Джон Роберт Сили: Англия тарихының көрнекті зерттеушісі және саяси эссешісі
John Robert Seeley
Жон Роберт Сили – британдық либерал тарихшы, саяси эссеші (1834-1895). Ұлыбритания империясын жақтады, "Англияның кеңеюі" еңбегімен танылды. Саяси ғылымның негізін қалаушы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын либералды тарихшысы және саяси эссеі (1834–1895)
English Liberal historian and political essayist (1834– 1895)
Сэр Джон Роберт Сили, ККМГ (10 қыркүйек 1834 – 13 қаңтар 1895) – ағылшын либералды тарихшысы және саяси эссеі. Британдық империялық тарихты қалаған негізін салушы, ол Британ империясының белгілі жақтаушысы болды және Ұлыбритания идеясын қолдады. Бұл туралы ол ең танымал кітабы "Англияның кеңеюі" (1883) еңбегінде кеңінен баяндады. Ол саяси ғылымды жеке академиялық сала ретінде құруды ерте қолдағанмен, оны діни көзқарасқа енгізіп, сақтап қалды.
Sir John Robert Seeley, KCMG (10 September 1834 – 13 January 1895) was an English Liberal historian and political essayist. A founder of British imperial history, he was a prominent advocate for the British Empire, promoting a concept of Greater Britain. This he expounded in his most widely known book The Expansion of England (1883). While he was an early advocate of the establishment of political science as a distinct academic discipline, he retained a theological approach in which this was embedded.
Ерте өмір
Сили Лондонда дүниеге келген. Оның әкесі Роберт Бентон Сили, «Сили, Джексон және Холлидей» деген атпен кітаптар шығарған баспагер, Евангелистік англиканизмнің жақтаушысы және бірнеше діни кітаптардың, сондай-ақ Эдуард I-нің өмірі мен заманының авторы болды. Оның анасы Мэри Энн Джексон (1809–1868) болды, ол күйеуінің діни көзқарастарын бөлісті. Оның інісі Джон Генри Джексон Роберт Силидің баспа компаниясында серіктес болды. Джон анасының тарапынан химияшы Артур Герберт Черчпен туыс болды. Соңғысы оған Беафой сыйлығын жеңіп алды, ол қазір Оксфордтағы Эшмолеан мұражайындағы Хеберден монеталар бөлмесінде сақталады. Ол Кембридждегі Крайст колледжіне оқуға түсып, классикалық трипостың жетекшісі және аға канцлердің медалін жеңіп алды. Кембридждегі білімін ауру себепті тоқтатты және емтихандарын тек 1858 жылы тапсырды. Крайст колледжінде оқыған кезінде ол Чарльз Стюарт Калверли, Джон Уэсли Хейлс, Уолтер Бесант, Уолтер Скит және Уолтер Сендаллмен дос болды. Ол анонимді түрде поэзия кітабын жариялады, содан кейін жеке дағдарысқа тап болды, ол кезінде жастық шағындағы көптеген дәстүрлі сенімдерін тастап, оларды негізді және сенімді сенімдермен алмастыруға тырысты. Ол 1860 жылы Кембриджді тастап кетті. Бұл оны басқа зиялы орталарға жетеледі. 1869 жылдың тамызында Сили Мэри Агнес Филлотқа (1839–1921) үйленді, ол Уильям Френдтің немересі және Констанс Филлоттың қарындасы болды.
Seeley was born in London. His father was Robert Benton Seeley, a publisher who issued books under the name of Seeley, Jackson and Halliday, was a strong advocate of Evangelical Anglicanism, and was the author of several religious books and of The Life and Times of Edward I. His mother was Mary Ann Jackson (1809–1868), who shared her husband's religious views. Her brother, John Henry Jackson, was a partner in Robert Seeley's publishing company. John was related to the chemist Arthur Herbert Church, a cousin through his mother. the latter of which won him a Beaufoy Prize, now held by the Heberden Coin Room, Ashmolean Museum, Oxford. He went on to Christ's College, Cambridge, at which he was head of the Classical tripos and senior Chancellor's medallist. His education at Cambridge was interrupted by illness and he only completed his exams in 1858. During his time at Christ's he became friends with Charles Stuart Calverley, John Wesley Hales, Walter Besant, Walter Skeat and Walter Sendall. He published an anonymous book of poetry and then went through a personal crisis during which abandoned many of the conventional beliefs of his youth and sought to replace them with more well founded and secure beliefs. He left Cambridge in 1860. That drew him into quite different intellectual circles. In August 1869, Seeley married Mary Agnes Phillot (1839–1921), who was a granddaughter of William Frend and a sister of Constance Phillott.
