Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының бірінші «Альянс» фрегаты (Континенттік флоттың құрамында қызмет еткен) – Америка революциялық соғысының 36 зеңбірекке ие, желкенді фрегаты болды. Алғаш «Ханкок» деп аталған ол 1777 жылы Массачусетс штатындағы Амесбериде Мерримак өзенінде Уильям және Джеймс К. Хакетт ағайындарымен салына бастады, 1778 жылдың 28 сәуірінде суға түсірілді және 1778 жылдың 29 мамырында Континенттік Конгресс шешімімен «Альянс» деп қайта аталды. Оның алғашқы командирі – француз флотының бұрынғы офицері, Лафайеттің теңіз әріптесі болуды армандаған капитан Пьер Ландес болды. Бұл фрегаттың алғашқы капитаны Америкада кеңінен мойындалды. Массачусетс оған құрметті азаматтық мәртебе берді, ал Континенттік Конгресс оған Атлантика мұхитының батыс жағында сол кезге дейін салынған ең жақсы соғыс кемесі саналған «Альянс» флотының басқаруын тапсырды.

1779 жыл

Жаңа фрегаттың алғашқы міндеті – Лафайетті Францияға алып барып, француз сарайына американдық тәуелсіздік күресіне көбірек қолдау көрсету туралы өтініш жасау болды. Көбінесе британдық және ирландтық теңізшілерден құралған экипажымен 1779 жылдың 14 қаңтарында Бостоннан Брестке (Франция) бағыт алды. 2 ақпанда 38 теңізшінің қатысқан көтеріліс жоспары ашылды, көтеріліс басталмас бұрын. Сенімсіз теңізшілер тізгінге алынды, ал фрегат екі кемені жаулап алған сапар бейбіт аяқталды. Кеме 6-сы күні қауіпсіз түрде Брестке жетті. Маркиз және оның сүйіктілері түскеннен кейін, Париждегі американдық комиссарлардың бірі Бенджамин Франклин Ландейдің бастапқы нұсқаулары фрегатты оқ-дәрілермен жүктеуді және дереу Америкаға қайтуды талап еткеніне қарамастан, оған Францияда қалуға бұйырды. Оның орнына Франклин фрегатты капитан Джон Пол Джонс басқаратын эскадрильяға тағайындады. Эскадрилья 19 маусымда Франциядағы Лориентке жақын Грой Роудстан Бордоға және басқа француз порттарына сауда кемелерінің конвойын сүйемелдеу үшін жолға шықты. Сол түні дауыл кезінде Альянс Джонстың флагманы Боном Ричардпен соқтығысып, екі кеменің де тораптарына зақым келтірді. Дегенмен, екеуі де жалғастыра алды, ал эскадрилья екі зақымданған соғыс кемесін жөндеген Л’Ориентке оралғанға дейін өз міндетін сәтті орындады. Француздар сол жазда Оңтүстік Англияға шабуыл жасауды жоспарлады және Джонстан Британ аралдарының солтүстігінде диверсиялық рейд жүргізуді сұрады. Оның флотилиясы 14 тамызда Гройкс Роудстан шығып, Ирландияның оңтүстік-батыс бұрышына қарай ағылып, Британ аралдарын сағат тілімен айналып өтуді бастады. Екі ай бұрынғы соқтығысқа нақты кінәлі деп Джонс есептеген Ландейс бұйрықтарға мойынсұнуға құлшынбайтынын көрсеткеннен көп уақыт өткен жоқ. 23-ші күні ол "кеме басқаруға жеткілікті жел болмағанда" терең, белгісіз суларға түсуге рұқсат бермегені үшін кеме бастығының наразылығына түсті. Келесі күні Джонс хабарлағандай, Альянстың тәртіпсіз капитаны флагманға келіп, коммодорға "өте ұятсыз және қорлаушы сөздермен" сөйледі. Сол кезден бастап Ландейс бұйрықтарды мүлдем елемейтіндей көрінді және Альянсты өз қалауынша басқарды. Осылайша Джонстың эскадрильясындағы жалғыз американдық соғыс кемесі француз кемелерімен ынтымақтастық жасаудан бас тартып, өзінің атын жоққа шығарды. Ол 26-27 тамыз түніндегі дауыл кезінде серіктерін тастап