Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Грекиядағы Кос аралы (/kɒs/, /kɔːs/; Κως) – Грекия аралдарының тізбегіне кіретін, Эгей теңізінің оңтүстік-шығысында орналасқан арал. Кос – Родос және Карпатос аралдарынан кейін Додеканестегі үшінші үлкен арал; 2021 жылғы санақ бойынша халқы 37 089 адамды құрайды, бұл Родостан кейін Додеканестегі ең көп халқы бар екінші арал.
Island in Greece
Kos or Cos (/k//ɒ//s//, //k//ɔː//s/; Κως ) is a Greek island, which is part of the Dodecanese island chain in the southeastern Aegean Sea. Kos is the third largest island of the Dodecanese by area, after Rhodes and Karpathos; it has a population of 37,089 (2021 census), making it the second most populous of the Dodecanese, after Rhodes.
Атауы
Кос (Κῶς) атауы алғаш рет "Илиада" кітабында кездеседі және содан бері үздіксіз қолданылып келеді. Ежелгі атауларының ішінде Меропис, Цеа және Нимфея бар. Көптеген роман тілдерінде Кос бұрын Stancho, Stanchio немесе Stinco деп аталған, ал Осман және қазіргі түрік тілдерінде – İstanköy деп аталады, бәрі де грек тіліндегі εις την Κω ('Косқа') деген тіркестің қайта қаралуынан туындаған; мысалы, Стамбул және Стимполи, Крит сияқты. Родос госпитальерлерінің билігі тұсында ол Ланго немесе Ланго деп аталған, бұл аралдың ұзындығымен байланысты болуы мүмкін. Сэр Джон Мандевиллдің саяхаттарында автор мұны дұрыс түсінбей, Ланго мен Косты екі бөлек арал деп қарастырады. Итальян тілінде арал Куо деп аталады. Кос тұрғыны ағылшын тілінде "коандық" (немесе "коандық") деп аталады. Бұл сөз сондай-ақ "коандық тауарлар" сияқты сын есім ретінде де қолданылады.
The name Kos (Κῶς) is first attested in the Iliad, and has been in continuous use since. Other ancient names include Meropis, Cea, and Nymphaea. In many Romance languages, Kos was formerly known as Stancho, Stanchio, or Stinco, and in Ottoman and modern Turkish it is known as İstanköy, all from the reinterpretation of the Greek expression εις την Κω 'to Kos'; cf. the similar Istanbul and Stimpoli, Crete. Under the rule of the Knights Hospitaller of Rhodes, it was known as Lango or Langò, presumably because of its length. In The Travels of Sir John Mandeville, the author misunderstands this and treats Lango and Kos as distinct islands. In Italian, the island is known as Coo. A person from Kos is called a "Koan" (or "Coan") in English. The word is also an adjective, as in "Koan goods".
География
Кос Эгей теңізінде орналасқан. Оның жағалауы батыстан шығысқа қарай ұзаққа созылады. Аралда бірнеше мүйістер бар, олардың кейбіреулері ежелгі заманнан белгілі: солтүстік-шығыста Скандари мүйісі, бұрынғы Скандариум немесе Скандарион; оңтүстікте Лактер мүйісі немесе Лактер; батыста Дреканом мүйісі немесе Дреканон. Басты қала және порттан басқа, Кос аралының ірі ауылдары Кардамена, Кефалос, Тингаки, Антимахия, Мастихари, Мармари және Пили. Кішкентай ауылдары – Зия, Зипари, Платани, Лагуди және Асфендиу.
Kos is in the Aegean Sea. Its coastline is long, extending from west to east. The island has several promontories, some with names known in antiquity: Cape Skandari, anciently Scandarium or Skandarion in the northeast; Cape Lacter or Lakter in the south; and Cape Drecanum or Drekanon in the west. In addition to the main town and port, also called Kos, the main villages of Kos island are Kardamena, Kefalos, Tingaki, Antimachia, Mastihari, Marmari and Pyli. Smaller ones are Zia, Zipari, Platani, Lagoudi and Asfendiou.
Климат
Кос ысты, жазғы шілтенді Жерорта теңізі климатына ие.
Kos has a hot summer Mediterranean climate.
