Кіріспе
Артюр Лоу (22 қыркүйек 1915 – 15 сәуір 1982) – ағылшын актері. Оның актерлік карьерасы 37 жылға созылды, оның ішінде көптеген театр және теледидарлық қойылымдарда басты рөлдерді сомдады. 1968 жылдан 1977 жылға дейін ол британдық «Әкелер армиясы» комедиялық сериалында капитан Мейнваринг рөлін ойнады, жеті BAFTA сыйлығына ұсынылды және Ұлыбритания теледидарындағы ең танымал тұлғалардың біріне айналды. Лоу 1945 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстағы әскери қызметтен кейін Англияда кәсіби актерлік жолын бастады. 1950 жылдары ол театр, кино және теледидарда жұмыс істеді, бірақ 1960 жылы «Коронация көшесі» телесериалында Леонард Суиндли рөлін ойнағанға дейін еліміздің назарына ілікпеді. Ол 1966 жылға дейін осы рөлді сомдады, сонымен қатар театр және басқа актерлік жұмыстарын жалғастырды. 1968 жылы Джимми Перри мен Дэвид Крофт жазған «Әкелер армиясы» сериалында рөл алды. Осы рөл арқылы ол танымал болды, содан кейін тағы да көптеген кейіпкерлерді сомдады. Соңғы жылдары денсаулығы нашарлағанға қарамастан, 1982 жылдың 15 сәуірінде 66 жасында инсульттан қайтыс болғанға дейін белсенді жұмыс істеді.
Arthur Lowe (22 September 1915 – 15 April 1982) was an English actor. His acting career spanned 37 years, including starring roles in numerous theatre and television productions. He played Captain Mainwaring in the British sitcom Dad's Army from 1968 until 1977, was nominated for seven BAFTAs and became one of the most recognised faces on UK television. Lowe began acting professionally in England in 1945, after army service in the Second World War. He worked in theatre, film and television throughout the 1950s but it was not until he landed the part of Leonard Swindley in the television soap Coronation Street in 1960 that he came to national attention. He played the character until 1966, while continuing theatre and other acting work. In 1968 he took on his role in Dad's Army, written by Jimmy Perry and David Croft. The profile he gained from the role led to further character roles. Despite increasingly poor health in his final years, he maintained a busy professional schedule until his death from a stroke on 15 April 1982, aged 66.
Ерте өмір
Лоу Дербиширдегі Хейфилд қаласында дүниеге келді. Артур Лоудың (1888–1971) және оның әйелі Нэннің (Мэри Энни Форд; 1885–1981) жалғыз баласы еді. Лоудың әкесі, "Үлкен Артур" деп танылған, 1923 жылы Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолына қосылған Ұлы Орталық теміржолында жұмыс істеді. 1916 жылы Үлкен Артур Бірінші дүниежүзілік соғысқа шақырылуға азықалғанда Манчестердегі Лондон жолы станциясында кеңсе кезеншісі болып жұмысқа орналасты. Отбасы Манчестердің Левеншульм ауданындағы Хеммонс-роудтағы үйді жалға алды, онда Кішкентай Артур (осылай аталған) Чапел-стрит мектебіне барып оқыды. Шамамен 1927 жылдан бастап Альма Парк мектебінде білім алды, ондағы алғашқы сахналық өнер көрсетулерінің бірі 1929 жылдың желтоқсан айында "Гранд Чамның алмазы" мектеп қойылымында болды. Лоудың сауда флотына қосылу ниеті нашар көру қабілетіне байланысты орындалмады. Мектепті бітіргеннен кейін алғашқы жұмысы Brown Brothers автокөлік керек-жарақтары компаниясының Манчестерлік бөлімшесінде жүкті таситын жұмысшы болып табылды. Фирмада кеңсе кезеншісі болып жұмыс істегеннен кейін 1936 жылы Fairey Aviation Company ұшақ зауытында жұмысқа тұрды. Ол өзінің жұмысын "уақытты бақылап, жұмыстың белгілі бір көлемін орындауын қадағалаушы" деп сипаттады. Сондай-ақ, ұшақтарды құрастыруға қажетті бөлшектер өндіріс желісінде дұрыс орналасқанын тексеруге міндетті болды.
