Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық джаз музыканты (1930–1956)
АҚШ джаз трубашысы
American jazz musician (1930–1956)
the U. S. jazz trumpeter
Клиффорд Бенджамин Браун (30 қазан 1930 – 26 маусым 1956) – американдық джаз трубашысы, пианист және композитор. Ол 25 жасында автокөлік апатында қаза болып, өзінен кейін төрт жылдық жазбаларын қалдырды. Оның "Санду", "Қуаныш көктемі" және "Даахуд" шығармалары джаз стандартына айналды. 1954 жылы Браун DownBeat журналының "Жылдың жаңа жұлдызы" сауалнамасында жеңіске жетті; 1972 жылы DownBeat Даңқ залына енгізілді. Браун қысқа мерзімге Делавэр мемлекеттік университетінде математика мамандығын оқыды, содан кейін Мэриленд мемлекеттік колледжіне ауысты. Ол жоғары мектепті бітіріп, Делавэр мемлекеттік университетіне түскеннен кейін Филадельфияға жиі баратын болды. Ол он төрт мүшеден тұратын, джаз бағытындағы Мэриленд штатының оркестрінде ойнады. 1950 жылдың маусымында ол өнер көрсеткеннен кейін автокөлік апатына ұшырап, жарақат алды. Ауруханада жатқанда оны Диззи Гиллеспи барып көріп, музыка саласында мансап жасауға шақырды. Бір кезде жарақаттарына байланысты тек фортепианода ғана ойнауға мүмкіндік болды. Клиффорд Браун/Макс Роуч квинтеті құрылмас бұрын журналист Нат Хентофф пен Браун DownBeat журналы үшін "Клиффорд Браун – жаңа Диззи" деген тақырыпта сұхбат берді. Роуч пен Браун 1950 жылдардың ортасында тенор-саксофонист Харольд Лэнд, пианист Ричи Пауэлл және бассист Джордж Морроумен бірге Клиффорд Браун/Макс Роуч квинтетін құрды, ал Ролинс 1955 жылы Лэндтің орнын басты. Алғашқы концерті, 1954 жылғы Пасадена аудиториясындағы концертке дейін Роуч Браунды екеуінің бірлесіп жетекші болатынына сене отырып шақырды. Квинтет құрамын әлі де дауыстап жатқанда Браун мен Роуч альт саксофоншы және көп аспапты орындайтын Эрик Долфимен танысты, оның жеке пәтері болған және ол джем-сессияларын өткізетін. Джем-сессияларына қатысқан музыканттардың арасында болашақ квинтет мүшелері Харольд Лэнд және Джордж Морроу болды. Бад Пауэллдің інісі Ричи осы уақытта Лос-Анджелес аймағына келді және квинтеттің пианисі ретінде қабылданды. Квинтет жазба сессияларына қатысты және Браун жаңа квинтет қабылдаған бірнеше пьесаларды жазды. Сонымен қатар, Джек Монтроуз Тынық мұхитының жағалау джаз жазбаларынан бірнеше жазба сессиялары үшін үлкен, толық оркестр ұйымдастырды. Браун/Роуч квинтетінің алғашқы сессиясы, "Клиффорд Браун және Макс Роуч" жаңа құрамның Браунның соңғы шығармаларының бірнешеуін орындауын көрсетті. Сэмюэлсон бұл альбомды "бопликация мен жағымды балладалар арасындағы жақсы спектр" деп атады. Браун квинтеттен тыс альбомдарды да жазды, соның ішінде Тынық мұхитының жағалау джаз сессиясы және джаз әншісі Дина Вашингтонмен екі альбом. Екеуі де джем-сессияларынан жазылған және Maynard Ferguson және Clark Terry сияқты басқа джаз трубашыларының қатысуымен болды. Дина Вашингтонның жазбаларынан кейін Браун жазбаларын баяулатты және 1954 жылдың желтоқсанында Сара Вонмен бірге альбом жазу үшін Шығыс жағалауына оралды.
Clifford Benjamin Brown (October 30, 1930 – June 26, 1956) was an American jazz trumpeter, pianist and composer. He died at the age of 25 in a car crash, leaving behind four years' worth of recordings. His compositions "Sandu", "Joy Spring", and "Daahoud" have become jazz standards. Brown won the DownBeat magazine Critics' Poll for New Star of the Year in 1954; he was inducted into the DownBeat Hall of Fame in 1972. Brown briefly attended Delaware State University as a math major before he switched to Maryland State College. His trips to Philadelphia grew in frequency after he graduated from high school and entered Delaware State University. He played in the fourteen piece, jazz oriented Maryland State Band. In June 1950, he was injured in a car crash after a performance. While in the hospital, he was visited by Dizzy Gillespie, who encouraged him to pursue a career in music. For a time, injuries restricted him to playing the piano. Just before the formation of the Clifford Brown/Max Roach Quintet, journalist Nat Hentoff and Brown interviewed for a DownBeat article titled "Clifford Brown – the New Dizzy". Roach and Brown formed the joint Clifford Brown/Max Roach Quintet in the mid 1950s with tenor saxophonist Harold Land, pianist Richie Powell, and bassist George Morrow, with Rollins taking Land's place in 1955. Prior to their first outing, the 1954 Pasadena Auditorium Concert, Roach included Brown on the basis that the two would be co leaders. As the band was still deciding on its personnel, Brown and Roach met alto player and multi instrumentalist Eric Dolphy, who had his own apartment where he hosted jam sessions. Among the jam sessions' musicians were future quintet members Harold Land and George Morrow. Bud Powell's brother Richie arrived in the L. A. area around this time and was recruited as the quintet's pianist. The band accepted recording session offers and Brown composed several tunes that were adopted by the new quintet. Meanwhile, a larger, fully arranged band was organized for one of the upcoming recording sessions by Jack Montrose of Pacific Coast Jazz Records. An early session of the Brown/Roach Quintet, Clifford Brown & Max Roach, featured the new lineup performing several of Brown's latest compositions. Samuelson referred to the album as a "nice gamut between boplicity and pleasant balladry." Brown also recorded albums outside the quintet including the Pacific Coast Jazz session and two albums with jazz vocalist Dinah Washington. Both were recorded from a jam session setting and featured other jazz trumpeters including Maynard Ferguson and Clark Terry. Following the Dinah Washington recordings, Brown slowed the pace of his recordings and returned to the East Coast, recording an album with Sarah Vaughan in December 1954.