Экономика
Туризм – Кос аралының негізгі саласы, аралдың жағажайлары ең басты тартымдылықтары болып табылады. Аралдың басты порты және халық шоғырланған орталығы – Кос қаласы, сонымен қатар туристік және мәдени орталық есептеледі, онда көптеген қонақүйлер, мейрамханалар және түнгі клубтар бар. Кардамена теңіз жағалауындағы ауылы жас демалыс шегушілер үшін танымал курорт (атап айтқанда, Ұлыбритания және Скандинавиядан келгендер) және көптеген барлары мен түнгі клубтарына ие. Соңғы он жылда сәнді қонақүйлердің саны айтарлықтай өсті. Бір және екі жұлдызды қонақүйлер азайып жатса, төрт және бес жұлдызды сәнді қонақүйлер бүкіл аралда бой көтерді. 2014 жылдан 2023 жылға дейін бес жұлдызды қонақүйлердің саны бірліктер (+95,83%) және жалпы төсек-орын саны (+103,32%) бойынша дерлік екі есеге артты. Төрт жұлдызды қонақүйлердің де саны айтарлықтай өсті, бірақ бұл көрсеткіш бірліктер (+34,15%) және жалпы төсек саны (+8,5%) бойынша одан төмен. Ауыл шаруашылығы екінші маңызды кәсіп, негізгі егіндік дақылдары – жүзім, бадам, инжір, қарбыз, зәйтүн және помидор, сондай-ақ бидай мен жүгері. Кос салаты (romaine lettuce) осы аралдан шыққан деп есептеледі.
Tourism is the main industry in Kos, the island's beaches being the primary attraction. The main port and population centre on the island, Kos town, is also a tourist and cultural centre, with whitewashed buildings including many hotels, restaurants and a number of nightclubs forming the town's "bar street". The seaside village of Kardamena is a popular resort for young holidaymakers (primarily from the United Kingdom and Scandinavia) and has a large number of bars and nightclubs. The last decade has seen a significant growth in the number of luxury hotels. While one star and two star hotels have decreased, four star and five star luxury hotels have sprung up throughout the island. From 2014 to 2023, five star hotels have practically doubled, both in units (+95.83%) and in total beds (+103.32%). Significant but smaller, is the increase of four star hotels, both in units (+34.15%) and in total beds (+8.5%). Farming is the second principal occupation, with the main crops being grapes, almonds, figs, watermelons, olives, and tomatoes, along with wheat and corn. Cos lettuce (romaine lettuce) is named after the island, from where it is said to have originated.
Микен дәуірі
Гомердің "Илиада" дастанында костықтар гректер үшін Троя соғысында күш білдірді. Классикалық мифологияда Кос аралын негізін қалаушы патша Мероп болған, сондықтан "Меропиялық Кос" 7 ғасырдағы Делиан Аполлонына арналған Гомер гимнінде тізілген ежелгі Делиан амфиктиониясына кіреді; аралға Геракл келген. Кос құдайы Летоның, Аполлонның анасының туған жері деп есептелген. Летоның әкесі Коей аралдың алғашқы тұрғыны болды деседі. Аралға бастапқыда кариялықтар қоныс тепкен. Дорлықтар б.з.б. 11 ғасырында оны жаулап алып, Эпидаврдан келген көптеген қоныс салушылармен дорийлік колониясын құрды, олардың Асклепий культі жаңа мекенін емдеу орындарымен мәшһүр етті. Аралдың өзге де байлығы – шарап және кейіннен жібек өндірісі болды.
In Homer's Iliad, a contingent of Koans fought for the Greeks in the Trojan War. In classical mythology the founder king of Kos was Merops, hence "Meropian Kos" is included in the archaic Delian amphictyony listed in the 7th century Homeric hymn to Delian Apollo; the island was visited by Heracles. Kos was said to be the birthplace of the goddess Leto; the mother of Apollo. Supposedly Leto's father Coeus was the first inhabitant of the island. The island was originally colonised by the Carians. The Dorians invaded it in the 11th century BC, establishing a Dorian colony with a large contingent of settlers from Epidaurus, whose Asclepius cult made their new home famous for its sanatoria. The other chief sources of the island's wealth lay in its wines and, in later days, in its silk manufacture.
Архаикалық дәуір
Оның ерте тарихы – Линдос, Камирос, Иалисос, Книдос және Галикарнасс қалаларын қамтитын, діни-саяси амфиктиондық одақтың бір бөлігі ретінде, Дорилік Гексаполис (грек тілінде «алты қала» деген мағынаны білдіреді) құрамында бұлыңғыр. VI ғасырдың соңында Кос Ахеменидтердің билігіне бағынды, бірақ 479 жылы Микале шайқасында гректердің жеңісінен кейін бүлік көтерді. Археологиялық қазбалар Хемера және Гелиосқа арналған шағын киіз үйдің болғанын көрсетті; олар күн мен Күн құдайлары болып саналады.