Соғыс қызметі
1939 жылдың ақпан айында Лоу Территориялық армияға қосылды, сол арқылы бірнеше айдан кейін Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет етуге шақырылған алғашқылардың бірі болды. Ол Ланкастер герцогының жеке жасағында қызмет етті. Алғашқыда аттармен оқытылған полк, жақын арада Корольдік артиллерияның механикаландырылған бөліміне айналды. Лоу нашар көру қабілетіне байланысты медициналық сараптамадан өтті және сымсыз байланыс және радиолокациялық техника бойынша оқытылғаннан кейін Корольдік армия қару-жарақ корпусына ауыстырылды. Линкольнширде іздеу шамдарын жөндеуден кейін, 1942 жылы Мысырға жіберілді, онда ол тез арада Корольдік электр және механикалық инженерлерге ауысты. Ол жақсы атқа мінуші еді және араб тілін үйренді. Суэц каналы аймағында болғаннан кейін, ол Рафадағы REME-нің 15-ші радио жөндеу шеберханасында орналасты. Лоу көп ұзамай өнер саласындағы қабілеттерін дамытуға мүмкіндіктер тапты. Ол офицерлер мен эстрада әншілерін келіп шығаруымен әскерлер арасында танымал болды, ал радио жабдықтары ұрланғанда, ол лагерьтің үндеу жүйесі арқылы BBC жаңалықтарын оқыды. 1943 жылдың қаңтарында ол REME No. 1 әлеуметтік клуб драмалық қоғамын құру үшін жиналыс шақырды. "Бұл таза жалықтырғандықтан болды", - деді ол кейінірек, "содан кейін мен оған әуес болдым". Ол 1943 жылдың 8 ақпанында "Маймылдың тырнағы" спектаклінде алғаш рет сахнаға шықты және пьесаларды ұйымдастырып, актерлік шеберлігін көрсетуді жалғастырды, сондай-ақ Рождестволық көріністер қойды. Оның күш-жігері No. 2 далалық ойын-сауық бөліміне жұмысқа орналасуына әкелді, және ол майор-сержант шеніне көтерілді. Осы қызметінде ол алыс орналасқан бөлімдерге өз шоуларын қоюға көмектесті. Ол Мартин Бенсонға Александриядағы Меркурий театрын құруға көмектесті, оның ішінде өндіріс және басқару ісіне қатысты, бірақ актер ретінде емес. Соғыс аяқталғаннан кейін Лоу 1945 жылдың қарашасында Ұлыбританияға оралды, бірақ ол 1946 жылдың наурызына дейін ресми түрде демобилизацияланбады.
Ерте мансап
1945 жылы Лоудың әкесі арнайы теміржол сапарларын және экскурсияларды ұйымдастырды, оның ішінде цирктер мен театрлық труппалар үшін жеке вагондар да болды. Ол Лоу үшін Эрик Норманмен бірге Фрэнк Х. Фортескюдің «Атақты ойыншылар» репертуарлық труппасына қатысуға сынақ ұйымдастырды. Лоуге бірден «Ұйықтар алдындағы оқиға» комедиялық пьесасында роль ұсынылды, онда ол Диксон рөлін сомдады. Осы рольде ол 1945 жылдың 17 желтоқсанында Манчестер репертуарлық театрында кәсіби актерлік дебютін жасады. Ол аптасына 5 фунт стерлинг алды, кешкі екі қойылымға қатысты. Фортескюмен өткізген сегіз айда ол 33 пьесада ойнап, 396 қойылым берді. Осы кезеңде Лоу Джоан Купермен (1922–1989), труппадағы тұрмысқа шыққан актрисамен романтикалық қарым-қатынас бастады, оның күйеуі де шамамен сол кезде өзге әйелмен қарым-қатынас құрды. Артур мен Джоан 1946 жылдың маусым айында никелесуге келісті. Джоанның ажырысуы ресімделгеннен кейін, олар 1948 жылдың 10 қаңтарында Лондонның Страндтағы Роберт Адам көшесіндегі азаматтық тіркеу кеңсесінде үйленді. Джоанның бұрынғы некесінен Дэвид Гейтхаус есімді ұлы болды. Тағы бір ұлы, Стивен Лоу, 1953 жылдың 23 қаңтарында дүниеге келді. Олар Лоу қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Лоу ел бойынша репертуарлық труппалармен жұмыс істеді. 