Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эль-Торо әскери-теңіз күштерінің әуе станциясы – Калифорния штатының Ирвин қаласына жақын Эль-Торо қауымының жанында орналасқан АҚШ әскери-теңіз күштерінің әуе станциясы. 1999 жылы жабылуға дейін ол Батыс жағалаудағы теңізшілер авиациясының негізгі орны болды. Master Jet Base мәртебесімен бекітілген, оның төрт ұшу-қону жолағы (екі 8000 фут (2438 м) және екі 10000 фут (3048 м)) АҚШ әскери қарулануындағы ең ірі ұшақтарды қабылдауға қабілетті болды. Белсенді қызметте болған кезде, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі дәуірдегі АҚШ президенттерінің барлығы осы әуежайға Air Force One ұшағымен қонды. Эль-Тороның «Ұшқан бұқа» нышаны 1944 жылы Уолт Дисней студиясымен жасалған. Әуе станциясы жабылғанға дейін ол дерлік өзгеріссіз сақталды. Пайдаланудан шығарылғаннан кейін, бұл жер түсірілім алаңы ретінде пайдаланылды, соның ішінде BBC Top Gear франшизасының АҚШ нұсқасының сынақ жолағы да осы жерде орналасты. Әуе станциясының алғашқыда алып жатқан жерінің бір бөлігі, шамамен 800 акр, үлкен демалыс орталығына – Ориндж округінің Ұлы паркіне айналдырылды, ал қалған бөлігі тұрғын үйлер мен коммерциялық құрылыстар үшін қайта жоспарланды.
Marine Corps Air Station El Toro was a United States Marine Corps Air Station located next to the community of El Toro, near Irvine, California. Before it was decommissioned in 1999, it was the home of Marine Corps Aviation on the West Coast. Designated as a Master Jet Base, its four runways (two of 8000 feet (2438 m) and two of 10000 feet (3048 m)) could handle the largest aircraft in the U. S. military inventory. While it was active, all U. S. Presidents in the post World War II era landed in Air Force One at this airfield. The El Toro "Flying Bull" patch was designed by Walt Disney Studios in 1944. It survived virtually unchanged until the close of the Air Station. Following its decommissioning the site was used as a filming location, including the test track for the United States version of the BBC's Top Gear franchise. About of land originally taken by the air station was converted into a large recreational center, the Orange County Great Park, while the rest was re zoned for residential and commercial development.
Тарих
1942 жылдың мамыр айында подполковник Уильям Фоксқа Теңіз корпусының Батыс жағалауындағы әуе станцияларының орналасқан жерін таңдау міндеті жүктелді. Фокс ең тиімді және төмен құнмен шешім іздеді, сондықтан Эль-Центро, Мохаве және Санта-Барбара қалаларындағы бар болған әуежайларды таңдады. Төртінші станция үшін ол АҚШ Әскери-теңіз күштері бұрын дирижабль базасы үшін қараған жерді таңдады. Теңіз корпусы жер иесі, Джеймс Ирвин аға атты фермерге дирижабль базасын салуға арналған 100 000 доллар төледі. MCAS El Toro 1942 жылдың 3 тамызында бұрын Irvine компаниясына тиесілі болған жерде құрылысын бастады. Компания сол кезде Солтүстік Америкадағы ең ірі лима бұршақ егістігі орналасқан, ал бұл егістік компанияның негізгі табыс көзі болатын бұл жерде станция салуға қарсылық көрсетті. 1944 жылы Батыс жағалаудағы ең ірі Теңіз корпусының әуе станциясы болған Эль-Тороның көлемін және жұмысын екі есеге арттыру үшін қаражат бекітілді. 1944 жылдың соңына қарай базада 1248 офицер және 6831 әскери қызметкер орналасты. 1950 жылы Эль-Торо Тынық мұхиты флотының тұрақты әуе базасы ретінде таңдалды. Осы жаңа міндетті атқару үшін Эль-Тороның авиациялық инфрақұрылымы едәуір кеңейтілді. Келесі жылдардың көп бөлігінде Эль-Торо Теңіз корпусының Батыс жағалауындағы истребитель эскадрильяларының негізгі базасы болды. 1960 жылдары көптеген АҚШ теңізшілері Вьетнамға барып, одан Эль-Торо әуе станциясына оралды. 1958 жылы Майамидегі Теңіз корпусының әуе станциясы жабылды, нәтижесінде 3-ші Теңіз әуе күштері қанаты Эль-Тороға көшірілді. Ричард Никсон президент болған кезеңде MCAS El Toro Калифорния штатының Сан-Клементе қаласындағы оның "Батыс Ақ үйіне" және одан рейстер жасау үшін пайдаланылды. 