Құрмет операциясы: Ирактағы күрд беженділеріне көмек көрсету (Qúrmet operatsiyasi: Iraqtağı kúrd bezhendilerine kómek kórsetu)

Кіріспе

1991–96 жылдар аралығындағы коалициялық күш-жігер – Персы шығанағы соғысының нәтижесінде туған күрд босқындарына азық-түлік пен баспана беруге бағытталған.

"Комфорт беру" және "Комфорт беру II" операциялары – 1991 жылдың сәуір айынан бастап Персы шығанағы соғысындағы АҚШ және басқа коалициялық елдер бастамасымен жүзеге асырылған әскери операциялар. Олардың мақсаты – Ирактың солтүстігіндегі үйлерінен қашқан күрд босқындарын қорғау және оларға гуманитарлық көмек жеткізу болды. Осы мақсатқа қол жеткізу үшін құрылған ұшуға тыйым салынған аймақ, автономиялы Курдистан аймағының дамуына ықпал еткен маңызды факторлардың біріне айналды.

Қорытынды

"Хейвен операциясы" (Ұлыбританияның операция атауы) – АҚШ Парсы шығанағы аймағында әрі қарай әрекет етуге мүдделі болмаған кезде жүзеге асырылған Ұлыбритания бастаған жоба. Ұлыбритания премьер-министрінің басқа еуропалық мемлекеттерде лоббилеуі НАТО-ның қолдауын қамтамасыз етті, соның арқасында қажетті АҚШ әуе күштері қолданысқа алынды. Саддам Хусейннің жазалау шаралары күшейген кезде АҚШ жердегі және логистикалық қолдау көрсетуге де келісті. Бұл операция Ұлыбритания тарапынан басқарылды, онда 6000 адамдық күштер, оның ішінде 3-ші командалық бригадасы, Корольдік теңіз жаяу әскерлері, Ұлыбритания армиясы, Корольдік әуе күштері және басқа да одақтас елдердің бөлімдері болды. Сол кездегі жағдайды ескеретін болсақ, қауіпті болғанына қарамастан, операция өте табысты деп есептелді. "Хейвен" операциясы Иракқа тікелей "басып кірді". Коалицияның басты міндеті – Солтүстік Иракқа еніп, белгіленген аумақты ирактық қауіптен тазалау және күрд босқындарының үйлеріне қауіпсіз оралуы үшін жағдай жасау болды. Миссия әскери және гуманитарлық сипатта болды, себебі қауіпсіздік орнатылғаннан кейін АҚШ әуе көмегін және мамандарды, ал басқа да коалиция мүшелерімен бірге инфрақұрылымды жабдықтау және қайта құру жұмыстары басталды. Ирактағы жердегі миссияны аяқтауға 58 күн кетті. "Комфорт беру" операциясы (яғни Хейвен) 1991 жылдың 24 шілдесінде ресми түрде аяқталды, одан кейін "Ұшуға тыйым салынған аймақ" күрд халқының қауіпсіздігін қамтамасыз ету мақсатымен сақталды.