1946–1947 жылдары Херефордтағы Каунти театрында бір жыл жұмыс істегеннен кейін, ол 1948 жылы Лондонға көшіп, келесі үш жыл бойы негізінен Оңтүстік Лондон театрларында өнер көрсетті. Оның алғашқы киноролі «Тит Битс» журналының тілшісі болды, ол Элинг студиясының қара комедиялық шедеврi «Жақсы жүректер мен тақтар» (1949) фильмінің соңындағы эпизодта ойнады. Оның алғашқы Вест-Энд ролі 1950 жылы Гай Болтонның «Өмірден үлкен» пьесасындағы Уилсон болып келді. Лоу кейіпкерлік рольдермен танымал болды, 1952 жылы Лондон Колизейінде «Маған ханым деп қоңырау шалыңыз» мюзикліндегі сенатор Брокбанк ролі оған үлкен жетістік әкелді. Мюзиклдегі басқа рольдері 1954 жылы Лондондағы «Пал Джой» мюзиклінің жаңа қойылымында және 1955 жылдан 1957 жылға дейін Вест-Эндтегі «Пижама ойыны» мюзиклінің алғашқы қойылымында сатушы рөлінде болды. Оның есімі алғаш рет 1957 жылы Пикадилли театрында «Өлі құпия» мелодрамасындағы Берт Вокс рөлімен жарық көрді. Бұл оған Вест-Эндтегі алғашқы сын-пікірлерін де әкелді. Лоу 1951 жылы BBC-нің «Мен жаңалық жасадым» сериалының бір эпизодында алғаш рет теледидарда пайда болды. Ол қайтыс болғанға дейін жыл сайын теледидарда жұмыс істеді. 1950 жылдардағы рольдері драмалардағы түрлі шағын рольдерді, соның ішінде қылмыстық «Қылмыс қалтасы» сериалын қамтыды. Ол «Оны Тодхантерге қалдырыңыз» (1958) фильмінде қару жасаушы рөлін ойнады, «Пэггиге демалыс» комедиялық сериалында пайда болды және «999 нөмірін теріңіз» эпизодында жүйкелі, алаңдаған кейіпкерді сомдады. Оның алғашқы тұрақты теледидарлық ролі – «All Aboard» (1958–1959) телесериалындағы кеме стюарды Сидней Баркер. 1960 жылы Лоу солтүстік операсы «Коронация көшесінде» драпер және дін қызметкері Леонард Суиндли рөлін ойнады, ол 1965 жылға дейін сонда болды. Ол жылына 6 ай жұмыс істеуге келісімшарт жасады, 3 ай жұмыс істеп, 3 ай демалуға міндетті болды. Суиндлиді ойнамайтын айларда ол сахнада немесе басқа телесериалдарда эпизодтық рольдерде ойнады, мысалы, «Z Cars» (1962) және «The Avengers» (1967) («Өлі адамның қазынасы» атты эпизод). Осы кезеңдегі ең танымал сахналық рольдері – Генри Ливингстің «Тоқта, кім болсаң да» пьесасындағы Майкл Оглторп және Корольдік сот театрындағы «Солдаттың байлығы» пьесасындағы сэр Дейви Данс (1966). Лоу «Коронация көшесінде» жұмыс істегенді ұнатпады және одан бас тартуға қуанды, бірақ көрермендердің оның кейіпкеріне берген жауабы оны «Кешірім сұраңыз» (1966) және оның жалғасы «Жарларды сөндіріңіз» (1967) сериалдарында Суиндли рөлін қайта ойнауға итермеледі.
