өсуіне мүмкіндік беретін биіктікте орналасқан. Геологиялық тұрғыдан ұқсас Шығыс Фризия аралдарымен салыстырғанда, Тришен әлдеқайда кішкентай және жас. Адамдар аралды нығайтуға жасаған барлық әрекеттері сәтсіз аяқталды. Бірнеше ірі сағалардың болуы орталық Вадден теңізіндегі тұздылық деңгейін төмендетіп, оның ауытқуын күшейтеді.

Ұлттық парктің қорғалатын аймақтары

Ұлттық парк әртүрлі қорғаныс деңгейлеріне сәйкес келетін екі аймаққа бөлінеді. 1-аймақтың көлемі 162 000 га және ол ұлттық парктің барлық аумағының үштен бір бөлігін құрайды. Аймақ 12 ірі бөлімнен тұрады, олардың барлығында батпақты жерлер, суаралық сазды-балшықты жазықтар, аралас шөгінділі балшық, құмдық, тасқынды саздықтар, сондай-ақ тұрақты түрде сумен жабылған терең және жазық аумақтар (sublittoral) бар. Бұған қоса, жағалау құстарының көбейетін жерлері, ескектердің құм сілкіністері, көшпенді құстардың қанат тастайтын орындары немесе табиғи беткей құрылымы бар геоморфологиялық маңызды аймақтар сияқты сезімтал жерлердің маңындағы кішігірім бөлімдер де бар. 1-аймақ негізінен жұртшылыққа жабық. Бірақ, жағалауға тікелей шектесетін сазды жазықтарға, балық аулауға және сазды жазықтарға бағытталған экскурсияларға рұқсат беріледі. Хинденбург дамбасының оңтүстігінде, Силт құрлық жағына қарай, бірінші аймақтың пайдаланылуына толық тыйым салынған (Нөлдік пайдалану аймағы). Бұл аймақтың ауданы 12 500 га, оның 3500 га тұрақты түрде сумен жабылған. 2-аймақ бірінші аймақтың айналасында "буферлік аймақ" болып табылады, ондағы пайдалану мүмкіндігі тұрақты сипатта болуы мүмкін. Сильт жағажайының батысында орналасқан 2-қорғау аймағында 124 000 га аумақты кіші киттер, мысалы, қарапайым дельфин қорғалатын аймақтары бар. Бұл дельфиндердің маңызды көбею ортасы, олардың саны 20 ғасырда Солтүстік теңізде шамамен 90 пайызға төмендеген. Ауданда жүзу, желкендеу немесе дәстүрлі шабақ аулау сияқты іс-шараларға рұқсат беріледі, ал халықаралық өнеркәсіптік балық аулау, гидроциклдер, 12 түйінден асып түсетін кеме жылдамдығы, әскери қызмет және пайдалы қазбаларды игеру (құм, қиыршық тас, газ, мұнай) болдырмау керек.

Құрлық, теңіз және саздықтар

Солтүстік теңіз жағалауы өте жазық, мұхит түбінің тереңдеуі бір километрге шамамен бірнеше сантиметрді құрайды. Күнделікті екі рет жоғары толқын құм, саз және лайды Вадден теңізіне әкеледі. Шлезвиг-Гольштейннің Вадден теңізі бөлігіндегі толқын биіктігі 1,5 м мен 3,7 м аралығында, солтүстіктен оңтүстікке қарай артады. Ең төменгі толқын Силт аралының солтүстік жағалауында, ал ең жоғарғысы Оңтүстік Дитмаршенде байқалады. Вадден теңізінің барлық аймақтарында судың толқып кіруіне кеткен уақыт, кері толқып кетуіне кеткен уақыттың 85% құрайды. Сондықтан кіріп келген су ағыны күштірек, ал төменгі толқын жоғары толқынмен әкелінген шөгінділерді алып кетуге жеткілікті күшке ие емес. Ұлттық парктің 2/3-ден астамы сумен жабылып жатыр (sublittoral), 30% -ы төменгі толқын кезінде құрғап, жоғары толқын кезінде суға толатын лайлы алқаптар (eulittoral). Қалған бөлігі – белгілі бір жағдайларда ғана суға батып, құрғақ жерді құрайтын аймақ (supralittoral). Су алаптарында парктің жағалау бөлігімен қатар, Листер Тиф, Хеверстром, Пурренстром, Вессельбурнер Лох және Пип сияқты үлкен толқын ағындары бар. Лайлы алқаптың сыртында Оңтүстік Солтүстік теңізден Норвегия шұңқырына қарай тұрақты күшті ағын жүріп өтеді. Еуропаның ірі өзендерінің (Рейн, Эльба сияқты) сағаларының әсерінен ағынның тұздылығы 20-30 псу, мұхиттың тұздылығынан төмен, ал өзен сағаларынан жоғары.

