Этель Флоренс Линдесей Ричардсон (3 қаңтар 1870 – 20 наурыз 1946), қаламдыры Генри Хендел Ричардсон деген атпен белгілі, австралиялық автор болған.
Ethel Florence Lindesay Richardson (3 January 187020 March 1946), known by her pen name Henry Handel Richardson, was an Australian author.
Өмір
Этель Флоренс (өз атына Эт, Этти немесе Этта деп жауап беруді ұнататын) Австралияның Виктория штатының Шығыс Мельбурн қаласында, кейін қиындыққа тап болған жақсы жағдайдағы отбасында дүниеге келді. Ол дәрігер Уолтер Линдесей Ричардсонның (шамамен 1826–1879) және оның әйелі Мэридің (құрметті Бейли) үлкен қызы болды. Ричардсонның балалық шағы мен жастық кезеңінде отбасы Виктория штатының әртүрлі қалаларында тұрды. Олардың ішінде Чилтерн, Куинсклифф, Коройт және Малдон болды, онда Ричардсонның анасы пошта басшысы болып жұмыс істеді (оның әкесі оның тоғыз жасында сифилис қоршауынан қайтыс болған). Ричардсондардың Чилтерндегі "Лейк Вью" үйі қазір Ұлттық сенім қорына тиесілі және зыяратшыларға ашық. Ричардсон 1883 жылы Малдонды тастап, Мельбурндағы Пресвитериандық қыздар колледжінде (ПЛК) интернатқа түсті және 13-тен 17 жасқа дейін оқыды. Бұл тәжірибе Г.Г. Уэллс бағалаған "Даналыққа қол жеткізу" романының негізі болды. ПЛК-де ол фактіні ойдан шығарылғанмен сенімді араластыру қабілетін дамыта бастады, бұл дағдысын өзінің романдарының жазылуында тиімді пайдаланды. Оның кіші інісі Мельбурндағы Тринити колледжінде білім алды. Ричардсон өмірі бойы лесбияндық сезімдерді бастан өткерді. Пресвитериандық қыздар колледжінде ол үлкен оқушы қызға ғашық болды; жасөспірім қыздардың сексуалдық сезімдері "Даналыққа қол жеткізу" романында бейнеленген. Анасы қайтыс болғаннан кейін ол итальяндық актриса Элеонора Дюзеге құмар болды, бірақ оны тек қашықтан ғана жақсы көруге мәжбүр болды. Робертсон отбасында көп жылдар бойы тұрған досы Ольга Ронкорони күйеуінің өлімінен кейін қалған үлкен қайғыны толтырды. Ричардсон әнші Софи Висс ұлының, Хамфридің шайқас анасы болды. Оның шайқас әкесі Бенджамин Бриттен болды. Ричардсон 1946 жылдың 20 наурызында Англияның Шығыс Сассекс графтығындағы Гастингсте рактан қайтыс болды. Оның күлдері, оның күйеуінің тілегі бойынша, теңізге шашылды. Айрис Мердок – оның жетінші буын туысы.
Born in East Melbourne, Victoria, Australia, into a prosperous family that later fell on hard times, Ethel Florence (who preferred to answer to Et, Ettie or Etta) was the elder daughter of Walter Lindesay Richardson MD (c. 1826–1879) and his wife Mary (née Bailey). The family lived in various towns across Victoria during Richardson's childhood and youth. These included Chiltern, Queenscliff, Koroit and Maldon, where Richardson's mother was postmistress (her father having died when she was nine of syphilis). The Richardsons' home in Chiltern, "Lake View", is now owned by the National Trust and open to visitors. Richardson left Maldon to become a boarder at Presbyterian Ladies' College (PLC) in Melbourne in 1883 and attended from the ages of 13 to 17. This experience was the basis for The Getting of Wisdom, a coming of age novel admired by H. G. Wells. At PLC she started to develop her ability to credibly mix fact with fiction, a skill she used to advantage in her novels. Her younger brother was educated at Trinity College, Melbourne. Richardson experienced lesbian desire throughout her life. At the Presbyterian Ladies' College, she fell in love with an older schoolgirl; the feelings of adolescent females awakening to their sexuality were reflected in The Getting of Wisdom. After her mother's death, she fell passionately in love with the Italian actress Eleonora Duse, but had to be content to love her from a distance. Her friend Olga Roncoroni, who had lived in the Robertson household for many years, filled the gap left by the death of her husband. Richardson was godmother to Humphrey, son of the singer Sophie Wyss. His godfather was Benjamin Britten. Richardson died of cancer on 20 March 1946 in Hastings, East Sussex, England. Her cremated remains were scattered by her wish with her husband's at sea. Iris Murdoch is her second cousin twice removed.
