Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сид Вишес-тің американдық әйелдігі (1958–1978)
American girlfriend of Sid Vicious (1958–1978)
Нэнси Лаура Спюнген (англ. Nancy Laura Spungen; 1958 жылдың 27 ақпаны – 1978 жылдың 12 қазаны) – ағылшын музыканты Сид Вишестің американдық әйелдігі және 1970-ші жылдардағы панк-рок көрінісінің тұлғасы. Филадельфияда туып өскен Спюнген эмоционалдық тұрғыдан ауытқушы бала болды және 15 жасында шизофрения диагнозы қойылды. Колледжден қуылғаннан кейін, ол 1976 жылдың желтоқсанында панк-рок қозғалысының өрбу кезеңінде Лондонға ұшып келді, онда Sex Pistols тобының бассисті Вишеспен танысты. Олардың қарым-қатынасы зорлық-зомбылық, есірткіге және героинге тәуелділікпен сипатталды. Бұқаралық ақпарат құралдары Спюнгеннің ашық және жиі антиәлеуметтік мінез-құлқы үшін оны "Жағымсыз Нэнси" деп атады. Джон Лайдон тобынан кеткеннен кейін және Вишес тобының келесі қызметтерінің орталық тұлғасына айналғаннан кейін, олар Нью-Йорк қаласына көшіп, Челси қонақ үйіне орналасты, онда олар көп уақытын есірткі, әсіресе героин қолдануға жұмсады. 1978 жылдың қазан айында Спюнген Челси қонақ үйіндегі олардың бөлмесінің ванна бөлмесінде ішкі қуысқа бір рет пышақпен қадалғаннан кейін өлген күйде табылды. Вишеске екінші дәрежелі кісі өлтіру айыбы тағылды, бірақ ол 1979 жылдың ақпанында босатылғаннан кейін героиннің артық дозасынан қайтыс болды, сотқа жеткізілмей тұрып. Әртүрлі авторлар мен кинорежиссерлер Вишестің Спюнгеннің өліміне қатысы болуы мүмкін екенін және оны олардың бөлмесіне жиі келетін есірткі сатушы өлтірген болуы мүмкін деген болжамдар жасады.
Nancy Laura Spungen ('/s//p//ʌ//ŋ//ɡ//ən/; February 27, 1958 – October 12, 1978) was the American girlfriend of English musician Sid Vicious and a figure of the 1970s punk rock scene. Born and raised in Philadelphia, Spungen was an emotionally disturbed child who was diagnosed with schizophrenia at age 15. After being expelled from college, she flew to London in December 1976 at the height of the punk rock movement, where she became involved with Vicious, the bassist for the Sex Pistols. Their relationship was tumultuous, characterized by domestic violence, substance abuse and heroin addiction. Media labeled Spungen "Nauseating Nancy" for her outrageous and frequently antisocial behavior. After John Lydon left the band and Vicious was made a focal point of subsequent band activities, the couple moved to New York City and checked into the Hotel Chelsea, where they spent much of their time using drugs, especially heroin. In October 1978, Spungen was found dead in the bathroom of the couple's room at the Hotel Chelsea from a single stab wound to her abdomen. Vicious was charged with her second degree murder but died of a heroin overdose while on bail in February 1979, before the case could be brought to trial. Various authors and filmmakers have speculated about Vicious' role in Spungen's death, and the possibility that she was killed by a drug dealer who frequently visited their room.