Жұлдыздық атақ
1968 жылы Лоу ең жақсы есте қалған рөлін – BBC-нің «Дәдінің әскері» (1968–1977) комедиялық сериалындағы Ұлттық гвардия взводының командирі капитан Мейнваринг рөлін ойнады. Кейіннен бірнеше әріптестері осы рөлдің өзіне ұқсас екенін айтты: мақтаншыл және ұқыпсыз. Фрэнк Уильямс бұл пікірдің әділетсіз екенін сезінді: «Ол ақымақтарды шыдамайтын және әрқашан өз пікірінде кететін, бірақ өзін-өзі күлдіре білу қабілеті де болды. Жеке мен оны өте мейірімді және жомарт адам деп таптым». Дэвид Крофт Лоумен абайсызда қарым-қатынас жасау керектігін айтты. Оның не істеуге дайын екендігі туралы нақты идеялары болды және ол сценарийін үйге ешқашан алып бармады, бұл оның рөліне қатысты белгісіздік тудырды. Ол мақтаншыл болатын, және уақыт өте келе оның рөлі осылай жазылды, сондықтан актер мен кейіпкер арасындағы шекара нашарлады. Лоу консервативті саяси көзқараста болды және әріптесі Клайв Данннің солшыл саясатын мақұлдамады. Данн өз кезегінде Лоудың кейбір пікірлерін абсурдты деп сипаттады, бірақ актер ретінде оны «өз саласында оннан он» деп бағалады. Кейбір керісіншеліктерге қарамастан, Джимми Перри актерлік құрамды «өте жақсы кәсіпқойлар тобы» деп сипаттады, олардың арасында «ешқандай жарысқан дұшмандық болған жоқ». Лоу «Дәдінің әскері» радио нұсқасында, сахналық қойылымда және 1971 жылы шыққан толық метражды фильмде де Мейнваринг рөлін ойнады. Сериалдың 1975 жылғы Рождестволық эпизодында «Менің бауырым және мен» атты эпизодта ол Мейнварингтің мас бауыры Барри Мейнваринг рөлін ойнады. «Дәдінің әскері» өндірісі тоқтаған кезде, Лоу сахналық рөлдерді қоса, жұмысын жалғастырды. 1968 жылы ол сэр Лоренс Оливьеден Ұлттық театрға шақырылып, Сомерсет Моэмнің «Үй және сұлулық» пьесасында ақырсу соткері А. Б. Рахам рөлін ойнады. 1974 жылы ол компанияға оралып, Питер Холлдың «Темпест» қойылымында Сэр Джон Гилгудтың қатысуымен Стефано рөлін ойнады. Сол жылы ол Корольдік сот театрында Эдвард Бондтың «Бинго» пьесасында Гилгудтың Шекспирімен бірге Бен Джонсон рөлінде ойнады. Лоу Линдси Андерсоннің бірнеше фильмдерінде де маңызды рөлдерді ойнады, соның ішінде «if» (1968) және «O Lucky Man!» (1973), осы фильм үшін ол «Екінші рөлдегі ең үздік актер» номинациясында BAFTA сыйлығын жеңіп алды. Осы кезеңдегі басқа фильмдерінің ішінде Спайк Миллиганның сюрреалистік «Жатқан бөлме» (1969) фильміндегі рөлі бар, онда ол попугайға айналады. Ол Питер О’Тулмен бірге «Билеуші класс» (1972) фильмінде мас дворецкий рөлін ойнады, ал қорқынышты «Қан театры» (1973) фильмінде театр сыншысы Хорас Спраут рөлін ойнады, онда кейіпкер Винсент Прайс ойнаған есі бұзылған актермен өлтіріледі. Телевизияда Лоу екі рет «The Morecambe and Wise Show» (1971 және 1977) шоуларында қонақ ретінде пайда болды, Ричард Брайерспен бірге BBC үшін Бен Траверс фарстарының сериясында, ITV комедиясындағы мақтаншыл доктор Максвелл рөлінде (1971) және қысқа ғұмырлы «Соңғы себеттер» (1971–72) ситкомындағы ескі сәнді дворецкий Редверс Бодкин рөлінде ойнады. 1971 және 1973 жылдар аралығында Лоу «Дәдінің әскері» әріптесі Иан Лавендермен бірге BBC радио комедиясында «Parsley Sidings» және Дэвид Копперфилд (1974) телесериалында Мистер Микаубер рөлін ойнады. Ол BBC анимациялық телехикаясы «Mr. Men» (1974) дауыстарында көптеген дауыстарды қолданды, онда ол баяндаушы болды. 1972 жылы Лоу «How I Won The War» және «My Little Girl, My Little Boy» атты жаңа әндерді жазды. Әйелімен бірге жағалаудағы театрларға гастрольде жүргенде, Лоу өзінің 1885 жылғы «Amazon» парус қайығын жүзу базасы ретінде пайдаланды. Ол «Amazonды» 1968 жылы үй қайығы ретінде сатып алды, бірақ оның әлеуетін түсініп, 1971 жылы теңізге қайтарды; бұл кеме әлі де Жерорта теңізінде жұмыс істеп тұр. Кемеде жартылай дөңгелек ойығы бар бар болды, Лоу мен оның әйелі бір уақытта бар артында қызмет ете алатын, олар кемеде өткізген кештерде үй иелері ретінде әрекет ететін. 2010 жылы BBC телеарнасында «Дәдінің әскері» ретроспективасына берген сұхбатында Клайв Данн оны кешке барда отырып, Лоу өзінің яхтасының атымен «Amazon» деп атаған сусынды ішуін сипаттады. Данн сусынның құрамында «джин мен имбирлік сыра, бір кесінді қияр» бар екенін айтты. Лоу саяси мәлімдемелерді көпшілік алдында жиі жасаған жоқ, бірақ оның суреті плакаттарда және басқа да жарнамаларда «1975 жылғы Ұлыбританияның Еуропалық қауымдастыққа мүшелігіне жақтас дауыс беру» науқанына қолдау көрсету үшін пайда болды. Ол сондай-ақ Эдвард Хиттің сайлау округінде Консервативтік партияның қайырымдылық базарында пайда болды.