Отбасы
Лилиан Ричардсон, Этельдің кіші қарындасы, бірінші күйеуінен ажырасқан соң А. С. Ниллге үйленді және Саммерхилл мектебін құруға және басқаруға көмектесті.
Lillian Richardson, Ethel's younger sister, married A. S. Neill after divorcing her first husband, and helped found and run Summerhill School.
Құрметтер
Канберраның Ричардсон ауданы 1975 жылы ресми түрде жарияланды және Генри Хендел Ричардсонның құрметіне аталды. Сол жылы Австралия Поштасы шығарған оның портреті бар пошта маркасымен ол құрметке бөленді. Сиднейдің Вахруонга қаласындағы Abbotsleigh қыздар мектебінің бірінші үйі Ричардсонның есімімен аталады. Монаш университетінің Клейтон кампусындағы жатақханалардың бірі – Ричардсон залы, Ричардсонның құрметіне аталған.
The Canberra suburb of Richardson was gazetted in 1975 and is named after Henry Handel Richardson. In the same year, she was honoured on a postage stamp bearing her portrait issued by Australia Post. One of the houses at Abbotsleigh School for Girls in Wahroonga, Sydney is named after Richardson. Richardson Hall, one of the residential halls at Monash University's Clayton campus, is named after Richardson.
Аудармалар
(Робертсон, Этель Ф. Л. ретінде) Сирен дауыстары (1896). Янс Питер Якобсеннің «Нильс Лыхне» романынан аударылған. (Сирен дауыстары) (1896). Янс Питер Якобсеннің «Нильс Лыхне» романынан аударылған.
(As Robertson, Ethel F. L.) Siren Voices (1896). From the Norwegian Niels Lyhne by Jens Peter Jacobsen. (Not Credited) Siren Voices (1896). From the Norwegian Niels Lyhne by Jens Peter Jacobsen.
Фильм
"Даналық алу" 1977 жылы Брюс Бересфордтың режиссерлігімен, Элеонора Уиткомбтың сценарийі бойынша түсірілді. Сузанна Фаул "Лора Рамботам" рөлінде ойнады, ал Джулия Блейк, Теренс Донован және Керри Армстронг қосалқы рөлдерді сомдады. Сценарий романға өте жақын. Морис Гест Элизабет Тейлордың қатысуымен түсірілген "Рапсодия" (1954) фильмінде Германия емес, Швейцарияда бейімделді. Фильм "Джеймс Гест" (Джон Эрикссон) өзін-өзі өлтірудің орнына бақытты үйленген күйінде аяқталды.
The Getting of Wisdom was filmed in 1977, directed by Bruce Beresford, from a screenplay by Eleanor Witcombe, starring Susannah Fowle as "Laura Rambotham" with supporting roles by Julia Blake, Terence Donovan and Kerry Armstrong. The screenplay adheres closely to the novel. Maurice Guest was adapted, very loosely, for the screen in Rhapsody (1954) starring Elizabeth Taylor, with the setting in Switzerland rather than Germany. It ended with "James Guest" (John Ericson) happily married, rather than committing suicide.