Кембридждегі Regius профессоры
Сили 1869 жылы Кембридж университетінде қазіргі заман тарихының Регий профессоры болып тағайындалды. Ол өзін саясатта либерал, білім беруде радикал деп есептеді; ол білім беру реформасына, оның ішінде әйелдерді ежелгі университеттерге қабылдауға үлкен үлес қосты.
Seeley was made Regius Professor of Modern History, Cambridge, in 1869. He described himself as a Liberal in politics, but a Radical in education; he made important contributions to education reform, including the admission of women into the ancient universities.
Британ саясатының дамуы
Оның соңғы кітабы "Британ саясатының өсуі", эссе ретінде жазылып, Ұлыбританияның кеңеюінің толық тарихына кіріспе болу мақсадымен жазылған, авторы қайтыс болғаннан кейін жарияланды.
His last book, The Growth of British Policy, written as an essay and intended to be an introduction to a full account of the expansion of Britain, was published posthumously.
Кейінгі мәселелер
Инагаки Манжиро өзінің "Жапония және Тынық мұхиты, сондай-ақ Шығыс мәселесіне жапондық көзқарас" (1890) кітабын Каюс колледжінде оқытқан Силиге арнады. Силиге жолданған және одан алынған хаттар, оның ішінде "Ecce Homo" кітабының жариялануы және оған реакциялар туралы хаттар Сенат үйі кітапханасының мұрағатында сақталады. 1897 жылы Кембридж университетінің тарих кітапханасы оның құрметіне Сили тарихи кітапханасы деп аталды. 1895 жылы оның Британ империясына және университетке қосқан үлесін еске алу үшін мемориалдық қор құрылды; осы қордың басым бөлігі кітапхананың құрылымына жұмсалды. 1912 жылы Корольдік колледж мен Каюс колледжінен көшкеннен кейін, коллекция жаңадан ашылған Бенетт көшесіндегі Өнер мектебінің жоғарғы қабатына, ал 1935 жылы Ескі оқу орындарына көшірілді. 1968 жылы Сили Джеймс Стирлинг жобалаған Кембридж университетінің Сиджвик алаңындағы жаңа Тарих факультеті ғимаратының бір бөлігі ретінде көшірілді.
Inagaki Manjiro dedicated his Japan and the Pacific and the Japanese View of the Eastern Question (1890) to Seeley, who had taught him at Caius College. Correspondence to and from Seeley, including that relating to the publication of and reactions to Ecce Homo, is held by the archives in Senate House Library. In 1897, the history library of the University of Cambridge was named the Seeley Historical Library in his honour. In 1895 a memorial fund was raised to commemorate his services to the British Empire and to the University; the greater part of this fund was devoted to the endowment of the library. After moving from King's College and Caius College, in 1912, the collection relocated to the top floor of the newly reopened Arts School, Bene't Street, then in 1935 to the Old Schools. In 1968 the Seeley moved to the Sidgwick Site of Cambridge University as part of the new History Faculty building designed by James Stirling.
Империяның маңызы
Сили Британдық Үндістан тарихының бірінші тарауы "Георг III патшалығының бірінші жартысын, ағылшын тарихындағы Американың жоғалған және Үндістанның бағындырылған дауылды кезеңін хронологиялық тұрғыдан қамтиды [және] Роберт Клайв пен Гастингстің екі ұлы карьерасын қамтиды [Т] күрестің аяқталуы 1785 жылы басталған лорд Корнуоллистің билігімен белгіленеді". Уоррен Гастингстің соты – XVIII ғасырдағы империялық билікті, империялық байлықты және беделін Британияға, "ұлт" және "мемлекет" ретінде берік байланыстыруға жасалған күш-жігердің соңғы құрылымы болды. Эдмунд Берк осы мақсатқа жеткеннен кейін, коммерциялық бастаудың дағын жоюға болады, экономикалық және саяси мүдделердің ерекше үйлесімі ұлттық мүдделерді білдіру ретінде жаңа бағыт алды, ал жаңалыс дағы жуылып, жаңа империялық жобаға моральдық негіз салынды.