Флора мен фауна

Вадден теңізі аймағының қоршаған ортасын тұзды су, толқын және күшті жел сипаттайды. Осындай жағдайға тек өте маманданып дамыған организмдер ғана төтеп бере алады. Вадден теңізінде тіршілік ететін балықтар, көбейетін құстар және көптеген теңіз сүтқоректілері оны балалар бағасы ретінде пайдаланады. Сонымен қатар, көктем және күз мезгілінде Вадден теңізіне қоныс аударатын құстардың үлкен топтары оны тамақтандыру ортасы ретінде пайдаланады. Шлезвиг-Гольштейннің Вадден теңізінде шамамен 700 түрлі өсімдік және 2500 түрлі жануар кездеседі, олардың 10%-ы эндемик болып табылады. Су көк шөптері теңіз организмдеріне тіршілік ортасын қамтамасыз етеді және ақ қаздың (Branta leucopsis) маңызды тамақ көзі болып табылады. Тұзды батпақтар ашық теңіз бен құрлық арасындағы көшімдік аймақта басым болып табылады. Олардың суға бату жиілігі жылына 10-250 ретке жетеді, бұл толқындардың биіктігіне байланысты. Тұзды батпақтар жергілікті тұздылық деңгейіне қарай әртүрлі аймақтарды құрайды. Суға ең көп батуға ұшырайтын төменгі батпақ аймағының тұздылығы, биік орналасқандықтан сирек суға батуға ұшырайтын жоғарғы батпақ аймағына қарағанда жоғары болады. Жергілікті тұзды батпақтарда шамамен 50 түрлі гүлді өсімдіктер кездеседі. Төменгі жазықтарда тұзды шөп (Puccinellia maritima), теңіз жұлдызы (Hordeum marinum), теңіз блиті (Sueda maritima) және теңіз портулагы (Halimione portulacoides) сияқты өсімдіктер өседі. Биік жазықтарда өсімдік түрлерінің әртүрлілігі жоғары. Көбінесе жағалаудағы жүздік (Centaurium littorale), қызыл көздік (Odontites rubra), теңіз қалампыры (Plantago maritima) және қашық саз (Carex distans) өсімдіктері кездеседі. Құм төбелерде өсімдіктердің аз ғана мөлшері табылса да, экстремалды жағдайларға байланысты тек кейбір құмдық шұңқырлар өседі. Жаңбырға толы құмдық аңғарлар саздықтың өсімдіктеріне ұқсас, мысалы, мақта шөбі (Eriophorum angustifolium), росянка немесе саздық жәнтібілек (Gentiana pneumonanthe) сияқты өсімдіктер өседі. Ұлттық саябақ басқармасы, порттық иттіктердің үштен бірі санау кезінде жүзіп немесе аң аулап жүргенін болжады, сондықтан олардың санын түзету қажет болды. Сұр иттіктердің саны 140 басқа жетеді және олар негізінен Амрум аралының жанындағы "Юнгнаменсанд" және "Кнобсанд" құмдықтарында шоғырланған.

Құрт-құмырсқалар

Вадден теңізінде жәндіктердің кездесетін орындары өте аз. Ұлттық саябақта тіршілік ететін 2000-нан астам арнайы түрлердің көбісі тұзды батпақтарда табылған. Қиын қоршаған орта жағдайларының (мысалы, тұздылық немесе жиі су тасу) салдарынан жәндіктерге, әсіресе дернәсілдерге тірі қалу қиын. Негізгі тірі қалу стратегиясы – топыраққа немесе өсімдіктердің ішіне жасыру. Олар тамақ ретінде тұздылығын жоғалтқан өсімдіктердің бөліктерін жақсы көреді. Белгілі мысалдардың бірі – "Halligflieder Spitzmaus Rüsselkäfer" немесе "Strandwegerichgallrüsselkäfer" (Mecinus collaris), олар белгілі бір өсімдікте тіршілік етеді. Ал керемет тұзқұйрығы (Bledius spectabilis) лайлы топыраққа түтік қазып жасайды. Теңіз лавандасы сирек кездесетін Salzwiesen Kleinspanner (Scopula emutaria) гусеницасының тамағы болып табылады. Оның бар екені тек Силт және Амрум аймақтарының жағалауында ғана анықталған.