Жеке өмір
1954 жылдың маусымында Браун Эмма Ларью Андерсонға (1933–2005) үйленді, ол оны "Қуаныш көктемі" деп атады. Екеуін Макс Роуч таныстырды. Клиффорд пен Ларю неке салтанатын үш рет тойлады, себебі олардың отбасылары қарама-қарсы жағалауларда тұрды, сондай-ақ олардың діни көзқарастары әртүрлі болды – Браун методист, ал Андерсон католик еді. Олар алғаш рет 1954 жылдың 26 маусымында Лос-Анджелесте (Андерсонның туған күнінде) жекелеген салтанатта үйленді. 1954 жылдың 16 шілдесінде олар тағы да діни салтанатта некелесіп, куәліктері Лос-Анджелес округінде тіркелді. Tiffany клубында той өтті, онда бірнеше күн бұрын Арт Пеппер/Джек Монтроз квинтеті Тал Фарлоу мен Ред Митчеллмен бірге Red Norvo Trio тобына алмастырылған еді. Андерсонның діни қызметкері оларды Бостонға ертіп барды, онда 1954 жылдың 1 тамызында Роксбери ауданындағы Сент-Ричардс шіркеуінде неке салтанатын өткізді. Браун есірткіге жолаған жоқ және ішімдікті ұнатпады. Лу Дональдсон Браунның труба тартуға деген құштарлығын айтты, ол Клиффордтың "күн бойы ерін және ауыз жаттығуларын жасап тұратын" еді деді. Браун Маунт-Сион зиратында, Делавэр штатының Уилмингтон қаласында жерленген.
In June 1954, Brown married Emma LaRue Anderson (1933–2005), whom he called "Joy Spring". The two had been introduced by Max Roach. Clifford and LaRue celebrated their marriage vows three times, partly because their families were on opposite coasts and partly because of their different religious denominations – Brown was Methodist and Anderson was Catholic. They were first married in a private ceremony June 26, 1954, in Los Angeles (on Anderson's 90st birthday). They again celebrated their marriage in a religious setting on July 16, 1954, with the certificate being registered in Los Angeles County. A reception was held at the Tiffany Club where the Art Pepper/Jack Montrose Quintet had been replaced, a few days earlier, by the Red Norvo Trio with Tal Farlow and Red Mitchell. Anderson's parish priest followed them to Boston where, on August 1, 1954, they performed their marriage ceremony at Saint Richards Church in the Roxbury neighborhood. Brown stayed away from drugs and was not fond of alcohol. Brown's enthusiasm for practicing the trumpet was noted by Lou Donaldson, who said Clifford would "do lip exercises and mouth exercises all day." Brown is buried in Mt. Zion Cemetery, in Wilmington, Delaware.
Мұра
Джаз тарихшысы Айра Гитлер Браун туралы былай деді: "Оны жақсырақ танымағаныма өкінемін. Әдемі ойнайтын адамның міндетті түрде керемет тұлға екендігін білдірмейді, бірақ Клиффорд Браун жағдайында оның ерекше ойнау өнері ерекше адаммен байланысты екенін сезінуге болады. Клиффорд Браунның фотосуреттері оның ішкі әлемінің бір бөлігін ашады; ойнап тұрғанда түсірілген кадрлары оның құлшынысын, толыққанды назарын және аспабымен толық байланысын көрсетеді." 1990 жылдары комедиялық актер Супи Сейлстің (үлкен джаз жанкүйері және шоуы үшін бірнеше көрнекті музыка жұлдыздарын шақырған) қатысуымен телеарнада көрсетілген "Soupy's On" бағдарламасынан Клиффорд Браунның екі пьеса орындайтынының видеосы табылды. Бұл Браунның бар екені белгілі жалғыз бейнежазбасы. Браунның немересі Клиффорд Бенджамин Браун III (1982 ж.т.) "Sandu" пьесасының бірінде труба ойнайды.
Jazz historian Ira Gitler said of Brown, "l'm sorry I never got to know him better. Not that it necessarily follows that one who plays that beautifully is also a marvelous person, but I think one can discern in Clifford Brown's case that the particular kind of extraordinary playing was linked to an equally special human being Photographs of Clifford Brown reveal some of that inner self; the shots in which he is depicted in a playing attitude show his intensity, that utter concentration and total connection with his instrument." In the 1990s, video from the TV program Soupy's On (starring comedian Soupy Sales, who was a big jazz fan and booked several top musical stars for his show) was discovered of Clifford Brown playing two tunes. This is the only video recording known to exist of Brown. Brown's grandson, Clifford Benjamin Brown III (b. 1982), plays trumpet on one of the tracks, "Sandu".