Seeley wrote that the first chapter of the history of British India "embraces chronologically the first half of George III's reign, that stormy period of transition in English history when at the same time America was lost and India won [and] covers the two great careers of Robert Clive and Hastings [T]he end of the struggle is marked by the reign of Lord Cornwallis, which began in 1785". The trial of Warren Hastings had been the final act in the efforts spanning the eighteenth century to harness imperial power, along with imperial wealth and prestige, securely to Britain, both as a "nation" and as a "state". Once Edmund Burke had succeeded in that endeavour, the stain of commercial origins could be removed, with the special mix of economic and political interests realigned as the expression of national interest and the blot of scandal washed out, as the moral mandate for a new kind of imperial project was launched.
Ағылшын тарихнамасының жарқырауы
Сили кейінгі империялық тарихшылардан әлдеқайда өткір ойлы болды, себебі ол осы трансформацияның нәтижесінде Англия тарихында империяның маңыздылығы туралы ұлттық ұмытылу мүмкін болғанын айтқан. Оның лекциялары ағылшын тарихнамасының көзқарасын тарылтатын кемшіліктерін сынап көрсетуге толы болды: "Олар [біздің тарихшыларымыз] парламенттік тартыстар мен бостандық туралы қозғалыстарға тым көп мән береді, ал бұл мәселелердің бәрінде Англияның сегізінші ғасыры он жетінші ғасырдың сәл ғана көлеңкесі еді. Олар сол ғасырда Англия тарихы Англияда емес, Америка мен Азияда жазылғанын байқамайды".
Seeley was far more astute than many later imperial historians, as he complained that very transformation had made possible a national amnesia about the significance of empire in the history of England itself. His lectures were filled with a critique of the blinkers of English historiography: "They [our historians] make too much of the parliamentary wrangle and the agitations about liberty, in all which matters the eighteenth century of England was but a pale reflection of the seventeenth. They do not perceive that in that century the history of England is not in England but in Americas and Asia".
Империяның негіздері
Силидің империялық соғыстар мен жаулап алулар туралы баяндамасы, жаулап алушылардың алғашқыда келтірген дәлелдемелерін қайталайды: сауданың жалғыз мақсаты, есептеу немесе қастық емес, кездейсоқ түрде саяси жаулап алуға айналды. Көптеген тарихшылар Шығыс Үндістан компаниясының Үндістандағы саяси және әскери қақтығыстарға мәжбүр түрде тартылғанын, ал аумақтық билік пен кіріске тек сауда қызметін қорғау үшін соңғы шара ретінде ғана қызығушылық танытқанын айтады. Империялық тарихшылардың баяндамаларымен келісетін Сили, Үндістанның "біреу иеленуін күтіп тұрғанын" жазды. Ол 18 ғасырдың соңында Үндістанда болған оқиғаларды "шетелдік жаулап алу" емес, "ішкі төңкеріс" деп санады.
Seeley's account of imperial wars and conquest repeats the justifications made first by the conquerors themselves: the sole objective of trade turned into political conquest by accident, rather than contrivance or calculation. Most historians have argued that the East India Company was drawn reluctantly into political and military conflict in India, and took an interest in territorial power and revenue only as a last ditch effort to protect its trading activities. Among the narratives of imperial historians, Seeley concurred and wrote that India "lay there waiting to be picked up by somebody". He considered that what happened in India in the late 18th century was thus an "internal revolution", rather than a "foreign conquest".
Ерекше цитаталар
"Тарих – мемлекеттік басшылықтың мектебі". "Саясаттан айырылған тарих – қарапайым әдебиетке төңкеріледі". Ол жиі дұрыс емес түсінілді, оның "Тарих – өткен саясат, ал саясат – қазіргі заманның тарихы" деген сөзін айтқан деп есептейді.
"History is the school of statesmanship". "History without politics descends to mere literature". He is often erroneously believed to have said, "History is past politics, and politics present history".
Шығармалары
Табиғи дін. Макмиллан және компания, 1882 ж. Наполеон I-нің қысқаша тарихы. Робертс ағайындылары, 1886 ж.
Natural Religion. Macmillan and Co. 1882. A Short History of Napoleon the First. Roberts Brothers. 1886