Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшынның танымал романисі (1835–1915)
English popular novelist (1835–1915)
Мэри Элизабет Брэддон (4 қазан 1835 – 4 ақпан 1915) – Виктория дәуірінің ағылшын романисі. Ол ең көп танылғаны – 1862 жылғы «Леди Одлидің құпиясы» романы, ол бірнеше рет театр қойылымдары мен фильмдерге бейімделді.
Mary Elizabeth Braddon (4 October 1835 – 4 February 1915) was an English popular novelist of the Victorian era. She is best known for her 1862 sensation novel Lady Audley's Secret, which has also been dramatised and filmed several times.
Өмірбаян
Лондонның Сохо қаласында туған Мэри Элизабет Брэддон жеке білім алды. Оның анасы Фанни 1840 жылы, Мэри бес жаста болғанда, Генри әкесінен ажырасты, себебі ол адалсыздық жасаған. Мэри он жасқа келгенде, оның ағасы Эдвард Брэддон Үндістанға, кейін Австралияға кетіп, Тасманияның премьер-министрі болды. Мэри үш жыл актриса болып жұмыс істеді, содан кейін Клара мен Аделаида Бидлмен танысып, дос болды. Олар көбінесе маловаты рөлдерді ойнаған, бірақ Брэддон өзін және анасын асырай алды. Аделаида Брэддонның актерлік өнерге деген қызығушылығы роман жазуға кіріскенде азайғанын айтты. Мэри 1861 жылдың сәуір айында мерзімді басылымдарды шығарушы Джон Максвеллмен (1824–1895) танысып, 1861 жылы онымен бірге тұруға көшті. Алайда, Максвелл Мэри Энн Кроулиге үйленген және бес баласы болған. Максвелл мен Брэддон күйеу-әйел ретінде өмір сүргенде, Кроули өз отбасымен бірге тұрды. 1864 жылы Максвелл газеттерге заңды түрде үйленгендерін айтып, қарым-қатынастарын ресмилеуге тырысты; «бірақ Ричард Бринсли Ноулз бұл газеттерге хат жазып, оның қарындасы және Максвеллдің нағыз әйелі әлі тірі екенін хабарлады, осылайша Брэддонның «әйелі» мәртебесін жалған екенін көрсетті». Мэри Максвеллдің әйелі қайтыс болғаннан кейін, 1874 жылы Флит-стриттегі Сент-Брайд шіркеуінде үйленуге мүмкіндік алды. Брэддоннан алты бала дүниеге келді: Джеральд, Фанни, Фрэнсис, Уильям, Виннифред Розали және Эдвард Хэрри Харрингтон. Оның үлкен қызы Фанни Маргарет Максвелл (1863–1955) 13 қаңтар 1886 жылы табиғатты зерттеуші Эдмунд Селусқа үйленді. 1920 жылдары олар Уайк замкісінде тұрды, онда Фанни 1923 жылы Әйелдер институтының жергілікті бөлімшесін құрды және оның алғашқы президенті болды. Олардың екінші ұлы – жазушы Уильям Бэббингтон Максвелл (1866–1939). Брэддон 1915 жылдың 4 ақпанында Ричмондта (сол кезде Суррейде) қайтыс болды және Ричмонд зиратында жерленді. Оның үйі қала орталығындағы Личфилд үйі болды, ол 1936 жылы Личфилд Корт тұрғын үй кешенімен алмастырылды. Ричмонд шіркеуінде Брэддонды еске алатын тақта орнатылған, онда ол қарапайым «Мисс Брэддон» деп аталған. Жақын жердегі бірнеше көше оның романдарының кейіпкерлерінің құрметіне аталған – оның күйеуі бұл аймақта жылжымайтын мүліктерді дамытумен айналысқан.