АҚШ қатысуы және іс-шаралар

1991 жылы Солтүстік Ирактағы көтеріліс Ирактың солтүстік және оңтүстік Ирактағы көтерілісшілерге қарсы әскери жауап шараларын тудырды. 1988 жылғы Анфал сияқты тағы бір геноцидтен сескеніп, миллиондаған күрдтер Иран және Түркия шекарасына қарай қашқан. 3 наурызда генерал Норман Шварцкопф ирактықтарды ескертіп, Коалицияның әуе күштері ел үстінен ұшып бара жатқан Ирак әскери ұшақтарын атып түсіретінін мәлімдеді. 20 наурызда АҚШ-тың F-15C Eagle истребителі Солтүстік Иракта Су-22 Fitter ирактық соғыс ұшағын атып түсірді. 22 наурызда тағы бір F-15 екінші Су-22 ұшағын жойды, ал Ирактың PC-9 оқу ұшағының пилоты АҚШ ұшақтары жақындағаннан кейін парашютпен секіріп құтылды. Полковник Люциус Делк басқаратын 18-ші әскери полиция бригадасының бөлімшелері, капитан Алан Махан және сержант-майор Эд Дийн басқаратын штабтың алдыңғы командалық тобы, 709-шы әскери полиция батальоны, 284-ші әскери полиция ротасы, 527-ші әскери полиция ротасы және 202-ші әскери полиция ротасының 3-ші взводы штабтың, күрд босқындары лагерінің және колонналардың қауіпсіздігін қамтамасыз етті. Бригада операция аяқталғаннан кейін аймақтан соңғы болып кетті. 202-ші әскери полиция ротасының бірнеше өкілі, әскери полиция штабының лагерінен алыс емес, өзен жанындағы миналауда жараланған ирактық азаматты медициналық эвакуациялауға көмектескені үшін "Әскер медалімен" марапатталды. Desert Shield және Desert Storm операцияларын АҚШ Орталық командасы (CENTCOM) жүргізсе, Operation Provide Comfort операциясы АҚШ Еуропалық командасының (EUCOM) құзырында болды. Жердегі гуманитарлық көмекті 353-ші азаматтық істер командасы, оның 432-ші және 431-ші азаматтық істер батальондары қамтамасыз етті. Бұл бөлімшелер Кувейттегі міндеттерін аяқтағаннан кейін Түркия мен Солтүстік Иракқа көшірілді. 353-ші бөлімде сондай-ақ EUCOM штабына және Женевадағы БҰҰ-дағы АҚШ миссиясына тағайындалған байланыс офицерлері болды. Жақын арада 353-шіге Солтүстік Каролина штатының Форт-Брэгг қаласынан лейтенант-полковник Тед Сахлиннің 96-шы азаматтық істер батальоны (әуеде) қосылды, ол Сауд Арабиясы, Ирак және Кувейтке соңғы 10 ай бойы орналасқаннан кейін екі апта бұрын АҚШ-қа оралды. Курд босқындары үшін құрылған лагерьлер колледждердің талсмандарының құрметіне "Кэмп Джейхок" және "Кэмп Бэджер" деп аталды. Басқа лагерьлер Түркияның Силопи қаласында құрылды. Бірінші болып Германияның Битбург әуе базасынан 36-шы инженерлік эскадрилья келді. Осы мүшелермен бірге кішігірім "айырым" лагерьлер Ирактың Захо және Сирсенк қалаларында және олардың айналасында салынды, оларды Рамштейн әуе күштері базасынан капитан Дональд Глисон және RAF Бентвотерс пен RAF Лейкенхит әуе күштерінің қауіпсіздік қызметкерлері басқарды. Ол қазір Иракқа кірген алғашқы Әуе күштері тобы деп танылатын он бес адамнан тұратын команданы басқарды. Бұл лагерьлерге қажетті жабдықтар АҚШ-қа қайтып бара жатқан бөлімшелер, коалиция елдері, Еуропалық әскери қоры және АҚШ-тағы азаматтық мердігерлерден әртүрлі аймақтардан жеткізілді. Түркия үкіметінің шекара арқылы Иракқа кіруге қойған шектеулеріне байланысты көптеген жабдықтарды әуеден түсіруге тура келді. Сондай-ақ, Испанияның Рота қаласындағы негізгі орналасу орнынан Захоға Командир Дональд Хатчинс басқаратын Миссисипи штатының Галфпорт қаласындағы 133-ші әскери-теңіз құрылыс батальоны келді. Ол гуманитарлық көмек, су құдықтары және Сырсинк әуеайлағына шағын жөндеу жұмыстарын жүргізді. Әуе