Its early history – as part of the religious political amphictyonic league that included Lindos, Kamiros, Ialysos, Knidos and Halicarnassus, the Doric Hexapolis (hexapolis means 'six cities' in Greek), – is obscure. At the end of the 6th century, Kos fell under Achaemenid domination but rebelled after the Greek victory at the Battle of Mycale in 479. Archaeological finds have shown the existence of a small shrine to Hemera and Helios; gods of the day and the Sun respectively.
Классикалық дәуір
Греко-парсы соғыстары кезінде, парсыларды екі рет қуғанға дейін, аралды парсылар тағайындаған тирандар басқарды, бірақ көбінесе ол олигархиялық үкіметпен басқарылған секілді. V ғасырда ол Делиан лигасына қосылды, ал Родос көтерілісінен кейін оңтүстік-шығыс Эгей теңізіндегі негізгі афиналық бекет ретінде қызмет етті (б.з.д. 411–407 жж.). Б.з.д. 366 жылы демократия орнатылды және астана Астипалеядан (аралдың батыс жағында, қазіргі Кефалос ауылының жанында) жаңа салынған Кос қаласына көшірілді, ол Гипподамиялық тормен жоспарланған. Афиналықтардың күшін әлсіретуге көмектескеннен кейін, Әлеуметтік соғыста (б.з.д. 357–355 жж.) ол бірнеше жылға Кария патшасы Мавзолосқа қарасты болды. Шығысқа жақындығы аралға импортталған жібек жіпке ең алғашқы қол жеткізу мүмкіндігін берді. Аристотель арал әйелдерінің жібек тоқумен айналысқанын айтады. Жібек киімдері ірі фабрикаларда құл әйелдер тарапынан өндірілді.
During the Greco Persian Wars, before it twice expelled the Persians, it was ruled by Persian appointed tyrants, but as a rule it seems to have been under oligarchic government. In the 5th century, it joined the Delian League, and, after the revolt of Rhodes, it served as the chief Athenian station in the south eastern Aegean (411–407 BC). In 366 BC, a democracy was instituted and the capital was transferred from Astypalaea (at the west end of the island near the modern village of Kefalos) to the newly built town of Cos, laid out in a Hippodamian grid. After helping to weaken Athenian power, in the Social War (357–355 BC), it fell for a few years to king Mausolus of Caria. Proximity to the east gave the island first access to imported silk thread. Aristotle mentions silk weaving conducted by the women of the island. Silk production of garments was conducted in large factories by female slaves.
Эллиндік дәуір
Диадохилердің төртінші соғысы барысында Птолемей I Сотер Антигон I Монофтальмнан Кос аймағын басып алып, оны өз мемлекетіне қосты. Эллинизм дәуірінде Кос гүлденудің ең жоғалғы деңгейіне жетті. Птолемейлер Косқа жоғары баға берді, оны Эгей теңізін бақылау үшін теңіз бекеті ретінде пайдаланды. Білім орталығы ретінде ол Александрия мұражайының провинциялық бөлімшесі болып құрылды және Птолемей әулетінің ханзадаларының білім алуы үшін танымал орынға айналды. Эллинизм дәуірінде медицина мектебі болды; алайда, бұл мектепті Гиппократ (төменде қараңыз) классикалық дәуірде құрған деген пікір негізсіз болжам. Бұл қала атақты грек ақыны Филаттың туған жері болды. Кос Птолемей мемлекетіне қосылғанмен, арал саяси тәуелсіздігін сақтап қалды (б.з.д. 3 ғасырға жататын Коста табылған және грек тарихының сарптары зерттеген жарлықта көрсетілген). Арал өз азаматтарының жиналысы және билік органдары (монарх, простат, экзегеттер және т.б.) арқылы дербес басқарылды. Қаланың жарлықтар шығару және өз заңдарын қолдану қабілеті Птолемей мемлекетіне қатысты саяси тәуелсіздігін көрсетеді. Қала-мемлекет өзінің саяси институттары мен азаматтық құқықтарын толық бақылауда ұстады. Кос сонымен қатар өңделмеген жібек, ескек және амфора өндірісінің орталығы болды. Осы кезеңде Костың экономикалық дамуын б.з.д. 3 және 2 ғасырларда салынған театр, көптеген стоалары бар жаңа базар, Алисарнадағы Аполлон храмы, Асклепионның құрылысы мен кеңейтілуі, Алисарнадағы бекініс жұмыстары және әсем безендірілген көптеген үйлер көрсетеді. 240 ж.б.з.д., Зиаэл Битниядан, Селевк II Каллиник және Птолемей III Эвергет Кос Асклепионын паналау орталығына айналдыруға кепілдік берді. Бұл шешім Косты саудагерлер мен паломниктер үшін тартымдырақ орынға айналдырды. Кос б.з.д. IV ғасырдың соңынан бастап әділеттілігімен танымал болды және Эллинизм дәуірінде басқа қалалар арасындағы және ішіндегі дауларды төрелік ету үшін басқа қалалардан гөрі жиі шақырылды. 310 және 300 ж.б.з.