Қоянтырналар (сенгилер) – Африкаға тән жәндіктермен қоректенетін сүтқоректілер. Филогенетикалық талдаулар пілдермен жақын туыс екенін көрсетті. Тұрғын ортасы алуан түрлі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Құрт-құрт жейтін сүтқоректілердің отбасы
Family of insectivorous mammals
Филдер, сондай-ақ секіруші филдер немесе сенгилер деп аталатын бұл кішкентай жәндік жейтін сүтқоректілер Африкаға тән және Macroscelidea отрядының Macroscelididae туысына жатады. Олардың дәстүрлі ағылшынша атауы "elephant shrew" олардың ұзын мұрындары мен пілдің мұрындықтарының арасындағы көзге түсетін ұқсастығынан, сондай-ақ Eulipotyphla отрядындағы (Soricidae туысына жататын) шыршалармен сырттай ұқсастығынан туындаған. Алайда, филогенетикалық талдау көрсеткендей, филдер шынайы шыршалармен жіктелмеген, керісінше, шыршаларға қарағанда пілдерге жақын туыс. 1997 жылы биолог Джонатан Кингдон оларды "сенги" (жекеше – сангi) деп атауды ұсынды, бұл термин Африканың банту тілдерінен алынған, ал 1998 жылы олар жаңа Afrotheria кладына жатқызылды. Олар Африканың оңтүстік бөлігінде кеңінен таралған, және ешқандай жерде жиі кездеспесе де, Намиб шөлінен Оңтүстік Африкадағы тасты жартастарға дейін, тығыз орманға дейін кез келген ортада кездесуі мүмкін. Бір түрі – Солтүстік Африка филі Африканың солтүстік-батысындағы жартылай шөлейтті, таулы аймақта мекендейді. Сомали филі 1968 жылдан 2020 жылға дейін байқалмаған, бірақ Джибутидегі ғалымдар тобы оны қайтадан тапты.
Elephant shrews, also called jumping shrews or sengis, are small insectivorous mammals native to Africa, belonging to the family Macroscelididae, in the order Macroscelidea. Their traditional common English name "elephant shrew" comes from a perceived resemblance between their long noses and the trunk of an elephant, and their superficial similarity with shrews (family Soricidae) in the order Eulipotyphla. However, phylogenetic analysis has revealed that elephant shrews are not properly classified with true shrews, but are in fact more closely related to elephants than to shrews. In 1997, the biologist Jonathan Kingdon proposed that they instead be called "sengis" (singular sengi), a term derived from the Bantu languages of Africa, and in 1998, they were classified into the new clade Afrotheria. They are widely distributed across the southern part of Africa, and although common nowhere, can be found in almost any type of habitat, from the Namib Desert to boulder strewn outcrops in South Africa to thick forest. One species, the North African elephant shrew, remains in the semi arid, mountainous country in the far northwest of Africa. The Somali elephant shrew went unobserved from 1968 to 2020 but was rediscovered by a group of scientists in Djibouti.
Сипаттамалары
Бұл жаратылыс ең жылдам ұсақ сүтқоректілердің бірі болып табылады, тіркелген жылдамдығы жоғары. Басқа сүтқоректі жәндікқоректілермен салыстырғанда, сенгилердің миы салыстырмалы түрде үлкен. Олар жалғыз өмір сүретін жануарлар, яғни байланыс үшін дауыстар мен иіс іздерін қолданады, бұл аумақты қорғау және жұптасу сияқты мақсаттарға қызмет етеді. Пілшатырлар – төрт аяқты, кеміргіштерге немесе опоссумдарға ұқсас, қабыршақты құйрықтары, ұзын мұрындары және дене мөлшеріне қарағанда ұзын аяқтары бар кішкентай жәндікқоректі сүтқоректілер. Олар қоян сияқты бір жерден екінші жерге жылдам қозғалады. Олардың дене салмағы шамамен 700 граммды құрайды, бұл басқа алып сенгилерге қарағанда 25-50% артық. Жаңа Rhynchocyon тек 300 км² аумақты қамтитын екі популяциядан ғана белгілі. Оның тығыздығы шамамен 50-80 жеке тұлғаны құрайды. Қысқа құлақты пілшатырдың орташа мөлшері шамамен 50-80 граммды құрайды. Бұл түрлердің барлығында мұрттың мөлшері әртүрлі болғанымен, олардың бәрі де тамақ іздеу кезінде оны ирелей алады. Табиғатта олардың өмір сүру ұзақтығы екі жарымнан төрт жылға дейін. Оларда үлкен кәдімгі тістері және тұяқты жануарларға ұқсас биік тақымы бар жақ тістері бар. Олардың тіс формуласы G.