Денсаулығының нашарлауы және кейінгі мансабы
1970 жылдардың ортасында Лоу нарколепсиядан зардап шекті, бұл оның репетициялар, қойылымдар кезінде және басқа кездерде, кейде тіпті сөйлемнің ортасында ұйықтап қалуына себеп болды. Стивен Лоу оның көбінесе мас деп қате түсінілгенін, бірақ ол сирек ішетінін айтты. Лоудың екі өмірбаянында да оның алкогольді көп ішетіні айтылған, бірақ ешқайсысы оның алкоголизмге шалдыққандығын көрсетпейді. Лоу сонымен қатар дене шынықтырумен айналыспады, темекі шегіп, дененің салмағы артып кеткен еді. 1979 жылы ол жеңіл инсульт алды. Денсаулығының нашарлауына және нарколепсияның күшеюіне қарамастан, ол белсенді жұмыс істеуін жалғастырды. Дерек Бенфилд оны еңбекқор деп сипаттады. 1977 жылы «Атаның әскері» аяқталғаннан кейін Лоу әлі де сұранысқа ие болды, «Маған жарылқа» (1978–1981) сияқты телекомедияларда, жалған католик діни қызметкері – әке Чарльз Клемент Даддлсвелл рөлінде және «Поттер» (1979–80) сериалында Redvers Potter рөлінде түсті. 1980 жылы ол Дерек Бенфилдтің «Әзілден тыс» пьесасымен Австралия мен Жаңа Зеландияда гастрольдік сапарда болды. Осы кезде Лоу көптеген телеарна жарнамаларына түсірді, 1981 жылы жалғыз 19 жарнамада ойнады. Кейінгі сахналық мансабында ол әйелімен Англия провинцияларына гастрольдік сапарлар жасады. Ол көбінесе Жоан үшін рөл болмаса, сахналық пьесаға қатыспады, бұл кейбір мүмкіндіктерден айырылуына себеп болды. Лоудың агенті Питер Кэмпбелл оның театрлық мансабының соңғы он жылы осы жағдайдан «құлап» кеткенін айтты, ал Стивен Лоу анасы әкесінен өзіне рөлдер табу үшін үнемі қысым көрсеткенін ойлады. Фрэнк Уильямс бұл екеуінің керемет махаббат оқиғасы болғанын, ал егер бұл жағдай Лоуды тежесе, онда ол өзінің шешімімен тежелгенін айтты. Иан Лавендер Лоудың нарколепсиясы оны өзінен алыстатып, қауіпсіз рөлдерді таңдауға итермеледі деп ойлады. 1981 жылы Лоу «It Sticks Out Half a Mile» радиосериалында, «Атаның әскері» жобасының пилоттық эпизодында капитан Майнваринг рөлін қайта ойнады. Осы жылы Рождествода ол Джоанмен бірге Лондонның Виктория сарайында «Ана гусь» пантомимінде ойнады. 1982 жылдың қаңтар айында Ричард Бертон Лоуды Вагнер телесериалында эпизодтық рөлге түсіру үшін жеке ұшағымен Венецияға жеткізді.
