Кіріспе

Ағылшын саясаткері және әскери офицері, бұрынғы Хейтсбери мен Сомерсеттен сайланған депутат Ральф Хоптон, 1-ші барон Хоптон (1596, 28 қыркүйек – 1652) – ағылшын саясаткері, әскери офицері және пэр. Бірінші ағылшын азаматтық соғысы кезінде ол Батыс аймағындағы роялист әскерлеріне қолбасшылық етті және 1643 жылы Страттон бароны Хоптон атағын алды. Жақын досы сэр Эдвард Хайдпен (кейін Кларендон графы) бірге, 1644 жылдың басында Батыс аймақтарын басқаруға тағайындалған болашақ Карл II-нің кеңесшісі болды. Ол соңғы маңызды роялистік дала армиясына басшылық етті және 1646 жылғы наурызда қарсыластарына бағынып, Карлмен бірге елден кетуге мәжбүр болды. Англия шіркеуінің берілген жақтасы, католицизм мен пресвитериандыққа жеке қарсылығы оның 1638–1651 жылдардағы Үш патшалық соғысына қатыспауына себеп болды. Ол 1652 жылы Брюггеде қайтыс болды. Соғыс туралы өз естеліктерінде Кларендон оны "үлкен құрметке, адалдыққа және діндарлыққа, сондай-ақ үлкен батылдық пен еңбекқорлыққа ие, кез келген басқаруға жарамды, бірақ жоғары басшылыққа лайық емес адам" деп сипаттады.

Өмір

Ральф Хоптон 1596 жылдың басында дүниеге келді және 13 наурызда Эверкричтегі Әулие Петр шіркеуінде крещениеден өтті. Ол Роберт Хоптонның (1575–1638) және Джейн (Кеміс, шамамен 1570–1610) үлкен баласы болды, Джейн Монмутширдегі жер-мүліктерге ие болған. Оның атасының Саффолк графтығындағы жерлері он қызына қалыңдық беру үшін сатылды, ал Роберт 1538 жылы монастырлар таратылғаннан кейін Гластонбери аббаттығынан алынған Сомерсеттегі Уитэм аббаттығын мұрагерлік етті. Ол жергілікті грамматикалық мектепте, мүмкін Брутон қаласындағы Король мектебінде білім алды; түрлі деректер оның Оксфордтағы Линкольн колледжінде оқығанын, оның ағасы сэр Артур Хоптон сияқты растайды. 1614 жылы ол Лондонның Мидл Темпл заң мектебінде заңды оқыды, осылайша сол кездегі әлеуметтік жағдайына сай білімін аяқтады. 1623 жылы Элизабет Капельге (1596–1646) үйленді, бірақ олардың некесінен бала болған жоқ. Оның мүлігі үлкен әпкесі Кэтриннің ұлы Томас Уиндхэмға көшті.