д. аралығында Кос Клазоменай мен Теос арасындағы дауды төрелік етті, Теос пен Лебедостың бірігуі үшін уақытша заң кодексін жасады және Илиум, Самос және Телос қалаларындағы ішкі дауларды шешу үшін судьялар жіберу туралы өтініштерді қабылдады. Келесі екі ғасырда олар Наксос, Тасос, Эритрея, Митилен және аттары сақталмаған төрт қалаға судьялар жіберу туралы өтініштерді қабылдады. Телостағы дауды Кос шешкені туралы мәліметтер жазуда (IG XII.4.1 132) сақталған; Эллинизм дәуіріндегі шетелдік судьялардың қызметі туралы ең толық сақталған мәліметтердің бірі. Бұл шешім Костың діни және қаржылық ережелеріне сүйене отырып, саяси қылмыстар үшін сотталған топқа айыппұл төлеуге және ғибадатханаларды жөндеуге қаржы жұмсау арқылы қоғаммен қайтадан табысуға мүмкіндік берді. Диодор Сицилий (XV. 76) және Страбон (xiv. 657) оны жақсы бекітілген порты бар қала деп сипаттаған. Оның орналасқан жері Эгей теңізі саудасында маңызды рөл атқарды, ал аралдың өзі атақты шараптарымен бай болды. Ұлы Александр мен Птолемейлер тұсында қала Эгей теңізіндегі маңызды орталықтардың біріне айналды; Иосиф Флавий Страбонның сөздерін келтіре отырып, Босфордан Митридат I Мысыр патшайымы Клеопатраның алтын қорын алу үшін Косқа жіберілгенін айтады. Ирод атлетикалық ойындарда жеңіске жеткендерге жыл сайын стипендия бергені айтылады, және оның ұлы Ирод Тетрархқа мүсіні орнатылды ("C. I. G." 2502). Әулие Павелдің Косқа қысқа уақытқа келгені туралы Актілер 21:1 (ЖД) кітабында айтылған.
During the course of the Fourth War of the Diadochi Ptolemy I Soter captured Kos from Antigonus I Monophthalmus, incorporating it into his kingdom. In the Hellenistic period, Kos attained the zenith of its prosperity. Kos was valued by the Ptolemies, who used it as a naval outpost to oversee the Aegean. As a seat of learning, it arose as a provincial branch of the museum of Alexandria, and became a favorite resort for the education of the princes of the Ptolemaic dynasty. During the Hellenistic age, there was a medical school; however, the theory that this school was founded by Hippocrates (see below) during the Classical age is an unwarranted extrapolation. It was the home of the major Hellenistic poet scholar Philitas. Despite the incorporation of Kos to the Ptolemaic Kingdom, the island kept its political autonomy (shown in a 3rd century BC decree found at Kos and well studied by experts in Greek history). The island was ruled autonomously through to its citizens' assembly and magistrates (the monarch, the prostates, the exegetes, etc.). The fact that the city could legislate decrees and apply its own laws shows political independence regarding the Ptolemaic Kingdom. The city state remained in control of its political institutions and civil rights. Kos also became a center of production of unrefined silk, oars and amphorae. Kos economic development during the period can further be exemplified by the 3rd and 2nd century BC construction of a theater, a new market with multiple stoas, a temple to Apollo at Alisarna, construction and expansion of the Asclepeion, fortification works at Alisarna and multiple richly decorated houses. In 240 BC, Ziaelas of Bithynia, Seleucus II Callinicus and Ptolemy III Euergetes provided guarantees for the transformation of Kos Asclepeion into an asylum. This decision made Kos a more attractive destination for merchants and pilgrims. Kos had a strong reputation for justice from the late fourth century BC and was called on more frequently than any other city in the Hellenistic period to provide judges for the arbitration of disputes between and within other cities. Between 310 and 300 BC, Kos arbitrated a dispute between Klazomenai and Teos, provided a temporary law code for the synoecism of Teos and Lebedus, and accepted requests to send judges to resolve internal disputes at Ilium, Samos, and Telos. In the following two centuries, they accepted further requests to send judges to Naxos, Thasos, Erythrae, Mytilene, and four cities whose names are not preserved. The Koan settlement of the dispute at Telos is recorded in an inscription (IG XII.4.1 132); one of the most detailed surviving records of foreign judges activities in the Hellenistic period. This judgement, drawing on Koan religious and financial regulations, allowed a group convicted of political crimes to pay off their fines and be reconciled with the wider community by paying for sacrifices and repairs to temples. Diodorus Siculus (xv. 76) and Strabo (xiv. 657) describe it as a well fortified port. Its position gave it a high importance in Aegean trade; while the island itself was rich in wines of considerable fame. Under Alexander the Great and the Ptolemies the town developed into one of the great centers in the Aegean; Josephus quotes Strabo to the effect that Mithridates I of the Bosporus was sent to Kos to fetch the gold deposited there by queen Cleopatra of Egypt. Herod is said to have provided an annual stipend for the benefit of prize winners in the athletic games, and a statue was erected there to his son Herod the Tetrarch ("C. I. G." 2502 ). Paul briefly visited Kos according to Acts 21:1 (KJV).