Ерте өмір және білім
Нэнси Спунген 1958 жылы 27 ақпанда Филадельфиядағы Пенсильвания университетінің ауруханасында Франклин "Фрэнк" (19342010) және Дебора Спунген (1937 жылы туған) отбасында дүниеге келген. Спунгендер Филадельфияның маңындағы Лоуэр Морленд қалашығында тұратын орта таптық еврей отбасы еді. Спангеннің әкесі саяхатшы сатушы болған, ал анасы кейіннен жақын маңдағы Дженкинтаун қаласында "The Earth Shop" деп аталатын органикалық азық-түлік дүкенінің иесі болған. Оның аналық отбасы бастапқыда 1910-шы жылдары Ресей Азамат соғысы кезінде болған погромалардан кейін Украинаның Жмеринка қаласынан АҚШ-қа көшіп барған. Туған кезде жаңа туған Спюнген, туғанда, оның көрек бауырына қысылып, оттегі жетіспеуінен қаза тапқан; оның миына зиян келтіретін ешқандай ауыр оттегі тапшылығы болмаған. Алайда, Спангеннің терісі сарғайып, ауыр цианоз белгілері бар екендігі анықталды, сондықтан жаңа туған нәрестеге бірден қан құю қажет болды. Ата-анасы оны көре алмады немесе ұстай алмады, бұл ана мен нәресте арасындағы маңызды байланыс уақытын болдырмады. Оның орнына Спангенді кішкентай аурухана төсегіне байлап, дәрігерлер жұмыс істеді, олар ақырында оның өмірін құтқарды. Ол туғаннан кейін сегіз күн өткен соң ауруханадан шығарылды. Спюнген қиын бала болып шықты, балалық шағына дейін жылап, ашуға бой алдырды. Үш айлық кезінде педиатр оған сулы барбитуратты жазып берді, бұл аурудың ауруларына арналған. Емдеудің әсері болмады, оның мінез-құлқы да бұзылмады. 1983 жылы Спангеннің анасы: "Балалардың жылауы қалыпты нәрсе екенін білемін, бірақ Нэнси тек айқайлап қана қоятын". Ол мектепте жақсы оқыса да, бастауыш сыныпта достары аз болды. Бала кезінде Спанген өзінің кіші әпкесі Сьюзанға қатыгездікпен қараған, бірақ кіші інісі Дэвидке өте қамқорлық танытқан. Кейіннен белгілі жазушы, тамақ дизайнері болған Сюзан әпкесі туралы "екі түрлі естеліктер" бар екенін айтады: "Біз бала кезімізде бірге ойнап, бақытты едік, мен [Нэнсиге] құрметпен қарадым. Ол интернатта оқып жүрген кезде мен 10-11 жаста едім, содан кейін ол үйде көп болмай қалды". Спанген бала күтушіге қайшымен өлтірумен қорқытып, психиатрды ұрып-соғумен әрекеттенді, ол оны көңіл бөлу үшін әрекет жасады деп айыптады. 11 жасында Спанген екі аптадан астам сабақтан қайтқаннан кейін мемлекеттік мектептен шығарылды. Оның еріншек мінез-құлқынан шаршаған ата-анасы оны Коннектикут штатының Вашингтон қаласындағы Деверю Гленхолм мектебінде және Пенсильвания штатының Бервин қаласындағы Деверю Манор орта мектебінде оқытты. 1972 жылдың қаңтарында Спюнген Деверэу сарайдан қашып кетіп, қолтықтарын қайшымен кесу арқылы өзін-өзі өлтіруге тырысты. 15 жасында психиатр оған шизофрения диагнозын қойды. Ол өзін бір уақыт бойы секс-жұмыстармен, әуесқойлық музыка журналистикасымен және киім дүкендеріндегі кездейсоқ жұмыстармен қамтамасыз етті. Бос уақытында ол группингке айналып, Aerosmith, Bad Company, New York Dolls және Ramones сияқты рок-топтарды ұстанды. 1976 жылдың желтоқсанында Спюнген The Heartbreakers тобымен Лондонға ұшып барып, Sex Pistols тобымен кездесті, олардың құрамына кейінірек бассист Сид Вишес кірді. Вишес пен Спанген алғаш рет ол Лондонға келген түні кездесті. Олар қарым-қатынас орнатып, 1977 жылы наурызда бірге тұрды. 1977 жылдың наурызынан 1978 жылдың қазанына дейінгі 19 айлық қарым-қатынаста Спанген мен Вишес героинге тәуелді болды; Вишес Спангенмен кездескенге дейін бірнеше есірткілерді қолданған. Спюнгенді көпшілік алдында жиі ашуланғаны үшін таблоидтар "Ауыру Нэнси" деп атаған. 1978 жылдың қаңтарында Sex Pistols тобының ыдырауынан кейін Спюнген мен Виш Нью-Йоркке көшіп барды. Олар Челси қонақ үйінің 100-ші бөлмесінде тұрды.
