Кіріспе

Ежелгі пуникалық қала, Солтүстік Африкадағы қала.

Тапсус, сондай-ақ Тампсус деп те аталады, және Сицилиядағы Тапсустан ажырату үшін Тапсус Кіші деп аталды, қазіргі Тунис еліндегі Бекальта қаласына жақын орналасқан Карфаген және Рим порты болды.

География

Тапсус Тунис жеріндегі Жерорта теңізі жағалауындағы оңай қорғалатын Рас-эд-Димас мүйісінде құрылды. Ол тұзды көлге жақын орналасқан. Лампедуза аралынан және Карфагеннен оңтүстік-шығысқа қарай шамамен арақашықтықта болды.

Тарих

Тапсус қаласын финикиялықтар құрған. Ол Гибралтар бұғазы мен Финикия арасындағы сауда жолдарындағы тоқталған нүкте ретінде және аймақтың ішкі өнімдері сатылатын нарық ретінде қызмет етті. Диодор Сицилийлік Сиракузалық Агатоклдің қаланы басып алғанын жазды. Азаматтық соғысы барысында Юлий Цезарь 46 жылғы Тапсус шайқасында Метелл Сципион мен нумидиялық патша Юба I-ді жеңді. Ол жеңілгендерден сестерций төлендірді. Бұл жеңіс Африкадағы оған қарсылықтың тоқтағанын білдірді. Содан кейін Тапсус Виззакена провинциясындағы римдік колонияға айналды. Қаланың үлкен тоған-молы жергілікті императорлар Гордиан I, II және III бастаған болуы мүмкін, бірақ олардың билігі осы жұмысты аяқтауға жеткіліксіз болды. Құрылыс ортасынан тоқтатылған болуы мүмкін; Тапсус ешқашан әлемдік деңгейдегі порты ретінде танылмады және 3-ші ғасырда Тисдр құлағаннан кейін аймақтың барлық теңіз саудасы Сулектум, Таэна, Лептис және Гумми порттары арқылы жүзеге асырылғаны белгілі.

Қалдықтар

Тапсус қаласының сақталған қиратылыстарының ішінде амфитеатр және түрлі мозаикалар бар. Тапсус Рим империясының ең үлкен портының бірі болған, жағалаудан шамамен бір километрге созылған бетон және тастан салынған алып толқын қорғағыш қабырғаның орны болды; алайда, қазір тек оның бірінші жүз метрі ғана судан көрініп тұр.

Дін

Ежелгі заманда Тапсус христиандық епископтық орталығы болған. Ол, мүмкін, суфрагандық болған, бірақ митрополиттің есімі белгісіз. Бір ғана епископ – Вигилий белгілі, ол ариандар мен Евтихийлерге қарсы бірнеше даулы еңбектердің авторы. Ол 484 жылы вандалдар королі Хуннерикпен Карфагендегі сарайына шақырылған, содан кейін жер аударылған католик епископтарының бірі болды. Католик шіркеуі 1914 жылы оны титулярлық орын ретінде қайта жаңартты. Бұл латындық титулдың ең төменгі дәрежесі, бір архиепископтан басқа. Валентин Гарсия и Баррос (1914.12.10 – 1916.08.26)
Артуро Селестино Альварес (1919.12.18 – 1921.05.09)
Эндрю Джеймс Луис Бреннан (1923.02.23 – 1926.05.28)
Винченцо Селли (1927.04.08 – 1951.10.17)
Антонио Торассо, И. М. К. (1952.01.10 – 1960.10.22)
Пол Эмиль Шарбонеу (1960.11.15 – 1963.05.21)
Томас Энрике Маркес Гомес (1963.06.25 – 1966.11.30)
Альфредо Сифуэнтес Гомес (1967.03.10 – 1970.12.02), титулярлық архиепископ ретінде
Людвиг Аверкамп (1973.01.18 – 1985.11.07)
Владас Микелевичюс (1986.11.13 – 2008.11.12)
Игнасио Карраско де Паула (2010.09.15 – ), Паптық академияның өмір бойына президенті.