Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Суррей, Англиядағы жерлеу орны
Burial ground in Surrey, England
Бруквуд қорымы, сондай-ақ Лондон некрополі деп белгілі, Англияның Суррей округіндегі Бруквудта орналасқан жерлеу орны. Бұл Ұлыбританиядағы ең ірі қорым және Еуропадағы ең ірі қорымдардың бірі. Қорым тарихи саябақтар мен бақтар тізілімінде бірінші санатқа жатады.
Brookwood Cemetery, also known as the London Necropolis, is a burial ground in Brookwood, Surrey, England. It is the largest cemetery in the United Kingdom and one of the largest in Europe. The cemetery is listed a Grade I site in the Register of Historic Parks and Gardens.
Өмірбаян
Бруквуд қорымы 1849 жылы Лондон некрополисі компаниясы (LNC) тарапынан Лондондағы қайтыс болғандарды жерлеу үшін жобаланды, сол кезде елорда өсіп келе жатқан халқына, тірі де өлгендеріне орын табуда қиындықтарға тап болды. Зиратты сәулетші Уильям Тит безендірген деген әңгіме бар, бірақ бұл күмәнді. 1854 жылы Бруквуд әлемдегі ең ірі қорым болды, бірақ қазір ондай емес. Оның алғашқы иесі 1852 жылы Парламент актісімен тіркелді, Бруквуд қорымы (солтүстік бөлігінен басқа, нонконформистерге арналған) 7 қарашада 1854 жылы Винчестер епискобы Чарльз Самнермен қасиетті деп жарияланды. Ол 1854 жылғы 13 қарашада жұртшылыққа ашылды, сол күні алғашқы жерлеулер өтті. 1857 жылы актер Джон У. Ансон актерлер мен олардың туыстарының жерлеу орны ретінде "Драмалық, ат спорты және музыкалық науқастар қоры қауымдастығы" үшін бір акр жер сатып алды. 1858 жылы Лондон некрополисі компаниясы Уокинг жазалау орындасын салу үшін үкіметке 64 акр жерді сатты.
Brookwood Cemetery was conceived by the London Necropolis Company (LNC) in 1849 to house London's deceased, at a time when the capital was finding it difficult to accommodate its increasing population, both living and dead. The cemetery is said to have been landscaped by architect William Tite, but this is disputed. In 1854, Brookwood was the largest cemetery in the world but it is no longer. Its initial owner being incorporated by Act of Parliament in 1852, Brookwood Cemetery (apart from its northern section, reserved for Nonconformists) was consecrated by Charles Sumner, Bishop of Winchester, on 7 November 1854. It was opened to the public on 13 November 1854 when the first burials took place. In 1857 actor John W. Anson acquired an acre of land there, the Actors' Acre, for the 'Dramatic, Equestrian and Musical Sick Fund Association' as a burial place for actors and their relatives. In 1858 the London Necropolis Company sold 64 acres of the extra land to the government for the building of Woking Convict Invalid Prison.
Некрополь темір жолы
Бруквудқа бастапқыда арнайы станция – Орталық Лондонның Ватерлоо станциясының жанындағы Лондон Некрополисі темір жол станциясы арқылы темір жолмен жетуге болатын. Пойыздарда әртүрлі сыныптарға арналған жолаушылар вагондары және әртүрлі сыныптарға бөлінген табыттарға арналған вагондар болды. Поезд Оңтүстік-Батыс магистральдық желісінен бөлініп шыққан арнайы тармақпен зиратқа дейін жүрді. Бруквуд станциясының батысында бұл тармақтан бөлініс болды. Сол жерден жолаушылар мен табыттарды атқа жегілген көліктермен тасымалдады. Алғашқы Лондон Некрополисі станциясы 1902 жылы қайта орналастырылды, бірақ оның орнын баскан станция Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бомбадан зақымданғаннан кейін қиратылды. Қайғырып келгендерге бара-келу билеттері, ал қайтыс болғандарға бір жолғы билеттер сатылды. Зиратта екі станция болды: Солтүстік – конформистер үшін, Оңтүстік – англикандықтар үшін. Олардың платформалары әлі күнге дейін Теміржол даңғылы деп аталатын жол бойында сақталған. Оңтүстік-Батыс магистральдық желісін пайдалануды қалаған келушілер үшін Бруквуд станциясы 1864 жылдың маусым айынан бері тікелей қатынас ұсынып келеді. Еске алуға арналған қысқа кескіш, жол белгісі мен тақташасымен, мақсатты түрде шөп алаңына айналады және марқұмның саяхатының соңғы кезеңін еске түсіреді. 1848 жылғы холера эпидемиясы екі өнеркәсіпшіні осы биік орналасқан зиратты дамытуға итермеледі. Бастапқыда бұл жоба даулы болды. Лондон епископы бірінші, екінші және үшінші сыныптағы мәйіттерді бір вагонда тасымалдауды "жағымсыз" деп айыптады, сондықтан бұл өзгертілуі керек болды.