Born in Soho, London, Mary Elizabeth Braddon was privately educated. Her mother Fanny separated from her father Henry because of his infidelities in 1840, when Mary was five. When Mary was ten years old, her brother Edward Braddon left for India and later Australia, where he became Premier of Tasmania. Mary worked as an actress for three years, when she was befriended by Clara and Adelaide Biddle. They were only playing minor roles, but Braddon was able to support herself and her mother. Adelaide noted that Braddon's interest in acting waned as she began writing novels. Mary met John Maxwell (1824–1895), a publisher of periodicals, in April 1861 and moved in with him in 1861. However, Maxwell was already married to Mary Ann Crowley, with whom he had five children. While Maxwell and Braddon were living as husband and wife, Crowley was living with her family. In 1864, Maxwell tried to legitimize their relationship by telling the newspapers that they were legally married; "however, Richard Brinsley Knowles wrote to these papers, informing them that his sister in law and true wife of Maxwell was still living, thereby exposing Braddon's 'wife' status as a façade". Mary acted as stepmother to his children until 1874, when Maxwell's wife died and they were able to get married at St. Bride's Church in Fleet Street. Braddon had six children by him: Gerald, Fanny, Francis, William, Winifred Rosalie, and Edward Herry Harrington. Her eldest daughter, Fanny Margaret Maxwell (1863–1955), married the naturalist Edmund Selous on 13 January 1886. In the 1920s, they were living in Wyke Castle, where Fanny founded a local branch of the Woman's Institute in 1923, of which she became the first president. Their second eldest son was the novelist William Babington Maxwell (1866–1939). Braddon died on 4 February 1915 in Richmond (then in Surrey) and is interred in Richmond Cemetery. Her home had been Lichfield House in the centre of the town, which was replaced by a block of flats in 1936, Lichfield Court. There is a plaque commemorating Braddon in Richmond parish church, which calls her simply "Miss Braddon". A number of nearby streets are named after characters in her novels – her husband was a property developer in the area.
Жұмыс
Брэддон өнімді жазушы, 80-нен астам романын жазған, олардың сюжеттері ерекше. Ең танымал туындысы – «Леди Одлидің құпиясы» (1862), ол оған бестселлер ретінде танылу мен байлық әкелді. «Леди Одлидің құпиясынан» басқа, Брэддонның тағы бір белгілі романы – «Аврора Флойд», ол 1863 жылы жарық көрді. Онда да бигамиялық қарым-қатынастағы әйел туралы айтылғандықтан, «Аврора Флойд» мен «Леди Одлидің құпиясы» романдары Брэддонның «бигамиялық романдары» деп аталады. «Леди Одли» сияқты, «Аврора Флойд» да алғаш рет «Temple Bar» журналында бөлім-бөлім жарияланып, кейін роман түрінде шықты. 1930 жылдардан бастап осы әңгімелер Монтегю Саммерстің «Жоғарыдан келген Омнибус» (1931) және «50 жылдық әуесқой әңгімелер» (1935) сияқты жинақтарға жиі енгізілді. Брэддон тарихи көркем әдебиеттер де жазды. «Жоғары лауазымдарда» I Чарльздың жастығын көрсетеді. «Лондондық мақтаныш» II Чарльзға арналған.
WritingBraddon was a prolific writer, producing more than 80 novels with inventive plots. The most famous is Lady Audley's Secret (1862), which won her recognition and a fortune as a bestseller. In addition to Lady Audley's Secret, Braddon's other best known novel, Aurora Floyd, was published in 1863. Since it also featured a woman trapped in a bigamous relationship, Aurora Floyd and Lady Audley's Secret have been referred to as Braddon's "bigamy novels." Like Lady Audley, Aurora Floyd was first serialized in Temple Bar, a magazine, before appearing in novelized form. From the 1930s onwards, these stories were often anthologised in collections such as Montague Summers's The Supernatural Omnibus (1931) and Fifty Years of Ghost Stories (1935). Braddon also wrote historical fiction. In High Places depicts the youth of Charles I. London Pride focuses on Charles II.
Көркем әдебиеттер тізімі
Бұл толық емес тізімдегі кейбір библиографиялық материалдар Джарндайс кітап сатушыларының "Women's Writers 1795–1927" каталогының, I бөлімі: A–F (2017 жылғы жаз) бөлімінен алынған.
Some bibliographical material in this incomplete list comes from Jarndyce booksellers' catalogue Women's Writers 1795–1927. Part I: A–F (Summer 2017).