Nancy Spungen was born on February 27, 1958, at the University of Pennsylvania Hospital in Philadelphia, to Franklin "Frank" (1934–2010) and Deborah Spungen (born 1937). The Spungens were a middle class Jewish family that resided in Lower Moreland Township, a Philadelphia suburb. Spungen's father was a traveling salesman and her mother later owned an organic food store called The Earth Shop in nearby Jenkintown. Her maternal family originally emigrated to the United States from Zhmerynka, Ukraine, following the pogroms during the Russian Civil War in the 1910s. At the time of her birth, a newborn Spungen nearly died of oxygen deprivation after being choked by her umbilical cord during delivery; it was determined that she had not suffered any serious, brain damaging oxygen loss. However, it was then noted that Spungen’s skin was jaundiced and that she showed symptoms of severe cyanosis, forcing the newborn to undergo immediate blood transfusions; her parents were not able to see her or hold her at this point, preventing the key bonding time between mother and baby, post delivery. Instead, Spungen was strapped to a small hospital bed and worked on by doctors, who ultimately saved her life. She was released from the hospital eight days after her birth. Spungen proved to be a difficult baby, throwing crying fits and temper tantrums late into childhood. At three months old, she was prescribed a liquid barbiturate by a pediatrician, something typically given to patients experiencing seizures. The medication was ineffective, and her violent behavior persisted. In 1983, Spungen's mother said, "I know it's normal for babies to cry, but Nancy did nothing but scream." Though she excelled academically, she had few friends during her elementary school years. As a child, Spungen exhibited violent behavior toward her younger sister Susan, but was very caring toward her younger brother David. Susan, who later became a noted author and food stylist, said she had "mixed memories" of her sister: "We were happy as kids and we played together and I looked up to [Nancy]. I was 10 or 11 when she went to boarding school and then she wasn't home a lot." Spungen allegedly threatened to kill a babysitter with scissors and attempted to batter her psychiatrist, who accused her of acting out for attention. At age 11, Spungen was expelled from public school after missing class over two weeks. Weary of her erratic behavior, her parents enrolled her at Devereux Glenholme School in Washington, Connecticut, and Devereux Manor High School in Berwyn, Pennsylvania. In January 1972, Spungen ran away from Devereux Manor and attempted suicide by slitting her wrists with scissors. At age 15, her psychiatrist diagnosed her with schizophrenia. where she supported herself for a time with sex work, amateur music journalism and odd jobs at clothing stores. In her free time, she became a groupie and followed rock bands, including Aerosmith, Bad Company, the New York Dolls, and the Ramones. In December 1976, Spungen flew to London with The Heartbreakers and met the Sex Pistols, which later included bassist Sid Vicious. Vicious and Spungen first met the night she arrived in London. They started a relationship, and moved in together in March 1977. Over their 19 month relationship from March 1977 to October 1978, Spungen and Vicious developed heroin addictions; Vicious was already abusing multiple drugs prior to meeting Spungen. Tabloids dubbed Spungen "Nauseating Nancy" for her frequent public outbursts. In January 1978, following the breakup of the Sex Pistols, Spungen and Vicious relocated to New York City, where they lived in Room 100 at the Hotel Chelsea, where they were registered as "Mr. and Mrs. John Simon Ritchie", Vicious' real name.