1974 жылдың 9 тамызында, Уотергейт жанжалынан кейін президенттік лауазымынан кеткен Ричард және Пэт Никсон Мэриленд штатындағы Эндрюс әуе күштері базасынан VC 137C SAM 27000 рейсімен Эль-Тороға ұшты. База айналасындағы жер бастапқыда ауыл шаруашылығына пайдаланылған, бірақ 1980 жылдардың соңы мен 1990 жылдардың басында аймақта тұрғын үйлер салына бастады; олардың көпшілігі тікелей базаның ұшу-қону жолағының бойында орналасқан, бұл үлкен мәселе тудырды, себебі ұшақтар мен тікұшақтардың жоғарыдан шығаратын шуы жергілікті тұрғындарды қатты мазалады. Осы себепті жаңа аудандарға көшуге ниет білдірушілердің саны аз болды, нәтижесінде жаңа шағын аудандар дамымай қалды. 1993 жылы MCAS El Toro Базаны қайта құру және жабу комиссиясымен жабылуға белгіленді және оның барлық қызметі Теңіз корпусының Мирамар әуе станциясына ауыстырылуы тиіс болды. Станция ресми түрде 1999 жылдың 2 шілдесінде жабылды. Жер асты суларын тазалау жұмыстарын Irvine Desalter жобасы жүзеге асырып жатыр, бұл жобаға екі жергілікті су басқармасы, сондай-ақ Әскери-теңіз күштері мен Калифорния штаты қаржылай қолдау көрсетуде.
In May 1942, Lieutenant Colonel William Fox was directed to select the sites for all of the Marine Corps' West Coast air stations. Fox sought the most expeditious and low cost option and thus chose the already existing airports of El Centro, Mojave and Santa Barbara. For the fourth station, he chose land that had previously been looked at by the U. S. Navy for a blimp base. The Marine Corps gave the owner of the land, a farmer named James Irvine Sr., $100,000 for including designated for a blimp base. Construction of MCAS El Toro began on 3 August 1942 on land previously owned by the Irvine Company. The company greatly resisted the station's construction at this site, which at the time contained the largest lima bean field in North America, which was the company's prime source of revenue. Already the largest Marine Corps air station on the West Coast, in 1944, funds were approved to double its size and operations. By the end of 1944, the base was home to 1,248 officers and 6,831 enlisted personnel. In 1950, El Toro was selected as a permanent Master Jet Base for the Fleet Marine Force, Pacific. To support this new role, the aviation infrastructure at El Toro was expanded significantly. For most of the ensuing years, El Toro served as the primary base for Marine Corps west coast fighter squadrons. During the 1960s, many US Marines left for and returned from Vietnam at El Toro MCAS. In 1958, Marine Corps Air Station Miami was closed which brought the 3rd Marine Aircraft Wing to El Toro. During the presidency of Richard Nixon, MCAS El Toro was used for flights to and from his "Western White House" at San Clemente, California. On 9 August 1974, after resigning the Presidency in the wake of the Watergate scandal, Richard and Pat Nixon flew from Andrews Air Force Base, Maryland to El Toro aboard VC 137C SAM 27000. The land originally surrounding the base was mostly used for agricultural purposes when it first opened, but in the late 1980s and early 1990s, residential development began in the area; most of it was directly in the path of the base's runways, which proved to be a major problem as the constant loud noise produced by jets and helicopters passing overhead was very irritating to those living in the area. Few desired to move there because of this, causing the new neighborhoods to struggle. In 1993, MCAS El Toro was designated for closing by the Base Realignment and Closure Commission and all of its activities were to be transferred to Marine Corps Air Station Miramar. The station officially closed on 2 July 1999. The cleanup of the groundwater is being handled by the Irvine Desalter Project, a project of two local water authorities that has financial backing from the Navy and the State of California.
