Кіріспе

Фернан Ори (18 қаңтар 1920 жыл - 19 ақпан 1998 жыл) – педагог және институционалдық педагогиканы қалыптастырушы. Ол «халық мектебі» әдістемесін ұсынды және іске қосты, онда балалар енді пассивті қабылдаушылар емес, өз білімдерін, әдістерін, қарым-қатынас нысандарын және сыныптың күнделікті өмірін басқаруға белсенді қатысты – олардың барлығын ол институттар деп атады (социологиялық мағынада). Осы әдістеменің ерекше элементтері оқушылар кеңесі, мектептік қорлар және жекелендірілген оқу жоспарлары болды.

Өмірбаян

1950 жылы Ори француз білім беру жүйесінің нашар халiне: "сыныптардың тым толы болуына", "мектептердің аса iрi көлемiне" және "абсурдты ережелерге" наразылық бiлдiрдi. Әрiптес педагог Селестин Фрейнетпен бiрлесiп, қалалық мектептердегi ұйымдастырушылық тәжiрибенi реформалау үшiн мектеп басшылығымен жұмыс iстедi. 1958 жылы, ағасы Жан Ори, Франсуа Тоскель және Люсьен Боннаф бастаған институционалдық психотерапияның бастамаларын ұстанып, Фернан Ори институционалдық педагогика ғылымын құрды, оның мақсаты – бiлiм беру құралдарын босатудың прогрессивті талдауын жүзеге асыру болды. Институционалдық педагогика саласындағы ең танымал есiмдердiң бiрi Ори, оқытудың аясын және тәжiрибесiн анықтау мәселелерiнде ашық көзқарас сақтады. 1966 жылы Ори және психоаналитик Айда Васкес, Groupe Techniques Éducatives (GET) тобымен бiрлесiп, институционалдық педагогиканы тәжiрибе ретiнде дамытуға қажеттi практикалық және теориялық құралдарды әзiрлеуге кiрiстi. Бұл, негiзiнен, монографиялар жасау арқылы iске асырылды. Сондай-ақ, талдау мақалаларын, жағдайларды зерттеулердi және сын-пiкiрлердi жариялау практикасы да қолдау тапты. 1978 жылы Ори және басқалар CEPI, Институционалдық педагогика командаларының ұжымын (французша Le Collectif des Équipes de Pédagogie Institutionnelle) және MPI, Институционалдық педагогиканы қолдау қауымдастығын (Association Maintenant la Pédagogie Institutionnelle) құрды, екеуi де қазiргi күнге дейiн жұмыс iстеп келедi. Олардың басты мiндеттерi – институционалдық педагогикалық әдебиеттердi, есептердi, талдаулар мен жағдайларды зерттеулердi басып шығару және тарату, прогрессивті педагогикалық тәжiрибенi насихаттау және оны қолдау, сондай-ақ мұғалiмдердi, әлеуметтiк жұмыскерлердi және басқаларды институционалдық педагогикалық тәжiрибелерге оқыту болып табылады.

Жарияланымдар

Казерлік мектептің хроникасы, Жак Пэнмен бірге, Масперо, 1972. Кооперативтік сыныптан Институционалдық педагогикаға, Аида Васкеспен, Маспероның бірінші басылымы, 1971. Институционалдық педагогикаға қарай ма?, Аида Васкезбен, «Матрица» баспасы, 1991. "Кім кеңесші?", Кэтрин Пошемен, Масперо, 1979. "Өткен жылы мен өлдім" – Милудтың қолымен, Жан Ори және Кэтрин Пошемен бірге, «Матрица» баспасы, 1992.