Люсиль Нельсон Хегамин: Америкалық блюз әншісінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Лусилл Нельсон Хегамин (29 қараша 1894 – 1 наурыз 1970) – американдық әнші және артист, сондай-ақ афроамерикандық блюзді жаздырған алғашқы орындаушылардың бірі.

Өмір және мансап

Люсиль Нельсон Джорджия штатының Мейкон қаласында Джон мен Минни Нельсонның қызы болып дүниеге келді. Кішкентай кезінен-ақ ол жергілікті шіркеу хорларында және театрлық қойылымдарда ән шырқады. 1914 жылы ол Чикаго қаласына қоныстанды, Иллинойс штаты, онда ол көбінесе «Джорджия шапағы» деп аталып, Тони Джексонмен және Джелли Ролл Мортонмен бірге жұмыс істеді, содан кейін пианист-композитор Билл Хегаминге тұрмысқа шықты. Кейіннен ол өмірбаяншыға былай деді: «Сол кезде мен кабаре әртісі болдым, театрларда өнер көрсетуге тура келмеді, мен джаз стилінде блюзден бастап халыққа танымал әндерге дейін барлығын орындадым. Мақтана айтпаймын, бірақ мен «Сент-Луис блюзі» әнін Чикагода танымал еттім деп айта аламын; бұл менің басты номерлерімнің бірі болды». Билл Хегамин әйеліне сүйемелдеген Blue Flame Syncopators тобының жетекшісі болды, ал Джимми Уэйд осы топтың мүшесі еді. 1920 жылдың қараша айында Хегамин Мами Смиттен кейін жазба жасаған екінші афроамерикалық блюз әншісі болды. Хегамин 1922 жылы Arto Records, содан кейін Paramount студиялары үшін бірқатар жазбалар жасады. Оның ең танымал әндерінің бірі «Арканзас блюзі» болды, ол Arto студиясында жазылып, Black Swan сияқты көптеген басқа лейблдерде де шығарылды. Кейін ол театрларда өнер көрсетті, бірақ көп саяхаттаған жоқ. Содан кейін сол жылдың ақпан айынан мамыр айына дейін ол афроамерикалық музыкалық қойылым «Shuffle Along»бен гастрольдік сапарға шықты, бұл үш труппаның екіншісі болды. Бірінші труппада Флоренс Миллс осы қойылымда сол рөлді орындады. 1922 жылдан 1926 жылдың соңына дейін ол Cameo Records үшін қырықтан астам ән жазды, ал осы кезеңде ол «Cameo Girl» деп аталды. Билл Хегаминмен некесі аяқталғаннан кейін 1923 жылы, ол ең көп сүйемелдеген пианист Дж. Сирилл Фуллертон болды. 1926 жылы ол Кларенс Уильямстың тобымен бірге Columbia лейблі үшін жазба жасады. 1927 жылы ол Филадельфиядағы қойылымда Джордж «Док» Хайдер басқарған оркестрмен бірге ән орындады. Одан кейін он жылдық аясында ол Харлем театрларында қойылған Хайдермен бірге қойылымдарда өнер көрсетті. Ол Нью-Йорктегі Линкольн театрында Уильямстың қойылымында, содан кейін 1934 жылға дейін Нью-Йорк пен Атлантик-Ситидегі (Нью-Джерси штаты) түрлі қойылымдарда өнер көрсетті. 1929 жылы ол Нью-Йоркте WABC радиосындағы «Negro Achievement Hour» бағдарламасында өнер көрсетті. 1932 жылы ол Okeh Records үшін екі ән жазды. 1934 жыл шамасында ол музыкалық мансабынан зейнеткерлікке шығып, медбике болып жұмыс істеді. 1961 жылы ол зейнеткерлікке шығып, Вилли «Арыстан» Смит басқарған оркестрмен бірге төрт ән жазды, олар «Songs We Taught Your Mother» альбомына енді. Ол Нью-Йорктегі Бруклиндегі Evergreens зиратында жерленді.

Lucille Nelson was born in Macon, Georgia, the daughter of John and Minnie Nelson. From an early age she sang in local church choirs and theatre programs. In 1914 she settled in Chicago, Illinois, where, often billed as "The Georgia Peach", she worked with Tony Jackson and Jelly Roll Morton before marrying the pianist composer Bill Hegamin. She later told a biographer, "I was a cabaret artist in those days, and never had to play theatres, and I sang everything from blues to popular songs, in a jazz style. I think I can say without bragging that I made the 'St. Louis Blues' popular in Chicago; this was one of my feature numbers." Bill Hegamin led the band accompanying his wife, the Blue Flame Syncopators; Jimmy Wade was a member of this ensemble. In November 1920, Hegamin became the second African American blues singer to record, after Mamie Smith. Hegamin made a series of recordings for Arto Records and then Paramount in 1922. One of her biggest hits was "Arkansas Blues", recorded for Arto and released on many other labels, including Black Swan. She subsequently played theatre dates but did not tour extensively. Then from February to May of that year she toured with the African American musical revue Shuffle Along and this was the second of three companies. In the first company Florence Mills had the same role with the same musical revue. From 1922 through late 1926 she recorded over forty sides for Cameo Records; in this association she was billed as "The Cameo Girl". After her marriage to Bill Hegamin ended in 1923, her most frequent accompanist was the pianist J. Cyrill Fullerton. In 1926, she recorded with Clarence Williams's band for the Columbia label. She sang with a band that was led by George "Doc" Hyder in 1927 for a show in Philadelphia. Further into the decade she performed in further revues with Hyder that were staged in Harlem theaters. She performed in Williams's Revue at the Lincoln Theater in New York and then in various revues in New York and Atlantic City, New Jersey, through 1934. In 1929 she performed on the radio program Negro Achievement Hour, on WABC, in New York. In 1932 she recorded two sides for Okeh Records. About 1934, she retired from music as a profession and worked as a nurse. She came out of retirement in 1961 to record four songs, accompanied by a band led by Willie "The Lion" Smith, on the album Songs We Taught Your Mother, and was interred in the Cemetery of the Evergreens, in Brooklyn, New York.

Стиль

Хегаминнің стильдік ықпалына Аннет Ханшоу мен Рут Эттинг кірді. Деррик Стюарт Бакстердің сөзінше, "Люсильдің анық, толыққанды дауысы, мінсіз дикциясы және джаздық сезімі, водевиль дәстүріне сай келіп, репертуары кең болды". Мами Смит сияқты, Хегамин классикалық әйелдер блюзін поп әндерінің ықпалымен жеңілдетілген стильде орындады, ал Ма Рейни мен Бесси Смит сияқты ауылдық стильдегі блюз әншілері кейінірек, бірнеше жылдан соң танымал болды.