Қайта құру ұсыныстары
MCAS El Toro-ның жабылуы оның болашағына қатысты саяси дау-жанжалға себеп болды. Қолданыстағы инфрақұрылымды ескере отырып, кейбіреулер базаны халықаралық әуежайға айналдыруды ұсынды. Жаңа әуежайды қолдағандар негізінен Ориндж округінің солтүстігінен (жақын орналасқан әуежайдың қолайлылығын қалағандар) және Джон Уэйн әуежайының келу-кету шу аймақтарында орналасқан Ньюпорт Бич аудандарынан (Эль-Тородағы жаңа әуежайдың пайдасына осы әуежайды жабуды үміттенгендер) шықты. Әуежай жобасына қарсы болғандардың көп бөлігі Эль-Тороның жанындағы Ирвин, Лейк Форест, Лагуна Нигель, Лагуна Вудс, Дана Пойнт және Миссия Виехо қалаларының тұрғындары болды, олар ұшақ шуының пайда болуынан алаңдады. Әуежайға қарсы шыққан қалалар жобаға қарсы тұру үшін бірлескен билік органын – Эль-Тороны қайта пайдалануды жоспарлау басқармасын (ETRPA) құрды. Оларға әуежайға қарсы инициативаларды дауысқа салу үшін рекордтық мөлшерде қол жинаған және сайлау науқаны үшін қаражат жинаған халықтық ұйымдар да қосылды. Бұл топтар мүлікті басқа мақсаттарда пайдалануды ынталандырды. Ирвин қаласы мүлікті саябақ және оған байланысты мақсаттар үшін қосып алуға тырысты. 1994 жылдың қараша айында сайлаушылар А шарасын қабылдады, ол Orange County General Plan-да мүліктің коммерциялық авиацияға арналуын белгіледі. 1996 жылдың наурыз айында А шарасын күштен шығаруға бағытталған дауыс беру шарасы сәтсіз аяқталды. Осы уақыттан бастап округ Эль-Тороны коммерциялық әуежайға айналдыруды ұсынатын есептерді жариялады. Әуежайды қолдаушылар мен қарсыластар арасындағы күрес 1990 жылдардың соңы мен 2000 жылдардың басында Ориндж округі саясатын басып алды. 1994 жылдан 2001 жылға дейін екі тараптың үгіт-насихаты үшін округтік және қалалық қаражаттан 80 миллион доллар жұмсалды. Әуежай жобалары екі қызу дауыс беруде жеңіліске ұшырады, ал соттарда одан әрі шағымданулар болды. 1999 жылдың маусым айында әуежайдан жасалған демонстрациялық коммерциялық рейстер бұрынғы әскери рейстерге қарағанда аз шу шығарды, бірақ әскери рейстерден өзгеше ұшу жобаларын пайдалану және жақын маңдағы қалалардың үстінен айналып, келесі тұруға дайындалу салдарынан көптеген наразылықтар туды. Ақырында әуежайға қарсыластар жеңіске жетті, ал 2002 жылдың наурыз айында Қорғаныс министрлігі мүлікті жеке компанияларға сатуды және оны Ориндж округінің Ұлы саябағына айналдыруды жариялады. Көптеген округ тұрғындары үлкен әуежайдың қажеттілігіне көз жеткізбесе де, аймақтық көлік жоспарлаушылар округтің Оңтүстік Калифорнияда әуемен саяхаттайтын миллиондаған жолаушылардың үлесін көтеруге қатысуы керек деп талап етті.