Ұлттық паркті пайдалану

Ұлттық паркте Шлезвиг-Гольштейнде 70 көршілес қауым бар, онда 290 000 адам тұрады. Сонымен қатар, жыл сайын ұлттық паркті шамамен 15 миллион адам аралайды. Вадден теңізі ұлттық паркінің аумағы туризм, балық шаруашылығы, мұнай өндіру, жағалауды қорғау, мал жаю, теңіз және әуе көлігі, құм мен қиыршық тас алу, мидия өсіру және кейде әскери қару сынақтары үшін пайдаланылады. Пайдаланудың көп бөлігі жағалауға жақын немесе жағалауда орналасқан, сондықтан теңіз жағындағы аймаққа адамның ықпалы аз немесе мүлдем жоқ. 1987 жылдан бері Вадден теңізінің экожүйесіне едәуір зиян келтірмейтін пайдалану түрлеріне заңмен рұқсат беріледі. Мысалы, ғылыми зерттеулер немесе білім беру мақсатында өсімдіктердің шағын мөлшерін жинау. Салдары бойынша туристердің қолдауы жоғары болғанымен, сауалнамалар жергілікті тұрғындардың да Вадден теңізі ұлттық паркін қолдайтынын көрсетеді. SÖM есебінің 2017 жылғы мәліметтері бойынша, Дитмаршен және Солтүстік Фризия аймақтарының халқының шамамен 85% ұлттық парктің жалғасуын жақтасады. 2009 жылдан бері қолдау көрсеткіші 80%-дан төмен болған емес. 10% жағдайларда белгілі шарттар орындалса қолдайтындарын айтқан, ал тек 2% ғана Вадден теңізі ұлттық паркінің жалғасуына қарсы дауыс береді. Ұлттық парктің құрылуына қарсы дауыс беретін жергілікті тұрғындар балық аулау, су спорты және қорғалатын аумаққа қол жеткізу сияқты қосымша шектеулер енгізілуінен қорқады. Әйелдер мен жастар ерлерге және егде жастағы адамдарға қарағанда ұлттық паркті жағымды бағалайды. Ұлттық парктің басқармасының жергілікті тұрғындармен байланыс және білім беру жұмысының нәтижесін бағалау қиын. Басқарма ұлттық парктің аумағындағы ауыл шаруашылығын шектеуде қиындықтарға тап болып отыр, себебі Вадден теңізі ұлттық паркі құрылғанға дейін бұл аймақта ауыл шаруашылығы өте дамыған емес. Сонымен қатар, ұлттық парк құрылғаннан кейін 32 жыл өткеніне қарамастан, жергілікті тұрғындардың тек 14% ғана өздері тұрып жатқан Вадден теңізі аумағының ұлттық парк мәртебесіне ие екенін біледі. Бұл мақсатқа туризмнің оң әсері мен аймақтың жақсы беделі арқылы қол жеткізіледі. Вадден теңізі ұлттық паркі неміс туристері үшін дәстүрлі түрде танымал демалыс орны болып табылады. Ресми статистикаға сәйкес, 1,5 миллион демалыс шебуші жағалау аймағында, аралдарда және Халлиг аралдарында 8,4 миллион түндік жатады.