Brookwood originally was accessible by rail from a special station – the London Necropolis railway station – next to Waterloo station in Central London. Trains had passenger carriages reserved for different classes and other carriages for coffins (also for different classes), and ran into the cemetery on a dedicated branch from the adjoining South West Main Line – there was a junction just to the west of Brookwood station. From there, passengers and coffins were transported by horse drawn vehicles. The original London Necropolis station was relocated in 1902 but its successor was demolished after suffering bomb damage during World War II. Return tickets were issued for mourners and single tickets for the dead. There were two stations in the cemetery: North for non conformists and South for Anglicans. Their platforms still exist along the path called Railway Avenue. For visitors wishing to use the South West Main Line, Brookwood station has provided direct access since June 1864. A very short piece of commemorative track, with signpost and plaque, purposefully gives way to a grass field and recollects the old final stage of the journey of the deceased. It was the cholera epidemic of 1848 that led two industrialists to develop this high burial site. It was at first a controversial project. The Bishop of London condemned the "offensive" despatch of first , second and third class corpses in the same carriages, so this had to be modified.
Бруквуд қорымы және кремация
1878 жылы LNC өзінің Бруквудтағы жерінің бір бөлігін Сент-Джон ауылының жанында Ұлыбританияның кремация қоғамына сатты, олар 1879 жылы Ұлыбританиядағы алғашқы Вокинг крематорийін сол жерге салды. LNC ешқашан өз крематорийін салған жоқ, бірақ 1910 жылы Лорд Кадоган Бруквудта салдырған мавзолейінде жерленгісі келмейтінін шешті. Зираттағы ең ірі мавзолей болған бұл ғимаратты LNC сатып алып, ыдыстарды қоюға арналған сөрелермен және нишалармен жабдықтады, содан бері оны арнайы колумбарий ретінде пайдаланды. 1945 жылдан бастап, бұрын сирек кездесетін кремация Ұлыбританияда кеңінен таралды. 1946 жылы LNC кедейлерге арналған жерлерге бөлінген нонконформист зиратының бір бөлігінде өз крематорийін салуға рұқсат алды, бірақ одан әрі іс жүзіге асырмады. Оның орнына, 1945 жылы LNC кремацияланған қалдықтарды жерлеуге арналған орманды аймақ – Glades of Remembrance құрылысын бастады. Оны 1950 жылы Гилфорд епископы Генри Монтгомери Кэмпбелл қасиеттеп берді. Мұқият түрде бейресмилік үшін жоспарланғандықтан, дәстүрлі қабір тастары мен ескерткіштерге тыйым салынды және жерлеулер тек кішкентай тастармен белгіленді. Келесі он жылдықтарда зират өзінің жеке крематорийіне ең жақын келді. Екі Бруквуд теміржол стансасы жабылғаннан кейін Оңтүстік стансасының және стансаның екі англикандық шіркеуінің айналасындағы жерлер пайдасыз болды. 1956 жылғы Лондон некрополі заңының аясында LNC пайдаланылмаған бастапқы англикандық шіркеуді крематорийге айналдыруға парламенттен келісім алды, ал жаңа шіркеуді жерлеу рәсімдеріне, станса ғимаратын табуттарды сақтауға және кремацияға келгендерге арналған демалыс бөлмесі ретінде пайдаланды. Ақша ағынымен мәселелерге тап болып, бір-бірінен кейін жаулап алу әрекеттеріне алаңдаған LNC басшылығы жоспарды іске асырмады және ғимараттар қолданыстан шықты. Станса ғимараты 1972 жылы өрт салдарынан зақымданғаннан кейін бұзылды, бірақ платформасы зақымданбады.
