Америка Тәуелсіздік Соғысындағы әскери қайраткер Энох Пур

Кіріспе

Америка революциялық соғысындағы әскери тұлға.

Енох Пур (21 маусым 1736 (Ескі стиль) – 8 қыркүйек 1780) Америка революциялық соғысы кезінде Континенттік армияда бригадир-генерал болды. Ол Нью-Гэмпшир штатының Эксетер қаласынан шыққан кеме жасаушы және саудагер еді.

Өмірбаян

Поур Массачусетс штатының Андовер қаласында туып өскен. Оның әкесі Томас Пур 1745 жылы король Георгий соғысы кезінде Луисбургті (Новая Шотландия) басып алған экспедицияның құрамында болған. 1755 жылы Пур француз және үнді соғысы кезінде Луисбургті қайтарып алу үшін Джеффри Амхерсттің экспедициясына еріп бару үшін жиналған Массачусетс бөлімшелерінің бірінде жеке жауынгер ретінде қабылданды. Оның құрамында акадиялықтарды жер аудару жұмыстары жүргізілді. Соғыстан кейін ол Андоверге оралды, бірақ ол аз ғана уақытқа соқты. Ол Марта Осгудпен қашып кетіп, Эксетерде қоныстанды, онда ол табысты кеме жасаушы болды. Пур 1765 жылы мөртабан заңына қарсы наразылықтар кезінде сепаратистерді қолдады. Ол көтеріліс күшейген кезде Эксетердегі түрлі комитеттерде қызмет етті. 1775 жылы ол екі рет провинциялық Ассамблеяға сайланды. Лексингтон шайқасынан кейін ассамблея үш полк шақыруға мәжбүр болды, және Пур 2-ші Нью-Гэмпшир полкінің полковнигі болды. Полковниктер Джон Старк және Джеймс Рид басқарған басқа полктер Бостонға жіберілді, бірақ 2-ші полк Портсмут және Эксетерде орналасты. Олар Бункер-Хилл шайқасынан кейін Бостонға жіберілді, 25 маусымда келді. 1775 жылдың жазында бөлімше Континенттік армияға қосылды; олар Солтүстік департаментке бағындырылды және генерал Ричард Монтгомеридің Канадаға басып кіруіне қатысты. Канададағы сәтсіздіктен кейін Пур 1776 жылдың басында өз полкінің аман қалғандарын Тикондерога фортына қайтарды. Бөлімше 8-ші континенттік полк деп аталды және 1776 жылдың желтоқсанында Нью-Джерси штатының Мористоун маңында қысқы тұраққа орналасқан Вашингтонның бас әскеріне қосылды. Континенттік Конгресс 1777 жылдың 21 ақпанында Пуарды бригадир генерал етіп тағайындады. Сол көктемде оның бригадасы Тикондерогаға қайтарылды. Ол Артур Сент-Клэрдің 5 шілдедегі күштерінің қалған бөлігімен бірге шегінді. Оңтүстікке қарай жылжумен олар Саратога шайқасы алдында генерал Горацио Гейтске қосылды, және оның бригадасы Коннектикут ополчениесінің екі полкімен (Кук және Латимер) толықтырылды. Фримен фермасы шайқасында Пур бригадасы Даниэль Морганның шабуылына бірінші болып көмекке келді. Пур американдықтардың сол жақ флангын ұстады, орманға дейін созылып, тіпті британдықтардың позициясын айналдырды. Олар жақсы өнер көрсетті, генерал Саймон Фрейзердің регулярлы әскерлерін ұстап тұрды, ал Бенедикт Арнольд орталық бағанаға шабуыл жасады. Бемис биіктігі шайқасында Пур бригадасы генерал Бенджамин Линкольннің американдық желісінің батыс жағындағы дивизиясында болды. Олар алға жылжып келе жатқан британдықтардың орталығына ең жақын болды, сондықтан британдық орталықтың гранадер батальонынан оқтарға ұшырады. Оқтар тиімсіз болды, сондықтан майор Джон Дайк Акланд гранадерлерді штыкпен шабуылға бастады. Пур олар жақындағанша от ашпады, содан кейін 1400 адамының жаппай атысын ашты. Бұл шайқастағы американдықтардың алғашқы атысы болды. Шабуыл толығымен күйреп, Аклендтің өзі жараланды. Бургойннің орталығының құлауымен американдықтар жараланған Аклендті және майор Уильямсты колоннаның артиллериясымен бірге тұтқындады. Содан кейін Пур сол жағына бұрылып, Эбенезер Ларнд пен Морганның әскерлеріне қолдау көрсетті. Пур бригадасы тағы да қысты бас әскермен бірге өткізді, бұл жолы Вэлли-Форджда. Ол 28 маусым 1778 жылы Монмут шайқасында соңғы маневрлерді басқарды. Ол 1779 жылы Салливан экспедициясына қатысып, Ньютаун шайқасында жеңіске жеткен бригаданы басқарды. Кейін Пур Лафайеттің дивизиясына тағайындалды және негізінен Нью-Джерсиде гарнизондық міндеттерді атқарды. Кейбір дереккөздерде Пур 1780 жылдың 6 қыркүйегінде Нью-Джерси штатының Хакенсак қаласының жанындағы дуэльде атылып, екі күннен кейін жарақатынан қайтыс болғаны айтылады (әскер Илья Фишердің күнделігіне сәйкес, Пур "майормен" дуэльде болды және екі күннен кейін қайтыс болды), бірақ армия хирургі оның тифтен қайтыс болғанын хабарлады. Ол Хакенсактағы Бірінші реформаланған голланд шіркеуінің зиратында жерленді. Джордж Вашингтон мен Лафайет оның жерлеу рәсіміне қатысты, және Вашингтон Конгреске Пурдың өлімі туралы хабарлау үшін хат жазды. Ол "өзін ерекше көзге түсірген офицер, азамат және жауынгер ретінде елдің құрметі мен сыйлылығына лайық адам" екенін атап өтті.