кетіп, 1 қыркүйекке дейін эскадрильяға қосылмады. Бетси, ол жақында басып алған кемедегі хат фрегатымен бірге жүрді. Осы шамада Бонгоме Ричард Шотландияның солтүстік-батыс бұрышындағы Union деп аталатын ұқсас кемені басып алды, ал Джонс Ландейске екі кемені де басқаруға рұқсат берді. Ол бұрынғыдай коммодорды мүлдем елемей, басып алған кемелерді (Берген сыйлықтары деп аталатын) Норвегияның Берген қаласына жіберді, онда Дания үкіметі кемелерді британдық консулға тапсырды, олардың тұтқындарын жауға зиян келтіруден және күш-жігерлері үшін сыйақы алу үмітінен айырды. Келесі бірнеше күн ішінде Альянс тағы екі кішкентай кемені басып алды, бұл Джонсты Ландейске конференцияға қатысу үшін Боном Ричардқа баруды бұйырды. Америка фрегатының командирі бұған бағынбады, қайтадан өз бетімен кетіп қалды. Екі аптадан астам уақыт бойы Альянс Ұлыбританияның шығыс жағалауында тәуелсіз оңтүстікке қарай жылжыды, ал эскадрильяның қалған бөлігі көзден тыс осындай бағытпен жүрді. 22 қыркүйекте түн ортасынан сәл бұрын Бонгоме Ричардадағы қарауыл екі кеме көргенін хабарлады. Джонс жауапсыз қалған тану сигналдарын жіберді. Ландейс флагманның байланыс орнату әрекеттерін елемейтін болды. Дегенмен, таңертең Джонс Альянс пен Палласты тани алды, бұл оның эскадрильясының фрегаты болды, коммодордың рұқсатымен жақында флагманнан бөлініп кеткен. 23 қыркүйекте түстен кейін Бридлингтонан қашықтағы эскадрилья Фламбороу бастарын солтүстікке қарай айналып келе жатқан кемелерді байқады. Кемелердің бірі 44-ұңғылы фрегат пен 22 ұңғылы "Скарборо графы" атты қарулы кемемен Балтық теңізінен шыққан 40 британдық сауда кемелерінің құрамына кірді. Конвойға американдық эскадрилья туралы ескертіліп, Скарбороға қарай солтүстікке қарай бұрылды, екі эскорт кемесі сауда кемелері мен жақындап келе жатқан қауіптің арасында орналасты. Ауыс жақындаған кезде Джонс өз кемелеріне соғыс желісін құруға белгі берді, бірақ Ландейс бұйрықты елемеді және бір жағына жүзіп кетті, "Скарборо графына" да солай етуге мәжбүр етті. Келесі төрт сағаттық Фламбороу шайқасында, Англияның Йоркшир жағалауында, Ландейс қысқа ғана уақытқа "Скарборо графымен" қатысқаннан кейін шайқасқа көп қатыспады. "Скарборо графы" мен "Паллас" арасындағы дуэльді тексеруге бару жолында Ландейс "Сераписке" кең тарапты атып, оны "Боном Ричардтың" қасына тығыз бітістірді, нәтижесінде екі кеме де зақымданады. Кейін, "Боном Ричард" дуэлін ұтылып жатқанда, Альянс қайтадан негізгі шайқасқа қосылды, Джонс қуанышпен "шайқас аяқталды деп ойлады". Бірақ, оның "таң қалдырарлық" түрде, Ландейс кемесі "Боном Ричардтың" корпусына толыққанды тарапты атып жіберді. Джонс және оның экипажы "Ландейске Боном Ричардқа атуын тоқтатуға Құдай үшін шақырып өтінді, бірақ ол кеменің жанынан өтіп, атуын жалғастырды". Алайда, бұл Ландейстің "Серапистің" бос жағындағы қарулардың желісінен алыс болу саясатының салдарынан туған қосымша зиян ғана болды. Кемесін жылжыта алмай (қашу үшін немесе Альянсқа тарап ату үшін), "Серапис" капитаны Пирсон жақын арада капитуляциялады. Капитуляциядан кейін Альянс қираған, өртенген, суға толы кемелерді құтқару үшін күреске қатысты. Шайқастан кейін бір күннен кейін Джонс өзінің флагманы құлайтынын, бірақ басып алынған қарсыласының аман қалатынын түсінді. Сондықтан