Кіріспе
Қысқы спорттық жабдықтар спорттық жабдықтар Сноубордтар – пайдаланушы екі аяғын, әдетте, бір тақтаға бекітіп қоятын тақталар. Ал тақтаның өзі шаңғыдан көбінесе кең, қарда сырғанауға қабілетті. Сноубордтың ені 6 мен 12 дюйм немесе 15–30 сантиметр аралығында болады. Сноубордты моноскиден пайдаланушының тұру қалыбымен ажыратуға болады. Моноскиде пайдаланушы аяқтарымен қозғалыс бағытына (моноскидің ұшына/төмен қарай) (тақтаның бойлық осіне параллель) тік тұрады, ал сноубордта пайдаланушылар аяқтарымен (көп немесе аз) тақтаның бойына көлденең тұрады. Мұндай жабдықты пайдаланушыларды сноубордшылар деп атайды. Кәсіптік сноубордтар көбінесе тік тұрған жағдайда жүретін сноубордшының екі аяғын да бекітуге көмектесетін байлаулар мен арнайы аяқкиімдер сияқты қосымша жабдықты қажет етеді. Алайда, Мичиган штаты, Мскэгон қаласынан Шерман Поппен есімді адам 1965 жылы алғашқы «қар сырғанағын» ойлап тапты және оны Снурфер («қар» және «серфер» сөздерінің қоспасы) деп атады. Ол өзінің алғашқы 4 «снурферін» Мичиган штаты, Мскэгон қаласындағы 605 Оттава көшесіндегі Outdoorsman Sports Center-де (Жастин мен Ричард Фрейге тиесілі) жұмыс істейтін Рэндалл Болдуин Лиге сатты. Рэндидің айтуынша, Шерман ескі су шаңғысын қыста көңілі толмаған балаларына арнап, снурферге айналдырған. Ол олардың аяқкиімдерін байлап, бекітіп қойған. (Рэнди Ли, 2014 жылдың 14 қазаны). 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында коммерциялық түрде қолжетімді Snurfer-лерде ешқандай байлау болған жоқ. Снурфердің алдыңғы жағына бекітілген нейлон арқанын ұстап, бірнеше қатардағы U пішіндес, жартылай тақтаға қадалған, бірақ тақтаның бетінен 1 см жоғары шығып тұрған тіректерге тұрып, тіпті қармен толтырылғанда да сүйреуді қамтамасыз ететін. Кейінгі Snurfer модельдері тіректерді (алғашқыда) тақтаның ұзындығы бойынша бойлық бойымен жүретін жоғарғы резеңке тұтқалармен немесе кейіннен сноубордшы тұра алатын төсектік төсеніштермен ауыстырды. Джейк Бертон Карпентер (Burton Snowboards негізін қалаушы) Бұл оқиғаның алғашқы фильмін көргеннен кейін француз шаңғышылары/серферлері Августин Коппей, Оливье Леханур, Оливье Роланд және Антуан Ярмола 1983 жылдың қысында Францияда (Валь Торнс) алғашқы сәтті әрекеттерін жасады. Таза ұнтақтан бастап, алюминий қанаттары, аяқ белбеулері мен арқандары бар скейтборд пішіндес ағаш тақталардан бірнеше жыл ішінде полиэтилен табандары, болат жиектері және өзгертілген шаңғы қабықтары бар престелген ағаш/талшықты композиттік тақталарға дейін дамыды. Бұл көбінесе қарда жүзу кезінде кездесетін аралас жағдайларға ыңғайлы болды, бірақ қарға толы қарда лифтілерге оралуға тура келді. 1985 жылы Джеймс Бонд «A View to a Kill» фильмінде сноубордты танымал етті. Сценада ол жарылған қар мотоциклының қалдықтарынан жасалған уақытша сноубордпен шаңғымен жүретін кеңес агенттерінен қашып құтылады. Каскад үшін пайдаланылған сноуборд – негізін қалаушы Том Симс басқан Sims сноуборд. 1986 жылы, әлі де азшылық спорт түрі болса да, коммерциялық сноубордтар француз шаңғы курорттарында пайда бола бастады. Сол уақытта «Снурфер» темір пердеден тыс жердегі сноубордқа айналды. 1980 жылы Алексей Остатнигрош пен Алексей Мельников – Кеңес Одағындағы жалғыз Снурфер клубының екі мүшесі – Снурфердің дизайнын өзгертіп, секіруді және қатты қарды басқаруды жақсартуды бастады. Снурферлер мен сноуборд әлеміндегі жаңалықтарды білмейтін олар Снурфердің құйрығына арқанды байлады, оны жүгіруші секіруден бұрын ұстай алады. Кейін, 1982 жылы, Snurfer-ге аяқ байлау орнатылды. Бұл байлау тек артқы аяққа арналған және босату мүмкіндігі бар. 1985 жылы Snurfer байлау жүйесінің бірнеше қайталануынан кейін Алексей Остонигрош алғашқы ресейлік сноубордты жасады. Ал тақта бір пластмассадан жасалған және металл жиектері жоқ. Байлаулар ортаңғы бұрандамен бекітіліп, қозғалған кезде айналып немесе кез келген бұрышта бекітілуі мүмкін. 1988 жылы ОстниГРОш және МЕЛНИКОВ алғашқы ресейлік сноуборд өндіруші компанияны GROMEL бастады. 1982 жылы Санта-Крустағы зауытында Санта-Крустағы өнертапқышы Гари Трейси ГАРСКИ-нің Билл Бурк көмегімен жасаған алғашқы шыны талшықтан жасалған сноуборд. Осы түпнұсқа тақталардың бірі әлі күнге дейін Капитоладағы Санта-Крус скейтбордтарында көрініс табады. 80-жылдардың ортасына қарай сноуборд көптеген бәсекелес компаниялармен едәуір коммерциялық табысқа ие болды. 1980 жылдардың ортасына қарай Бёртон Еуропалық бөлім құрды. 1983 жылы Дэвид Кемпер есімді Канададағы жасөспірім Онтариодағы гаражында алғашқы сноубордарын жасады. 1987 жылы Kemper Snowboards іске қосылды және Burton, Sims және Barfoot арасындағы топтық сноуборд брендтерінің біріне айналды. Халықаралық шаңғы федерациясы (FIS) 1994 жылы сноубордты дисциплина ретінде мойындады. Сноуборд 1998 жылғы Нагано қысқы ойындарында тұңғыш рет дебют жасады. Ерлер мен әйелдердің хафпайп және гигант слалом жарыстары көрермендердің жоғары қызығушылығына байланысты дереу табысқа ие болды. Алайда, FIS есеп жүйесі мен жарыс жобасын жасауға жауапты болды, олар көптеген мәселелерге толы болды. FIS сноубордты пионерлері мен сарапшыларымен кеңеспеді, керісінше, жарыс ережелерін және басқаруды тәжірибесіз FIS мамандарына тапсырды. Гигант слалом жолы дұрыс күтілмеді және сноуборд жарыстары шаңғы жарыстарынан кейін өткізілді, бұл мұз бен толқындарға байланысты қатысушылар үшін қауіпті болды. 2002 жылғы тұзды көлде өткен қысқы ойындарда FIS АҚШ сноуборд индустриясының сарапшыларымен кеңесіп, олар бірге жарысты қатысушылар үшін қауіпсіз етіп, тиімді есеп жүйесін жасады. 2006 жылғы Туриндегі қысқы ойындарда сноуборд кроссы қосылды. 2014 жылы слопстайл жарыстары, ал 2018 жылы Big Air жарыстары қосылды. 2008 жылға қарай сноуборд $487 миллиондық индустрияға айналды.