Өлім және соңғы жарық көрген шығармалары
1982 жылғы 14 сәуірде Лоу Pebble Mill at One бағдарламасында тікелей эфирде сұхбат берді. Сол күні сағат 6-дан кейін ол Бримгемдегі Александра театрының гримеркасында инсульттан құлдырады. Бұл "Үйде жетіде" спектаклінің басталуына дейін болды, онда ол әйелі Джоанмен бірге ойнауы тиіс еді. Ол есін жоғалтып, Бірмингем ауруханасына жеткізілді, онда 66 жасында таңғы сағат 5-те қайтыс болды. Лоу кремацияланды және оның күлі Саттон Колдфилд крематорийінде шашылды, аз ғана адамдарға хабарланған және оннан да аз адам қатысқан шағын жерлеу рәсімінен кейін. Джоан қатыспады, өйткені ол "Үйде жетіде" спектаклін жібергісі келмеді және сол кезде Белфаста болды. Оның досы Филис Бейтменнің айтуынша, олар екеуі бір-бірінің жерлеу рәсіміне бармауға уағдаласқан. Стивен ата-анасының сезімтал немесе дінге сенбейтінін, ал Джоанның қақтығысқа төзу механизмі "шоу жалғасуы керек" деген нақыл сөзбен сипатталғанын айтты. 1982 жылғы 24 мамырда Сент-Мартин-ин-Филдс-те Лоудың әйелі мен отбасысы, бұрынғы әріптестері мен көптеген достары қатысқан еске алу шарасы өтті. Лоудың соңғы фильмдері мен телешоулары оның қайтысынан кейін көрсетілді. Оның соңғы көркем фильмі Линдсей Андерсонның "Британия ауруханасы" (1982) болды. Ал соңғы комедиялық сериалында "А. Дж. Вентворт, Б. А." (1982) ол ұлдарды даярлайтын мектептің мұғалімі рөлінде ойнады. "Вагнер" Лоудың 1983 жылғы желтоқсанда шыққан соңғы экрандық рөлі болды.
Тану
Том Коул "Радио Таймс" газетінде былай деп жазды: "Көрермендердің жас ересектерінің барлығын оңайлықпен баурап алатын актерлердің саны аз, ал Чарльз Путер мен А. Ж. Уэнтворт сияқты классикалық әдебиеттік кейіпкерлерді жандандыруға сенім білдірілетін актерлер тізімі одан да қысқа". 2002 жылы Грэм Лорд өзінің өмірбаянында "Артурмен жұмыс істеген дерлік әр актер оны керемет деп есептеді" деп жазды. Бірақ Мартин Бенсон Лоудың репертуарлық кезеңінде дауысқа қабілеті жеткіліксіз болғанын, "кейін де оның дауысы жақсармады деп ойлаймын. Оның жетістігінің көп бөлігі оның ерекше мінезінен және карьерасының кейінгі кезеңінде жақсы жазушылармен жұмыс істегенінен туындады" деді. 2002 жылы Пол Скофилд Лоуды сирек кездесетін талант және "шын мәнінде ұлы актер" деп сипаттап, оның уақытты дұрыс таңдауы ерекшелік екенін айтты. Джимми Перри оның уақыты туралы келісті: "Ол мүлтіксіз болды. Ол "Бір сәт күтіңіз", "Қайтысымен сөйлейсіз?" және "Сен ақымақ баласың!" сияқты қарапайым сөздермен үлкен күлкі оятуға қабілетті". Бұл сөздер "Армия әкесінен" танымал фразалар еді. Перри сондай-ақ Лоуды мейірімді адам деп сипаттады, ол өзінен кем бақытты актерлерге көмектесу үшін бар күшін салды.
Іс-әрекетті қабылдау әдісі
1970 жылдары Лоу "жақсы кейіпкерлік актер болғым келді" деді және оны танымал етуге теледидар көмектескенін айтты. Оның сүйікті комедиялық стилі туралы ол: "Кез келген адам шұңқырға зәр сиып, күлдіре алады. Бірақ ол дұрыс күлкі болмас еді" деді. Ол әр комедиялық рөлді нағыз рөл ретінде ойнайтынын айтты: "Рөлді қаншалықты қатал ойнасаң, соғұрлым күлкілі болады. Өйткені адамдар тек басқаларға күлкілі, өздеріне ешқашан емес."
Өмірбаяндары
Артур Лоудың екі өмірбаяны жарық көрді: 1997 жылы оның ұлы Стивен жазған «Артур Лоу – Әкесінің естеліктері» және 2002 жылы Грэм Лордтың «Артур Лоу» кітабы. 2000 жылы «Естен кетпес Артур Лоу» комедиялық актерлер туралы «Естен кетпес» телебиографиялық сериясының бір бөлігі болды.