ол экипажын "Боном Ричардтан" "Сераписке" көшірді, ал ертесіне күнін бұрынғысын қайғымен батып кеткенін көрді. Бұл уақыт аралығында эскадрилья жай ғана британдық жағалаудан ағысып бара жатты, бірақ 29 қыркүйекке дейін тынбай еңбек еткен "Серапис" жолға шыға алды, француздық бұйрықтар Джонстың тілектеріне қайшы болғанымен, Голландия жағалауына бағыт алды. Альянс 2 қазан күні құрлықты көрді, ал ертесіне күні Амстердамның терең су айлағындағы Текселдегі қалған эскадрильямен бірге жақтады. Шабуыл туралы хабар Лондонға жеткеннен кейін Әскери-теңіз министрлігі Джонстың флотилиясын іздеу үшін жақын жердегі соғыс кемелерін жіберді, бірақ Корольдік теңіз күштері барлық дұрыс емес жерлерде іздеді. Джонс Текселде екенін Лондонға саудагер хабарлаған кезде, жеңіске жеткен одақтастар мен олардың сыйлықтары бір аптадан бері қауіпсіз түрде жақтауға орналасқан еді. Корольдік теңіз күштері голланд портының алдында тығыз блокада құрды, американдық эскадрильяның кез келген теңізге шығу әрекетін тексеру үшін. Сонымен қатар, британ елшісі Голландия Республикасы үкіметіне "Серапис" пен "Скарборо графы" кемелерін Англияға қайтаруды талап етті. Олай болмаған жағдайда, Джонстың эскадрильясын Текселден қууды және осылайша Корольдік теңіз күштерінің блокадалық эскадрильясымен қақтығысуға мәжбүр етуді талап етті. Шындығында, 12 қарашада Голландия теңіз күштері Текселге соғыс кемелерінің эскадрильясын жіберді, ал оның командирі Джонсты алғашқы қолайлы желмен тез арада шығуға бұйырды. Дегенмен, шебер коммодор кетісін алты аптадан астам уақытқа дейін ұзартты. Осы уақытқа дейін ол Альянстың жағдайын жақсарта алды және теңізге дайындық жасады. Эскадрильяның басқа кемелері осы уақытқа дейін күрделі дипломатиялық және құқықтық себептермен француздық туды көтеруге ауысқандықтан, Джонс оларды қалдыруға шешім қабылдады...

1780 жыл

Екі аптадан сәл астам уақыттан кейін ол британдық кемелерді іздеу үшін оңтүстікке қарай жүзіп кетті. Бірақ, ол бір кішкентай ағылшын бригін алып кеткеннен басқа, кеме тек достық немесе бейтарап кемелерге ғана тап болды. 1780 жылдың 16 қаңтарында Джонс Испаниядағы Корунаға барып, фрегаттың негізгі мачтын қысқарту және түбін сүртіп тазалауды талап ететін жабдықтар мен күтімді алу үшін тоқтады. 27-сі күні ол француз фрегаты «Ле Сенсибль» компаниясымен бірге жолға шықты. Қысқы киімнің жетіспеуі Джонстың жүлделерді іздеу үшін ұзақ саяхатқа шығуына кедергі келтірді; және оның орнына кеме Бискай шығанағы арқылы қарсы желмен солтүстік-шығысқа қарай Л’Ориентке қарай күресті. Жолда ол ағылшын каперімен тартып алынған шарапқа толы француз баркасын қайтадан басып алып, барк батқанға дейін жүгін сақтап қалды. Ол сондай-ақ Ливингстонға тап болып, темекімен жүктелген американдық сауда кемесін француз жағалауына дейін сүйемелдеді. «Альянс» 10 ақпанда Груа жолында тоқтады және 19 ақпанда Л’Ориент портына кірді. Сол күні Бенджамин Франклин Джонсқа Америка армиясы үшін қару-жарақ пен киім-кешек алып, дереу үйге қайтуды ұсынды. Джонс Франклиннің ұсынысымен келісті, бірақ одан кейін Францияда көп айлар бойы тұрып, өзінің еліне, экипажына және өзіне маңызды деп санаған әскери, дипломатиялық және әлеуметтік мәселелермен айналысты. Осы уақыт ішінде ол көбінесе кемесінен тыс Парижде болды. Осы арада