Өлім
1978 жылы 12 қазанда Спангеннің денесі Челси қонақ үйіндегі ванна бөлмесіндегі жуғыш табақтың астында табылды. Оның қарындағына пышақпен жасалған жарақаты бар еді. Ұзақ уақыт бойы Вишестің "007" аңшылық пышағымен қатысы бар деген қауесет тарады, ол Ди Ди Рамонның "The Dead Boys" тобының Стив Бэторсқа бергенін көргеннен кейін алған. Бірақ полицияның есебінде пышақ Jaguar Wilderness K 11 маркалы, жиналмалы пышақ екені көрсетілген. Вишес Спангеннің қайтыс болған түні туралы әртүрлі нұсқаларды айтты. Ол дереу тұтқындалып, екінші дәрежелі кісі өлтіруде айыпталды және кепілдікпен босатылды. Спангеннің өлімінен кейін төрт ай өткен соң Вишес сотқа үлкермей, героиннен артық доза алып қайтыс болды. Нью-Йорк полициясы Вишестің өлімінен кейін осы істі жапты.
On October 12, 1978, Spungen's body was found under the wash basin in the bathroom of their room at the Hotel Chelsea. She had suffered a stab wound to the abdomen. It was long rumored that Vicious owned the knife that inflicted the injury, a "007" hunting knife that he acquired after seeing Dee Dee Ramone give one to The Dead Boys' Stiv Bators. The police report, however, noted that the knife was a Jaguar Wilderness K 11 with a blade. Vicious shared conflicting stories of the night Spungen died. He was immediately arrested, charged with second degree murder, and released on bail. Four months after Spungen's death, Vicious died of a heroin overdose prior to his trial taking place. The New York City Police Department closed the case after Vicious' death.
Интернаттау
Спанген Пенсильвания штатының Бенсалем қалашығындағы дәстүрлі яһуди зираты – Король Дэвид Мемориалдық паркіне жерленген.
Spungen is buried in the King David Memorial Park, a traditional Jewish cemetery in Bensalem Township, Pennsylvania.
Салдары
Спангеннің өлімінің себебі туралы түрлі теориялар бар. Олардың кейбіреуі Вишесті оның өліміне қатысты деп айыптамайды. Мәселен, бір теория бойынша, сол түні екі есірткі сатушы олардың бөлмесіне келіп, қарақшылық жасаған. Бөлмеден маңызды заттар, оның ішінде көп сомадағы ақша жоғалған. 2001 жылы қайтыс болған Редглер өмірі бойы баспасөзге осы қылмысқа қатысы жоқ екенін айтса да, достарының арасында жиі өлімін мойындаған. Достарының бірі, Зои Хансен, Редглердің сөзіне сенген. Дегенмен, Хауи Пайро сияқты басқалары оның айтқандарына күмән келтіріп, ол мақтануға құмар екенін айтқан. Редглер бұқаралық ақпарат құралдарына Спенгеннің өліміне дейін Челси қонақ үйінің вестибюлінде көрген есірткі сатушының осы қылмысты жасағанына сенетінін мәлімдеген.
There are various theories about the cause of Spungen's death. Some of them do not implicate Vicious in her murder. One such theory is that two drug dealers visited their room that night and conducted a robbery. Certain items, including a substantial amount of money, were claimed to be missing from the room. Throughout his life, Redglare, who died in 2001, steadfastly denied any involvement in the murder to the press but often reportedly confessed to the murder within his circle of friends. Friends, including Zoe Hansen, took Redglare at his word. Others, however, including Howie Pyro, cast doubt on his claims, saying that he was inclined to brag. Redglare told media that he believed that a drug dealer who he saw in the lobby of the Hotel Chelsea the morning of Spungen's murder had committed the crime.
