1988 жылғы "Алтын Фазан" операциясы: Гондурасқа американ әскерін шақыру
Operation Golden Pheasant
1988 ж. Гондурастағы «Алтын Фазан» операциясы: Никарагуа шабуылдарына жауап ретінде АҚШ әскерлерінің жедел орналасуы. Контра көмегі, операциялар талқыланады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Алтын фазан" операциясы – 1988 жылы Никарагуаның Гондурас территориясындағы контралардың жабдықтау жолдарына жасаған шабуылдарына жауап ретінде АҚШ әскерлерінің Гондурасқа жедел жөнекеленуі.
Operation Golden Pheasant was an emergency deployment of U. S. troops to Honduras in 1988, in response to Nicaraguan attacks on Contra logistics in Honduras.
Тарих
1988 жылдың наурыз айының басында Никарагуаның сандинист үкіметі Сан-Андрес-де-Бокай аймағындағы Контра көтерілісшілерінің азық-түлік қоймаларын басып алу үшін 88-Данто операциясын бастады, осы арқылы Гондурас аумағына еніп өтті. АҚШ президенті Рональд Рейганның басшылығымен 7-ші жаяу әскер дивизиясының (жеңіл) жылдам ден қою күшінің (QRF) бөлімдері ешбір хабарламасыз орналастырылды. Бұл шағын күш Palmerola әуе базасына (қазір Soto Cano әуе базасы деп аталады) жылдам қонды және жергілікті генералдың күзетін қамтамасыз ету үшін Гондурас әскери базасына жылдам жеткізілді. Орландо Лентини басқарған халықаралық арнайы операциялар тобы және Pamerola әуе базасында орналасқан Бірлескен операциялық күштер тобының (JTF B) авиациялық құралдары 7-ші жаяу әскер дивизиясымен бірге жұмыс істеді және 82-ші әуе десанттық бөлімдер келгенге дейін бірнеше күн бойы жерде болды. Орналастыру тікелей атыспен жаттығуға айналды, жеңіл жаяу әскерлер, десантшылар және арнайы операциялар тобы соғысуға дайын күйде болды, бұл сандинистерді шекарадан жылдам кері шегінуге мәжбүр етті. 504-ші парашюттік жаяу әскер полкінің 1-ші және 2-ші батальондары және 505-ші парашюттік жаяу әскер полкінің 3-ші батальонының Чарли ротасы, 82-ші әуе десанттық дивизиясы, 9-шы жаяу әскер полкінің 2-ші батальоны, 27-ші жаяу әскер полкінің 2-ші және 3-ші батальондары, 7-ші жаяу әскер дивизиясының (жеңіл) QRF, Калифорния штатындағы Форт-Ордтан келген әскерлерге қосылды. 17 наурызда 1-ші батальон Palmerola әуе базасына қонды. Сол күні 2-ші батальон әуе алаңына десант жасады, нәтижесінде бір ғана жарақат алды – батальон командирі қонғанда аяғы сынды. 27-ші жаяу әскер полкінің сарбаздары ("Wolfhounds") 1988 жылдың 17 наурызында әуе базасына арқанмен түсіп, Никарагуа шекарасына жылдам жеткізілді. 2/27-ші жаяу әскер Сан-Лоренцода Гондурас 11-ші жаяу әскер батальонымен, 3/27-ші жаяу әскер Джамастранда Гондурас 9-шы жаяу әскер батальонымен, 2/504-ші әуе десанттық бөлімі Тамарада Гондурас 2-ші жаяу әскер батальонымен, ал 1/504-ші Джутикальпада Гондурас 16-шы жаяу әскер батальонымен оқытылды. Жауынгерлік күштерді орналастыруға дейін АҚШ Гондурасқа көмек көрсету мақсатындағы жылдық "Ahuas Tara 88" жаттығуына 1100 сарбаздан тұратын инженерлік топты (20-шы инженерлік бригада, Форт-Брэгг, Солтүстік Каролина) орналастырды. Инженерлерге жолдар, көпірлер, порттар және ғимараттар салу міндеті жүктелді, бұл одақтас күштерге сенімділік тудыруға және қиын жағдайда жұмыс істеу тәжірибесін алуға бағытталған. Инженерлік топ инженерлік, логистикалық және байланыс әскерлерімен жауынгерлік күштерді күшейтіп, қолдады. Жауынгерлік күштер қайта орналасқаннан кейін инженерлер өздерінің миссияларын жалғастырды. 82-ші әуе десанттық дивизиясының және 504-ші полкінің бөлімдері шекарадағы ұрысқа қатыспау үшін қатаң жаттығулар жүргізе бастады. Егер бұл бұйрықтар өзгерген болса, десантшылар мен жаяу әскерлер соғысуға дайын еді, бірақ сандинист басқыншылары кері шегіне бастаған еді. Бірнеше күн ішінде сандинист үкіметі Контра көшбасшыларымен келісімге келді, ал наурыз айының соңында 7-ші жаяу әскер Калифорния штатындағы Форт-Ордқа, ал 82-ші әуе десанттық дивизиясының десанттары Форт-Брэгге оралды.
