Жозеф Эймс: Англия баспа тарихының зерттеушісі және ежелгі нәрселерді жинаушысы

Кіріспе

Джозеф Эймс (23 қаңтар 1689 жыл - 7 қазан 1759 жыл) – ағылшын библиографы және антикварі. Ол 1471–1600 жылдар аралығында Англиядағы баспа ісінің тарихына арналған «Типографиялық ескіліктер» (1749 жыл) атты еңбек жазды деген мәлімдеме бар. Оның кеме жасаушы, үлгі жасаушы, балтаның пышағын жасаушы немесе темір сатушы болып жұмыс істегені белгісіз. Грамматикалық мектептен басқа білім алмаса да, ол саудада сәттілікке жетіп, сирек кітаптар мен антиквариаттың құнды коллекцияларын жинады.

Өмір

Ол Джон Эймстің, саудагерлік флотында шебер және капитан Джозеф Эймстің алтыншы ұлы, R.N. Джозеф Эймс 1689 жылғы 23 қаңтарда Ярмут қаласында дүниеге келді және Ваппингтегі шағын грамматикалық мектепте білім алды. Ол 12 жасында әкесінен айырылды және үш жылдан кейін Лондон қаласындағы Гильдхоллға жақын жердегі Кинг-стрит немесе Квин-стриттегі ұшақ жасаушының шәкірті болды. Содан кейін ол әкесі бұрын қоныстанған Эрмитаж маңындағы Ваппингке көшіп, табысты бизнес құрды. 1712 жылы анасы қайтыс болып, күйеуінің қасында Ваппинг шіркеуіне жерленді. Екі жылдан кейін Эймс Боу-Лейндегі саудагер Уильям Рэйфордтың қызы Мэриге үйленді. Ол 1734 жылы алты бала туып қайтыс болды, олардың ішінде тек бір қызы ғана сақталды. Жинақта екі томдық «Типографиялық ескерткіштер» кітабының қолжазбалық қосымшалары бар еді. Плиталар, блоктар және авторлық құқықтарды қамтитын лотты сэр Питер Томпсон сатып алды, кейін оны Уильям Гербертке сатты, ол оны кітаптың өзінің басылымы үшін пайдаланды (1785–1790). Кітапта баспагерлердің тізімдері мен олардың белгілерінің көшірмелері, атау парақтарының үзінділері, басқа да материалдар бар, бірақ олар аса маңызды болған жоқ. 1739–1740 жылдары Эймс 1471–1600 жылдар аралығындағы ағылшын баспагерлерінің алдын ала тізімін таратты, онда 215 есім болды, олардың көпшілігі Лондондықтар еді. Ол былай деп хабарлады: «Англияда баспа тарихының және оның дамуының 1474–1600 жылдар аралығындағы басылымға дайындығы жоғары, егер қандай да бір джентльмен баспагерге, Джос. Ваппингте, осы баспагерлер туралы ақпарат жіберсе немесе олардың қатарына басқаларын қосса немесе осы істе пайдалы болатын нәрселермен көмектессе, оған ризашылық білдіріледі». 1748 жылы ол «Англиялық портреттер каталогы» атты кітап шығарды, ол Джон Никколсқа тиесілі 2000 гравюрадан тұратын он томдық жинақтың көрсеткіші болды, F.R.S. Бұл ағылшын гравюралық портреттерін жалпы сипаттау бойынша алғашқы әрекет болды, және бұл жұмысты Джеймс Грейнджер жиырма жылдан кейін қайта жаңғыртты. 1749 жылы «Типографиялық ескерткіштер» кітабы жарық көрді, ол 600-дан астам беттен тұратын кварто форматтағы кітап және лорд-канцлер Хардвикке арналды. Бастапқы ұсыныстарда тек 200 дана басылуы жоспарланған, бірақ 301 данаға тапсырыс берілді, ал тізімде кітапты жетекші антикварлар мен баспагерлер қолдағанын көрсетті. Эймс басқалардың зерттеулеріне көп қарыз болды. Оның Эндрю Дукарел, Джон Анстис, Льюис, епископ Литтлтон, Роулинсон және басқалармен жүргізген кең көлемді библиографиялық хат алмасуының бір бөлігін Джон Николс жариялады. Лорд Орфорд, сэр Ханс Слоан, Анстис және басқа да достарының кітапханалары оның зерттеулері үшін пайдаланылды. Эймс баспаға шығарылған тізімдерді елемеу арқылы және кітаптардың атау парақтарына жүгіну арқылы кейінгі библиографтардың алғысын алды. Parentalia (1750) – сэр Кристофер Реннің немересі Стивен Ренмен бірлесіп жазған Рендер туралы естеліктер. Оның библиографиялық хаттарының бір бөлігі Николстың «Әдеби анекдоттары мен иллюстрациялары» жинағына енгізілген.

He was the eldest child of John Ames, a master in the merchant service and sixth son of Captain Joseph Ames, R. N. Joseph Ames was born at Yarmouth on 23 January 1689 and was educated at a small grammar school in Wapping. He lost his father at age 12 and three years later was apprenticed to a plane maker in King Street or Queen Street, near the Guildhall, City of London. He then moved to Wapping near the Hermitage, where his father had previously settled, and established a successful business there. In 1712 his mother died and was buried in Wapping church near her husband. Two years later Ames married Mary, daughter of William Wrayford, a merchant in Bow Lane. She died in 1734 after bearing six children, of whom only a daughter survived her. Among the collection was an interleaved copy of the Typographical Antiquities in two volumes, with manuscript additions. The lot, which included plates, blocks, and copyright, was purchased by Sir Peter Thompson and afterwards was sold by him to William Herbert, who made use of it for his own edition of the book (1785–1790). include lists of printers and facsimiles of their marks, copies of title pages, extracts, &c. but not to acclaim. In 1739–40 Ames circulated a preliminary list of English printers from 1471 to 1600, which included 215 names, most of them being those of London men, with the announcement: 'As the history and progress of printing in England, from 1474 to 1600, is in good forwardness for the press; if any gentleman please to send the publisher, Jos. Ames in Wappin, some account of these printers, or add others to them, or oblige him with what may be useful in this undertaking, the favour will be gratefully acknowledged.' In 1748[7] he printed a 'Catalogue of English Heads,’ being an index to the collection of 2,000 prints, bound in ten volumes, belonging to John Nickolls, F. R. S., the Quaker antiquary of Ware, Hertfordshire. It formed the first attempt at a general description of English engraved portraits, a work resumed by James Granger twenty years later. In 1749, the Typographical Antiquities appeared, a quarto of over 600 pages, dedicated to Lord Chancellor Hardwicke. The original proposals contemplated only 200 copies, but 301 were subscribed for, and the list shows that the book was supported by leading antiquaries and printers. Ames owed much to the investigations of others. A portion of his extensive bibliographical correspondence with Andrew Ducarel, John Anstis, Lewis, Bishop Lyttleton, Rawlinson and others is given by John Nichols. The libraries of Lord Orford, Sir Hans Sloane, Anstis, and other friends, were used for his researches. Ames earned the gratitude of subsequent bibliographers by disregarding printed lists and consulting the title pages of the books themselves. Parentalia (1750) was a memoir of the Wrens, undertaken in conjunction with Sir Christopher Wren's grandson, Stephen Wren. Part of his correspondence in bibliography is included in Nichols's Literary Anecdotes and Illustrations.