Кіріспе

Британдық сарбаз және консервативті саясаткер (1871–1934) – подполковник Чарльз Ричард Джон Спенсер Черчилль, 9-шы Марлборо герцогы (13 қараша 1871 – 30 маусым 1934), 1883 жылға дейін Сандерленд графы, ал 1883–1892 жылдары Блэндфорд маркизі болған. Ол британдық сарбаз және консервативті саясаткер, сонымен қатар бірінші туысы Уинстон Черчилльдің жақын досы. Оны әдетте Сандерленд графы атағымен байланысты "Санни" Марлборо деп атаған.

Ерте өмір және білім

Британдық Үндістанның Симла қаласында туған Марлборо, сол кездегі Бландфорд маркизінің (1883 жылдың шілдесінде Марлбороның 8-ші герцогы болған) және Аберкорнның 1-ші герцогының қызы Леди Альберта Франсис Аннның жалғыз ұлы болды. Ол Лорд Рэндольф Черчилльдің сіңілі баласы және сэр Уинстон Черчилльдің бірінші туысы болды, олармен өмір бойына жақын достық қарым-қатынаста болды. Ол Винчестер колледжінде және Кембридждегі Тринити колледжінде оқыды.

Саяси мансап

1892 жылы әкесінің ерте қайтысынан кейін Марлборо Лордтар палатасына кірді және 1895 жылғы тамызда алғашқы сөзін сөйледі. 1899 жылы Лорд Солсбери оны Бас төлемші етіп тағайындады, ол 1902 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1903-1905 жылдары Артур Балфурдың Колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшысының орынбасары болды. 1899 жылы Тайлық кеңеске мүше болып сайланды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде де саяси лауазымды иеленді, ол 1917-1918 жылдары Дэвид Ллойд Джорджтың коалициялық үкіметінде Ауыл шаруашылығы және балық шаруашылығы жөніндегі парламенттік хатшының орынбасары болды. Лордтар палатасындағы соңғы сөзін 1931 жылғы желтоқсанда айтты. Кейіннен ол келесі тамыздағы тәж кигізу рәсімінде Лорд-Жоғарғы Стюард қызметін атқарды (тәж кигізу рәсімі бастапқыда маусымға жоспарланған еді). 1903 жылғы қаңтарда Делидегі Дурбарға вице-король Лорд Керзонның шақыруымен қатысты. Марлборо герцогы 1907-1909 жылдары Вудсток қаласының мэрі, ал 1915 жылдан қайтыс болғанға дейін Оксфордширдің лорд-лейтенанты болды. Ол Ұлттық өрт сөндірушілер одағының президенті болды және Британдық мақта өсірушілер қауымдастығын құрды, сондай-ақ уақытша капитандық шеніне ие болды. 1900 жылғы наурызда Кейптаунға келді, ал Императорлық еңбекшілердің Оксфорд ротасымен Солтүстік Кейп колониясындағы Наувпортқа аттанды. Кейіннен Оңтүстік Африкадағы британдық күштердің бас қолбасшысы лорд Робертстің әскери хатшысы болып тағайындалды және генерал-лейтенант Ян Гамильтонның лагерь көмекшісі болды. Ол жеделхаттарда есімдері тізілді және 1901 жылғы 7 желтоқсанда майор болып жоғарылатылды. Территориялық армия құрылғаннан кейін 1908 жылы Оксфордшир және Букингемшир жеңіл жаяу әскерінің 3-ші (арнайы резерв) батальонының құрметті полковнигі болып тағайындалды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде генерал штабының подполковнигі ретінде қайта қызметке кірді. Батыс майданындағы ағайындысы Уинстонды аралап тұрғанда, екеуі де шрапнельдің бір бөлігінен (қазір Бленхайм сарайында сақталады) аман қалды. Кейіннен 1918 жылдан 1920 жылға дейін еріктілердің Оксфордшир полкінің құрметті полковнигі және коменданты болды. 1934 жылы оның 19 685 акр жері болды. Жұбайлар 1921 жылы ажырасып, некелері 1926 жылғы 19 тамызда Ватикан тарапынан жойылды, герцогтың католик болуына мүмкіндік жасады. Консуэло кейін француз, Жак Бальсанға үйленді. Ол 1964 жылы қайтыс болды, ұлының Марлборо герцогы болғанын көріп үлкерді; ол жиі Бленхаймге оралатын, ол онда тұрғанда ыңғайсыз және қолайсыз болған үйіне. 1890 жылдардың соңында герцог Бленхайм сарайына Консуэломен дос болған тағы бір американдық, Глэдис Диконды шақырды. Эдвард Паркер Диконның қызы Дикон сарайға көшіп келгеннен кейін көп ұзамай герцогтың сүйіктісі болды. Олар 1921 жылғы 25 маусымда Парижде, Консуэлодан ажырасқаннан кейін үйленді. Ол сарайдан көшіп кетіп, екі жылдан кейін оны үйінен шығарып жіберді. Олар бөлек тұрды, бірақ ажырасқан жоқ.

Танымал мәдениетте

Марлборо рөлін ITV телеарнасының "Уинстон Черчилль: The Wilderness Years" драмасында Дэвид Маркхэм сомдады.