Рим дәуірі
Кейде қарақшылардың шабуылдары мен қатты жер сілкінісі болған жағдайларды қоспағанда, аралдың тыныштығы сирек бұзылған. Ірі көршісі, Родостың үлгісімен, Кос римдіктерге көбінесе достық қарым-қатынас көрсетті; 53 жылы ол еркін қала мәртебесін алды. Рим кезеңінде Кос аралында провинциялық кітапхана да болған. Арал Птолемей әулеті тұсында білім орталығына айналды, ал Гиппократ, Апелл, Филит және, мүмкін, Теокрит осы өңірден шыққан. Бірінші ғасырда кітапхана құрылысына үлес қосқан адамдардың тізімі сақталған. Кітапхананың салынуына жауапты адамдардың бірі – Римде тұрған Кос дәрігері Гай Стертиниус Ксенофонт, ол Тиберий, Клавдий және Нерон императорларының жеке дәрігері болған.
Except for occasional incursions by corsairs and some severe earthquakes, the island's peace has rarely been disturbed. Following the lead of its larger neighbour, Rhodes, Kos generally displayed a friendly attitude toward the Romans; in 53 AD it was made a free city. The island of Kos also featured a provincial library during the Roman period. The island first became a center for learning during the Ptolemaic dynasty, and Hippocrates, Apelles, Philitas and possibly Theocritus came from the area. An inscription lists people who made contributions to build the library in the 1st century AD. One of the people responsible for the library's construction was the Kos doctor Gaius Stertinius Xenophon, who lived in Rome and was the personal physician of the Emperors Tiberius, Claudius, and Nero.
Коая жамылғылары
Бұрынғы зерттеулер бұл аралдың ежелгі дәуірде Coae vestes деп аталатын мөлдір, жеңіл көйлектер жасауымен танымал болғанын жоғары бағалаған. Бұл пікір Аристотельге дейін жетеді, бірақ қазіргі зерттеулер оны жоққа шығарады. "Coae vestes" термині өндіріс орны – Кос аралы емес, жібек киімнің бір түрін білдіретін секілді. Терминнің нақты шығу тегі әлі анықталған жоқ.
Older research believed that the island was known in antiquity for the manufacture of transparent light dresses, the coae vestes. This view goes back to Aristotle, and it has been challenged by modern research. The term Coae vestes seems to refer to a type of silk garment and not the site of production (the island of Kos). The origin of the term is ultimately unclear.
Византия дәуірі
Кос епископтығы Родос митрополиясының суфрагандығы болды. Оның епископы Мелифрон 325 жылы Никея соборына қатысты. Эддесий 344 жыл шамасында Сардика соборынан шығып, Филиппопольде қарсы собор құрған азшылықтағы шығыс епископтарының бірі болды. Юлиан 451 жылғы Халкидон соборына дайындық ретінде 448 жылы Константинопольде өткен синодқа барды, онда Папа Леон I-нің өкілі ретінде қатысты және 458 жылы Византия императоры Леон I Тракиялыққа Александриялық Протерийдің өлтірілуіне қатысты Рим провинциясы епископтарының бірлескен хатына қол қойды. Дорофей 518 жылы синодқа қатысты. Георгий 680–681 жылдары Константинопольдің үшінші соборына қатысты. Константин Константинопольдің Фотий соборына (879) барды. Византия билігі кезінде оның епископтарының соборларға қатысуынан басқа, аралдың тарихы көлеңкеде қалды. 8-9 ғасырларда оны дронгарий басқарды, ал 11-12 ғасырларда маңыздылыққа ие болған сияқты: Никефор Мелисенос өзінің көтерілісін осы жерден бастады, ал 12 ғасырдың ортасында оны билеуші Комнен әулетінің ұрпағы Никефор Комнен басқарды.
