Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аяқтарға жыныстық тартымдылық
парафилия
Sexual fascination with feet
a paraphilia
Аяқ фетишизмі, сондай-ақ аяқ парциализмі немесе подофилия деп те аталады, аяқтарға қатысты айқын жыныстық қызығушылықты білдіреді. Бұл, жыныстық қатысы жоқ объектілерге немесе дене мүшелеріне қатысты жыныстық фетишизмнің ең көп кездесетін түрі болып табылады.
Foot fetishism, also known as foot partialism or podophilia, is a pronounced sexual interest in feet. It is the most common form of sexual fetishism for otherwise non sexual objects or body parts.
Себептер
Жыныстық фетишизмнің басқа түрлеріне ұқсас, аяқ фетишизмінің нақты себептері әлі күнге дейін анықталған жоқ. Бұл тақырыпта көптеген зерттеулер бар, бірақ олардың қорытындылары көбінесе болжамды саналады. Жалпы алғанда, жыныстық фетишизмге бірнеше фактор себеп болуы мүмкін, бірақ фетишизмнің кез келген түріне нақты бір себеп анықталған жоқ. Аяқ фетишизміне аяқтар мен жыныс мүшелерінің соматосенсорлық қабықтың жақын орналасқан аймақтарында болуы себеп болуы мүмкін, бұл екі арасында нейрондық байланысқа алып келуі мүмкін. Нейробиолог В.С. Рамачандран бұл аймақтар арасындағы кездейсоқ байланыстың аяқ фетишизмінің кең таралғандығын түсіндіруі мүмкін деп болжайды. Десмонд Моррис аяқ фетишизмін ерте жастағы дұрыс емес бейімделудің нәтижесі деп қарастырды, онда аяқ/кепшіктің тактильді қысымы маңызды рөл атқарады. Фрейдтің аяқ фетишизмі туралы пікірі де ерте бейімделуді қамтыды, бірақ ол аяқтың иісін де маңызды деп санады, сондай-ақ аяқты пенис символы/орны ретінде қарастырды (кастрациялық кешен, әсіресе әйел денесін төменнен зерттегенде кездеседі). Отто Фенихель де кастрациялық қорқынышты аяқ фетишизмінде маңызды деп санады, болашақ фетишист жасөспірім кезінде өзін қорқыныштан қорғау үшін: "Өмір бойы есте сақтауың керек, қыздардың да аяқтары бар" деген сөздерін айтқанын келтірді. Әйел денесіне деген қорқыныш күшті болған жағдайда, әйел аяғындағы кепшікке емес, әйелдердің кепшігіне ғана құмарлық сезіледі. Жорж Батайл аяқтарға деген тартымдылықты олардың анатомиялық кемшілігімен байланыстырды.
Similar to other forms of sexual fetishism, no consensus has yet been established about the specific causes of foot fetishism. While many works on the topic exist, their conclusions are often regarded as highly speculative. In a general sense, sexual fetishism can be caused by a number of factors, no singular cause for any type of fetishism has been conclusively established. Foot fetishism may be caused by the feet and the genitals occupying adjacent areas of the somatosensory cortex, possibly entailing some neural crosstalk between the two. Neuroscientist V. S. Ramachandran proposed that an accidental link between these regions could explain the prevalence of foot fetishism. Desmond Morris considered foot fetishism the result of mal imprinting at an early age, the tactile pressure of a foot/shoe being important in this. Freud's reading of foot fetishism also involved early imprinting, but he considered the smell of feet significant in this, as well as the foot as a penis symbol/surrogate (castration complex, especially when encountered while voyeuristically exploring the female body from below). Otto Fenichel similarly saw castration fear as significant in foot fetishism, citing a future fetishist who as an adolescent said to himself "You must remember this throughout life – that girls, too, have legs", to protect himself from the fear. Where fear of the (castrated) female body is too great, desire is felt not for shoes on female feet but for women's shoes alone, without women. Georges Bataille saw the lure of the feet as linked to their anatomical baseness (abjection).
Денсаулық және аурулар
Кейбір зерттеушілер жыныстық жолмен жұғатын инфекциялардың эпидемиясына жауап ретінде аяқ фетишизмінің күшеюі мүмкін деген гипотеза ұсынады. Огайо штатының университетінде А. Джеймс Джаннини жүргізген бір зерттеуде 12-ші ғасырдағы Еуропадағы гонорея эпидемиясы және 16-шы мен 19-шы ғасырлардағы Еуропадағы сифилис эпидемиялары кезінде аяқтарға жыныстық объекті ретінде қызығушылықтың артуы байқалды. Сол зерттеуде 30 жылдық кезеңде порнографиялық әдебиеттегі аяқ фетиши бейнелерінің жиілігі өлшенді. Қазіргі СПИД эпидемиясы кезінде экспоненциалды өсім тіркелді. Бұл жағдайларда, жыныстық аяқпен ойнау қауіпсіз секске балама ретінде қарастырылған. Дегенмен, зерттеушілер осы эпидемиялардың әйелдердің эмансипациясының салыстырмалы кезеңдерімен бірге жүргенін атап өтті.
Some researchers have hypothesized that foot fetishism increases as a response to epidemics of sexually transmitted infections. In one study, conducted by A James Giannini at Ohio State University, an increased interest in feet as sexual objects was observed during the great gonorrhea epidemic of twelfth century Europe, and the syphilis epidemics of the 16th and 19th centuries in Europe. In the same study, the frequency of foot fetish depictions in pornographic literature was measured over a 30 year interval. An exponential increase was noted during the period of the current AIDS epidemic. In these cases, sexual footplay was viewed as a safe sex alternative. However, the researchers noted that these epidemics overlapped periods of relative female emancipation.
Қоғам және мәдениет
Аяқ фетишизмінің ең ерте жазылған мысалдары ежелгі грек жазушысы Филостратқа жатқызылған "Жаланаң әйелге" және "Жаланаң балаға" атты эротикалық өлеңдерінде кездеседі. VIII ғасырдағы "Сканда Пурана" мәтінінде Хинду құдайы Брахма Парватидің аяқтарын көргенде қоздырылды.
Some of the earliest recorded instances of foot fetishism occur in the erotic poems To a Barefoot Woman and To a Barefoot Boy attributed to the Ancient Greek writer Philostratus. The Hindu god Brahma was aroused by the sight of Parvati's feet in the eighth century text Skanda Purana.