Ескерткіштер
2007 жылдың желтоқсан айында "Атаның әскері" сериалының сыртқы түсірілімдері өткен Норфолк графтығының Тетфорд қаласында Артур Лоудың ескерткіші орнатылатыны жарияланды. Сериалдың сценарийшісі Дэвид Крофт 2010 жылдың 19 маусымында ескерткішті ашты. Ескерткіште Лоу капитан Мейнваринг рөлінде, қарапайым орындықта тік отырып, Ұлттық күзет киімінде және белдігін тізесіне тастап бейнеленген. Сонымен қатар, актердің екі көк тақтасы ашылды, біреуі Майда Вейлде, екіншісі Дербиширдегі Хейфилд қаласындағы туған жерінде.
Портреттер
Роберт Доуз Рой Смайлстың "Қымбат Артур, Джон сүйіп тұр" атты BBC Radio 4 радио драмасында Лоу рөлін сомдады, алғаш рет 2012 жылы эфирге шықты. Пьеса Лоу мен Джон Ле Мезьердің қарым-қатынасын көрсетеді. Джон Сешнс оны 2015 жылы түсірілген "Біз құрып қалдық!" телефильмінде, "Армия әкесінің" тарихында ойнады.
Теледидар және радио
Жыл Атауы Рөл Ескертулер 1958 Қылмыс Торба 2 эпизод Пеггиге уақыт қалдыру Тодхантерге қалдырыңыз Путеробник 2 эпизод 1959 Барлығы Сидней Баркер, стюард 26 эпизод 1959 Диал 999 Сэмюэл Финч (аталмаған) 1 көрініс, 14 эпизод: ('Механикалық күзетші') 1960–65 1965–66 1967 Коронация көшесі Кешірім сұраңыз Шамыңды сөндір Леонард Суиндли 241 эпизод 1968–77 Әкеңнің армиясы Капитан Мейнваринг 80 эпизод 1971–73 Парсли Сайдингс (радио) Хорас Хепплвайт Барлық эпизодтар (жоғалған эпизодтар қалпына келтіріліп, BBC Radio 4 Extra-да қайтадан көрсетілді) 1970 Роукри Ноук Харольд Твайн Түркия уақыты Эдвин Стоатт 1971 Доктор Максвелл 5 эпизод 1971–72 Соңғы тостағандар Редверс Бодкин 13 эпизод 1972 Бұл кісі өлтіру, бірақ өнер ме? Финес Дрейк 1974 Микробтар мен адамдар Луи Пастер Бұл сіздің өміріңіз (Британдық телесериал) Өзі Интервьюдан алынған фрагмент, Джек Ховарт (актер) қатыса алмағандықтан 1974–75 Дэвид Копперфилд Уилкинс Микаубер 1977 Қапастың арғы жағындағы көлік Гальтон & Симпсон Ойын үйі 1974–78 Мистер Мэн Алыпбарыс және кейіпкерлер дауыстары Роджер Харгривстің сурет кітаптарына негізделген анимациялық серия, 28 эпизод 1978–81 Мені кешір, әке Чарльз Клемент Даддлсуэлл 21 эпизод 1979 The Plank Слапстик комедиясы үшін теледидар 1979–80 Potter Редверс Поттер 13 эпизод 1981 Бір жарым мильге созылады Капитан Мейнваринг 1 эпизод (эфирге шықпаған пилот, алғаш рет 29 мамыр 2004 ж. көрсетілді) 1982 (14 мамыр) Pebble Mill At One Өзі Тіке эфирде. Марджори Лофтхауспен соңғы сұхбат. 1982 А. Дж. Вентворт, BA Артур Джеймс Вентворт, B. A. 6 эпизод. Өлімнен кейін көрсетілді.