The closing of MCAS El Toro ignited a political firestorm over the eventual fate of the facility. With the existing infrastructure, some favored converting the base into an international airport. Those favoring the new airport tended to come from northern Orange County (desiring the convenience of a closer airport), and from areas in Newport Beach that are within the arrival and departure noise zones surrounding John Wayne Airport (hoping to close that airport in favor of the new one at El Toro). Those against the airport proposal were largely residents of the cities in the immediate vicinity of El Toro, such as Irvine, Lake Forest, Laguna Niguel, Laguna Woods, Dana Point, and Mission Viejo, where residents were alarmed at the idea of the aircraft noise. The cities opposed to the airport created a joint powers authority, the El Toro Reuse Planning Authority (ETRPA), to oppose the project. They were joined in the effort by grassroots organizations that collected record numbers of signatures on petitions to place anti airport initiatives on the ballot and raised funds for the election campaigns. This faction lobbied strongly in favor of other uses for the property. The city of Irvine sought to annex the property for park and related uses. In November 1994, voters passed Measure A, designating the property's land use to commercial aviation in the Orange County General Plan. A March 1996 ballot measure attempted to overturn Measure A, but failed. Since that time, the county released reports recommending conversion of El Toro into a commercial airport. The battle between pro airport and anti airport groups dominated Orange County politics for much of the late 1990s and early 2000s. From 1994 to 2001, $80 million in county and city funds was spent on campaigning for both sides. Airport proposals were defeated in two hotly contested ballot initiatives, and further challenges took place in the courts. A series of demonstration commercial flights from the airport in June 1999 generated less noise than the former military flights, but resulted in much public outcry due to the use of different flight paths from the military, and incessant circling over nearby cities to line up for another approach. Eventually the airport opponents prevailed, and in March 2002, the Department of Defense announced that it would sell the land to private interests to be developed into Orange County Great Park. While many county residents were not persuaded of the need for a larger airport, regional transportation planners insisted that the county must share in handling a greater portion of the millions of passengers traveling by air in Southern California.
Сату
Әскери-теңіз күштері департаменті MCAS El Toro-ны сатуға көмектесу үшін Жалпы қызметтер басқармасын және Лос-Анджелестегі Colliers International компаниясын шақырды. Colliers жобаны "Мұралық алаң" деп атады, бұл базаның ұзақ тарихын және болашақта қоғам мен келер ұрпақ үшін базаның қандай болатынын біріктіретін атау болды. Онлайн аукцион өтті және 2005 жылдың ақпан айында бұрынғы MCAS El Toro құрамына кіретін төрт жер учаскесі үшін 650 миллион долларлық соңғы ұсыныс қабылданды. Аукцион жеңімпазы – Lennar және бірнеше басқа компаниялардың бірлескен кәсіпорны Heritage Fields LLC болды. Сайтты дамыту жоспарларына тұрғын үйлер, гольф алаңы, коммерциялық ғимараттар, ғылыми-зерттеу және әзірлеу орталықтары, сондай-ақ мектептер кіреді. Сайттың бір бөлігі "Ұлы парк" құруға арналады. Мүліктің меншік құқығын Heritage Fields LLC-ге ресми түрде беру рәсімі 2005 жылдың 29 тамызында өтті.
The Department of the Navy hired the General Services Administration and Los Angeles based Colliers International to assist in the sale of MCAS El Toro. Colliers branded the project as Heritage Fields combining the long standing history of the base and what the future of the base will be to the community and the generations to come. An online auction was conducted and in February 2005, the final bid of $650 million was accepted for the four parcels of land comprising the former MCAS El Toro. The auction winner was Heritage Fields LLC, a joint venture between Lennar and several other firms. Development plans for the site include residential, golf, commercial, R&D, and schools. of the site will be dedicated to the Great Park. A ceremony to formally transfer ownership of the property to Heritage Fields LLC was held on 29 August 2005.