Ұлттық парк туризмі

Ұлттық парк мәртебесі Солтүстік теңіз аймағына келетін туристердің санын қаншалықты арттырғаны белгісіз. Ұлттық парк аймағына жақын орналаспаған әкімшілік аудандармен салыстырғанда, Вадден теңізі ұлттық паркіне жақын әкімшілік аудандарда туристер санының өсу қарқыны айтарлықтай жоғары емес. Дегенмен, 2014 жылы Солтүстік теңіз аймағында демалыс жасауды жоспарлаған адамдардың 17%-ы ұлттық паркке бару шешімін қабылдады, деп хабарлайды SÖM есебі. Бұл туристер 89 миллион еуро көлемінде таза табыс әкеледі, бұл 4741 адамның кірісіне тең. INTERREG IV B PROWAD жобасы аясында тағы бір сауалнама жүргізіліп, адамдардан ұлттық парк мәртебесінің Солтүстік теңіз аймағына саяхат жоспарлау кезінде олардың шешіміне қаншалықты әсер еткені сұралды. Сауалнамаға қатысушылардың шамамен 44%-ы Вадден теңізін сақтауды демалыс орнын таңдауда "өте маңызды" немесе "маңызды" фактор деп атады. Осыдан кейін жергілікті туристік бизнес өкілдері Ұлттық парк серіктестігіне өтініш беруге мүмкіндік алды. Жобаның мақсаты – Солтүстік теңіз аймағына демалысқа жоспарлаған туристерге сапалы қызмет, жергілікті ерекшеліктерді ескеру және экологиялық санадан тұратын кешенді ұсыну. Олар сондай-ақ ұлттық парк аймағындағы тұрақты туризмді дамытуға қолдау көрсетеді. Жоба жергілікті қауымдастықтар, табиғатты қорғау ұйымдары және Ұлттық парк әкімшілігі арасындағы ынтымақтастықты ынталандырады. Ұлттық парк серіктестік жобасының басты органы – "Vergaberat" комиссиясы, ол қай үміткерлерді қабылдау керектігін және Ұлттық парк серіктес желісіне кіруге рұқсат беруді шешеді. "Vergaberat" комиссиясының құрамына Аралдар мен Халлиг аралдары конференциясының (Insel und Halligkonferenz) өкілдері, табиғатты қорғау қауымдастықтары, Ұлттық парк серіктестері, Nordsee Tourismus Service GmbH және Ұлттық парк әкімшілігінің өкілдері кіреді. Сапа стандартын қамтамасыз ету үшін комиссия Ұлттық парк серіктестері үшін критерийлердің біркелкі каталогын жасады.

Балық шаруашылығы, аңшылық және ауыл шаруашылығы

Ұлттық парк пен балық шаруашылығының бірге болуы қақтығыс тудыру мүмкіндігін білдіреді. Батыс жағалауының жалпы өнімінің шамамен 1% құраса да, балық шаруашылығы туризм үшін өте маңызды. Туристер Солтүстік теңіз жағалауында демалыс кезінде теңіздік атмосфераны күтеді. Шампанша балығын аулау Солтүстік теңіз аймағындағы балық шаруашылығының ең маңызды бөлігі болып табылады, себебі кәдімгі шампанша (Crangon crangon) аулауға ешқандай шектеу қойылмаған. Ал Атлантика трескасы, Еуропалық камбала және жалпы теңіз тілмашы аулау квоталарының қатаңдығы мен басқа да қорғау шараларына байланысты өте аз ауланады. Солтүстік теңіз жағалауы үшін ауыл шаруашылығының экономикалық маңызы зор. Бірақ ауыл шаруашылығына пайдаланылатын жерлердің көп бөлігі ұлттық парктен тыс жерде орналасқан. Парк ішінде тек қойлардың тұзды батпақтарда жайылуы мүмкін, бұл белгілі бір деңгейде қақтығысқа себеп болуы мүмкін.

Шамшы балықшылығы

Шлезвиг-Гольштейннің Солтүстік теңіз аймағының ерекше бейнесін креветка аулаушылар қолдайды, себебі ол дәстүрлі балық шаруашылығының бір бөлігі саналады. 1900 жылға дейін креветка аулау үшін арнайы креветка қайықтары пайдаланылған, ал одан бұрын Gliep желісі стандартты балық аулау тәсілі болды. Шлезвиг-Гольштейндегі креветка популяциясы жылдар бойы азайып келеді: 1999 жылы Солтүстік теңізде шамамен 144 креветка қайығы балық аулаған. 2016 жылы олардың саны екі есеге азайды. Шағын отбасылық кәсіпорындар ең көп зардап шегуде. Керісінше, Солтүстік теңіз аймағында ірі өнеркәсіптік креветка қайықтарының саны артып келеді.