Ландес Америкаға өтуге және әскери сотта ақталуға үміттене отырып, Л’Ориентке келді. Ол жерде ол Франклиннің наразылығын білдірген әріптесі Артур Лимен кездесті, ол да үйге қайтуды қалады. Ли Джонсты жек көріп, «Альянстың» бұрынғы капитанына Джонс пен Франклиннің оны қызметтен босатуға құқығы жоқ екенін, өйткені Ландес Континенталдық комиссияны басқарғанын сендірді. Өзін жәбірленген сезінген Ландес фрегатқа мініп, 12 немесе 13 маусымда командалық міндетін өз қолына алды. Джонс Л’Ориентке келді және осы төңкеріс туралы естіді. Ол Парижге сапар шегіп, Франклин мен француз теңіз министрі Антуан де Сартинден қолдау алды. Джонс 20 маусымда Л’Ориентке оралғанда, «Альянс» жауын зәкірлеп, Порт-Луиге, Морбианға кеткенін, онда жақында орнатылған кеме тоқтауын жабық екенін көрді. Портты қорғаған батареялар мен үш француз әскери кемесі фрегат теңізге шығуға тырысса, оқ атуға бұйрық алған. Кереметі, Джонс француз билігінен кемеге жол беруді өтінді. Ол бұл әрекетін адам өмірін құрбан етуден, жақсы фрегаттан айырылудан және француз күштерінің американдық кемеге шабуыл жасауынан туындаған франко-американдық достыққа нұқсан келтіруден сақтану ниетімен түсіндірді. Фламбороның батыры жақсырақ ниеттерін жасыру үшін ақылға қонымды себептер келтірген болуы мүмкін. Сэмюэл Элиот Морисон бұл гипотезаны қатты қолдады: «Джонстың «Альянс» командасын қайтаруға аса құштар емес екеніне көз жеткізуге болады. Ол, әрине, солай болғандай көрінуі керек еді, бірақ шындығында ол одан және Ландестен де құтылуға қуанды». «Альянсқа» Франциядан ешқандай кедергісіз кетуге рұқсат берілді. Оның үйге қайту сапары оңай болған жоқ. Ландес өзінің офицерлерімен дауласып, жауынгерлерін қорлап, жолаушыларының өмірін қиындатты. Кеме құрлық көрінісінен айырылысымен ол капитан Мэтью Паркты тұтқынға алды, өйткені теңізшілер корпусының командирі барлық жағдайда шартты түрде мойынсұнуға ант беруден бас тартты. «Бонгом Ричард» суға батқаннан кейін фрегатқа қосылған теңізшілердің адалдығы күмәнді болды, көптеген адамдар тізбекке байланып, кеменің егеуқырға толы түбіне қамалды. Тіпті французды қолбасшылыққа шақырған Артур Ли де кешкі асқа алғашқы кесілген шошқа етін алғаны үшін қашап жүрді. Кемені басқару және навигациялау кезінде Ландес қауіпсіз және ақылға қонымды теңізшіліктің ережелерін бұзатын бұйрықтар берді. Қорқып, ашуланған офицерлер мен жолаушылар командирдің ақылдан адасқан болуы керек екеніне келісті және оны 11 тамызда күшпен қызметтен босатты. «Альянс» лейтенант Джеймс А. Дегге басшылығымен Америкаға қуанышпен және тәртіппен жалғасты. Ол 1780 жылдың 19 тамызында Бостонға келді. Сол пордағы Әскери-теңіз кеңесі сапардағы оқиғалар туралы дереу ақпарат жинап, Филадельфияға асығыс есеп жіберді, онда Адмиралтейство кеңесі бүкіл істі мұқият тексеруді тапсырды. Сонымен қатар ол капитан Джон Барриді кемеге қолбасшылықты алып, оны тез арада теңізге дайындауға тағайындады. Барри 19 қыркүйекте Бостонға келді, Ландеске фрегатты басқару құқығынан айыратын бұйрықтармен келді. Осы кезде наразы Ландес өзінің кабинасына жабылып, шығудан бас тартты, және енді ол кемеден теңізшілер тобымен, сапардың алғашқы қарсыласы капитан Парк басшылығымен күшпен шығарылды. Ландес пен Дегге соттары екеуінің де қызметтен шығарылуына әкелді.