1615 жылдан 1642 жылға дейін

1615-1618 жылдары Хоптон «тілдерді үйрену» үшін Еуропаға саяхат жасады. 1620 жылы ол сер Хораций Вере басқаратын ағылшын еріктілерінің қатарына қосылды. Бұл Джеймс I-нің рұқсатымен болды, оның қызы Элизабет Фредерикке үйленген еді; Хоптонның кіші қарындасы Әбигейл оның құрметті қыздарының бірі болды. Фредерик 1620 жылы қарашада Ақ тауда жеңілгеннен кейін, ол және жақын досы Уильям Уоллер патшалық жұпты қауіпсіз жерге эскорттағандардың бірі болды, патшайым оның жылқысына мініп кеткені айтылады. 1621 жылдың басында олар Нидерланд Республикасына аман-есен жетті. Ақпан айында Хоптон Лондонға оралды және Шафтсбери округінен Парламент мүшесі болып сайланды, бұл округті оның анасы Джейннің туысы Пемброк графы басқарды. Парламент Джеймстің өз әпкесіне қолдау көрсетпеуіне және жалпы протестанттық іске наразылық білдіріп, қарлыққа ұшыраған Фредерикті қорлаған деген айыппен ескі католик заңгері Эдвард Флойдқа шағымдану арқылы оны көрсетті. Жеке өзі католицизмге қарсы болғанына қарамастан, Хоптон Флойдты тиісті сот отырысынсыз айыптауға болмайды деп мәлімдеді; Джеймс араласып, оны босатып жіберді. Парламент маусымда жұмысын тоқтатқанда, ол сер Чарльз Ричтің жаяу әскер полкіне қосылып, католик лигасына қарсы Пфальцтағы науқанда қызмет етті. 1623 жылы наурыз айында Джеймс бұйрығымен Франкентальдың ағылшын гарнизонында болды. Англияға оралғанда, ол өзінен бес жас үлкен Элизабет Капеллге, патша кеңесшісі Юстиниан Левиннің жесіріне үйленді; балалары болмаса да, олардың некелері бақытты болды. 1624 жылы Сомерсеттен Парламент мүшелігіне ұсынылғанда, ол бас тартты, оның орнына испандықтар қоршауға алған Бреданы босату үшін Мансфельд жалдаған ағылшын күштеріне қосылды. Олар 1625 жылы ақпанда Нидерланд Республикасына келді, олардың «өте қиын жағдайда» екені хабарланды; экспедиция сәтсіз аяқталып, Бреда берілді, ал Хоптон шілдеде үйіне оралды. Ол болмаған кезде Хоптон Бристольге ауысқан Николас Хайдтың орнына Батттан Парламент мүшесі болып тағайындалды; Хайд болашақ Кларендон графы Эдвард Хайдтың інісі болды. Олардың байланысы Хоптонды конституциялық монархистермен байланыстырды, олар Чарльз I-нің Парламентсіз билік етуге тырысуына қарсы болды, бірақ ақыр соңында 1642 жылы оны қолдады. 1625-1630 жылдардағы ағылшын-испан соғысы кезінде Хоптон Кадис экспедициясына қатысудан бас тартты, қаржы жетіспеушілігіне байланысты оның сәтсіздігін дұрыс болжады. 1626 жылы ақпанда Бат орденімен марапатталды, ал 1628 жылы Уэллс округінен Парламент мүшесі болып сайланды. Келесі жылы Чарльз Парламентті таратып, 1640 жылға дейін қайта шақырмады. Сомерсет лейтенантының орынбасары және бейбіт судья болып тағайындалған Хоптон 1638 жылы әкесінен мүлікті мұра етті. Ол 1630-шы жылдардағы саяси пікірталастарға араласудан аулақ болды, бірақ «Кеме ақшасын» жинауды қолдады және 1639 жылы 1639 және 1640 жылдардағы епископтар соғыстарының біріншісінде күресу үшін атты әскер жасағын жинады. Чарльз Парламенттен қаржыландыру сұраудан бас тартты, нәтижесінде хаос туды; ол Йоркта 15000 адамды жинады, бірақ олардың көп бөлігі жабдықталмаған, тамақтандырылмаған, жалақы төленбеген және көтерілісшіл солтүстік округтардан шақырылған сарбаздар еді, олар садақ-жебемен қаруланған. Ол Бервик шартына келісуге мәжбүр болды, Шотландияны ковенанттардың бақылауында қалдырды. Тағы бір әрекет үшін қаржы табу үшін 1640 жылдың басында Чарльз «Қысқа Парламент» деп аталғанды шақырды; Хоптон Сомерсеттен сайланды, бірақ Парламент салық төлеуге келіспеді және үш аптадан кейін таратылды. Хоптон 1640 жылғы соғысқа қатыспады, бұл тағы бір ұятты жеңіліс болды; ол Ұзақ Парламентте Уэллс округінен сайланды, бұл жолы шотландтарға Солтүстік Англияның үлкен бөлігін қайтару үшін ақша жинау үшін шақырылды. Эдвард Хайд және басқа да орташалық саяхатшылармен бірге ол Чарльздың бас кеңесшісі Страффорд графының өлім жазасын қолдады; олар сияқты, ол 1641 жылдың соңында католиктерге қарсы бағытталған Ұлы петицияны да қолдады. Англия шіркеуінің адал жақтасы болған ол архиепископ Лаудты тұтқындау және епископтарды Лордтар палатасынан шығару оның жағын өзгерткен сәт болды. Ол 1642 жылдың қаңтарында Бес мүшені тұтқындауға тырысуды қорғады, ал наурыздың басында патшаны айыптауға қарсылық білдіргені үшін екі аптаға Лондон мұнарасына қамалды.