Молюскаларды аулау

Қара көк шұңғырлар Солтүстік теңіз аймағында 1700 гектар аумақта өсіріледі. Өсіруге арналған тұқымдарды (жас мидияларды) табиғи түсулерден және "тұқым жинағыштардан" алуға болады. Кәдімгі көк шұңғырларды өсірілетін аумақтардан тыс жерлерде аулауға қатаң тыйым салынған. Ұлттық парктің 2-ші қорғау аймағында қарапайым мидия өсіру 13 гектар аумақпен шектеледі. 1997 жылдан бері, таязда су тартылған кезде құрғап қалатын жерлер де мидия өсіру үшін жабылды. Барлығында ұлттық парк аймағында заң бойынша тек 8 қарапайым мидия өсіру аймағына ғана рұқсат берілген. 1990 жылдан бері қарапайым какаль және қарапайым жиек қабықшаларын аулауға тыйым салынған. Тыйым салынғанға дейін, Шлезвиг-Гольштейнде қыстың суық кезеңдерінде табиғи популяциясының азаюына байланысты экономикалық маңызы болмады. Тынық мұхитының устрицасы (Magallan gigas) өсіруі Сильтке жақын 30 гектар аумақпен шектеледі. Бұл устрицалар қыста жылытылатын тоғандарда сақталады. Жыл сайын Сильтте шамамен 1 миллион устрица жиналып сатылады, оның үштен бірі шамамен жергілікті жерде желінеді. Тынық мұхитының устрицасы соңғы жылдары Вадден теңізінде кеңінен тарады. Бұрынғы көк мидия төсектері устрица рифтеріне айналды. 1990 жылдардың басында қалың қабық (Spisula solida) аулауға жасалған әрекеттер сәтті болды. Бірақ 1995/96 жылдардың қатал қысында барлық қабықтар ерекше суыққа тап болды. 2016 жылдың соңынан бері ұлттық паркте қалың қабық аулауға тыйым салынған.

Аквакультура және аңшылық

Бюсум қаласында теңіз аквакультурасы бойынша тәжірибелік станция орналасқан. Өсімдіктерді сумен қамтамасыз ету Солтүстік теңіз суымен, ұлттық парктен басталатын құбыр арқылы жүзеге асырылады. 1999 жылдан бері ұлттық парк аумағында аң аулауға тыйым салынған, бірақ ұлттық парк қорғау аймақтарымен қоршалған Халлиг аралдарында әлі де кейбір аңшылар белсенді. Жалпы ауданы 12 450 га (2006 жылы) болатын тұзды батпақтардың 47% мүлдем жайылымсыз, 11% -ы сирек жайылымда, ал 38% -ы қарқынды жайылымда. Ұлттық парк аумағымен толық қоршалғандықтан, аралдар мен Халлиг аралдарына тауар жеткізілімі міндетті түрде ұлттық парк арқылы жүзеге асырылады. Кемелермен тасымалданатын тауарлардан басқа, энергия, деректер немесе су құбырлары сияқты да қажетті жабдықтар ұлттық парк арқылы өтеді. Сонымен қатар, азаматтық авиация да ұлттық парк аумағынан өтеді. Шлезвиг-Гольштейндегі жел энергиясы тек ұлттық паркпен шектесетін жағалау аймағында салынған құрлықтағы жел электр станциялары арқылы ғана өндіріледі. Ұлттық парк шегінен тыс, теңіздегі алғашқы экономикалық маңызды жел электр станциялары жоспарлануда. Теңіздегі жел электр станцияларын құрлыққа қосатын теңіз кабельдерінің құрылысы кезінде кейбір қиындықтар туындауы мүмкін. Жалпы алғанда, ұлттық парктен коммерциялық мақсатта ресурстарды алуға тыйым салынған, бірақ жағалауды қорғау мақсатында ерекше рұқсаттар беріледі. Мысалы, жыл сайын 1,1 миллион текше метр материал, Сильттің батыс жағалауындағы жағажайларды толықтыруға, Халлиг аралдарын жаңартуға немесе бөгеттерді қалпына келтіруге жұмсалады. Бұған қоса, ұлттық парк аумағында әскери оқу ұшулары жүзеге асырылады. Ұшақтардың ұшу биіктігі 900 метрден төмен болмауы керек.