In 1878, the LNC sold an isolated piece of its land at Brookwood, close to St John's village, to the Cremation Society of Great Britain, on which they built Woking Crematorium, the first in Britain, in 1879. While the LNC never built its own crematorium, in 1910, Lord Cadogan decided he no longer wanted to be interred in the mausoleum he had commissioned at Brookwood. This building, the largest mausoleum in the cemetery, was bought by the LNC, fitted with shelves and niches to hold urns, and used as a dedicated columbarium from then on. After 1945 cremation, up to that time an uncommon practice, became increasingly popular in Britain. In 1946, the LNC obtained consent to build their own crematorium on a section of the Nonconformist cemetery which had been set aside for pauper burials, but chose not to proceed. Instead, in 1945, the LNC began the construction of the Glades of Remembrance, a wooded area dedicated to the burial of cremated remains. These were dedicated by Henry Montgomery Campbell, Bishop of Guildford in 1950. Intentionally designed for informality, traditional gravestones and memorials were prohibited, and burials were marked only by small stones. In the next decade, the cemetery came closest to having its own crematorium. Following the closure of the two Brookwood railway stations, the land surrounding the site of South station and the station's two Anglican chapels was redundant. As part of the London Necropolis Act 1956, the LNC obtained parliamentary consent to convert the disused original Anglican chapel into a crematorium, using the newer chapel for funeral services and the station building for coffin storage and as a refreshment room for those attending cremations. Suffering cash flow problems and distracted by a succession of hostile takeover bids, the LNC management never proceeded with the scheme and the buildings fell into disuse. The station building was demolished after being damaged by a fire in 1972, although the platform remained intact.
Бау-бақша
LNC Лондонның мәңгілікке жалғыз жерлеу орны болуын мақсат еткен. Егер олардың жоспарлары сәтті аяқталса, олардың Некрополі ұлттық маңызы бар орынға айналатынын білген. Осының салдарынан, зират лондондық қарапайым және тығыз жерлеу орындарымен және қала маңындағы жаңа, тез толып келе жатқан зираттармен салыстырғанда, әдемі болу үшін жоспарланды. LNC зиратта мәңгілік көктем атмосферасын жасауды көздеді және оған сәйкес өсімдіктерді таңдады. Солтүстік Америкадан келген мәңгі жасыл өсімдіктер жергілікті топырақта жақсы өседі деген мәлімет бұрыннан бар еді. Уокинг маңындағы дендропарктің иесі Роберт Дональд зиратқа ағаштар мен бұталар жеткізуге келісім жасады. Зират арқылы өтетін теміржол және зират ішіндегі басты жолдар алып секвойя ағаштарымен көмкерілді, бұл ағаштарды Еуропаға 1853 жылы алғаш рет әкелгеннен кейін Ұлыбританияда кең ауқымда отырғызудың алғашқы мысалы болды. Алып секвойялар (жақында қайтыс болған Веллингтон герцогының құрметіне Веллингтония деп те аталады) қатарлы, жерге магнолия, рододендрон, жағалаулық секвойя, азалия, андромеда және маймыл наны ағаштары көптеп отырғызылды, мақсат – гүлдердің көптігімен және зират бойындағы күшті гүлді хош иіспен мәңгілік жасыл кеңістік құру еді. Кейінірек LNC отырғызған көптеген басқа да ағаш түрлерімен, сондай-ақ жерлеу рәсімдеріне келгендер мен мавзолейлер маңында отырғызған өсімдіктермен зираттың бастапқы отырғызылуы толықтырылды. 1959 жылы LNC тәуелсіздігінің аяқталуынан кейін және 1985 жылы Рамазан Гүнейдің зиратты сатып алуына дейін зиратты күтіп-ұстау күрт азайды, нәтижесінде әртүрлі өсімдік түрлерінің таралуы осы кезеңде зираттың әскери емес бөліктерінің көпшілігінің жабайы табиғатқа айналуына себеп болды.