күштері сияқты, ол Ирак бостандығы операциясына дейін Иракқа кірген алғашқы теңіз құрылыс батальоны болды. Carrier Strike Group 6 өзінің 21-ші және соңғы операциялық жұмысына 1991 жылдың 30 мамырында кірісті. Осы кезеңде ол әуе күшінің қатысуын және әуедегі барлау қызметін қамтамасыз етті (әуе қанаты Ирак үстінен 900-ден астам ұшуды жасады) Operation Provide Comfort және Operation Northern Watch операцияларының біріккен бірлескен күштеріне Ирактың солтүстігіндегі "ұшуға тыйым салынған аймақты" сақтауға көмектесті. Бұл жұмыс 1991 жылдың 23 желтоқсанында аяқталды. Бастапқыда алғашқы 48 сағат ішінде Operation Provide Comfort операциясын жергілікті 628-ші әскери әуе көлігі эскадрильясының майоры Ричард Мури (орынбасары) басқарды, ол 39-шы TACG командалық бекетінен таңғы сағат 2-де ескертілгеннен кейін, президент Буштан 24 сағат ішінде күрдтерге жабдықтар түсіру туралы бұйрық алды. Майор Мури дереу екі ұшақ экипажын "Альфа" сақтық режиміне қойды, эскадрилья қаражатын жергілікті комиссариаттан азық-түлік сатып алды (кейіннен өтемақы төленді) және USAFE-ден CDS жиынтықтарын тапсырыс берді. Осы күні C-130 ұшақтарынан күрд босқындары бар аймаққа 16 CDS жиынтығы азық-түлікпен әуеден түсірілді. Екі күннен кейін генерал-лейтенант Джон Шаликашвили басшылыққа келді және командалық орталықтағы жиналыста майор Муриге: "Майор, жақсы жұмыс жасадыңыз, эскадрильяңызға көңіл бөліңіз", - деді. Генерал-лейтенант Джон Шаликашвили операцияны жалпы басқарды және кейіннен Біріккен Штабтар төрағасы болды. Операцияның ел ішіндегі көпұлттық тобы Task Force Bravo майор-генерал Джей Гарнер басқаруында болды, ол кейіннен Джордж У. Буш әкімшілігінде Ирак бойынша арнайы өкіл болып тағайындалды. АҚШ теңізшілері 1991 жылдың 20 сәуірінде Ирак шекарасын кесіп, Захоға кірген алғашқы әскери бөлімдер болды, екі жаяу әскер ротасы Захоға әуемен жеткізілді, онда 66-шы арнайы шабуыл бригадасынан 300-ге жуық қалыпты Ирак армиясының жаяу әскері мен бронетранспортерлері полиция қызметкерлері болып көрінді. Теңізшілерге 1991 жылдың 13 сәуірінде Иракқа енгізілген 10-шы арнайы күштер батальоны алдын ала кірді. 24-ші теңіз экспедициялық тобы полковник Джеймс Л. Джонс басқарды. MEU 24-ші MEU басқару органынан, лейтенант-полковник Тони Корвин басқаратын 2/8 батальонынан (BLT 2/8), лейтенант-полковник Джозеф Биртус кіші басқаратын 264-ші құрама тікұшақ эскадрильясынан (HMM 264) және лейтенант-полковник Ричард Коль басқаратын 24-ші MEU қызметтік қолдау тобынан (MSSG 24) тұрды, олардың құрамында шамамен 2000 теңізші болды. MEU 1-91 Жерорта теңізіндегі Амфибиялық дайындық тобының командирі коммодор Тернердің басшылығында болды, оның флагмандық кемесі USS Guadalcanal болды, бірақ 14 сәуірде Combine Task Force (CFT) Provide Comfort-қа берілді және 6 айлық Жерорта теңізіндегі әдеттегі жұмыстың 3 айын өткізді. 24-ші MEU бастапқыда MEU элементтерінің барлығынан, 45 Commando-дан 697 британдық теңізшілерден (22 сәуірде лейтенант-полковник Джонатан Томпсон басқарды) және 400 теңізшілерден тұратын полк мөлшеріндегі күшке басшылық етті. Голландтың 1-ші Амфибиялық шайқас тобы (1st ACG) (23 сәуірде лейтенант-полковник Сес Ван Эгмонд келді) Ирак күштері аймақтан шыққанша Захоны ұстап тұру мақсатында. 29 сәуірде 3-ші Коммандо бригадасы 45 Commando, 29-шы Коммандо полкі, Корольдік артиллерия және 1st ACG басшылығын қайта алды, олар шығысқа қарай кеңейтілген операциялар жүргізді. 