the sporting equipment
Snowboards are boards where the user places both feet, usually secured, to the same board. The board itself is wider than most skis, with the ability to glide on snow. Snowboards widths are between 6 and 12 inches or 15 to 30 centimeters. Snowboards are differentiated from monoskis by the stance of the user. In monoskiing, the user stands with feet inline with direction of travel (facing tip of monoski/downhill) (parallel to long axis of board), whereas in snowboarding, users stand with feet transverse (more or less) to the longitude of the board. Users of such equipment may be referred to as snowboarders. Commercial snowboards generally require extra equipment such as bindings and special boots which help secure both feet of a snowboarder, who generally ride in an upright position. However, a man by the name of Sherman Poppen, from Muskegon, MI, came up with what most consider the first "snowboard" in 1965 and was called the Snurfer (a blend of "snow" and "surfer") who sold his first 4 "snurfers" to Randall Baldwin Lee of Muskegon, MI who worked at Outdoorsman Sports Center 605 Ottawa Street in Muskegon, MI (owned by Justin and Richard Frey). Randy believes that Sherman took an old water ski and made it into the snurfer for his children who were bored in the winter. He added bindings to keep their boots secure. (Randy Lee, October 14, 2014) Commercially available Snurfers in the late 1960s and early 1970s had no bindings. The snowboarder held onto a looped nylon lanyard attached to the front of the Snurfer, and stood upon several rows of square U shaped staples that were partially driven into the board but protruded about 1 cm above the board's surface to provide traction even when packed with snow. Later Snurfer models replaced the staples with ridged rubber grips running longitudinally along the length of the board (originally) or, subsequently, as subrectangular pads upon which the snowboarder would stand. It is widely accepted that Jake Burton Carpenter (founder of Burton Snowboards) After seeing an early film of this event, French skiers/surfers Augustin Coppey, Olivier Lehaneur, Olivier Roland and Antoine Yarmola made their first successful attempts during the winter of 1983 in France (Val Thorens), using primitive, home made clones of the Winterstick. Starting with pure powder, skateboard shaped wooden boards equipped with aluminium fins, foot straps and leashes, their technology evolved within a few years to pressed wood/fiber composite boards fitted with polyethylene soles, steel edges and modified ski boot shells. These were more suitable for the mixed conditions encountered while snowboarding mainly off piste, but having to get back to ski lifts on packed snow. In 1985, James Bond popularized snowboarding in the movie A View to a Kill. In the scene, he escapes Soviet agents who are on skis with a makeshift snowboard made from the debris of a snowmobile that exploded. The actual snowboard used for the stunt was a Sims snowboard ridden by founder Tom Sims. By 1986, although still very much a minority sport, commercial snowboards had started appearing in French ski resorts. Contemporaneously, the Snurfer was being turned into a snowboard on the other side of the iron curtain. In 1980, Aleksey Ostatnigrosh and Alexei Melnikov two members of the only Snurfer club in the Soviet Union started changing the Snurfer design to allow jumping and to improve control on hard packed snow. Apparently unaware of developments in the Snurfer/snowboard world, they attached a bungee cord to the Snurfer tail which the rider could grab before jumping. Later, in 1982, they attached a foot binding to the Snurfer. The binding was only for the back foot, and had a release capability. In 1985, after several iterations of the Snurfer binding system, Aleksey Ostatnigrosh made the first Russian snowboard. The board was cut out of a single vinyl plastic sheet and had no metal edges. The bindings were attached by a central bolt and could rotate while on the move or be fixed at any angle. In 1988, OstatniGROsh and MELnikov started the first Russian snowboard manufacturing company, GROMEL
The first fibreglass snowboard with binding was made by Santa Cruz inventor Gary Tracy of GARSKI with the assistance of Bill Bourke in their factory in Santa Cruz in 1982. One of these original boards is still on display at Santa Cruz Skateboards in Capitola, CA. By the mid 80s, snowboarding had considerable commercial success with multiple competing companies. Burton had established a European Division by the mid 1980s. In Canada in 1983, a teenager named David Kemper began building his first snowboards in his garage in Ontario, Canada. By 1987, Kemper Snowboards was launched and became one of the top snowboard brands among Burton, Sims, and Barfoot. The International Ski Federation (FIS) recognized snowboarding as a discipline in 1994. Snowboarding made its Olympic debut at the 1998 Nagano Winter Games. Men's and Women's halfpipe and giant slalom competitions were an instant success due to their overwhelming popularity with spectators. However, FIS was responsible for the scoring system and course design which were riddled with issues. FIS did not consult snowboarding pioneers and experts, and instead deciding to leave the contest rules and governing up to inexperienced FIS professionals. The giant slalom course was not properly maintained and the snowboarding events were scheduled right after the skiing events, which posed dangers to contestants due to ice and chop. At the 2002 winter games held in Salt Lake City, UT, FIS decided to consult US snowboard industry experts and together they made the competition safer for the athletes and added a viable scoring system. The 2006 Winter Games in Turin saw the addition of snowboard cross. Slopestyle events were added in 2014, and Big Air in 2018. By 2008 snowboarding was a $487 million industry