Танымал мәдениетте
1979 жылы американдық панк-рок тобы Misfits-тің 1979 жылғы "Horror Business" әні Спангеннің өлімінен шабыттанды. Әннің мәтінінде "Менімен бірге дәретханаға кірме" және "Саған пышақ тігемін" сияқты сөздер бар. Вишес қайтыс болғанға дейін Misfits оның жоспарланған тұңғыш жеке альбомына қолдау көрсетуі күдік тудырды. Misfits тобының бас гитарисі Джерри Оули Вишестің қатысуымен Вишестің досы Мишель Робинсонның пәтерінде өткен кешкі асқа қатысты. 1983 жылы Спангеннің анасы Дебора "Мен осы өмірді өмір сүргім келмейді" атты естелік жазды. Кітаптың атауы Вишестің өлеңінен алынған. 1986 жылы Алекс Кокс режиссерлік еткен "Сид пен Нэнси" фильмі шықты, онда Гари Олдман Вишесті, ал Клоя Уэбб Спангенді сомдады. Сыншылар Уэббтің Спанген рөліндегі ойынын жоғары бағалады. Фильмде Кокс Спанген мен Вишестің өзіне-өзі қол жұмсау туралы келісімге келгендігі туралы теорияны ұсынады. 2007 жылы Вероника Шэноустың "Егеуқұйрықтар" әңгімесі 2007 жылғы Interstitial Arts Foundation антологиясында жарияланды. Бұл - Спангеннің өміріне негізделген панк-рок ертегісі. Шэноустың айтуынша, "Мен "Егеуқұйрықтар" әңгімесін панк тарихының жақындағы нұсқаларында қайтыс болған, психикалық ауруы бар, жасөспірім қызды қаралағанын көріп, ашуланғандықтан жаздым". 2010 жылы Алан Г. Паркердің "Кім Нэнсиді өлтірді?" атты деректі фильмі шықты, онда Вишес пен Спангеннің жақындарымен, соның ішінде Джон Холмстром, Дон Леттс, Глен Матлок және Хоуи Пайромен сұхбаттар бар. 2022 жылы "Pistol" мини-сериалы жарық көрді, онда Вишесті Луи Партридж ойнады. Мини-сериалда Вишес Спангеннің өлімінен кейін шатасқан күйде оянады және кешегі түнде болған жанжал туралы шамалы естеліктері бар. Ол Эмма Апплтон сомдаған Спангенді дәретханада өлі күйде табады және үрейленеді. Бұл нұсқа Вишестің Спангеннің қалай жарақаттанғанын есіне алмауы туралы айтқандарын қабылдайды.
In 1979, "Horror Business", a 1979 song by the American punk rock band the Misfits, was inspired by Spungen's murder. The song's lyrics include lines, such as: "You don't go in the bathroom with me" and "I'll put a knife right in you." Prior to Vicious's death, the Misfits were rumored to back Vicious on his proposed debut solo album. Misfits bassist Jerry Only attended a dinner gathering at the apartment of Vicious's girlfriend Michelle Robinson the night Vicious died. In 1983, Spungen's mother Deborah wrote a memoir, And I Don't Want to Live This Life. Its title is taken from a poem Vicious wrote. In 1986, the film Sid and Nancy, directed by Alex Cox, was released, portraying the life of Vicious, played by Gary Oldman, and his relationship with Spungen, played by Chloe Webb. Critics praised Webb's performance as Spungen. In the film, Cox also put forth the theory that Spungen and Vicious had a suicide pact. In 2007, Veronica Schanoes's story "Rats" appeared at the 2007 Interstitial Arts Foundation anthology, Interfictions. The story is a punk rock fairytale inspired by Spungen's life. Schanoes said, "I wrote 'Rats' because I was angry with the way the recent coffee table histories of punk seem to have no problem demonizing a dead, mentally ill, teenage girl." In 2010, a documentary film Who Killed Nancy?, directed by Alan G. Parker, was released, and includes interviews with Vicious and Spungen's associates, including John Holmstrom, Don Letts, Glen Matlock, and Howie Pyro. In 2022, Pistol, a miniseries, was released, with Vicious portrayed by Louis Partridge. The miniseries depicts Vicious as waking up in a confused state the morning after Spungen's death with apparently vague recollections of an altercation the previous night. He is then horrified to find Spungen, played by Emma Appleton, dead in the bathroom. This version appears to accept Vicious's account that he had no memory of how Spungen had been injured.