The bishopric of Kos was a suffragan of the metropolitan see of Rhodes. Its bishop Meliphron attended the First Council of Nicaea in 325. Eddesius was one of the minority Eastern bishops who withdrew from the Council of Sardica in about 344 and set up a rival council at Philippopolis. Iulianus went to the synod held in Constantinople in 448 in preparation for the Council of Chalcedon of 451, in which he participated as a legate of Pope Leo I, and he was a signatory of the joint letter that the bishops of the Roman province of Insulae sent in 458 to Byzantine Emperor Leo I the Thracian with regard to the killing of Proterius of Alexandria. Dorotheus took part in a synod in 518. Georgius was a participant of the Third Council of Constantinople in 680–681. Constantinus went to the Photian Council of Constantinople (879). Under Byzantine rule, apart from the participation of its bishops in councils, the island's history remains obscure. It was governed by a droungarios in the 8th–9th centuries, and seems to have acquired some importance in the 11th and 12th centuries: Nikephoros Melissenos began his uprising here, and in the middle of the 12th century, it was governed by a scion of the ruling Komnenos dynasty, Nikephoros Komnenos.
Генуя дәуірі
11 ғасырдан кейін Кос Генуяның бақылауына өтті, бірақ ол Византия территориясы болып қалып, біраз уақыт Никея империясының қол астында болды. Генуялықтар протекторат ретінде төрт ғасырдан астам билік етті. 1881/82–1893 жылдарғы Осман империясының халық санауы бойынша, Истанкой (استانكوی) қазасының жалпы саны 12 965 адамды құрады, оның ішінде 10 459 грек, 2439 мұсылман және 67 еврей болды. 1912 жылдың 20 мамырында арал Италия Корольдігі тарапынан басып алынды. Италиялықтар 1933 жылдың 23 сәуірінде болған құрылыс қиратып, көптеген жаңа ғимараттарға зақым келтірген қатты жер сілкінісінен кейін аралдың инфрақұрылымын дамытты. Архитектор Родольфо Петрако ескі аудандарды археологиялық саябаққа айналдырып, жаңа қаланы тұрғын, әкімшілік және коммерциялық аймақтарға бөліп, жаңа қала жоспарын жасады. Екінші дүниежүзілік соғыста, итальяндық иелік ретінде, арал Остің бір бөлігі болды. 1943 жылы Италия капитуляция жасағанға дейін аралды итальян әскерлері бақылады. Осы оқиғада, немістерге қосылудан бас тартқан 100 итальян офицері "Кос қырғыны" деп танылған оқиғада жазаланды. Содан кейін британдық және неміс күштері Додеканес кампаниясының бір бөлігі ретінде Кос шайқасында аралды бақылау үшін шайқасты, онда немістер жеңіске жетті. Неміс әскерлері 1945 жылға дейін аралды басып алды, содан кейін ол Ұлыбританияның протектораты болды, ол 1947 жылы Париж бейбіт шартынан кейін Грекияға өткізді.
Following the 11th century, Kos passed under Genoese control, although it was a Byzantine territory and kept for a while by the Empire of Nicaea. Genoese ruled as protectorate and lasted over four centuries. According to the Ottoman General Census of 1881/82–1893, the kaza of İstanköy (استانكوی) had a total population of 12,965, consisting of 10,459 Greeks, 2,439 Muslims and 67 Jews. The island was occupied by the Kingdom of Italy on May 20, 1912. The Italians developed the infrastructures of the island, after the ruinous earthquake of 23 April 1933, which destroyed a great part of the old city and damaged many new buildings. Architect Rodolfo Petracco drew up the new city plan, transforming the old quarters into an archaeological park, and dividing the new city into a residential, an administrative, and a commercial area., In World War II, the island, as Italian possession, was part of the Axis. It was controlled by Italian troops until the Italian surrender in 1943. On that occasion, 100 Italian officers who had refused to join the Germans were executed in what became known as the Massacre of Kos. British and German forces then clashed for control of the island in the Battle of Kos as part of the Dodecanese Campaign, in which the Germans were victorious. German troops occupied the island until 1945, when it became a protectorate of the United Kingdom, which ceded it to Greece in 1947 following the Paris peace treaty.
Қазіргі заманғы
Кос аралындағы жабық қадағалаудағы кіру орталығы (CCAC) бар, ол 2140 адамды қабылдауға шамасы жетеді.
Closed Controlled Access Centre of Island (CCAC) exists on Kos, it is able to host 2,140 people.