1781 жыл

Тем временем, усилия по восстановлению «Альянса» в боевую готовность шли медленно – когда вообще продвигались – из-за нехватки людей и денег. Средства на необходимые работы в доке, а также на обеспечение провизией и экипажем корабля поступали в Бостон медленно, пока там не появился 25 января 1781 года полковник Джон Лоуренс – бывший адъютант генерала Джорджа Вашингтона, успешный полевой командир и военнопленный, обмененный по соглашению. Конгресс назначил Лоуренса своим чрезвычайным посланником во Францию, поскольку его военный опыт, казалось, делал его убедительным представителем нуждающейся армии Вашингтона. Он также выбрал «Альянс» как самый быстрый и безопасный корабль для доставки молодого офицера в Европу. Срочность новой миссии «Альянса» обеспечила финансирование и экипаж, так что корабль был готов к отплытию к концу первой недели февраля. Благоприятный ветер поднялся 11-го числа, позволив ему выйти из Нантаскет-Роудс и выйти в море. Через пять дней он вошел в густые ледяные поля и получил «значительные повреждения», пробиваясь сквозь них. Его экипаж состоял из многих британских моряков, группа которых замышляла захватить фрегат и убить всех его офицеров, кроме одного, которого пощадили бы для навигации судна в английский порт. Однако Барри принял тщательные меры предосторожности, чтобы предотвратить вспышку мятежа. Пока он шел на восток, Барри следовал указаниям Морского комитета не преследовать суда, которые могли бы задержать его продвижение. Однако 4 марта фрегат столкнулся с кораблем и британским крейсером. Один выстрел заставил оба судна остановиться. Крейсер оказался английским капером «Alert», а его сопровождение – «Buono Campagnia», призом, недавно захваченным британцами. Барри взял «Alert» в качестве приза, но отпустил торговое судно. Через пять дней, 9 марта, фрегат бросил якорь в Гройских водах и высадил своего важного пассажира и его трех спутников: Томаса Пейна, чьи сочинения оказали большое влияние на убеждение колоний в необходимости добиваться независимости, майора Уильяма Джексона, офицера Континентальной армии из Южной Каролины, и виконта де Нуайля, двоюродного брата Лафайета. Проведя в порту почти три недели, «Альянс» отправился домой днем 29 марта, сопровождая маркиза де Лафайета, старый французский судно Ост-Индской компании, который американский агент нанял для перевозки ценного груза оружия и униформы для Континентальной армии. До конца месяца Барри обнаружил и расследовал заговор с целью мятежа и наказал заговорщиков. На рассвете 2 апреля дозорный заметил два корабля к северо-западу, Барри направился к незнакомцам и приказал индийцу следовать за ним. Неустрашимые дальние суда – оказавшиеся двумя британскими бригантинами – продолжали приближаться к небольшому американскому конвою и открыли огонь с борта, когда проходили мимо. Два ответных залпа с «Альянса» лишили более крупного из двух английских судов такелажа и заставили его спустить флаг. Барри приказал маркизу де Лафайету позаботиться о захваченном враге, пока он преследовал и захватил вторую бригантину. Первый приз, новый и быстрый капер из Гернси по имени «Mars», хотя и сильно поврежденный, был отремонтирован и отправлен в Филадельфию под американским экипажем. Маркиз де Лафайет предоставил призовую команду для меньшего судна, джерсийского капера по имени «Minerva». Барри приказал призовому капитану этого судна направиться в Филадельфию, но капитан маркиза де Лафайета тайно приказал ему направиться во Францию, если у него будет шанс ускользнуть. В ночь на 17 апреля плохая погода отделила «Mars» от конвоя. Тем не менее, этот приз добросовестно продолжил путь к Делавэрским мысам. «Minerva» ускользнула следующей ночью и, по-видимому, взяла курс на Бискайский залив. Маркиз де Лафайет исчез из виду во время сильного шторма в ночь на 25-е число. Проведя два дня в поисках своего потерянного груза, «Альянс» продолжил путь в Америку в одиночку. 