Апаттар мен оқиғалар
1958 жылғы 19 қарашада F4D Skyray истребителі ұшу-қону жолағынан шығып, оңтүстікке қарай бағытталған San Diegan пойзына соқтығысты. 74 нөміріндегі пойыз F4D-ге сағатына 121 шақырым жылдамдықпен шабуылдайды. Барлық үш локомотив және #3430, #3165, #3144, #1399, #3100, #3094, #3082 вагондары F4D-ге соқтығысқаннан кейін рельстен шығып кетеді. Қаза болғандар жоқ, тек бірнеше адам жарақат алды. 1965 жылғы 25 маусымда Окинаваға бағытталған АҚШ Әуе күштерінің Boeing C-135A ұшағы MCAS El Toro-да ұшып шыққаннан кейін апатқа ұшырап, борттағы сексен төрт адам қаза тапты. 1967 жылғы 23 қаңтарда екі Douglas A-4 Skyhawk истребителі қону кезінде қанаттарын түйістіріп алды. Ұшқыш Фрэнк Гамбелли жаңбырлы ауа райында радио байланысын жоғалтқан, ол Ұшқыш Джеймс Пауэллмен бірге Leisure World аймағына жақындап келе жатқанда қанаттарын түйістірген. Көріну шамалы еді. Екі ұшақ соқтығысып, екі ұшқыш та катапульдаланды. Ұшқыш Пауэлл қауіпсіз қонды, бірақ парашюты ғимараттың шатырына ілініп, соқтығысып, қаза тапты. Ұшқыш Гамбелли ғибадат соңында, Әулие Николай католик шіркеуінің жанына қонды. Сержант Овиат шіркеуден шығып, Гамбеллиді базаға қайтарды. Ұшақтардың қирандылары Leisure World-тегі екі ғимаратқа құлап, жердегі төрт адамды өлтірді. 1970 жылғы 30 шілдеде Lockheed Martin KC-130F (VMGR 352) ұшағы ең жоғары күшпен қону кезінде құлап, өртеніп, бортындағы бес экипаж мүшесінің төртеуі қаза тапты. 1971 жылғы 6 маусымда Hughes Airwest рейсі 706 Douglas DC-9 және MCAS El Toro-ға бағытталған Marine Corps F-4B Phantom ұшағы арасында әуеде соқтығысу орын алып, 50 адамның өмірі қиылды. Бортында 44 жолаушы мен 5 экипаж мүшесі бар DC-9, Калифорния штатының Дуарте қаласының солтүстігінде шамамен 3 миль қашықтықтағы шалғай каньонға құлады. Истребитель экипажының бірі апаттан аман қалды. 1986 жылғы 4 шілдеде 21 жастағы теңізші, Ховард Фут-кіші, Эль-Тородағы авиамеханик, A-4 Skyhawk ұшағымен Калифорнияның оңтүстігінде 90 минуттық рұқсатсыз саяхат жасады. Фут, тәжірибелі планер ұшқышы, медициналық жағдайына байланысты Теңіз жаяу әскерінде ұша алмайтынын білгеннен кейін көңілі тоңды. Ол ұшақты қауіпсіз қондырды және содан кейін 4,5 ай түрмеде отырғаннан кейін, артық құрметсіз жағдайда босатылды. 1987 жылғы 12 ақпанда HMM 764 MAG 46-дан шыққан CH-46E тікұшағы ұшып көтерілгеннен кейін көп ұзамай Белл және Трабуко каньондары арасындағы тік, бұталы қырқаға құлады. Ұшақтағы үш адам, майор Дадли Урбан, майор Уильям Андерсон және штаб-сержант Брэдли Бэйрд апатта қаза тапты. 1988 жылғы 24 сәуірде Теңізшілер корпусының полковнигі Джерри Кадик, сол кезде MAG 11-нің командирі, MCAS El Toro әуешоуында 300 000 көрерменнің алдында тактикалық әуе көрсетілімін орындап жатқанда, F/A-18 Hornet ұшағын жерге тым жақын болған тікшеңге түскенде құлатты. Ұшақ мұрны жоғары көтерілген, бірақ әлі де жерге қарай тым көп энергияны тасып жүргенде, полковник Кадикке өте жоғары G күштері әсер етті, нәтижесінде оның беті басқару таяғына тиіп, ауыр жарақат алды. Ол қолын, шынтағын және қабырғаларын сындырып, омыртқасын жарып, өкпесін құлатты. Полковник Кадик аман қалды және Теңізшілер корпусынан зейнеткерлікке шықты. Құлаған F/A-18 көбінесе зақымдалмаған, бірақ жөндеуге келмейтін еді. 1991 жылғы 22 қаңтарда Теңізшілер корпусының полковнигі Джеймс Сабоу базалық жемқорлыққа қатысты айыптаулар кезінде, әсіресе жеке пайдалану үшін әскери ұшақтарды пайдаланғандығына байланысты өзін-өзі өлтірді. Оның отбасы мен достары оның өзін-өзі өлтіргенін жоққа шығарды және полковник Сабоу өлімінен бірнеше минут бұрын басқа офицерлермен телефон арқылы сөйлескенде, өзіне қарсы айыптауларға қарсы күресуге уәде бергенін атап өтті. 1996 жылы отбасы Сабоуды сотқа бергені бойынша, ол Эль-Тородағы кейбір офицерлер қатысқан құпия операцияны ашумен қорқытқандықтан, өлтірілген. Бұл операцияға Орталық және Оңтүстік Америкаға қару-жарақ пен есірткі тасымалы бойынша ЦРУ-ның демеушілігімен әуе тасымалы кірген. 1993 жылғы 2 мамырда 1993 MCAS El Toro әуешоуы кезінде F-86 Sabre тік бұрандадан шыға алмай, ұшу-қону жолағында апатқа ұшырады. F-86 ұшқышы Джеймс А. Грегори соққы кезінде қаза тапты. Жерде ешкім зардап шекпеді. Әуешоу жалғасты. Әдетте F-86 МиГ-15 ұшағымен бірге ұшатын, бірақ сол күні МиГ-15 ұшқышы ауырып, F-86 жалғыз ұшуға шықты.