Сноубордтың әртүрлі стилі бар, ол қандай көлікпен жүру керектігіне байланысты
Еркін стиль: Әдетте қысқа, орташа және жұмсақ иілгіштікпен. Фристайл сноубордтарының екі шетінде айна тәрізді иілген бөліктері бар. Фристайл сноубордтарында көбінесе төмен орналасқан байлаулар болады. Шапшаң және тар бұрылыстар үшін терең жақтан кесілген. Құбырларда және паркте әртүрлі секірулерде және жер бедерінде қолданылады, оның ішінде қораптар, рельстер және қалалық элементтерде. Park/Jib (рельстер): Иілгіш, қысқадан орташа ұзындықта, екі ұшы дөңгелектелген, екі жақты иілгіштікпен және сыртқа қарай бұрылуға ыңғайлы, оңай айналуға, кең тұруға мүмкіндік береді, ал шеттері тегістелген, скейтборд паркі сияқты сноуборд парктерінде қолданылады. Фрирайд: Фристайл және парк тақталарынан ұзын. Иілгіштігі орташадан қаттыға дейін, көбінесе бағытталған (екі ұшты емес). Барлық таудан бастап, пистадан тыс және таудың шалқасына дейін, әртүрлі қар түрлерінде, қатты қапталған қардан бастап жұмсақ ұнтақ қарға дейін қолданылады. Ұнтақ қар: Көбінесе дөңгелек мұрыны және таяз пішіні (мұрыны құйрығынан кең) бар бағытталған тақталар. Барлық таулар: Ең көп таралған. Фрирайд және фристайл тақталарының аралас түрі. "Жақсының бәрі, шебері ешқайсысы емес". Көбінесе бағытталған немесе екі жақты бағытталған пішінде (екі ұшы және орталық тұру, бірақ алдыңғы жағы көбірек иілген). Жарыс/Альпілік: Ұзын, тар, қатты және бағытталған пішін. Бұл тақталар слалом және гигант слалом жарыстарында қолданылады, олар дайындалған беткейлерде өте жақсы өтуге арналған. Көбінесе "қатты" пластикалық сноуборд бут киімімен (шаңғы бут киіміне ұқсас) киіледі, сонымен қатар демалыс үшін жұмсақ бут киімімен де жүреді, әсіресе Еуропадағы жүргізушілер. Сплитборд: Ұзындығы бойынша екіге бөлінетін сноуборд, байлауларды шарнирлерге жылдам қосып, оларды тақта бойында бойлық сызықта орналастыруға мүмкіндік береді, бұл тақтаның екі жартысын тау шаңғысы ретінде пайдалануға мүмкіндік береді. Тақтаның астыңғы жағында алынып тағылатын терілермен бірге, олар қарда оңай алға жылжиды, бірақ артқа қарай жылмайды, бұл сноубордты таудың шалқасына оңай жеткізуге мүмкіндік береді. Жүргізуші төмен түсуге дайын болғаннан кейін, тақтаның жартыларын қайтадан біріктіруге болады. Сноубордтар әдетте бірнеше қабаттағы шыны талшық арасында орналасқан қатты ағаштан жасалған. Кейбір сноубордтар көміртек талшығы, кевлар, алюминий (ұялы құрылымды өзегі ретінде) сияқты экзотикалық материалдарды қолданады және пьезо демпферлерін қамтиды. Тақтаның алдыңғы жағы (немесе "мұрыны") тегіс емес қарда сырғанауға көмектеседі. Тақтаның артқы жағы (немесе "құйрығы") да артқа (немесе "ауыстырып") саяхаттау үшін жоғары көтерілген. Тақтаның астыңғы жағы (жерге тиетін жағы) полиэтилен пластигінен жасалған. Астыңғы жағының екі негізгі түрі - экструзияланған және күйдірілген. Экструзияланған астыңғы жақ - бұл қарапайым, күтімді қажет етпейтін конструкция, негізінен пластикалық материалдан жасалған, оның пішініне балқытылған. Күйдірілген астыңғы жақ экструзияланған астыңғы жақ сияқты материалды қолданады, бірақ алдымен материалды ұнтақтап, содан кейін жылу мен қысымды пайдаланып, қажетті пішінге келтіреді. Күйдірілген астыңғы жақ экструзияланғаннан жұмсақ, бірақ оның кеуекті құрылымы балауызды сіңіруге мүмкіндік береді. Бұл балауызды сіңіру (дұрыс жасалған "қызыл балауызбен" бірге) астыңғы жақ пен қар арасындағы беттік үйкелісті едәуір азайтады, бұл сноубордтың жұқа су қабатында жүруіне мүмкіндік береді. Күйдірілген астыңғы жағы бар сноубордтар әлдеқайда жылдам, бірақ жартылай тұрақты күтімді қажет етеді және зақымдануы оңай. Сноубордтың астыңғы жиектеріне жұқа болат жолақтары орнатылған, ені бірнеше миллиметр ғана. Бұл болат жиек тақтаға қатты қар мен мұзды (мұз үстіндегі конькидің пышағы сияқты) ұстауға немесе "қазып алуға" мүмкіндік береді, сонымен қатар тақтаның ішкі құрылымын қорғайды. Тақтаның үстіңгі жағы әдетте акрил қабатынан тұрады, ол назар аудару, көркемдік туындыларды көрсету немесе баспаның кез келген түріне ұқсас мақсаттар үшін жасалған графикалық суреттермен бірге. Flite Snowboards, ертедегі дизайнер, 1980 жылдардың ортасында Ньюпорттағы Род-Айленд гаражынан алғашқы жабық қалыпты тақталарды жасады. Сноубордтың үстіңгі жағындағы графикалық суреттер өте жеке мәлімдеме болуы мүмкін және көптеген жүргізушілер тақталарының сыртқы түрін өзгертуге көп уақыт жұмсайды. Кейбір тақталардың үстіне басқа материалдардан жасалған жұқа инкрустациялар қойылуы мүмкін, ал ...