With the ambition for it to become London's sole burial site in perpetuity, the LNC were aware that if their plans were successful, their Necropolis would become a site of major national importance. As a consequence, the cemetery was designed with attractiveness in mind, in contrast to the squalid and congested London burial grounds and the newer suburban cemeteries which were already becoming crowded. The LNC aimed to create an atmosphere of perpetual spring in the cemetery, and chose the plants for the cemetery accordingly. It had already been noted that evergreen plants from North America thrived in the local soil. Robert Donald, the owner of an arboretum near Woking, was contracted to supply the trees and shrubs for the cemetery. The railway line through the cemetery and the major roads and paths within the cemetery were lined with giant sequoia trees, the first significant planting of these trees (only introduced to Europe in 1853) in Britain. As well as the giant sequoias (also known as Wellingtonia after the recently deceased Duke of Wellington), the grounds were heavily planted with magnolia, rhododendron, coastal redwood, azalea, andromeda and monkeypuzzle, with the intention of creating perpetual greenery with large numbers of flowers and a strong floral scent throughout the cemetery. In later years the original planting of the cemetery was supplemented by numerous other tree species planted by the LNC, as well as many plants planted by mourners at burial sites and around mausolea. Between the end of LNC independence in 1959 and the cemetery's purchase by Ramadan Güney in 1985 cemetery maintenance was drastically reduced, and the spread of various plant types caused many of the non military sections of the cemetery to revert to wilderness in this period.
20 және 21 ғасырлар
1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, LNC "алдыңғы шептен жарақаттанып қайтып келген және кейін қайтыс болуы мүмкін сарбаздар мен теңізшілерді тегін жерлеу үшін" Соғыс министрлігіне жер сыйлауға ұсынды. Бұл ұсыныс 1917 жылға дейін қабылданбады, ол кезде зираттың бір бөлігі Лондон ауданында қаза тапқан әскери қызметшілерді жерлеу үшін пайдаланылатын Бруквуд әскери зираты ретінде бөлінді. Бұл арнайы салынған зират Екінші дүниежүзілік соғыстан қаза тапқандарды орналастыру үшін де пайда болды. Осы уақыт аралығында 141 одақтас әскери қызметкер Лондоннан шашыраңқы жерлерге жерленді, Вестминстер алаңындағы Санкт-Петер проспектісіндегі шағын медбикелер учаскесінен (Миллбанк әскери госпиталінің медбикелері жерленген) және солтүстік-батыс бұрышындағы үнділік учаскесінен (ішінде бір белгісіз сарбаз бар) басқа. Екінші дүниежүзілік соғыста 51 одақтас әскери қызметкер азаматтық зиратта жерленді, онда бес шетелдік әскери қызметкерлердің қабірлері де бар, оларға Одақтас соғыс қабірлері комиссиясы (CWGC) қосымша күтім көрсетеді. Англия королінің естелігі осында орнатылды. Оның реликвиялары жақын маңдағы Әулие Едуард шейітінің православие шіркеуінде сақталады. Лондондық Некрополь компаниясы 1959 жылы Alliance Property компаниясымен сатып алынды және 1973 жылға дейін компания біртіндеп жер мен инвестицияларынан айырылды, нәтижесінде зират тәуелсіз мекемеге айналды. 1970 жылдары зират бірнеше даму компанияларының иелігіне өтті, осы кезеңде зиратты күтіп ұстауға немқұрайлылық танылды: 1970 жылғы Cornwall Property (Holdings) Ltd, 1971 жылғы Great Southern Group, 1973 жылғы Maximillian Investments. Maximillian Investments 1975 жылғы Бруквуд зираты заңын қабылдады, ол оларға зираттың пайдаланылмаған бөліктерін сатуға рұқсат берді және бірнеше аумақ даму үшін сатылды. 1985 жылы Рамазан Гүней Бруквуд зиратын бұрынғы зират басқарушысы Д.Д.Т.Даллиден сатып алды. Сатып алу Гюнейдің Ұлыбританияның түрік-исламдық қорының төрағасы ретінде өз мүшелері үшін қолайлы жерлеу орындарын іздеуінен туындады. Бұл шешім 2012 жылы апелляциялық сотта расталды. 2014 жылы Дайан Холлидей зиратты Уокинг кеңесіне сатты, себебі Лондонның Юстон станциясында жаңа HS2 терминалы салынып жатқан еді. Бұл бұрынғы зират 1790 және 1853 жылдар аралығында пайдаланылды, ал 1878 жылы Сент-Джеймс бақшасына айналдырылды. Бұл жерлер 2017 жылы құрылыс басталғанға дейін қоғамдық саябақ ретінде пайдаланылды. 