4 мамырда BLT 2/8 Захоның оңтүстігінде Дохукқа қарай жол бойында операцияларға кірісті. Содан кейін MEU 15 маусымда BLT бастап Силопиге қайта оралды. 24-ші MEU 15 шілдеде Солтүстік Ирактан кетіп, 19 шілдеде АҚШ-қа аттанды, 6 айлық жұмысын аяқтады. 24-ші MEU (SOC) және Joint Task Force Bravo (Task Force Alpha таулардағы күрд лагеріне жауапты болды) 20 сәуірден кейінгі күндерде өсті. MEU-ға 4-ші бригада (Әуе күштері), 3-ші жаяу әскер дивизиясы, 18-ші инженерлік бригада, Теңіз құрылыс батальоны 133, 18-ші әскери полиция бригадасы, 418-ші азаматтық істер батальоны USAR, 432-ші азаматтық істер батальоны USAR және 431-ші азаматтық істер батальоны USAR, канадтық 4-ші далалық жедел жәрдем, 3-ші батальон, 325-ші жаяу әскер (әуеде) (күшейтілген) (27 сәуірде келді), 40 Commando, 29 Commando полкі, Корольдік артиллерия, француздық 8-ші теңіз парашюттік жаяу әскері (Cougar Force), "Roger De Flor" атты 1-ші әуе шабуыл бригадасынан құралған испандық экспедициялық күші және итальяндық Folgore парашюттік бригадасы қосылды. Барлығы...

The 1991 uprising in northern Iraq resulted in an Iraqi military response towards the rebels in both northern and southern Iraq. Fearing another genocide like what had happened during the 1988 Anfal campaign, millions of Kurds fled towards the border with Iran and Turkey. On 3 March, General Norman Schwarzkopf warned the Iraqis that Coalition aircraft would shoot down Iraqi military aircraft flying over the country. On 20 March, a US F 15C Eagle fighter aircraft shot down an Iraqi Air Force Su 22 Fitter fighter bomber over northern Iraq. On 22 March, another F 15 destroyed a second Su 22 and the pilot of an Iraqi PC 9 trainer bailed out after being approached by US fighter planes. Units of the 18th Military Police Brigade, commanded by Colonel Lucious Delk, and a forward Headquarters Command Cell led by Captain Alan Mahan, and Sergeant Major Ed Deane, with units of the 709th Military Police Battalion, the 284th Military Police Company, the 527th Military Police Company and 3rd Platoon of the 202d Military Police Company, provided security of the headquarters, Kurdish refugee camps, and convoy security. The brigade was the last unit to leave the area at the conclusion of operations. Several members of the 202d Military Police Company received the Soldier's Medal after calling in and assisting in the medical evacuation of a wounded Iraqi citizen from a minefield near the river not far from the MP headquarters camp. While Operations Desert Shield and Desert Storm were run by the US Central Command (CENTCOM), Operation Provide Comfort came under the authority of the US European Command (EUCOM), headquartered in Vaihingen, Germany. On ground humanitarian aid was provided by the 353rd Civil Affairs Command commanded by BG Donald Campbell, and by its subordinate units, 432nd Civil Affairs Battalion, and 431st Civil Affairs Battalion. These units were relocated to Turkey and northern Iraq after completing missions in Kuwait. The 353rd also had liaison officers assigned to HQ EUCOM and to the US Mission to the United Nations, Geneva. The 353rd were soon joined in Iraq by Lieutenant Colonel Ted Sahlin's 96th Civil Affairs Battalion (Airborne) from Fort Bragg, North Carolina, which had only returned to the US two weeks before after having been deployed to Saudi Arabia, Iraq and Kuwait for the past 10 months. The base camps that were established for Kurdish refugees were nicknamed