Геология
Бұл арал ежелгі заманда болған жер сілкінісі мен шөгіңкілер салдарынан бөлініп қалған тау тізбегінің бір бөлігі. Осы таулардың қалдықтарына Калимнос және Каппари аралдары кіреді, олар шамамен терең су асты шатқасымен бөлінген, сондай-ақ Нисирос жанартауы мен оны қоршаған аралдар да осылардың құрамында. Кос аралының географиялық құрылысына байланысты әртүрлі тау жыныстары кездеседі. Олардың ішінде ең маңыздысы – төртіншілік кезеңге жататын қабаттар, онда жылқы, бегемот және піл сияқты сүтқоректілердің қазба қалдықтары табылды. Өте ірі пілдің қазбаланған азу тісі Афина университетінің палеонтология мұражайына тапсырылды.
The island is part of a chain of mountains from which it became separated after earthquakes and subsidence that occurred in ancient times. The remnants of these mountains include the islands of Kalymnos and Kappari which are separated by an underwater chasm approximately deep, as well as the volcano of Nisyros and the surrounding islands. There is a wide variety of rocks in Kos which is related to its geographical formation. Prominent among these are the Quaternary layers in which the fossil remains of mammals such as horses, hippopotami and elephants have been found. The fossilised molar of an elephant of gigantic proportions was presented to the Paleontology Museum of the University of Athens.
Түрік халқы
1920 жылдардың соңында Кос қаласында шамамен 3700 түрік тұрды, бұл қала халқының жартысынан сәл кем болатын. Олар негізінен қаланың батыс жағында шоғырланған. Бүгінде Костағы түрік қауымының саны 2000 адамға жуық деп есептеледі. Кос қаласына жақын Платани (Керменте) ауылында түріктер көптеп қоныстанған.
In the late 1920s about 3,700 Turks lived in Kos city, slightly less than 50% of the population, who were mainly in the west part of the city. Today, the population of the Turkish community in Kos has been estimated at 2,000 people. A village with significant Turkish population is Platani (Kermentes) near the town of Kos.
Дін
Кос тұрғындарының көп бөлігі православиелік христиандар – Додеканес аралдарындағы төрт православиелік кафедралық собордың бірі Коста орналасқан. Сонымен қатар, аралда Рим-католик шіркеуі және түрік мұсылман қауымына арналған мешіт бар. Екінші дүниежүзілік соғыста неміс басқыншылары Костың еврей қауымын жойғандықтан, синагога қазір діни қызметтер үшін қолданылмайды. Дегенмен, ол қайта жаңартылып, барлық діни нышандары сақталған күйде, Кос муниципалитетінің түрлі шараларына, көбінесе мәдени шараларға пайдаланылуда.
The people of Kos are predominantly Orthodox Christians – one of the four Orthodox cathedrals in the Dodecanese is located in Kos. In addition, there is a Roman Catholic church on the island and a mosque for the Turkish Muslim community. The synagogue is no longer used for religious ceremonies as the Jewish community of Kos was targeted and destroyed by occupying German forces in World War II. It has, however, been restored and is maintained with all religious symbols intact and is now used by the Municipality of Kos for various events, mainly cultural.
Қалдықтар
Аралдың портына кіреберісте 14 ғасырда салынған бекініс орналасқан, оны 1315 жылы Госпитальдік орденінің шақырушылары тұрғызған, және Антимахияда Византия кезеңінен қалған тағы бір бекініс бар.
The island has a 14th century fortress at the entrance to its harbour, erected in 1315 by the Knights Hospitaller, and another from the Byzantine period in Antimachia.
Ежелгі агора
Көне заманғы Кос базары ежелгі әлемдегі ең ірілердің бірі саналды. Ол ежелгі қаланың сауда және басқару орталығы болды. Базар тіктөртбұрышты ауланың ені мен ұзындығы бойынша ұйымдастырылған. Ол солтүстік бөлігінен басталып, қаланың оңтүстігіндегі орталық жолмен (Декуман) аяқталды. Солтүстік жағы қала қабырғасымен байланысып, портқа қарайтын кіреберіске дейін созылды. Онда монументалды есік орналасқан. Шығыс жағында дүкендер болды. Б.з.б. 2 ғасырдың бірінші жартысында ғимарат ішкі аулаға қарай кеңейтілді. 469 жылы болған жер сілкінісі салдарынан ғимарат қирады. Базардың оңтүстік жағында римдік күмбезі бар дөңгелек ғимарат және пигменттер, оның ішінде Мысыр көгі (Egyptian Blue) өндірілетін шеберхана болды. Кейін археологтар рим дәуіріне қатысты монеталар, қазыналар және мыс мүсіндерді тауып алды. Батыс жағындағы қазба жұмыстары мозаикалық едендері бар бөлмелерді ашты, оларда Коста кең таралған аңдардың күресі бейнеленген.