2020 жылы Уокинг кеңесі мен HS2 қалдықтардың Бруквуд зиратының оңтүстік жағындағы жаңа шалғынды жерге қайта жерленетіні туралы келісімге келгенін хабарлады. Экскьюмация және зерттеу 2018 жылдың қазан айында басталды, ал Бруквудта қайта жерлеу 2020 жылдың тамызы мен қараша айлары аралығында болды. Бұл жоба Бруквуд тарихындағы ең ірі қайта жерлеу жобасы болып саналады. Сондай-ақ, поляк (84 қабір), чех, бельгиялық (46 қабір), голланд (жеті қабір) және итальяндық (300-ден астам қабір) учаскелері бар. Рождество және Жаңа жыл күндерін қоспағанда, бұл зират жұртшылыққа дүйсенбіден жұмаға дейін таңғы сағат 8-ден күн батқанға дейін, сенбі және жексенбі күндері таңғы сағат 9-дан күн батқанға дейін ашық. Ұлыбритания 1914–1918 жылдардағы естелік ескерткіші бастапқыда 1914–1918 жылдардағы учаскенің солтүстік-шығыс шетінде орналасқан еді. Оның орнына 2004 жылы жаңа естелік ескерткіш орнатылды, қазіргі уақытта (2022 жылдың 9 ақпаны) Ұлыбританияда Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқан, бірақ қабірі белгісіз 338 одақтас әскери қызметкерді еске алады. Бруквудтағы 1914–1918 жылдардағы естелік ескерткіште еске алынған құрбандардың көпшілігі – "In From The Cold" жобасы анықтаған, отбасыларының күтімінде қайтыс болған және сол кезде Комиссия еске алмаған әскерилер мен әйелдер. (Кейін қабірлері табылғандар тиісті зиратта еске алынады.) Бруквуд естелік ескерткіші зираттың канадалық бөлімінің оңтүстік шетінде орналасқан және Екінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқан және қабірі белгісіз 3428 одақтас ерлер мен әйелдерді еске алады. Бұл Диппе және Сент-Назаир шабуылдарында қаза тапқан коммандостарды және оккупацияланған Еуропада қаза тапқан Арнайы операциялар басқармасының қызметкерлерін қамтиды. Бруквуд естелік ескерткіші сондай-ақ 199 канадалық әскери қызметкерді құрметтейді. Ескерткіш әскери зираттың ішінде, операциялар театрының жанында орналастырылған. Бруквуд (Ресей) естелік ескерткіші 1983 жылы орнатылып, 2015 жылы бұзылды. Бұл жерде Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыста Ресейде қаза тапқан және сол жерде жерленген Британдық одақтастықтың әскерлері еске алынды. Ескерткіш бастапқыда салқын соғыс кезінде бұл қабірлерге қол жеткізу мүмкін болмағандықтан орнатылды.
In August 1914, on the outbreak of the First World War, the LNC offered to donate to the War Office of land "for the free interment of soldiers and sailors who have returned from the front wounded and may subsequently die". The offer was not taken up until 1917, when a section of the cemetery was set aside as Brookwood Military Cemetery, used for the burials of service personnel who died in the London District. This purpose built cemetery came to accommodate further dead from World War II. In the meantime, 141 Commonwealth service personnel were buried from London in scattered graves throughout the cemetery, apart from a small Nurses' Plot in St Peter's Avenue in the Westminster field (where are buried nurses from Millbank Military Hospital) and an Indian plot (including one unidentified soldier) in the North West corner. In World War II 51 Commonwealth service personnel were buried in the civilian cemetery, where there are also buried five foreign national servicemen whose graves the Commonwealth War Graves Commission (CWGC) additionally care for. King of England, was memorialised here. His relics are kept nearby in St Edward the Martyr Orthodox Church. The London Necropolis Company was taken over by Alliance Property in 1959 and the company was gradually divested of land and investments until by 1973, the cemetery was an independent entity. The cemetery changed hands between various development companies in the 1970s, during which time the cemetery maintenance was neglected: 1970 Cornwall Property (Holdings) Ltd, 1971 Great Southern Group, 1973 Maximillian Investments. Maximillian Investments secured the passing of the Brookwood Cemetery Act 1975 which authorised them to sell unused parts of the cemetery and a few areas were sold for development. In 1985, Ramadan Güney acquired Brookwood Cemetery from the owner Mr D. J. T. Dally, who was previously the cemetery manager. The purchase evolved from Güney's role as Chairman of the UK Turkish Islamic Trust, which wanted suitable burial facilities for its members. This decision was upheld by the High Court on appeal in 2012. In 2014, Diane Holliday sold the cemetery to Woking Council. due to construction of the new HS2 terminal at Euston Station in