Фильмдер
Жыл Атауы Рөл Ескертулер 1948 Лондон маған тиесілі Пойыздағы жолаушы Аталмаған 1949 Топан су Пианист Аталмаған Пресс-қарындаш Арчибальд Аталмаған Жүректер мен коронкалар Репортер Ақынның паб-коучының нұсқаушысы Аталмаған Құрлы қабылан мен шыбық Қалалық хатшы Алтын қосқа Бекітілмеген Гилберт Хардинг Қылмыс туралы әңгіме 3-ші драма сыншысы 1954 Соңғы кездесу Мистер Барретт 1955 Қарсы келмейтін келіншек Мистер Фогарти Джо үшін әйел Джорджтың агенті Аталмаған Бір жол Сэм Қылмыс Анонимді саусақ іздері сарапшысы Аталмаған Жел шашырату Аталмаған 1956 Кім жасады? Кішкентай рөл Аталмаған Бұзылу Митчелл Жасыл адам Радио сатушы Жоғары терраса Аталмаған 1957 Шешім сағаты Каллиграфия сарапшысы Қаладағы бейтаныс зергер 1958 Соқыр нүкте Гараж механик Аталмаған Дауылды кезең Гараж иесі 1959 Бала мен көпір Көпір механикі 1960 Олар Англия банкін тонаған күні Банк қызметкері Аталмаған Жылқы аукционын ұйымдастырушы Аталмаған 1962 Отқа шашуарда бар 1963 Бұл спорттық өмір Чарльз Сломер 1965 Сен әзілдеп айтып отсың ба! Ер 1967 Ақ автобус Мэр 1968 Егер мырза Кемп: қызметкерлер 1969 Барлығын көрсету үшін кеңесші Генри Паркер Қысқа Жатақ бөлмесіндегі әке 1970 Көктем және портвейн Мистер Аспиналл Кейбіреулері қаласа, кейбіреулері қаламайды Полиция сержанты Ұлы теңдесі жоқ Мистер Диккенс Джон Диккенс Қорқыныш фрагменті Мистер Нюгент Майкл Риммердің өрлеуі Феррет 1971 Көп проблемалық ойық Ақ үй Әкемнің армиясы Капитан Майнваринг 1972 Билеуші класс Даниэль Такер Адольф Гитлер – Менің құлауындағы үлесім Майор Драйсдейл 1973 Қан театры Хорас Спраут О, бақытты адам! Мистер Дафф / Чарли Джонсон / Доктор Мунда Жыныстық қатынас жоқ, біз британдықтармыз Мистер Бромли 1974 Үй туралы адам Спирос 1976 Том Джонстың ашық оқиғалары Доктор Твакум 1977 Біз білетін өркениеттің соңының ерекше жағдайы Доктор Уильям Уотсон, М. Д. 1979 Леди жоғалып кетті Чартерс 1980 Сладкий Уильям Капитан Уолтон 1982 Британия ауруханасы Қонақ науқасы
Дискография
'Vocal Gems from Call Me Madam' (1952), (78 айналым), Columbia Records D. B. 3067
Баршасын құттықтаймын (1969). LP, World Record Club (ST108). Малкольм Локьер жетекшілігімен Ричмонд оркестрі мен хорымен орындалды. Продюсері – Боб Барретт. Әндер: "Кімді алдап жүрсіз, Гитлер мырза?", "Бұл – әскер, Джонс мырза", "Маған сәлем беріңіз, сержант-майор", "Кездескенше", "Лили Марлен", "Мейрзи Доатс және Дози Доатс", "Әскер, Әскери-теңіз күштері және Әуе күштері", "Баршасына бата", "Жүгіріңіз, қоян, жүгіріңіз!", "(Біз жуамыз) Зигфрид желісінде кір жуу", "Сол керемет демалыс", "Аркалардың астында", "Алуэтт", "Матильда вальсі" және "Қазір уақыт". Туған қала (1975). 45 айналым, Warner Bros. Records (K16670). Джон Ле Мезурье орындаған "Беркли скверінде түнгі шолпан ән шырқады" әнінің В жағы. 'The Mr. Men with Arthur Lowe' (1976) L. P.: Epic: SEPC 81184 (BBC 1979 жылы 'The Mr. Men Songs' және 'The Mr. Men Songs with Arthur Lowe' деп қайта шығарды).
Bless 'em All (1969). LP, World Record Club (ST108). Performed with the Richmond Orchestra and Chorus under Malcolm Lockyer. Produced by Bob Barrett. Songs: "Who Do You Think You Are Kidding, Mr Hitler? ", "This is the Army Mr Jones", "Kiss Me Goodnight, Sergeant Major", "I'll Be Seeing You", "Lili Marlene", "Mairzy Doats and Dozy Doats", "The Army, the Navy and the Air Force", "Bless 'em All", "Run, Rabbit, Run! ", "(We're Gonna Hang Out) The Washing on the Siegfried Line", "That Lovely Weekend", "Underneath the Arches", "Alouette", "Waltzing Matilda" and "Now is the Hour". Home Town (1975). 45rpm, Warner Bros. Records (K16670). B side to "A Nightingale Sang in Berkeley Square" performed by John Le Mesurier. 'The Mr. Men with Arthur Lowe ', (1976) L. P.: Epic: SEPC 81184
(Re released 1979 by BBC as 'The Mr. Men Songs', and 'The Mr. Men Songs with Arthur Lowe').