Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд саяхатшы-жазушысы, суретші және әлеуметтік өмірдің белгілі тұлғасы, шотланд жазушысы Леди Энн Барнард (туған Линдсей; 8 желтоқсан 1750 – 6 мамыр 1825) – «Аулд Робин Грей» балладасының авторы. Оңтүстік Африканың Кейптаун қаласындағы бес жылдық өмірі, болғанымен қысқа, сол заманғы мәдени және әлеуметтік өмірге маңызды әсер етті.
Scottish travel writer, artist and socialite
the Scottish writer
Lady Anne Barnard (née Lindsay; 8 December 17506 May 1825) was a Scottish travel writer, artist and socialite, and the author of the ballad Auld Robin Gray. Her five year residence in Cape Town, South Africa, although brief, had a significant impact on the cultural and social life of the time.
Ерте өмір
Леди Энн Линдсей Файф округындагы Балкарр үйүндө Анн Линдсейдин (туулган аты Далримпл) жана Балкаррдын 5-графы Джеймс Линдсейдин тогуз баласынын биринчиси болуп төрөлгөн. Апасы Генриетта Каммингди Анна жана анын карындаштары Маргарет жана Элизабет Линдсейдин тарбиячысы болушуна шарт түзгөн. Анна кийинчерээк Каммингдин өзгөчө экенин белгилеген. Ал үй-бүлө менен бирге тамактанууга уруксат берилгенге чейин тамактабай койгон. Ал өзүнө жүктөлгөн милдеттерге кам көрүүнү каалаган жана ага акча төлөө сунуштаганда капа болгон. Камминг (кийин Фордайс) 1780-жылдардын башына чейин кызмат өтөгөн. 1793-жылы Анна Лондонго көчүп барып, Эндрю Барнард менен таанышып, турмушка чыккан, Леди Энн Барнард болгон. Анын күйөөсү андан он эки жаш кичүү жана Лимерик епискобу Томас Барнарддын уулу. Кийинчерээк ал виконт Мелвилльден ошол кезде британдык аскердик оккупацияда турган Жаңы Үмүт мүйүшүндөгү колониялык катчылык кызмат ордуна дайындалган.
Lady Anne Lindsay was born at Balcarres House in Fife, the first of nine children of Anne Lindsay (née Dalrymple) and James Lindsay, 5th Earl of Balcarres. Her mother arranged for Henrietta Cumming to be the governess to Anne and her sisters Margaret, and Elizabeth Lindsay. Anne later noted that Cumming was unusual. She refused to eat at all until she was allowed to eat with the family. She wanted to look after her charges and she was annoyed when she offered payment. Cumming (later Fordyce) served until the early 1780s. In 1793, Anne moved to London, where she met and was married to Andrew Barnard, becoming Lady Anne Barnard. Her husband was twelve years her junior and the son of Thomas Barnard, Bishop of Limerick. She later obtained from Viscount Melville an appointment for him as colonial secretary at the Cape of Good Hope, which was then under British military occupation.
Мыста тұрыңыз
Барнардтар 1797 жылдың наурыз айында Қапқа сапар шекті, ал леди Энн 1802 жылдың қаңтарына дейін онда болды. Ол соғыс және колониялар министрі болған Мельвиллге жазған хаттары мен ішкі аймақтарға жасаған саяхаттары туралы күнделіктері сол кездегі адамдар, оқиғалар және әлеуметтік өмір туралы маңызды мәліметтер көзіне айналды. Ол граф Макартнидің ресми үй иесі ретінде Ізгі Үміт сарайында мерекелер ұйымдастыруымен белгілі әлеуметтік тұлға ретінде де есте қалды. Оның жазған хаттары, күнделіктері және суреттерінен құралған көрнекті серия 1901 жылы «Бір ғасыр бұрынғы Оңтүстік Африка» деген атпен жарияланды.
The Barnards travelled to the Cape in March 1797, Lady Anne remaining there until January 1802. Her letters written to Melville, then secretary for war and the colonies, and her diaries of travels into the interior have become an important source of information about the people, events and social life of the time. She is also retained in popular memory as a socialite, known for entertaining at the Castle of Good Hope as the official hostess of Earl Macartney. The remarkable series of letters, journals and drawings she produced was published in 1901 under the title South Africa a Century Ago.
Кейінгі өмірі
1806 жылы британдықтар Капты қайта басып алғанда Эндрю Барнард колониялық хатшы қызметіне қайта тағайындалды, бірақ Анна онымен Капқа барудың орнына Лондонда қалуды шешті. Эндрю 1807 жылы онда қайтыс болды, ал Аннаның қалған өмірі Лондонда өтті, ол 1825 жылғы 6 мамырда Беркли алаңында дүние салды.
In 1806, on the reconquest of the Cape by the British, Andrew Barnard was reappointed colonial secretary, but Anne chose to remain in London rather than accompany him to the Cape. Andrew died there in 1807, and the remainder of Anne's life was passed in London, where she died at Berkeley Square on 6 May 1825.
Басқа жұмыстар
Леди Энн сондай-ақ, шебер суретші болды, оның кейбір туындылары 18 және 19 ғасырлардағы өмір туралы жарияланған естеліктеріне енгізілген. Оның туындыларының ішінде майлы бояулар мен суреттер бар. Пастор Уильям Ливс 1812 жылы «Аулд Робин Грей» әнінің 1772 жылы оның өзі жазғанын және оған әуен жазғанын мәлімдеді. Ән 1783 жылы анонимді түрде жарияланды, ал Леди Энн өлімінен екі жыл бұрын, 1823 жылы сэр Уолтер Скоттқа жолдаған хатында ғана сөздердің авторлығын мойындады. Кейіннен ол Bannatyne клубы үшін екі жалғасымен өңделіп басылды. Америка композиторы Флоренс Тернер Мэйли 1921 жылы жарық көрген «In a Garden Wild» әнінде Леди Энннің мәтінін пайдаланды.
Lady Anne was also an accomplished artist, some of her works being included in her published accounts of life in the 18th and 19th centuries. Her works include oil paintings and drawings. The Rev. William Leeves revealed in 1812 that Auld Robin Gray had been written by her in 1772 and set to music by him. It was published anonymously in 1783, Lady Anne only acknowledging the authorship of the words two years before her death in a letter to Sir Walter Scott (1823), who subsequently edited it for the Bannatyne Club with two continuations. American composer Florence Turner Maley used text by Lady Anne for her song "In a Garden Wild", published in 1921.
Мұра
Леди Анны Кейптаунда әр түрлі жолмен еске алынады. Жақсы Үміт сарайындағы бір зал "Леди Энн Барнардтың би залы" деп аталады; Барнардтар тұрған Ньюлендс ауданындағы бір көше "Леди Энн аллеясы" деп аталса, оның қашап жасалған мүсіні көршілес Клермонттағы қалалық орталықтың вестибюлінде қойылған. Барнардтардың шалбақ үйі, "Жүзімдік" қазір қонақ үйдің бір бөлігі ретінде сақталған.
Lady Anne is commemorated in several ways in Cape Town. A chamber in the Castle of Good Hope is known as "Lady Anne Barnard's Ballroom"; a road in the suburb of Newlands, where the Barnards lived, is named "Lady Anne Avenue" and a carved sculpture of her is displayed in the foyer of the civic centre in the neighbouring suburb of Claremont. The Barnards' country house, The Vineyard, survives as part of a hotel.