Racing/Alpine: Long, narrow, rigid, and directional shape. Used for slalom and giant slalom races, these boards are designed to excel on groomed slopes. Most often ridden with a "hard" plastic snowboard boot (similar to a ski boot), but also ridden recreationally with soft boots, particularly by riders in Europe. Splitboard: A snowboard which splits in half lengthwise, and allows the bindings to be quickly connected to hinges aligning them longitudinally on the board, allowing the halves of the boards to function as cross country skis. Used with removable skins on the base of the board, which easily slide forward on snow but not backwards, they allow a snowboard to easily travel into the backcountry. Once the rider is ready to descend, the board halves can simply be joined back together. Snowboards are generally constructed of a hardwood core which is sandwiched between multiple layers of fibreglass. Some snowboards incorporate the use of more exotic materials such as carbon fiber, Kevlar, aluminium (as a honeycomb core structure), and have incorporated piezo dampers. The front (or "nose") of the board is upturned to help the board glide over uneven snow. The back (or "tail") of the board is also upturned to enable backwards (or "switch") riding. The base (the side of the board which contacts the ground) is made of Polyethylene plastic. The two major types of base construction are extruded and sintered. An extruded base is a basic, low maintenance design which basically consists of the plastic base material melted into its form. A sintered base uses the same material as an extruded base, but first grinds the material into a powder, then, using heat and pressure, molds the material into its desired form. A sintered base is generally softer than its extruded counterpart, but has a porous structure which enables it to absorb wax. This wax absorption (along with a properly done 'hot wax'), greatly reduces surface friction between the base and the snow, allowing the snowboard to travel on a thin layer of water. Snowboards with sintered bases are much faster, but require semi regular maintenance and are easier to damage. The bottom edges of the snowboard are fitted with a thin strip of steel, just a couple of millimeters wide. This steel edge allows the board to grab or 'dig into' hard snow and ice (like the blade of an ice skate), and also protects the boards internal structure. The top of the board is typically a layer of acrylic with some form of graphic designed to attract attention, showcase artwork, or serve the purpose similar to that of any other form of printed media. Flite Snowboards, an early designer, pressed the first closed molded boards from a garage in Newport, Rhode Island, in the mid 1980s. Snowboard topsheet graphics can be a highly personal statement and many riders spend many hours customizing the look of their boards. The top of some boards may even include thin inlays with other materials, and some are made entirely of epoxy impregnated wood. The base of the board may also feature graphics, often designed in a manner to make the board's manufacturer recognizable in photos.
Сноубордтың дизайны негізінен
Ұзындығы – Балаларға арналған тақталар қысқа, ал жарыскерлерге немесе "альпін" стиліндегі шаңғышыларға арналған тақталар ұзын. Көптеген адамдар орташа ұзындықтағы тақталарды пайдаланады. Бұрын тақтаның ұзындығы сіздің жақ сүйегіңізге дейін жететіндей етіп бағаланатын. Егер тақтаның алдыңғы жағы денеңіздің бүйіріне жетсе, онда ол ұзындығы жарамды деп есептелген. Жаңа технологиялар мен тақта пішіндерінің дамуына байланысты, адамдар енді әртүрлі өлшемдегі тақталарды пайдалана алады. Керісінше, сноубордтың ұзындығы көбінесе шаңғышының стиліне, салмағына және жеке қалауына байланысты болады. Жақсы кеңес – өндіруші ұсынған салмақ диапазонында болу. Тақта неғұрлым ұзын болса, жоғары жылдамдықтарда соғұрлым тұрақты болады, бірақ маневрлеуге де сәл қиынрақ. Сноубордты таңдағанда тағы бір маңызды фактор – оны қандай стильде пайдалануға арналғаны, фристайл тақталары барлық тау тақталарынан қысқа болады. Ені – Ені әдетте тақтаның белінен өлшенеді, себебі мұрын мен құйрықтың ені жанама кесуге және таспаға байланысты өзгереді. Фристайл тақталары тепе-теңдікті жақсарту үшін кеңірек болады. Альпін тақталары әдетте тар болады, бірақ олар да кең болуы мүмкін. Көптеген адамдар орташа ендегі тақталарды пайдаланады. Аяқ өлшемі үлкен (АҚШ өлшемі 10 және одан жоғары) шаңғышылар тар тақталармен қиындыққа тап болуы мүмкін, себебі шаңғышының саусақтары мен/немесе өкшелері тақта шетінен шығып, тақтаның бұрылу қабілетіне кедергі келтіруі мүмкін немесе қарға ілініп қалуы мүмкін. Бұл құбылыс саусақ/өкше сүйреу деп аталады және оны кең тақта таңдау (немесе одан да кең), тіреу бұрышын реттеу немесе екеуін бірге қолдану арқылы емдеуге болады. Бүйірлік кесу – Тақтаның шеттері симметриялық түрде иіліп, ұшы мен құйрығының ені ортасынан үлкен болады. Бұл иілу бұрылуға көмектеседі және тақтаның басқаруына әсер етеді. Иілу радиусы балалар тақтасындағыдай қысқа немесе жарыскер тақтасындағыдай үлкен болуы мүмкін. Көптеген тақталар орташа радиусты бүйірлік кесуді пайдаланады. Қысқа радиусты бүйірлік кесу (қатаң бұрылыстар) көбінесе жартылай құбырмен жүру үшін қолданылады, ал ұзын радиусты бүйірлік кесу (кең бұрылыстар) фрирайд альпін жарыстары үшін қолданылады. Бүйірлік кесудегі жаңалықтардың бірі – Mervin компаниясының Magne Traction технологиясын енгізуі, ол Lib Tech, GNU және Roxy сноубордтарын шығарады. Magne Traction тақтаның әр жағында жеті дөңгелектерді қамтиды, бұл LibTech компаниясының пікірінше, жиектерді ұстап тұруды жақсартады. Икемділік – Сноубордтың икемділігі оның басқаруына әсер етеді және әдетте шаңғышының салмағына байланысты өзгереді. Әдетте, қатты икемділік бұрылуды қиындатады, ал жұмсақ икемділік тақтаны жоғары жылдамдықтарда тұрақсыз етеді. Сноубордтың қаттылығын өлшеудің стандартты әдісі жоқ, бірақ жаңадан бастаушылар мен көбінесе рельстерде сырғанауды ұнататын шаңғышылар жұмсақ икемділікті, жарыскерлер қатты икемділікті, ал қалғандары орташа икемділікті жақсы көреді. Паркте секіруді ұнататын шаңғышылар көбінесе қатты қос тақталарды пайдаланады. Құйрық және мұрын ені – Көптеген фристайл тақталарының екі бағытта да бірдей өнімділік үшін бірдей мұрын/құйрық сипаттамалары бар. Фрирайд және альпін тақталары керісінше, кең және ұзын мұрынға ие бағытты пішінге ие. Ұнтақ жағдайына арналған тақталар ұнтақта көбірек жүзу үшін осы айырмашылықты одан да арттырады. Камбер – Сноуборд негізінің қисықтығы басқаруға және оюға әсер етеді. Қазіргі заманғы сноубордтардың тиімді жиектері бірнеше градусқа жоғары иілген. Эксперименттер рокерлі тақталарға әкелді, яғни жоғары иілген, бұл тақтаны жұмсақ етеді және терең ұнтақта жүзуді жақсарта алады. Уақыт өте келе, қазіргі заманғы тақталар оның жүргізушісінің әртүрлі қажеттіліктері мен қалауларын қанағаттандыратын камбер-рокер тақталарының түрлерін ұсынады.