London. The former burial ground had been in use between 1790 and 1853 before the cemetery became St James's Gardens in 1878. The grounds had been utilised as public park space until they were closed in 2017 at the outset of construction. In 2020 it was announced that it had been agreed by the Woking Council and HS2 that the remains were to be re interred in a new grassland plot on the south side of Brookwood Cemetery. The exhumations and study began in October 2018 and the re interment at Brookwood took place sometime around August 2020 to November 2020. At around 50,000 individual remains, it is thought to be the largest single reburial project in the history of Brookwood. It also contains Polish (84 graves), Czech, Belgian (46 graves), Dutch (seven graves) and Italian (over 300 graves) sections. Except for Christmas Day and New Year's Day, this cemetery is open to the public from 8am to sunset Monday to Friday, and 9am to sunset Saturdays and Sundays. The United Kingdom 1914–1918 Memorial originally stood at the northeastern end of the 1914–1918 Plot. The new memorial that replaced it was created in 2004, and currently (9 February 2022) commemorates 338 Commonwealth service personnel who died in the First World War in the United Kingdom but have no known grave. The majority of the casualties commemorated on the Brookwood 1914–1918 Memorial are servicemen and women identified by the In From The Cold Project as having died while in care of their families and were not commemorated by the Commission at the time. (Those whose graves are subsequently discovered become commemorated under the respective cemetery.) The Brookwood Memorial stands at the southern end of the Canadian section of the cemetery and commemorates 3,428 Commonwealth men and women who died during the Second World War and have no known grave. This includes commandos killed in the Dieppe and St Nazaire Raids; and Special Operations Executive personnel who died in occupied Europe. The Brookwood Memorial also honours 199 Canadian servicemen and women. The memorial was placed within a military cemetery near the theatre of operations. The Brookwood (Russia) Memorial was erected in 1983 and dismantled in 2015. It commemorated forces of the British Commonwealth who died in Russia in World War I and World War II and were buried there. The memorial was erected originally because during the Cold War those graves were inaccessible.
Бруквуд американдық зираты және мемориалы
Бұл жер азаматтық зираттың батысында орналасқан. Мұнда Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқан 468 америкалық әскери қызметшісінің қабірлері және тағы 563, қабірі белгісіз болғандар еске алынған. Екінші дүниежүзілік соғысқа АҚШ-тың кіргенінен кейін американдық зират кеңейтілді, 1942 жылдың сәуірінен бастап АҚШ әскери қызметшілерін жерлеу басталды. Англияның батысында көптеген американдық әскери қызметкерлері орналасқандықтан, денелерді тасымалдау үшін Девонпорттан Бруквудқа арнайы теміржол қызметі істеді. 1944 жылдың тамызына дейін американдық әскери зиратта 3600-ден астам адам жерленді. Осы кезде жерлеу тоқтатылып, АҚШ-тың қаза тапқандары Кембридждегі американдық зиратқа жерлене бастады. АҚШ армиясының генерал-квартирмейстерінің өкілеттігімен, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бруквудта жерленген АҚШ әскерилері 1948 жылдың қаңтар-мамыр айларында эксгумацияланды. Туыстары сұрағандар АҚШ-қа қайта жерлеу үшін жіберілді, ал қалған денелер Кембридждің сыртындағы жаңа зиратқа көшірілді. Бруквуд американдық зираты сонымен қатар Ұлыбританияда қызмет етіп жатқанда өлім жазасына кесілген АҚШ әскери қызметшілерінің де жерлеу орны болды, олардың денелері Шептон Маллеттегі американдық жазалау орындарынан теміржолмен Бруквудқа жеткізілді. Олар 1948 жылы Кембриджге көшірілмеді, керісінше, Оиз Эйн американдық зиратының Е учаскесіндегі белгісіз қабірлерге қайта жерленді. (Өлім жазасына кесілгендердің бірі, Дэвид Кобб, Е учаскесіне көшірілмеді, 1949 жылы АҚШ-қа қайтарылып, Алабама штатының Дотан қаласында қайта жерленді.) АҚШ-тың соғыс қабірлерін алып тастағаннан кейін, олар жерленген жер еркін француз күштері мен итальяндық соғыс тұтқындарының зираттарына бөлінді. Оны Америка шайқас ескерткіштері комиссиясы басқарады. Жақын жерде Британдық Достастық пен басқа одақтас елдердің әскери зираттары мен ескерткіштері орналасқан.