Poor was born and raised in Andover, Massachusetts. His father Thomas Poor had been part of the 1745 expedition that captured Louisburg, Nova Scotia, during King George's War. In 1755, Poor enlisted as a private in one of the Massachusetts units raised to accompany Jeffery Amherst's expedition to retake Louisburg during the French and Indian War. His unit enforced the expulsion of the Acadians. After the war, he came home to Andover, but only briefly. He eloped with Martha Osgood, and they settled in Exeter where he became a successful ship builder. Poor supported the separatists as early as the Stamp Act protests in 1765. He served on various committees for Exeter throughout the period of rising rebellion. In 1775, he was twice elected to the provincial Assembly. The Battle of Lexington caused the assembly to call for three regiments of militia, and Poor became the colonel of the 2nd New Hampshire Regiment. The other regiments under colonels John Stark and James Reed were sent to Boston, but the 2nd was stationed at Portsmouth and Exeter. They were sent to Boston after the Battle of Bunker Hill, arriving on June 25. In the summer of 1775, the unit was absorbed into the Continental Army; they were ordered into the Northern Department and went with General Richard Montgomery's invasion of Canada. After the disaster in Canada, Poor led the survivors of his regiment in early 1776 back to Fort Ticonderoga. The unit was renamed as the 8th Continental regiment and joined Washington's main army in December 1776 at winter quarters near Morristown, New Jersey. The Continental Congress named Poor a brigadier general on February 21, 1777. That spring, his brigade was sent back to Ticonderoga. He withdrew with the rest of Arthur St. Clair's force of July 5. Moving south, they joined General Horatio Gates before the Battle of Saratoga, and his brigade was expanded by two regiments of Connecticut militia (Cook's and Latimer's). In the Battle of Freeman's Farm, Poor's brigade was the first to come to the aid of Daniel Morgan's attack. Poor held the American left flank, extending into the woods and even wrapping around the British position. They performed well, keeping General Simon Fraser's regulars engaged while Benedict Arnold led attacks on the central column. In the Battle of Bemis Heights, Poor's brigade was in General Benjamin Lincoln's division on the western end of the American line. They were closest to the center of the advancing British, so they came under fire from the grenadier battalion of the British center. The fire was ineffective, so Major John Dyke Acland led the grenadiers in a bayonet charge. Poor held fire until they came very close, then opened up with the massed fire of his 1,400 men. These were the first American shots in the battle. The charge was completely broken, and Acland himself fell wounded. With this collapse of Burgoyne's center, the Americans captured the wounded Acland and Major Williams along with the column's artillery. Poor then turned to his left and gave support to Ebenezer Learned and Morgan's men. Poor's brigade again spent the winter with the main army, this time at Valley Forge. He led the last maneuvers in the Battle of Monmouth on June 28, 1778. He accompanied the Sullivan Expedition in 1779, leading a brigade in the victory at Battle of Newtown. Afterward Poor was assigned to Lafayette's division and mainly saw garrison duty in New Jersey. Some sources say that Poor was shot in a duel near Hackensack, New Jersey, on September 6, 1780, and died two days later from the wound, (according to the journal of soldier Elijah Fisher, Poor was in a duel with "a Major" and died two days later.) although the Army surgeon reported that he died from typhus. He was buried in the First Reformed Dutch Church Cemetery in Hackensack. George Washington and Lafayette both attended his funeral, and Washington wrote to inform Congress of Poor's death. He noted that "he was an officer of distinguished merit, one who as a citizen and soldier had every claim to the esteem and regard of his country."