Тұрақты өндіріс
Климаттың өзгеруіне байланысты, қысқы спорт қауымдастығы – қарлы қыстарға мәдениетінің сақталуы үшін тікелей тәуелді болатын, өсіп келе жатқан экологиялық топ. Бұл қозғалысты "Қыстарымды қорғайық" атты коммерциялық емес ұйым және әйгілі спортшы Джереми Джонс серпіліспен алға жетелейді. Ұйым білім беру бағдарламаларын ұсынады, жергілікті жобаларды қолдайды және үкіметпен климаттық мәселелерді талқылайды. Осы ұйыммен бірге, болашақтағы апатты сезініп, қоршаған ортаға аз зиян келтіретін өнімдерді жасауға тырысатын көптеген қысқы спорт компаниялары да бар. Сноуборд өндірушілер мұнай мен ағаш ресурстарының азаюына байланысты жаңаша ойлап, тапқырлықпен бейімделуде. Мысалы, Burton Snowboards компаниясы 2007 жылы бағалы орманды қорғау мақсатында қызықты технологияны қолданды. Бұрын айтқандай, тақтаның негізі алюминийден жасалған жіңішке ұяшықтан тұрады және оны "Alumifly" деп атады. Әрине, алюминий өндірісінің зиянды екенін айтуға болады, бірақ қазір алюминийді қайта өңдеуге болатындығы үшін мақтайды. Бұл аса көп кездесетін элементтің 100% қайта өңдеуге болады (материалдың қасиеттері мен сапасы жоғалмайды) және кеннен алюминий алуға кеткен энергияның тек 5% -ын қажет етеді. Бүгінгі күні айналымдағы алюминий мөлшерін ескерсек, сноуборд негіздерін қайта өңделген банкалардан жасау оңай. Salt Lake City, Юта штатында орналасқан Niche Snowboards компаниясы да индустрияны өзгертіп жатқан сноуборд өндірушілерінің бірі. Материалдар, қоршаған орта және адам арасындағы байланысқа баса назар аудара отырып, компания экологиялық тақырыптағы тақталардың керемет коллекциясын ұсынады. Олардың технологиялары: қайта өңделген материалдар, тұрақты түрде жиналған ағаш негіздері, "hemphop stringers" (көміртек талшығының орнына), Магма талшығы (базальттан жасалған шыны талшығының орнына), био-смолалар (мұнайға негізделген материалдардың орнына) және бамбук беткі қабаттары. CAPITA компаниясының тақталары 100% таза энергиямен (CO2 шығарылымдары мен жаһандық жылыну қаупі жоқ, ішкі гидроактивті NH3 жылу энергия жүйесімен қуатталады) жасалады, материалдардың 98% -і жергілікті және қолмен өндіріледі. Олардың зауыты ("аналық кеме" деп аталады) – сноуборд индустриясындағы ең жаңа, технологиялық тұрғыдан дамыған және экологиялық жауапты өндіріс ошағы екенін мәлімдейді. "Бізді ең алаңдататыны – шаңғышылар мен сноубордистердің ойын-сауықтан қағылуы емес", – дейді Джереми Джонс.
Байланыстылық
Байланыстырушылар – сноуборд декісінен бөлек құралымдар болып табылады және сноубордтың жалпы интерфейсінің өте маңызды бөлігі саналады. Байланыстырушылардың негізгі міндеті – шаңғышының буттарын қатайып ұстап, олардың энергиясын тақтаға жеткізу. Көптеген байланыстырушылар тақтаға байланыстырушының ортасына орналастырылған үш немесе төрт бұрандамен бекітіледі. Бірақ, Burton компаниясының «Infinite channel» деп аталатын жаңа технологиясы екі бұранданы қолданады, олардың екеуі де байланыстырушының сыртында орналасқан. Байланыстырушылардың бірнеше түрі бар. Құрсаулы, қадамды және гибридті байланыстырушыларды көбінесе демалыспен сырғанатын және барлық фристайл шаңғышылар қолданады.
Қалқалы
Бұл сноубордта ең танымал байлаулар. Сноубордқа арналған арнайы ботинкалар пайда болғанға дейін сноубордшылар аяқтарын сноубордқа бекіту үшін барлық мүмкіндікті пайдаланған және бұрылуға қажетті күшті алуға тырысқан. Алғашқы күндері сноубордшылар көбінесе Sorels немесе мотоциклге арналған ботинкаларды қолданған. Бұл ботинкалар сноуборд үшін жасалмаған және сноубордтың өкшесімен бұрылыс жасау үшін қажетті қолдауды бермеген. Осының салдарынан Луи Фурнье сияқты алғашқы өнертапқыштар «жоғары спинка» байлау дизайнын ойлап тапты, кейіннен ол Джефф Греллмен коммерцияландырылып, патенттелді. Highback байлау – сноуборд индустриясындағы байлау жабдықтарын өндіретін көптеген компаниялар қолданатын технология. Жоғары спинканың қамтамасыз ететін күші тақтаны басқаруды жақсартты. Крейг Келли сияқты сноубордшылар ботинкаларына пластикалық «тілшелерді» бейімдеп, табан жағымен бұрылыс жасағанда highback өкше жағымен бұрылыс жасағандағыдай қолдау көрсетуге тырысты. Жауап ретінде Burton және Gnu сияқты компаниялар «тілшелерді» ұсына бастады. Қазіргі заманғы белдік байлауларында жүргізуші қалың, бірақ иілгіш табанды және жұмсақ төселген ботинка киеді. Аяқ екі құлыптағыш белдікпен тақтаға бекітіледі – біреууі саусақ бөлігінің үстінен, екіншісі – білезік бөлігінен. Оларды тығыз жабуға болады, бұл тақтаны жақсы басқаруға мүмкіндік береді. Белдіктер әдетте табанға қысымды тегіс бөлу үшін төселген. Екі белдікті байлауларға қарағанда бұлшақ еттеріне арналған байлаулар сияқты танымал болмаса да, кейбіреулер үш белдікті байлауды carving сияқты арнайы жүру үшін жақсы көреді. Үшінші белдік байлауды қосымша қатты етуге көмектеседі. Cap strap байлаулары – бұл жақында жасалған өзгеріс, ол ботинканың саусақ бөлігіне өте тығыз жабысады және ботинканы байлауда сенімді ұстайды. Көптеген компаниялар cap strap-тің әртүрлі нұсқаларын қабылдады.