2 мая он захватил два судна, груженые сахаром из Ямайки. У берегов Ньюфаундлендской банки позже в тот же день «Альянс» заметил, но избежал внимания большого конвоя из Ямайки и его сопровождения Королевского флота. Ирония судьбы, но за несколько дней до этого пропавший маркиз де Лафайет и его недобросовестный хозяин стали жертвами той же британской силы. Почти непрерывная плохая погода преследовала небольшую силу Барри в последующие дни, пока «Альянс» окончательно не потерял из виду свои два приза 12 мая. Во время бури 17-го числа молния сломала главную мачту фрегата и сорвала его главную рею, повредив фок-мачту и ранив почти два десятка человек. Временный ремонт был завершен, когда Барри через 10 дней заметил два судна, приближающиеся к нему с наветра, но его корабль все еще был далек от своей лучшей боевой готовности. Два незнакомца держались на расстоянии примерно лиги от правого борта «Альянса». На рассвете неизвестные корабли подняли британские флаги и приготовились к бою. Хотя все три корабля были почти полностью обесточены, американец приблизился на расстояние выстрела от самого большого британского судна примерно через час после полудня; Барри узнал, что это был шлюп войны «». Его меньшее сопровождение также оказалось шлюпом войны «». Американский капитан затем идентифицировал свое собственное судно и пригласил командира «Аталанты» сдаться. Через несколько мгновений Барри открыл неизбежную битву залпом с борта. Шлюпы немедленно вышли из-под огня бортовых залпов фрегата и заняли позиции кормой от своего врага, где их орудия могли обстреливать его почти безнаказанно в неподвижном воздухе. «Альянс» – слишком большой, чтобы приводиться в движение веслами – был бессилен маневрировать. Осколок картечи попал Барри в левое плечо, серьезно ранив его, но он продолжал руководить боем, пока потеря крови почти не лишила его сознания. Лейтенант Хойстед Хакер, первый помощник фрегата, принял командование, когда Барри унесли в операционную для лечения. Хакер сражался с кораблем с храбростью и решимостью, пока его неспособность маневрировать в своей относительно беззащитной позиции не побудила его обратиться за разрешением Барри сдаться. Возмущенный Барри отказался это допустить и попросил вернуть его на палубу, чтобы возобновить командование. Вдохновленный рвением Барри, Хакер вернулся в бой. Затем поднялся ветер и восстановил управляемость «Альянса», позволив ему вернуть свою батарею в действие. Два сокрушительных залпа вывели «Трепасси» из боя. Еще один залп заставил «Аталанту» спустить флаг, положив конец кровавой схватке. На следующий день, пока плотники трудились над ремонтом всех трех кораблей, Барри перевел всех своих пленных на «Трепасси», который – как призовый корабль – доставит их в Сент-Джонс, Ньюфаундленд, для обмена на американских пленных. HMS «Чарлстаун» захватил «Аталанту» в июне и отправил ее в Галифакс. Временный ремонт «Аталанты» завершился в последний день мая, и приз отправился в Бостон. После дальнейшей заплатки его поврежденного корпуса и такелажа «Альянс» отправился на следующий день и прибыл в Бостон 6 июня. Пока Барри выздоравливал, его ремонт снова был задержан из-за нехватки средств. Лорд Корнуоллис сдал свою армию в Йорктауне, положив конец последней крупной наземной операции войны, но не самой войне, задолго до того, как он был готов к морю. Как и прежде, его восстановление на службе было ускорено решением использовать фрегат для перевозки важного лица во Францию. Лафайет – который завершил свою работу в Америке, сыграв важную роль в Йорктаунской кампании – прибыл в Бостон 10 декабря 1781 года, желая вернуться домой. Даже при поддержке большого влияния маркиза прошло две недели, прежде чем он смог выйти в море в канун Рождества 1781 года.