The ancient market place of Kos was considered one of the biggest in the ancient world. It was the commercial and commanding centre at the heart of the ancient city. It was organized around a rectangular yard wide and long. It began in the Northern area and ended south on the central road (Decumanus) which went through the city. The northern side connected to the city wall towards the entrance to the harbour. Here there was a monumental entrance. On the eastern side there were shops. In the first half of the 2nd century BC, the building was extended toward the interior yard. The building was destroyed in an earthquake in 469 AD. In the southern end of the market, there was a round building with a Roman dome and a workshop which produced pigments including Egyptian Blue. Coins, treasures, and copper statues from Roman times were later uncovered by archaeologists. In the western side excavations led to the findings of rooms with mosaic floors which showed beastfights, a theme popular in Kos.
Синагога
Кос қаласының тарихи орталығындағы Александру Диаку көшесі, 4-үйде орналасқан Кахал Шалом синагогасы 1935 жылы салынған. Оны архитекторлар Армандо Бернабити мен Родольфо Петрако жобалаған, ал құрылыс компаниясы "De Martis Sardelli" салған. Синагога кешеніне синагога және оған іргелес раввиннің үйі кіреді, қазіргі күні онда "Гиппократ" ұйымының кеңсесі орналасқан. Кос қаласындағы еврей қауымының тарихы ежелгі заманға дейін жетеді. Ескі синагога 1933 жылғы 13 сәуірде болған жер сілкінісінен қирады. 1944 жылғы 23 шілдеде еврей қауымының шамамен 100 мүшесі депортацияланғаннан кейін синагога тасталып, кейін 1980 жылдары муниципалитет сатып алды. Синагога Кос муниципалитетінің мәдени орталығы ретінде лекциялар мен көрмелер өткізуге пайдаланылды. 2022 жылы Кос муниципалитеті мен Еврей қауымдастықтарының орталық кеңесі архитектор Элиас В. Мессинасты синагоганың ішкі бөлігін қайта жаңартуға және ғимаратты діни қызметтер мен мәдени шаралар үшін екі мақсатта пайдалануға мүмкіндік беру үшін шақыртты.
The synagogue Kahal Shalom of Kos, on 4, Alexandrou Diakou street in the historic city center, was built in 1935. It was designed by architects Armando Bernabiti and Rodolfo Petracco, and was built by the construction company 'De Martis Sardelli'. The synagogue complex includes the synagogue and the adjacent rabbi's residence, today housing the offices of the organization 'Hippocrates'. The Jewish community of Kos dates from antiquity. An older synagogue was destroyed in the earthquake of April 13, 1933. Following the deportation of nearly 100 members of the Jewish community on Sunday July 23, 1944, the synagogue was abandoned and later purchased by the Municipality in the 1980s. The synagogue has been used as a cultural center by the Municipality of Kos, for lectures and exhibitions. In 2022 the Municipality of Kos and the Central Board of Jewish Communities, commissioned architect Elias V. Messinas to restore the interior of the synagogue, and make possible a dual use of the building for religious services, and cultural activities.
Мәдениет
Ежелгі дәрігер Гиппократ Кос аралында туған деп есептеледі, ал қаланың орталығында Гиппократтың платаны, дәрігердің дәстүрлі түрде сабақ берген жері саналатын киелі ағаш орналасқан. Қазіргі кезде қартайған ағаштың бұтақтары тіреу құрылыстарымен қолдауға алынған. Шағын қалада Халықаралық Гиппократ қоры мен оған арналған Гиппократ мұражайы да бар. Институттың жанында Геродик Гиппократқа медицинаны үйреткен Асклепионның қираған орындары жатыр.
The ancient physician Hippocrates is thought to have been born on Kos, and in the center of the town is the Plane Tree of Hippocrates, a dream temple where the physician is traditionally supposed to have taught. The limbs of the now elderly tree are supported by scaffolding. The small city is also home to the International Hippocratic Foundation of Kos and the Hippocratic Museum dedicated to him. Near the Institute are the ruins of Asklepieion, where Herodicus taught Hippocrates medicine.
Танымал мәдениетте
Кос – Майкл О. Вархола және авторлары жазған «Кос қияли науқан ортасы» (Swords of Kos Fantasy Campaign Setting) атты стратегиялық ойын кітабының оқиға ортасы. «Тұрмыс белгілері» (1968) фильмінің түсірілімі Кос қаласында өтті және ол фильмнің негізгі түсірілім орны болды.
Kos is the setting of the wargaming book Swords of Kos Fantasy Campaign Setting, written by Michael O. Varhola with co authors. Kos was the main shooting location and setting for Signs of Life (1968 film).