Қадам басу
Step in жүйелерін ойлап тапқандар прототиптер жасап, ботинка мен байлау жүйелерінің өзгеше қадамдарын жобалады. Осының мақсаты – сноуборд ботинкалары мен байлауларының өнімділігін арттыру еді. Нәтижесінде 90-шы жылдардың ортасында step in байлаулар мен ботинкалардың дамуы шарықтап өсті. Switch және Device сияқты жаңа компаниялар жаңа step in байлау технологиясының негізінде құрылды. Shimano, K2 және Emery сияқты бұрыннан бар компаниялар да технологияның жаңа сатысымен нарыққа жылдам енді. Ал нарықтағы алғашқы көшбасшылар – Burton және Sims компаниялары step in нарығына қатысудан айтарлықтай қалып қойды. Sims компаниясы step in байлаумен нарыққа шыққан алғашқы танымал өндіруші болды. Sims компаниясы Marker атты танымал шаңғы байлау өндірушісінен DNR деп аталатын step in жүйесін лицензиялады. Marker бұл өнімді жақсартпады, ол ақырында тоқтатылды. Sims компаниясы қайтадан step in нарығына енген жоқ. Тәжірибесіз step in байлаудың коммерциялық сәтсіздікке ұшырау қаупі, нарықтағы белгілі көшбасшылар үшін үлкен тәуекел тудырды. Бұған Airwalk компаниясының мысалы дәлел – олар өздерінің step in байлау жүйесін әзірлеуді бастаған кезде сноуборд ботинкаларының нарығының 30 пайызына ие болған. Airwalk step in жүйесі алғашқы дилерлік демонстрациялардағы өнімнің сәтсіздігінен кейін компанияның беделін күрт түсірді және сноуборд ботинкалары нарығындағы бұрынғы көшбасшылық позициясының төмендеуіне әкелді. Нарықтағы үлесті арттыруға және тәуекелді азайтуға тырысқан белгілі сноуборд брендтері, дәлелденген step in инноваторларын сатып алды. Мысалы, сноуборд ботинкалары өндіруші Vans компаниясы Switch компаниясын, ал Ride Snowboards компаниясы Device компаниясын сатып алды. Burton бастапқыда step in жүйені нарыққа шығарумен байланысты тәуекел мен шығындарға барудан бас тартты және қолданыстағы белбеу технологиясын жақсартуға баса назар аударды. Алайда, Burton ақырында SI және PSI деп аталатын екі step in жүйесін шығарды. Burton-ның SI жүйесі орташа сәттілікке қол жеткізді, бірақ компанияның белбеу өнімдерінің өнімділігіне жете алмады және жақсартылған жоқ. Burton ешқашан өздерінің екі step in байлау жүйесіне де жақсартулар енгізбеді және ақырында оларды өндіруді тоқтатты. Ең танымал (және үйлеспейтін) step in жүйелері бірегей және өзгеше механизмдерді пайдаланды, мысалы Burton, Rossignol және Switch компанияларының шығарғандары. Shimano және K2 велосипедтің клипсіз педальдеріне ұқсас технология қолданды. 2010 жылдардың басында Burton, Rossignol және K2 Clicker step in байлау жүйелері өндірістен алынды, өйткені компаниялар белбеу байлау жүйесіне көшкен. Кейіннен Burton жаңа "Step On" байлау және ботинка жүйесін әзірлеу арқылы step in байлауларын қайта өндіруге және сатуға кірісті.
Жылдамдыққа кіру (гибрид)
Сонымен қатар, қадамдық жүйелердің қолайлылығын белдіктермен қамтамасыз етілетін бақылау деңгейімен үйлестіруге тырысатын авторлық жүйелер де бар. Мысалы, Flow байлау жүйесін қарастырайық, ол белдік байлауға ұқсас, бірақ аяқ артқы жағынан байлауға енгізіледі. Артқы бөлігі төмен қарай иіліп, аяқ киімнің кіруіне мүмкіндік береді; содан кейін ол жоғары көтеріліп, қысқышпен бекітіледі, бұл сырғанаушының әрбір босату мен артқы аяғын қайта бекіту кезінде белдіктерді босату және қайта тарту қажеттігін жояды. Сырғанаушының аяқ киімі аяқтың көп бөлігін қамтитын реттелетін таспамен ұсталады. Жаңа Flow модельдерінде ескі модельдердегі таспалардың орнына белдіктер орналасқан; бұл белдіктер де микрореттеуге ие. 2004 жылы K2 Cinch сериясын шығарды, ол ұқсас артқы кіретін байлау; сырғанаушылар аяғын Flow байлау сияқты енгізеді, бірақ таспаның орнына белдіктермен ұсталады.
Бағаналық
Тұяқтың артында және бағана бойындағы қатты қалыпталған тірек. HyBak бастапқыда ойлап табушы Джефф Греллмен жобаланып, Flite Snowboards компаниясымен жасалған. Бұл шаңғышыға қысым жасап, "табанға қарай" бұрылуға мүмкіндік береді. Кейбір жоғары тіректер тік бойынан қатты болса да, шаңғышының аяқтарын бұруға мүмкіндік беретіндей иілгіштікке ие. Жоғары тіректі реттеу шаңғышыға жоғары дәрежеде алға қарай еңілуге мүмкіндік береді. Бұл параметрлер әдетте F1 (ең аз еңіс) мен F5 (ең көп еңіс) аралығында бапталады. Еңіс деңгейін арттыру шаңғышының шеберлігіне және жердің түріне тікелей байланысты.