19 November 1958: An F4D Skyray fighter jet overshoots the runway and is struck by a southbound San Diegan. Train No. 74 hits the F4D at 75 miles (121 km) per hour. All three locomotive units and cars #3430, #3165, #3144, #1399, #3100, #3094, #3082 derail after hitting the F4D. No fatalities and only a few injuries result. On 25 June 1965, a U. S. Air Force Boeing C 135A bound for Okinawa crashed just after takeoff at MCAS El Toro, killing all eighty four on board. On 23 Jan 1967, two Douglas A 4 Skyhawk jets were wing tipping on approach. Pilot Frank Gambelli had lost his radio in a rainstorm, and he was wing tipping with Pilot James Powell over Leisure World on approach. Visibility was practically zero. The two jets collided and both pilots ejected. Pilot Powell ejected safely, but was thrown into the side of a building when his parachute caught on the top of the building and was slammed into it and died. Pilot Gambelli landed next to St. Nicholas Catholic Church just at the end of service. GSgt H. W. Oviatt raced out of the church and took pilot Gambelli back to the base. The wreckage of the jets crashed onto two buildings in Leisure World, killing four people on the ground. On 30 July 1970, a Lockheed Martin KC 130F of VMGR 352 crashed and burned during a maximum effort landing, killing 4 of 5 crewmen on board. On 6 June 1971, a midair collision occurred between Hughes Airwest Flight 706 Douglas DC 9 jetliner and a Marine Corps F 4B Phantom being flown to MCAS El Toro, claiming 50 lives. The DC 9, with 44 passengers and 5 crew members aboard, impacted into a remote canyon approximately three miles north of Duarte, California along with one of the crew members of the fighter whose wreckage was found in another canyon approximately .75 miles southeast of the DC 9's crash site. One of the Marines in the fighter survived the accident. On 4 July 1986, 21 year old Marine Lance Corporal, Howard Foote Jr., an aviation mechanic at El Toro, took an A 4 Skyhawk on an unauthorized 90 minute joyride over southern California. Foote, an accomplished glider pilot, was despondent after learning that due to a medical condition, he would never be able to fly in the Marines. He landed the aircraft safely and was subsequently discharged under less than honorable conditions after serving 4 1/2 months in confinement. On 12 Feb 1987, a CH 46E helicopter from HMM 764, MAG 46 crashed, shortly after takeoff, into a steep, brush covered ridge between Bell and Trabuco canyons. All three crewmembers on board, Major Dudley Urban, Major William Anderson, and Staff Sergeant Bradley Baird, died in the crash. On 24 April 1988, Marine Corps Colonel Jerry Cadick, then commanding officer of MAG 11, was performing a tactical aerial demonstration at the MCAS El Toro Air Show before a crowd of 300,000 when he crashed his F/A 18 Hornet at the bottom of a loop that was too close to the ground. The aircraft was in a nose high attitude, but still carrying too much energy toward the ground when it impacted at more than Col. Cadick was subjected to extremely high G forces that resulted in his face making contact with the control stick and sustaining serious injury. He broke his arm, elbow and ribs, exploded a vertebra and collapsed a lung. Col. Cadick survived and retired from the Marine Corps. The crashed F/A 18 remained largely intact but was beyond repair. On 22 January 1991, Marine Corps Colonel James Sabow apparently committed suicide amid allegations of base corruption, specifically using military aircraft for personal use. His family and friends denied he committed suicide and pointed out that Col. Sabow had pledged to fight the charges against him just minutes before his death in phone conversations with other officers. According to a 1996 lawsuit by his family, Sabow was murdered because he threatened to expose an authorized covert operation at El Toro involving some of his fellow officers, CIA sponsored airlifts to Central and South America, running arms and drugs. On 2 May 1993, during the 1993 MCAS El Toro airshow, an F 86 Sabre crashed on the runway after failing to pull out of a vertical loop. The F 86 pilot, James A. Gregory, died on impact. No one was hurt on the ground. The airshow continued. Normally the F 86 performed with a MiG 15, but the pilot of the MiG 15 was ill that day and the F 86 was doing a solo run.