In early March, 1988, the Nicaraguan Sandinista government launched Operation Danto 88 to overrun Contra rebel supply caches in the San Andrés de Bocay region, crossing into Honduran territory in their drive. The United States, under President Ronald Reagan, dispatched elements of the 7th Infantry Division (Light) Quick Reaction Force (QRF) on a no notice deployment. This small force quickly landed at Palmerola Air Base (now known as Soto Cano Air Base) and were moved quickly into position at a Honduran military base to facilitate the guarding of a local general. An international special operations unit led by Orlando Lentini, and the aviation assets of Joint Task Force Bravo (JTF B) stationed on Pamerola AB, worked along with the 7th Infantry Division and were on the ground several days when the 82nd Airborne elements arrived. The deployment evolved into a live fire exercise, the light infantry soldiers, paratroopers and special operations unit deployed ready to fight, causing the Sandinistas to rapidly withdraw back across their border. The 1st and 2nd Battalions of the 504th Parachute Infantry Regiment and Charlie Company, 3rd Battalion of the 505th Parachute Infantry Regiment 82nd Airborne Division, were joined by soldiers from the 2nd Battalion 9th Infantry Regiment, 2d and 3d Battalions of the 27th Infantry Regiment, 7th Infantry Division (Light) QRF from Fort Ord, California. On 17 March, 1st Battalion landed at Palmerola Air Base. The 2nd Battalion jumped onto the airfield that day, with only one casualty the Executive Officer broke his leg on landing. Soldiers of the 27th Infantry Regiment (the "Wolfhounds") rappelled onto the airbase on 17 March 1988 and were moved quickly up to the Nicaraguan border. 2/27th Infantry trained with the Honduran 11th Infantry Battalion at San Lorenzo, 3/27 Infantry trained with the Honduran 9th Infantry Battalion in Jamastran, 2/504 Airborne trained with the Honduran 2nd Infantry Battalion Airborne in Tamara, and 1/504 trained with the Honduran 16th Infantry Battalion in Juticalpa. Prior to the deployment of combat forces the U. S. had deployed an Engineer Task Force (20th Engineer Brigade, from Fort Bragg, NC) of about 1100 soldiers for Ahuas Tara 88, an annual exercise providing assistance to Honduras. The Engineers were tasked with building roads, bridges, ports and buildings to build confidence with allied forces and to gain real world experience deploying and operating in an austere environment. The Engineer Task Force augmented and supported deploying combat forces with engineering, logistical, and communications troops. When combat forces redeployed the Engineers continued their mission. The units from the 82nd Airborne, the 504th, began rigorous training exercises with orders to avoid the fighting on the border. Had those orders changed, the paratroopers and infantrymen were prepared to fight, but the invading Sandinista troops had already begun to withdraw. Within days, the Sandinista government negotiated a truce with Contra leaders, and by the end of March the 7th Infantry had returned to Fort Ord, California and the paratroopers of the 82nd had returned to Fort Bragg.