Тақта
Плиталық байлаулар қатты ботинкалармен альпийлік немесе жарыс сноубордтарында қолданылады. Экстремалды карвингпен айналысатындар мен кейбір Бордеркросс жарыскерлері де плиталық байлауларды пайдаланады. Қатты байлаулар мен ботинкалар тақтаға әлдеқайда көп бақылау мүмкіндігін береді және жұмсақ байлауларға қарағанда тақтаны оңайрақ карвингтеуге мүмкіндік жасайды. Альпийлік сноубордтар көбінесе ұзын және жіңішке болып келеді, сондай-ақ жақсы карвинг үшін өте қатты иілгіштікке ие. Сноуборд байлаулары, шаңғы байлауларынан айырмашылығы, соққы кезінде немесе құлау кезінде автоматты түрде ажыратылмайды. Шаңғыда бұл механизм шаңғының әртүрлі бағытта жыртылуынан туындайтын жарақаттарды (әсіресе тізеге) болдырмау үшін жасалған. Сноубордта автоматты ажырату қажет емес, себебі шаңғышының аяқтары статикалық күйде бекітілген, ал тізе буынының бұрылуы бірдей деңгейде болмайды. Бұдан бөлек, бұл тақтаның жолақсыз төмен құлау қаупін азайтады, сондай-ақ шаңғышы тік беткейде тұрақтап қалу мүмкіндігін жойған күйде арқасымен төмен сырғанауының алдын алады. Дегенмен, кейбір тау шаңғысы курорттары тау шаңғысы шаңғышыдан қашып кетпеуі үшін тау шаңғысын шаңғышының аяғына немесе ботинкасына бекітетін "қайыс" пайдалануды талап етеді. Мұндай жағдай көбінесе шаңғышы жолдың басында немесе соңында (немесе қауіпті болуы мүмкін креслолифтте) тақтаны шешіп алғанда туындауы мүмкін. Noboard – бұл сноуборд байлауларына балама, ол кез келген сноуборд декіне тікелей жабыстырылатын және қосымша бекіткіштерді қажет етпейтін жабыспалы төсемдерден тұрады.
Баспалдақ
Артқы байлауға жақын байлаулардың арасына орналастырылатын табанды төсектер, бір ғана бут байланғанда тақтаны жақсырақ басқаруға көмектеседі, мысалы, кресло-лифтке міну кезінде, шаңғы сүйрегішпен жол жүргенде немесе бір аяқпен трюк жасағанда. Тақтаның үстіңгі беті тегіс болса, табанды төсектің беті текстуралы өрнекке ие, ол буттың табанына жақсырақ ұстау мүмкіндігін береді. Табанды төсектер әсемдеу үшін де қолданылуы мүмкін және олардың көлемі, пішіні, сондай-ақ қамтитын кішкентай тікенектердің немесе үйкеліс нүктелерінің түрі мен саны әртүрлі болуы мүмкін.
Стенстер
Сноубордшылар ұстаным бағытының екі түрі бар. "Тәуелді" ұстанымда мінушінің сол аяғы сноубордтың алдына орналасады. "Goofy" – кері ұстаным бағыты, онда мінушінің оң аяғы алдына қойылады. Қай бағытта мінетініңізді анықтаудың басқа да жақсы тәсілдері бар: есікке жүгіру (жетекші иық жетекші аяққа сәйкес келеді) немесе қорғаныс бокс позына ену (қай аяқ алға шығатынын қараңыз). Көптеген тәжірибелі мінушілер әдеттегі ұстанымынан өзгеше бағытта міне алады (мысалы, "тәуелді" мінуші сол аяғының орнына оң аяғымен жетекшілік етеді). Мұны "fakie" немесе "switch" деп атайды.
Қалыптың ені
Тұру кеңдігі доскадағы тепе-теңдікті анықтауға көмектеседі. Жүргізушінің дене бітімі және оның жүру стилі дұрыс тұру кеңдігін анықтауда маңызды факторлар болып табылады. Жаңадан бастағандар үшін жиі қолданылатын өлшем – байлауларды иық енінен сәл кеңірек етіп орналастыру. Тағы бір, дәстүрлі емес өлшеу әдісі – екі аяқты біріктіріп, қолдарыңызды алақандарымен төмен қаратып, денеңізбен бір түзу сызықта, тізеңізді бүгіп, жерге қою. Бұл, әдетте, тізеңізді бүгіп тұрғанда, дененің қаншалықты кең негізде тепе-теңдікке ие болатынын анықтауға көмектеседі. Дегенмен, жеке талғам мен жайлылық маңызды, және тәжірибелі жүргізушілер тұру кеңдігін жеке қалауларына қарай реттейді. Скейтбордшылар сноуборд пен скейтбордтағы тұру кеңдігінің салыстырмалы түрде ұқсас екенін сезетін болады. Фристайл жүргізушілерге тән кең тұру секіру кезінде немесе рельсте сырғанағанда тұрақтылықты арттырады. Кең тұруда жолға бұрылғанда басқару нашарлайды. Керісінше, тар тұру жолға бұрылғанда жүргізушіге көбірек бақылау береді, бірақ фристайлде тұрақтылығы төмендейді. Тар тұру жылдам бұрылыс радиусын ұстауды қалайтын (яғни, кішкентай радиусты бұрыстар) жүргізушілер үшін жиі кездеседі. Тар тұру байлаулар арасындағы тұрақтылықты арттырады, ал кең тұруға қарағанда доска қарға тезірек еніп, жүргізушінің сырғану қаупін азайтады.