This site lies to the west of the civilian cemetery. It contains the graves, from World War I of 468 American military dead and a further 563 with no known grave are commemorated. After the entry of the United States into the Second World War the American cemetery was enlarged, with burials of US servicemen beginning in April 1942. With large numbers of American personnel based in the west of England, a dedicated rail service for the transport of bodies operated from Devonport to Brookwood. By August 1944, over 3,600 bodies had been buried in the American Military Cemetery. At this time burials were discontinued, and US casualties were from then on buried at Cambridge American Cemetery. On the authority of the Quartermaster General of the United States Army, the US servicemen buried at Brookwood during the Second World War were exhumed in January–May 1948. Those whose next of kin requested it were shipped to the United States for reburial, and the remaining bodies were transferred to the new cemetery outside Cambridge. Brookwood American Cemetery had also been the burial site for those US servicemen executed while serving in the United Kingdom, whose bodies had been carried to Brookwood by rail from the American execution facilities at Shepton Mallet. They were not transferred to Cambridge in 1948, but instead reburied in unmarked graves at Oise Aisne American Cemetery Plot E, a dedicated site for US servicemen executed during the Second World War. (One of those executed, David Cobb, was not transferred to Plot E but was repatriated to the US and reburied in Dothan, Alabama in 1949.) Following the removal of the US war graves, the site in which they had been buried was divided into cemeteries for the Free French forces and Italian prisoners of war. It is administered by the American Battle Monuments Commission. Close by are military cemeteries and monuments of the British Commonwealth and other allied nations.
Парси (зороастрий) зираты
Бруквуд қорымында Еуропадағы жалғыз парси/зороастрийлік зираты орналасқан. 1862 жылғы қарашада Ұлыбританияда парсилердің алғашқы қайтысының құрбаны болғаннан кейін ашылған бұл зират 1901 жылы сэр Джордж Бёрдвудтың жобалауымен парсы жұмағының дәстүрлі жоспарына сәйкес қайта жаңартылды. Кларк былай деп сипаттайды: "Зираттың ортасындағы Вадия мавзолейі жеті деңгейлі "мойынсаң тауды" бейнелейді, одан шығыс, оңтүстік, батыс және солтүстікке қарай төрт жол басталады. Жаңа құс үйі немесе От ғибадатханасы Ксеркс сарайының екі қақпасының қираған қалдықтарының үлгілеріне негізделген және бұрынғы құс үйінің орнына салынды. Егілген өсімдіктер – Персияда өсетін шөптесін өсімдіктер, гүлді бұталар мен ағаштардан тұрады". Лондон зороастрийлік қауымдастығының негізін қалаушыларының бірі Д.Х. Хакимнің 1862 жылғы қайтысы осы зираттың ашылуына себеп болды. Сондай-ақ, Үндістандағы парсилердің бас діни қызметшісі, ең жоғары дәрежелі Хуршеджи Павридің әйел қызы, Уинчестер маркграфинясының жесірі Бапсибону (1902-1995) да осында жерленген.
Brookwood Cemetery contains the only Parsee/Zoroastrian burial ground in Europe. Opened in November 1862 due to the first recorded death of a Parsee in Britain, it was redesigned in 1901 by Sir George Birdwood to the traditional plan of the Persian paradise. As Clarke describes, "The Wadia mausoleum, in the centre of the ground, represents the seven staged 'heavenly mountain' from which the four paths lead east, south, west and north. The new aviary, or Fire Temple, is based on designs from the ruins of a double gateway of the Palace of Xerxes, and replaced the original agiary. The planting was a herbaceous plants and flowering shrubs and trees that were originally native to Persia." Some notable burials include that of D. H. Hakim, one of the founding members of the London Zoroastrian Association and whose death in 1862 was the catalyst for the opening of the burial grounds, and Bapsybanoo, Dowager Marchioness of Winchester (1902 1995), the flamboyant daughter of the Most Reverend Khurshedji Pavry, high priest of the Parsees in India.
Орналасқан жері
Бруквуд қорымы Бруквуд теміржол станциясымен байланыстырылған және Уокинг қаласындағы Cemetery Pales-тің екі жағында орналасқан. Қорым кеңсесі Глэйдс-хаус үйінде орналасқан.
Brookwood Cemetery is served by Brookwood railway station, and is located on both sides of Cemetery Pales in Woking. The Cemetery office is located in Glades House.