Уэльс принцінің құрметі: Честер графы титулының тарихы, Англия мен Уэльстің ежелгі дәуірдегі билеушілері, патшалық мұрагерлеріне берілген құрметті атақ.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тарихи графтық, қазір Уэльс ханзадасына құрмет ретінде табыс етілді. Честер графтығы ортағасырлық Англиядағы ең беделді графтықтардың бірі болды, ол негізінен Чешир және Флинтшир округтеріне қатысты. 1301 жылдан бері бұл атақ әдетте Англия тағына, ал 1707 жылдан кейін Ұлыбритания тағына мұрагерлік құқығы бар тұлғаларға беріліп келді. 14 ғасырдың аяғынан бастап ол тек Уэльс ханзадасы атағымен бірге ғана табыс етілді.
Historical earldom now granted as an honour to the Prince of Wales
The Earldom of Chester was one of the most powerful earldoms in medieval England, extending principally over the counties of Cheshire and Flintshire. Since 1301 the title has generally been granted to heirs apparent to the English throne, and after 1707 the British throne. From the late 14th century, it has been given only in conjunction with that of Prince of Wales.
Честер және графстволық Пфальцтің құрметі
Чешир графтығы күшті графтар (немесе нормандық француз тілінен аударғанда "графтар") тарапынан 11-шы ғасырдың соңынан бері басқарылды, және олар Англияның барлық жерінде жерлерге ие болды, олар "Честердің құрметі" деп аталды. 12-шы ғасырдың соңына қарай (немесе одан да ертерек) графтар Чеширдің дербес князь тәрізді билеушілері ретіндегі билік орнатып, кейін Честер және Флинт графтығының Палатин құрылуына себеп болды. Олардың билігі соншалық болды, Джон патшаның қабылдаған Магна Картасы Чеширге қолданылмады, ал алтыншы граф өзінің жеке нұсқасын шығаруға мәжбүр болды.
The County of Cheshire was held by the powerful Earls (or "Counts" from the Norman French) of Chester from the late eleventh century, and they held land all over England, comprising "the honour of Chester". By the late twelfth century (if not earlier) the earls had established a position of power as quasi princely rulers of Cheshire that led to the later establishment of the County Palatine of Chester and Flint. Such was their power that Magna Carta set down by King John did not apply to Cheshire and the sixth earl was compelled to issue his own version.
Округтік палатин
1237 жылы Хантингдон графы, Джон Шотландтың, жетінші және соңғы графтың қайтысымен графтық мүліктік құқықтарсыз патшалыққа өтті. Албемарлдың 4-ші графы Вильгельм III де Форц, аға мұрагер Кристинаның күйеуі ретінде графтыққа талап етті, бірақ патша оларды 1241 жылы басқа жердегі шағын жерлермен айырбастау шартымен құқықтарынан бас тартуға көндірді. Басқа мұрагерлер де осылай істеді. 1246 жылы графтық патшалыққа қосылды. 1254 жылы король Генрих III Честер иелігін, бірақ граф атағын емес, ұлы Лорд Эдуардқа берді; король Эдуард I ретінде бұл ұлы өз кезегінде граф атағы мен жерлерін ұлына, Эдуардқа, Уэльстің алғашқы ағылшын принціне берді. Сол кезде Честер графтығы екі округтен: Чешир мен Флинтширден тұрды. Честер графтығының патшалық бақылауына көшу король Эдуард I-нің Солтүстік Уэльсті жаулап алуына мүмкіндік берді, және Честер Уэльс соғыстары кезінде (1275–84) жабдықтау базасы ретінде маңызды рөл атқарды, сондықтан графтық палатинаттың ерекше ұйымдастырылуы сақталды. Бұл Генрих VIII патшаның заманына дейін жалғасты. 1301 жылдан бері Честер графтығы әрқашан Уэльс принцтеріне табыс етіліп келеді. 1398 жылы Ричард II патша өзін «Честер принці» деп атап, графтықты қысқа мерзімге князьдыққа дейін көтерді, бірақ 1399 жылы король Генрих IV оны қайтадан графтыққа төмендетті. Патшаның үлкен ұлы автоматты түрде Корнуолл герцогы болып табылады, бірақ ол сонымен қатар Уэльс принці және Честер графы болып тағайындалуы тиіс. Честердің тәуелсіз палатинаттық юрисдикциясы король Генрих VIII (1536) тұсына дейін сақталды, содан кейін графтық тікелей патшалықтың бақылауына көшті. Ұлы сессиялар мен қазынашылықтың палатинат соттары 1830 жылғы реформаларға дейін сақталды. Честер графтығының палатинат ретіндегі маңыздылығын Шестер Herald-тың Қару-жарақ колледжінде алты жүз жылдан бері сақталуы көрсетеді. Бұл лауазым ежелден бастап формальды түрде Норрой қарулы королінің юрисдикциясында болған.
The earldom passed to the Crown by escheat in 1237 on the death of John the Scot, Earl of Huntingdon, seventh and last of the Earls. William III de Forz, 4th Earl of Albemarle, claimed the earldom as husband of Christina, the senior co heir, but the king persuaded them to quitclaim their rights in 1241 in exchange for modest lands elsewhere. The other co heiresses did likewise. It was annexed to the Crown in 1246. King Henry III then passed the Lordship of Chester, but not the title of Earl, to his son, the Lord Edward, in 1254; as King Edward I, this son in turn conferred the title and lands of the Earldom on his son, Edward, the first English Prince of Wales. By that time, the Earldom of Chester consisted of two counties: Cheshire and Flintshire. The establishment of royal control of the Earldom of Chester made possible King Edward I's conquest of north Wales, and Chester played a vital part as a supply base during the Welsh Wars (1275–84), so the separate organisation of a county palatine was preserved. This continued until the time of King Henry VIII. Since 1301, the Earldom of Chester has always been conferred on the Princes of Wales. Briefly promoted to a principality in 1398 by King Richard II, who titled himself "Prince of Chester", it was reduced to an earldom again in 1399 by King Henry IV. Whereas the Sovereign's eldest son is automatically Duke of Cornwall, he must be made or created Earl of Chester as well as Prince of Wales. The independent palatinate jurisdiction of Chester survived until the time of King Henry VIII (1536), when the earldom was brought more directly under the control of the Crown. The palatinate courts of Great Sessions and Exchequer survived until the reforms of 1830. The importance of the County Palatinate of Chester is shown by the survival of Chester Herald in the College of Arms for some six hundred years. The office has anciently been nominally under the jurisdiction of Norroy King of Arms.
Басқа бірлестіктер
Earl of Chester – 1891 және 1915 жылдар аралығында Ұлы Батыс темір жолында жұмыс істеген GWR 3031 классының локомотивтерінің бірі еді.
Earl of Chester was one of the GWR 3031 Class locomotives that were built for and ran on the Great Western Railway between 1891 and 1915.