1642 жылдан 1646 жылға дейін

Наурыз айында босатылғаннан кейін Хоптон Сомерсет аймағындағы Корольшілдер комиссары болып тағайындалды, осылайша жергілікті жаттығудан өткен жасақтардың басшысы болды. Хоптонның байланыстары болғанына қарамастан, аймақ Парламенттің бақылауында болды, сондықтан ол Дорсеттегі Шерборнға шегінуге мәжбүр болды. Бірінші ағылшын азамат соғысы 22 тамызда басталды, сол күні Чарльз Ноттингемде туын көтерді. Чарльз Гертфорд графының інісін Батыс армиясының генерал-лейтенанты етіп тағайындады. Бедфорд графының басқаруындағы үлкен Парламенттік армияның қаупінен сескенген роялистер Уэллстен Майнхедке қайтарылды, онда Хоптон Гертфордқа жаяу әскер мен артиллерияны Оңтүстік Уэльске қайта орналастыруды ұсынды. Аз ғана атты әскермен бірге Хоптон Сер Бевилл Гренвилл және Корнуоллдағы басқа да жақтастарымен қосылды. Оның басшылығымен роялистер 1643 жылғы қаңтарда Брэддок Даунында, ал мамыр айында Страттон шайқасында жеңіске жетті. 5 шілдедегі Лансдаун шайқасы шешімсіз аяқталғаннан кейін, ол Гертфорд пен Принц Мориспен бірікті. Олардың біріккен күштері 13 шілдеде Раундвей Даунында Уильям Уоллердің Батыс Ассоциациясының армиясын талқандады. Бұл соғыстағы роялистердің ең үлкен жеңісі болды, ол Батыс Англияны, Плимут және басқа да жерлердегі шағын гарнизондардан басқа, қамтамасыз етті. Лансдаун шайқасынан кейін болған жарылыстан уақытша соқыр болған Хоптон Батыстағы роялистердің бас қолбасшысы болып бекітілді, Страттон бароны Хоптон атанды және Бристоль губернаторы болып тағайындалды. Қыркүйек айында Принц Руперт Лондонға шабуыл жасауға келісті, ал Хоптон Гэмпшир мен Сассекске жорық жасады, олардың темір қорыту зауыттары Парламенттің қару-жарақтарының басты көзі болды. Алайда, Руперт 20 қыркүйекте Ньюбериде тоқтатылды, және Хоптон қарашада Винчестерге жеткенімен, одан әрі ілгерілеуге мүмкіндік болмады. 1644 жылғы наурыз айында ол Черитон шайқасында жеңілді, бұл Оңтүстік Англиядағы роялистердің жорығын аяқтады және Чарльзбен арақатынасын нашарлатты. Ол Lostwithiel жорығында қызмет еткенімен, оның негізгі рөлі әкімшілік жұмыстарға қатысты болды. 1645 жылдың басында ол болашақ Карл II-ге кеңес беретін кеңеске мүше болып тағайындалды. Маусымда Насеби шайқасынан кейін Батыс армиясы соңғы маңызды роялистік әскер болып саналды, бірақ шілдеде Лангпортта Жаңа үлгідегі армия таратып жіберді. 1646 жылғы қаңтарда Хоптон Лорд Горингтің орнын басып, қолбасшылыққа келді, бірақ оның армиясының қалдықтары 16 ақпанда Торрингтонда жеңілді. Ол Труроға қайтарылып, 12 наурызда Томас Фэрфакске бас берді.

1646 жылдан 1652 жылға дейін

Эдвард Хайдпен бірге ол Уэльс принсімен бірге Джерсиге барды; оның кеңесшілерінің көпшілігі сияқты, олар оны Парижге ертуден бас тартты, өйткені оның анасы Генриетта Марияның күшті ықпалынан қорқынышты. Көп ұзамай әйелі қайтыс болды, ал 1647 жылы ол Руанға көшіп барды, онда ол Мадридтегі бұрынғы елшісі, әкесінің ағасы сэр Артур Хоптонмен бірге болды. Ол 1648-1649 жылдардағы Екінші ағылшын азаматтық соғысы кезінде Карл II-нің кеңесшісі қызметін қайтадан жалғастырды, ол 1649 жылдың қаңтарында Карл I-нің өлім жазасына кесілгеннен кейін де жалғасты. Ол 1650 жылы Бреда келісімшартына Карл II қол қойғаннан кейін, шотландтықтардың оны таққа қайта отырғызуға қолдау көрсетуі үшін Англияға пресвитериандық дінді таңуды келіскеннен кейін, отставкаға кетті. Англияның епископальдық шіркеуі Хоптонның саяси сенімдерінің негізгі бөлігі болды, және ол оны қолдаудан бас тартты. Шет елде жүргенде, ол 1642-1644 жылдар аралығында Батыстағы жорығы туралы "Bellum civile" атты еңбегін жазды. Ол 1652 жылдың қыркүйегінде Брюггеде қайтыс болды, ал 1660 жылғы қалпына келтіруден кейін оның денесі Сомерсеттегі Уитэм монастырындағы Сент-Мари шіркеуіне қайта жерленді. 1647 жылы Парламент тәркілеген оның иеліктері отбасына қайтарылып, оны немере інісі Томас Уиндхам мұра етті.