1782 жыл

Кеме 1782 жылғы 17 қаңтарда Л’Ориенге келді, Лафайетті және оның серіктерін түсірді. Барри британдық кемелерді қолға түсіру үшін Еуропа суларында круиз жасауды жоспарлады, бұл американдық тұтқындарды босату үшін кемешілерді алуға мүмкіндік беретін еді. «Альянс» ақпан айында Бискай шығанағына қарай жолға шықты. Оны бірге шыққан американдық хат-марка бригі «Антонио» үйіне бет алды. Үш күннен кейін ол американдық бригантинді қуды да, қашып кету үшін қару-жарағын тастауға мәжбүр етті. «Антонионың» командирі бақытсыз, енді қорғаныссыз сауда кемесін Филадельфияға эскорттап әкелуді ұсынды, және олар келесі күні Барриден кетіп қалды. «Альянс» ақпан айында Л’Ориенге кірмес бұрын тек достық және бейтарап кемелерге ғана кездесті. Барри екі аптадан астам уақыт портта күтіп, Франклиннің дипломатиялық жағдай туралы, сондай-ақ Англияның американдық тәуелсіздікті мойындауы және бейбіт келіссөздер туралы Парижден келген хабарларын күтті. Хабарлар 15 наурызда келді, ал келесі күні «Альянс» үйге қайтты. Сапардың көп бөлігінде жаман ауа-райы мен қолайсыз желдер кемені мазалады. Солтүстік желдің үздіксіз соққандығы оны ыстық, денсаулыққа зиянды аймақтарға итермеледі. Сәуірдің соңына дейін сегіз адам қайтыс болды, содан кейін ол сауда желдерімен солтүстікке бұрылып, Делавэр өзеніне қарай бет алды. Фрегат 10 мамырда Кейп Хенлопенге жетті, бірақ оны Корольдік теңіз күштерінің желілік кемесі күзетіп тұрғанын көрді, ол тендермен бірге қуа берді. Оңтүстікке қашып, қуғыншыларынан қашып, «Альянс» Монток-Пойнт маңынан солтүстікке бұрылып, Лонг-Айленд шығанағы арқылы Нью-Лондонға, Коннектикутқа 13 мамырда келді. Барри жақын арада тағы бір круизге шығуға үміттене білді, бірақ адам, ақша және материалдың жетіспеушілігі оны қайта-қайта тоқтатты. «Альянс» теңізге шығуға дайын болғанға үш айдай уақыт кетті. Ол 4 тамызда Лонг-Айленд шығанағына қайта кірді және дереу Род-Айленд бригантині «Adventure»-ді қолға түсірді, ол ағылшын каперінің құрбаны болған еді. Барри сыйлықты Нью-Лондонға жіберіп, оны тұтқынға алған адамды іздеуге тырысты, бірақ сәттілікке жете алмады. 10-сы күні Бермудаға қарай жүзіп бара жатқанда фрегат «Polly» шхунасын қолға түсірді және оны Бостонға жіберді. 25-ші күні ол коннектикуттік шлюп «Fortune»-ды қайтарып алды, оны 16-шы күні британдық капер «Hawk» басып алған болатын. Тамыз айының соңында Барри бір айдан астам уақыт бұрын Ямайкадан шыққан конвойдан қалып қойғандарды іздеу үшін солтүстікке қарай бет алды. Бір аптадан кейін ол «Somerset» кит аулау кемесін қолға түсірді, ол британдық рұқсатымен жүзіп келген. 18 қыркүйекте «Альянс» зақымдалған британдық бригті қолға түсірді және дауылдың Ямайка конвойын шашыратып жібергенін, эскорттық кемелер мен сауда кемелерін батып немесе жарамсыз қалдырғанын білді. Бұл сыйлықты уақытша жөндеуден өткізіп, оны Бостонға жіберді, содан кейін ямайкалықтарды іздеуді бастады. 24-ші күні ол кофе, ағаш, қант және ром тасыған «Britannia» мен «Anna» кемелерін қолға түсірді. 27-ші күні оның сыйлығы «Commerce» болды. Келесі күні ол мачтасы сынған «Kingston» кемесін басып алды. Барри жүлделерін үйіне алып кетуге ниеттенсе де, қазір ол Еуропаға жақын болды. Батыстан соққан жел мәселені шешіп, оны Францияға қарай бағыттады. Шығысқа қарайғы сапар баяу және дауылды болды, бірақ конвой 17 қазанда Гройс Роудсқа жетті. «Альянс» 1782 жылғы 9 желтоқсанда Вест-Индияға қайта жолға шықты.