Camp Jayhawk and Camp Badger after college mascots. Other camps were established in Silopi, Turkey. The first troops to arrive were the 36th Civil Engineering Squadron from Bitburg Air Base Germany. Smaller "detachment" camps were also built in and around Zakho, Iraq and Sirsenk, Iraq by these same members and were led by Captain Donald Gleason from Ramstein Air Force base and USAF Security Policemen from RAF Bentwaters and RAF Lakenheath. He led a team of fifteen that is now known as the first Air Force unit to enter Iraq. Supplies for these camps were sourced from a variety of areas including units that were returning to the US, Coalition countries, European military stocks, and civilian contractors in the US. Many supplies had to be airdropped due to restrictions by the Turkish government for entering Iraq through their border. Also deployed to Zakho from their main body deployment site in Rota, Spain, was Naval Mobile Construction Battalion 133, homeported in Gulfport, Mississippi, commanded by Commander Donald Hutchins. It provided humanitarian aid, water wells, and minor repairs to Sirsink air field. Like its Air Force counterparts, it was the first Naval Mobile Construction Battalion to enter Iraq prior to Operation Iraqi Freedom. Carrier Strike Group 6 commenced its 21st and final operational deployment on 30 May 1991. During this period it provided air power presence and airborne intelligence support (the airwing flew over 900 sorties over Iraq) to the Combined Joint Task Forces of Operation Provide Comfort and Operation Northern Watch enforcing the northern "no fly zone" in Iraq. It completed this deployment on 23 December 1991. Initially for the first 48 hours, Operation Provide Comfort was commanded by the local 628th Military Airlift Support Squadron Major Richard Muri (acting commander), who after being alerted at 2 AM by the 39th TACG Command Post, with orders from President Bush to drop supplies to the Kurds within 24 hours. Major Muri immediately put two aircrews on Alpha alert, food was procured from the local commissary with squadron funds (later reimbursed), and CDS bundles were ordered from USAFE. That afternoon, 16 CDS bundles with food supplies were air dropped by C 130s in an area with Kurdish refugees. Two days later, Lieutenant General John Shalikashvili took command and said to Major Muri at a command post conference meeting, "Major, you have done good, take care of your squadron". Lieutenant General John Shalikashvili commanded the overall operation and later became Chairman of the Joint Chiefs of Staff. Task Force Bravo, the in country multi national element of the operation was commanded by Major General Jay Garner, US Army, who was later appointed a Special Representative to Iraq under the George W. Bush administration. The first conventional units to cross into Iraq and enter Zakho were US marines on April 20, 1991, when two companies of infantry were airlifted into Zakho, where around 300 regular Iraqi Army infantry and armored vehicles from the 66th Special Assault Brigade were still present posing as police. The Marines had been preceded by 1st Battalion, 10th Special Forces Group (who were inserted into Iraq on 13 April 1991). The 24th Marine Expeditionary Unit was commanded by Colonel James L. Jones. The MEU consisted of the 24th MEU command element, Battalion Landing team 2/8 (BLT 2/8) under Lt. Colonel