Ескерткіш оқиғалар
MCAS El Toro Air Show 1950-жылдардан бастап 1997 жылға дейін жыл сайын өткізілді. Онда АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Көк періштелері» және АҚШ Әуе күштерінің «Тандербирдс» командалары өнер көрсетті. Әуе шоуында сондай-ақ қызметке енген жаңа ұшақтар, мысалы, B-2 стелс-бомбалаушысы да көрсетілді. Басқа көрмелерде әскери техника да қойылды. Сондай-ақ, әскери тауарлар мен естелік заттар сатушылардың көптеген жиыны болды. 1997 жылы өткен соңғы авиашоуға шамамен екі миллион адам келді. MCAS El Toro президент Ричард Никсонның Сан-Клементтегі «Батыс Ақ үйін» қолдау мақсатындағы арнайы әуе миссиялары үшін ұшу операцияларында үнемі пайдаланылды. Никсонның соңғы рейстерінің біріншісі 1974 жылы Ақ үйден кеткеннен кейін ол сол жерге қонды, екіншісі 1994 жылы қайтыс болғаннан кейін оның денесі жерлеу үшін Калифорнияға жеткізілді. Ол екі рет те SAM 27000 әуе кемесімен ұшты. 2006 жылы Калифорния штатының Ирвин қаласындағы тастап кетілген F/A 18 ангары жабылып, іс жүзінде алып тесік камера жасалды, нәтижесінде Эль-Торо әуе станциясының панорамалық суреті 111 фут ені және 32 фут биіктігі бар жарыққа сезімтал муссалин матасына түсірілді. Лагуна Бич фотографы Жак Гарньенің жетекшілігімен «Ұлы сурет» деп аталған бұл сурет бастапқыда база Оранж округінің Ұлы паркіне айналғанға дейін «Legacy Project» аясында базаның фото және тарихи құжаты ретінде жасалды. Бұл сурет камерамен түсірілген ең үлкен фотосурет деп саналады. 2005 жылдан 2012 жылға дейін, жылға қарай, кішкентай әуе шоулары, фейерверктер, отбасылық Жаңа жылдық той (сағат 9-да шар түсірілді) және Ұлы парктің құрылысына байланысты басқа да шаралар өтті.
The MCAS El Toro Air Show took place annually from the 1950s until 1997. It featured the U. S. Navy Blue Angels, as well as the USAF Thunderbirds. The Air Show also featured new aircraft that were coming into active service, such as the B 2 stealth bomber. Other displays featured military vehicles. The show also had a large gathering of vendors of military items and memorabilia. The final Air Show in 1997 drew an estimated two million visitors. MCAS El Toro was regularly used for flight operations by Special Air Missions during President Richard Nixon's term in office, in support of the "Western White House," Nixon's home at San Clemente. The final Nixon flights were, first, when he landed there upon resigning the White House in 1974, and again, after his death in 1994, when his body was flown to California for burial. He flew both times in his Air Force One, SAM 27000. In 2006, an abandoned F/A 18 hangar in Irvine California was sealed to create, in effect, a giant pinhole camera, and a panoramic print of the El Toro Air Station was formed on a light sensitive muslin cloth measuring 111 feet wide, 32 feet high. Under the direction of Laguna Beach photographer Jacques Garnier, the image, known as "The Great Picture," was originally produced as part of the Legacy Project a photographic and historical record of the base before being transformed into what is now the Orange County Great Park. This is believed to be the largest photographic image ever taken by a camera. From 2005 to 2012, depending on the year, there were small air shows, fireworks, family New Year's Eve (the balloon dropped at 9 pm) and other events related to Growing the Park, at the Great Park, the new name for the site.