The creature is one of the fastest small mammals, having been recorded to reach speeds of Compared to other mammalian insectivores, sengis have relatively large brains. They are solitary animals which means that they rely on a combination of vocalizations and scent markings for communication with their vocalizations, which serves the purposes such as territory defense and mate attraction. Elephant shrews are small, quadrupedal, insectivorous mammals resembling rodents or opossums, with scaly tails, long snouts, and legs quite long for their size, which are used to move from one place to another like rabbits. They vary in size from about , from The body weight of the grey faced sengi is about 700 g, which is 25–50% greater than any other giant sengi. The new Rhynchocyon is only known from two populations that cover about 300 km2 of montane forest. It has an estimated density of 50–80 individuals km−2 The short eared elephant shrew has an average size of Although the size of the trunk varies among species, all are able to twist it about in search of food. Their lifespans are about two and a half to four years in the wild. They have large canine teeth, and also high crowned cheek teeth similar to those of ungulates. Their dental formula is G
Көбінесе күндізгі және өте белсенді болғанымен, оларды ұстау қиын және сирек кездеседі; пілшатырлар сақ, жақсы жасырынып, қауіптен жылдам қашып кетеді. Кейбір түрлер бұталардың арасында таза жолдар жасап, күнін жәндіктерді іздеумен өткізеді. Жануар алаңдаған жағдайда, бұл жол қашып кетуге кедерісіз мүмкіндік береді. Пілшатырлар өте әлеуметтік жануарлар емес, бірақ көптеген түрлер моногамды жұптарда өмір сүреді және сирек топтасады. Олар өздерінің мекенін бөліседі және қорғайды, егер басқа жануарлар олардың аумағына еніп келсе, оларды айқайлап, ұрысып, тепкілеп қуады (Simmons, 1991). Бұл аумақ иіс бездері арқылы белгіленеді. Әйел пілшатырлардың менструальдік циклы адам әйелдеріне ұқсас, және бұл қасиетке ие болған аз сүтқоректілердің бірі. 1940 жылдары адамның менструальдік циклын зерттеу үшін пілшатырлар қолданылды. Пілшатырлардың жұптасу кезеңі бірнеше күнге созылады. Жұптасқаннан кейін, жұптар өздерінің жалғыз өмір салтына оралады. 45-60 күнге созылатын жүктіліктен кейін, аналық бірден үш балаға дейін туады. Балалар салыстырмалы түрде дамыған күйде туады, бірақ сыртқа шығуға дейін бірнеше күн ұяда қалады. Дене мөлшері, тіршілік ортасы және таралуы ұқсас пілшатырлардың жылулық сипаттамалары көптеген жіктемелерде өте жақын. Олар әртүрлі қоршаған орта температурасында дене температурасын тұрақты ұстай алады, көптеген түрлер дене температурасын 35°C деңгейінде сақтайды және гипертермияға ұшырамайды, бірақ олар EWL (булану арқылы су жоғалту) арқылы жылу шығындарын теңестіреді.
Although mostly diurnal and very active, they are difficult to trap and very seldom seen; elephant shrews are wary, well camouflaged, and adept at dashing away from threats. Several species make a series of cleared pathways through the undergrowth and spend their day patrolling them for insect life. If the animal is disturbed, the pathway provides an obstacle free escape route. Elephant shrews are not highly social animals, but many live in monogamous pairs,and live in seldom. They share and defend their home territory if another organism were to trespass into their territory they would be violently kicked out, which involves screaming, sparring, snapping and kicking (Simmons, 1991). This territory is marked using scent glands. Female elephant shrews undergo a menstrual cycle similar to that of human females and the species is one of the few nonprimate mammals to do so. Elephant shrews were used in the 1940s to study the human menstruation cycle. The elephant shrew mating period lasts for several days. After mating, the pair will return to their solitary habits. After a gestation period varying from 45 to 60 days, the female will bear litters of one to three young several times a year. The young are born relatively well developed, but remain in the nest for several days before venturing outside. The thermal characteristics of elephant shrews with similar body size, habitat and distribution are very close in most of the classifications. They can maintain homeothermy in different ambient temperatures where most of the species regulate their body temperature at 35 °C and neither become hyperthermic but they balance the heat offload by increasing the EWL (evaporative water loss).