Tony Corwin, Composite Helicopter Squadron 264 (HMM 264) Led by Lt. Colonel Joseph Byrtus Jr. and MEU service support group 24 (MSSG 24) led by Lieutenant Colonel Richard Kohl, counting about 2,000 marines. The Marine Expeditionary Unit had been under the command of Commodore Turner, commander, Mediterranean Amphibious Ready Group 1–91, aboard his flagship USS Guadalcanal, but were transferred to Combine Task Force (CFT) Provide Comfort on 14 April and was 3 months into a 6 month routine Mediterranean deployment. The 24th MEU would initially serve as the command to a regiment sized force consisting of all MEU elements, 697 Royal Marines from 45 Commando (22 April), commanded by Lieutenant Colonel Jonathan Thompson and 400 marines from the Dutch 1st Amphibious Combat Group (1st ACG) commanded by Lieutenant Colonel Cees Van Egmond (arrived 23 April) for purposes of containing Zakho until the Iraqi forces would withdraw from the area. On 29 April, 3rd Commando Brigade took back command of 45 Commando, 29th Commando Regiment, Royal Artillery and the 1st ACG for expanded operations to the east. On 4 May, BLT 2/8 commenced operations to the south of Zakho along the route to Dohuk. The MEU then began to move back to Silopi, beginning with the BLT on June 15. 24th MEU left northern Iraq on July 15 and embarked on 19 July for the United States, ending its 6 month deployment. The 24th MEU (SOC) along with Joint Task Force Bravo(Task Force Alpha was responsible for the Kurd camps in the mountains) grew in size in the days following April 20. The MEU was joined by 4th Brigade (Aviation), 3rd Infantry Division, 18th Engineer Brigade, Naval Mobil Construction Battalion 133, 18th Military Police Brigade, 418th Civil Affairs Battalion USAR, 432nd Civil Affairs Battalion USAR, and 431st Civil Affairs Battalion USAR, Canadian 4th Field Ambulance, 3d Battalion, 325th Infantry (Airborne)(reinforced)(arriving on 27 April), 40 Commando, 29 Commando Regiment, Royal Artillery, the French 8th Marine Parachute Infantry (Cougar Force), a Spanish expeditionary force formed from the 1st Airborne Brigade, "Roger De Flor" and the Italian Folgore Parachute Brigade. All together military forces from 10 countries participated deploying 20,000 military personnel. The Kurds were housed in Camp Jahawk and Camp Badger. The mayor of Jayhawk was MAJ Carl Fisher and the mayor of Badger was MAJ John Elliott. The US contributed to the operation with the United Kingdom who providing the initiative and significant ground and air forces with 3 Commando Brigade and the RAF. Other allies included France, the Netherlands and Australia. The UK deployed 40 and 45 Commando Royal Marines and air transport assets to help protect refugees and to deliver humanitarian aid. The UK used the name Operation Haven. France deployed transport aircraft and special forces, the Netherlands deployed troops from the Korps commando troepen and an Army Medical/Engineering Battalion, and Australia contributed transport aircraft and medical, dental and preventive health teams (under the Australian name, Operation Habitat). In March 1991 at a refugee camp in Yeşilova Turkish soldiers, instead of cooperating with the Corps of Royal Marines in relief distribution, were charged with stealing blankets, bed linen, flour and food, including sixty boxes of water, intended for the refugees, forcing the Marines to intervene.