1783 жыл

1783 жылдың 8 қаңтарында ол Мартиникадағы Сен-Пьер портына жақын жерде тоқтады. Барри Гаванаға барып, үлкен көлемде алтынды алып, оны Филадельфиядағы Конгресске жеткізу туралы бұйрық алды. Ықшам жөндеуден кейін «Альянс» 13-і күні саяхатын жалғастырды, Сент-Эстациус және Франсуа мысығында тоқтады және қаңтардың соңғы күні Гаванаға жетті. Тағы бір американдық соғыс кемесі, «Дюк де Лаузун» да осы міндетті орындау үшін портоға келген еді. Алтынның барлығы «Дюк де Лаузунға» тиелген еді, және Барри оны үйге қатар алып жүруге шешім қабылдады. Екі кеме де кешігулерге байланысты 6 наурызға дейін портода күтіп тұрды. Келесі күні олар екі британдық фрегатымен кездесіп, олар қуып жете бастады. Барри өзінің серігі тасымалдаған қаражатты жоғалту қаупіне бармай, осы соғыс кемелерімен шайқаспауды жөн көрді, және американдық кемелер қуғыннан сәтті құтылды. Үш күннен кейін олар HMS «Тобаго» соғыс кемесімен бірге және есімдері белгісіз екі фрегатқа тап болды. Конгресске қажетті ақшаға қауіп төндірмеу үшін, Барри осы бейтаныс кемелерден қашу үшін оңтүстік-батысқа бұрылып, серігіне де соңынан еруді бұйырды. Алыста, сол бағытта, көкжиекте басқа кеменің мачталары пайда болды, ол қалғандарынан алыстап келе жатқандай көрінді. Біраз уақыттан кейін «Альянс» қуғыншылардан айтарлықтай алшақтады, бірақ «Дюк де Лаузун» – екінші қатарда болғандықтан – «Алармға» қарсы уақыттан қалып қойды. Алыстан, жаңа келген кеме бағытын өзгертіп, «Альянсқа» қарай бет алған көрінді. «Аларм» қуып жете беруді тоқтатып, кері қайтқан. «Сибил» жылдамдықпен алға жылжып, жақын арада «Дюк де Лаузунға» оқ атуды бастады. «Альянстың» жылдамдығына және оның жауынгерлік қабілетіне сенімді Барри, оны «Сибил» мен «Дюк де Лаузун» арасына маневр жасап, біріншісінің назарын толығымен аударды, ал екіншісі қауіпсіз жерге қашып кетуіне мүмкіндік берді. Содан кейін «Сибил» өртін «Альянсқа» бұрып, бір оқтың көмегімен американдық фрегаттың кабинасына тигізіп, кіші офицерді қаза қылды және көптеген ағаш сынықтарын шашыратты. Барри қарсыласына «тапаншамен өлшенген» қашықтыққа жеткенше «Альянстың» өртейін ұстады. Сол сәтте американдық соғыс кемесінен атылған залп 40 минутқа жуық жақын арадағы шайқасты бастады, нәтижесінде «Сибил» «Аларм» мен «Тобагоның» ізінен қашуға мәжбүр болды. Кемелердің журналдарында бұл шайқас 1783 жылдың 10 наурызында Канаверал мүйісінің оңтүстігінде болғаны көрсетілген. HMS «Сибил» капитаны Вашон: «Мен «Альянс» сияқты жақсы соғысқан кемені ешқашан көрген емеспін» деді. Капитан Вашон Барри туралы: «Ұлы қолбасшының барлық қасиеттері ерекше айқындықпен көрінді» деп мәлімдеді.

1788 жылдан кейін

1860 жылғы бір деректе: «Мырза [Роберт] Моррис АҚШ фрегаты "Альянс" сатып алып, оны Шығыс Үндістанға жабдықтады, ол Қытайға бір рет сапар жасады, ал қайтып келгенде теңізге лайықсыз деп танылды, бөлшектелді және Петти аралына иесіз қалдырылды – онда оның кейбір қабырғалары оның болғандығын әлі де куәландырып тұр деген әңгіме бар». Төмен суда, оның ағаш бөліктері сол құмда көрініп тұрған, бірақ 1901 жылы өткізілген қазба жұмыстары кезінде кеменің қалған бөлігі жойылды.