Байланыс бұрышы
Байланыс бұрышы сноубордтың ұзындығынан перпендикулярдан қанша градусқа бұрылғанымен анықталады. 0° байланыс бұрышы – бұл аяқтың сноуборд ұзындығына перпендикуляр орналасқан жағдайы. Оң бұрыштар тақтаның алғы жағына, ал теріс бұрыштар тақтаның артқы жағына қарай бағытталған. Байланыстың бұрышын таңдау мінген адамның мақсатына және жеке қалауына байланысты. Сноубордтың әртүрлі стилі үшін әртүрлі байланыс бұрыштары қолданылуы мүмкін. Мысалы, фристайл жарысына қатысатын адамның "тұрысы" артқы және ұнтақ қарда сырғанатын адамнан мүлдем өзгеше болады. Сноуборд мәдениеті мен технологиясының соңғы жетістіктері байланыс бұрышын реттеуді салыстырмалы түрде оңайлатты. Байланыс компаниялары өздерінің байланыстарын ұқсас негіз тақталарымен жасайды, оларды кез келген сноубордқа, брендіне қарамастан, оңай орнатуға болады. Бартонды және олардың жаңадан шыққан "канал жүйесін" есептемегенде, байланыстарды реттеу барлық сноубордистер үшін ортақ нәрсе болып табылады. Кішкентай бұрандалағыш немесе сноуборд құралымен негіз тақталарды кез келген қолайлы тұрысқа оңай бұруға болады. Негіз тақтасын бұрап шығарып, қажетті бұрышты таңдап, содан кейін қайта бұрап бекіту керек. Байланыстардың бұрандалары сноуборд қозғалысынан босап кетпеуі үшін оларды үнемі тексеріп отыру қажет. Алға қарай тұрыс: Көп мақсатқа сай, екі аяқ та алға қарай бұрылған. Әдетте, алдыңғы аяқ 15° - 21° бұрышта, ал артқы аяқ 0° - 10° бұрышта болады. Кемшілігі – кері сырғанда теңгерім алға қарай сырғандағыдан өзгеше болады. Бұл кемшілікті осы тұрыспен кері сырғана үйрену арқылы немесе Duck немесе Flat сияқты басқа тұрыстарды таңдау арқылы жоюға болады. Тәжірибелі жүргізушілер өздеріне ең қолайлы тұрысты табу үшін әртүрлі "тұрыстарды" сынап көреді. Альпілік тұрыс: Көбінесе альпілік жарыстарда қолданылады, алдыңғы аяқ 50° - 70° аралығында, ал артқы аяқ әдетте сомен бірдей немесе 10° кем болуы мүмкін. Бұл жолақты жоғары жылдамдықпен басқару үшін аяқты бұрып, тақтада теңгерімді ұстауға мүмкіндік береді. Duck тұрысы: Алға қарай бағытталғанды толығымен жою арқылы трюктер жасауға қолайлы, аяқтар қарама-қарсы бағытта сыртқа қарай бұрылады, мысалы, алдыңғы аяқ үшін 15°, ал артқы аяқ үшін 6°. Бұл тұрыс күнделікті өте танымал және үш тұрыстың ішінде ең берік тұрыс болып саналады. Аяқтардың сыртқа қарай бірдей бұрылуы міндетті емес, Duck тұрысы деп санау үшін артқы аяқтың бұрышы 0 градустан төмен болуы жеткілікті. Бұл бұрыштар жүргізушіге әрқашан алдыңғы аяқтың басымдығын береді, бұл жүріс барысында тақтаны бағытын өзгертуді жеңілдетеді. Жүріс барысында тақтаны бағытын өзгерту "Switch" немесе "Fakie" деп аталады. Duck тұрысы парк жүргізушілері үшін де өте танымал, өйткені ол оларға тақтаны барлық бағытта жылжытуға мүмкіндік береді. Аяқтар сыртқа қарай бұрылғанда, дөңгелектер мен қораптарда теңгерімді ұстау және "switch" түрінде жерге түсу оңай. Бұрыштың дәрежесі жеке адамға байланысты. Flat тұрысы: Алға немесе кері сырғанда тұрақты тұрысқа ие болғысы келетін жүргізушілер үшін танымал, Flat тұрысы – екі аяқтың да нөлдік бұрышта немесе тақтаның ұзындығына перпендикуляр орналасқан жағдайы. Бұл тар тақталарда "аяқ сүйреуге" немесе жүргізушінің аяқтары үлкен болса, аяқ басы тақтаның шетінен шығып, тақтаның аяқ жағындағы өткір бұрылыстар кезінде қарға тиюі мүмкін. "Flat" тұрысы енді танымал емес және AASI (Америкалық сноуборд нұсқаушылары қауымдастығы) оны ұсынбайды. Flat тұрысын қолданатын жүргізушілер көбінесе аяқ-қолдары мен табандарында ауыру сезінеді.
Скибордпен жүзу
Скиборд – қысқа, екі ұшы бар шаңғыларды қолдана отырып, көбінесе стандартты шаңғы аяқ киімдерімен, босатылмайтын скиборд байлауларымен және шаңғы таяқтарын пайдаланбайтын еркін стильдегі шаңғы спорты. Адаптерлер ретінде қызмет ететін көтерілгілерді пайдалану арқылы кейде стандартты шаңғы немесе сноуборд байлаулары қолданылады. Бұрын бұл спорт қарда сырғанау немесе скиблейдинг деп те аталатын. Қазір скиборд термині көбінесе қысқа, екі ұшты шаңғының кең нұсқасын қолдануға қатысты, ал қарда сырғанаушылар немесе скиблейдтер әдетте орташа шаңғының енінен кем немесе оған тең болады. Скиборд – басқарушы орган немесе жарыстар жоқ, демалыспен айналысуға арналған спорт түрі. Алғашқы сериялық өндірілген скиборд 1991 жылы австриялық Kneissl Bigfoot болды. Содан кейін Line Skis сияқты американдық өндірушілер скибордтарды шығара бастады, және спорттың танымалдылығы артты. 1998 жылдан 2000 жылға дейін скиборд қысқы X ойындарының слопстайл бағдарламасына қатысты. Ол тоқтатылғаннан кейін спорт үшін кәсіби жарыс жолы болмады, көптеген спортшылар екі ұшты шаңғымен еркін стильдегі шаңғыға көшті. Бүгінде Rvl8, Summit, Spruce Mountain, Bluemoris, K2 және Head сияқты брендтерден скибордтарды табуға болады. Скибордтар мен қарда сырғанаушылар/скиблейдтердің ұзындығы шамамен, сноуборд сияқты параболалық пішінге және қатты ағаштан немесе көбіктен жасалған орталық бөлікке ие. Ұзындығы мен ені шаңғышының салмағына, шаңғыға түсу стиліне және жағдайларға байланысты.