"Кейірімділікпен қамтамасыз ету" операциясы II

"Комфорт" операциясы II 1991 жылдың 24 шілдесінде басталды, дәл сол күні "Комфорт" операциясы аяқталды. Бұл операция негізінен әскери сипатта болды және оның мақсаты – күрдтерге қарсы Ирактың агрессиясын болдырмау еді. Батыстың күрдтерге берген уәдесінің нәтижесінде 1991 жылдың қазан айында Ирак әскерлері күрд аймақтарынан шығарылды және бұл аймақтар де-факто тәуелсіздікке ие болды. 1992 жылдың 5 сәуірінде Иран Ислам Республикасының Әуе күштері Иранның Күрдстан Демократиялық партиясына тиесілі солтүстік Ирактағы базаларды бомбалады. Ирактың әскери ұшақтары басқыншыларды ұстауға көтерілді, ал Коалицияның ұшақтары араласпады. Келесі күні АҚШ-тың F-16 ұшақтары Башика әуежайын бомбалады, ал F-4 Phantom ұшақтары Ирактың әуе қорғаныс нысандарына шабуыл жасады. Келесі бірнеше күн мен айларда американдық патрульдерге ирактық нысандардан атылды, және бірнешеуі шабуылға ұшырады. Сол тамызда АҚШ Әуе күштері F-15E Strike Eagle ұшағын Түркияға орналастырды, ал 18 тамызда бұл ұшақтар Мосул маңындағы Ирактың SA-3 нысанына төрт лазерлік басқарылатын бомба тастады. 1994 жылдың 14 сәуірінде екі АҚШ Әуе күштерінің F-15 Eagle истребителі патрульдеу кезінде қателікпен 26 Коалиция азаматын тасымалдаған екі АҚШ армиясының Black Hawk тікұшағын атып түсірді, осының салдарынан барлығы қаза болды. 1995 жылдың 9 желтоқсанында Айдахо штатының Ұлттық әуе күзетінің F-4 Phantom II ұшақтары Инжирлик әуе базасындағы Біріктірілген жұмыс тобымен "Комфорт" операциясын аяқтады. Бұл АҚШ Әуе күштерінің F-4 Phantom ұшағын соңғы рет қолдануы болды. 1996 жылдың тамызында Ирак әскерлері Ирактың күрд аймақтарына араласты, ал АҚШ жауап ретінде Оңтүстік Ирактағы нысандарға қарсы "Desert Strike" операциясын жүргізді. Осының нәтижесінде солтүстік Иракта бірқатар оқиғалар орын алды, және АҚШ солтүстік Ирактан проамерикандық күрдтерді эвакуациялау операциясын бастады. Операция 1996 жылдың 31 желтоқсанында Түркия үкіметінің өтініші бойынша ресми түрде аяқталды, себебі Түркия Иран және Иракпен қарым-қатынасты жақсартуды қалады. Одан кейін 1997 жылдың 1 қаңтарында солтүстік аймақтағы ұшуға тыйым салынған аймақты сақтау мақсатымен "Солтүстік күзет" операциясы басталды. Франция "Солтүстік күзет" операциясына қатысудан бас тартты.

Operation Provide Comfort II began on 24 July 1991, the same day Provide Comfort ended. This operation was primarily military in nature, and its mission was to prevent Iraqi aggression against the Kurds. Partly as a result of Western commitment to the Kurds, Iraqi troops were withdrawn from the Kurdish regions in October 1991 and these areas assumed de facto independence. On 5 April 1992, the Islamic Republic of Iran Air Force bombed bases in northern Iraq belonging to the Kurdistan Democratic Party of Iran. Iraqi jets were scrambled to intercept the intruders while Coalition aircraft did not interfere. The next day, US F 16s bombed Bashiqah Airfield and F 4 Phantoms attacked Iraqi air defense sites. Over the next few days and months, more Iraqi sites fired on the American patrols, and several were attacked. That August, the USAF deployed the F 15E Strike Eagle aircraft to Turkey, and on 18 August, these aircraft dropped four laser guided bombs on an Iraqi SA 3 site near Mosul. On 14 April 1994, two USAF F 15 Eagle fighters on patrol mistakenly downed two US Army Black Hawk helicopters carrying 26 Coalition citizens, killing all aboard. On 9 December 1995, F 4 Phantom II aircraft of the Idaho Air National Guard finished their tour of duty with Combined Task Force Provide Comfort at Incirlik Air Base. This was the last operational use of the F 4 Phantom by the USAF. In August 1996, Iraqi troops intervened in the Kurdish regions of Iraq, and the United States responded with Operation Desert Strike against targets in southern Iraq. As a result, some incidents occurred in northern Iraq, and the United States launched an operation to evacuate certain pro American Kurds from northern Iraq. The operation ended officially on 31 December 1996 at the request of the Government of Turkey who wanted to improve relations with Iran and Iraq. It was followed by Operation Northern Watch, which began on 1 January 1997 with the mission of enforcing the northern no fly zone. France declined to participate in Operation Northern Watch.