Қытай Халық Армиясының Басқаруы: Құпартиялық және Мемлекеттік Ережелер
Supreme command of the armed forces in the People's Republic of China
Қытай Халық Республикасының қарулы күштеріне Қытай Коммунистік Партиясының Орталық Әскери Комиссиясы (ОӘК) басшылық етеді. Екі ОӘК бар, бірақ айырмашылық көбінесе формалды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қытай Халық Республикасында (ҚХР) қарулы күштердің жоғарғы бағыныштылығы Қытай Коммунистік партиясының Орталық әскери комиссиясы (ОӘК) тарапынан жүзеге асырылады. Сонымен қатар, мемлекеттік ОӘК (ҚХР ОӘК) де бар. Заң жүзінде екі ОӘК-тің міндеттері бөлек, бірақ бұл айырмашылық іс жүзінде көріне бермейді, себебі екі органның құрамында көбінесе бірдей адамдар болады. 2000-ші жылдардан бері ҚКП Бас хатшысы ОӘК төрағасы болып табылады және елдің басқарушы органы – Политбюроның тұрақты комитетінде қарулы күштерді ұсытады.
In the People's Republic of China (PRC), supreme command of the armed forces is exercised by the Central Military Commission (CMC) of the Chinese Communist Party (CCP). A parallel state CMC (PRC CMC) exists. Legally the two CMCs have separate responsibilities, but the distinction is practically irrelevant because the bodies typically have the same members. Since the 2000s, the CCP General Secretary chairs the CMC, and represents the armed forces in the Politburo Standing Committee, the country's ruling body.
Тарих
ҚХР 1949 жылы құрылғанда Халықтық азаттық армиясының (ХАА) басқаруы Халықтық революциялық әскери кеңеске, мемлекеттік органға, ККП коалициялық үкіметін басқаратын мемлекеттік органға берілді. ҚКП ОАК жойылды. 1954 жылғы ҚХР Конституциясы президентті жоғарғы бас қолбасшы және Ұлттық қорғаныс кеңесінің (ҰҚК) төрағасы етіп белгіледі. Сонымен қатар, ҚКП ОАК қайта құрылды және қарулы күштердің негізгі саясатты қалыптастыру органы болды. Мемлекет пен партия арасындағы басқару және саясатты қалыптастырудың бөлінуі мемлекеттік және партиялық органдардың ортақ мүшелігі арқылы байланыстырылды; мысалы, Мао Цзэдун президент және ОАК төрағасы болды. 1970-ші жылдардың соңында және Мәдени революцияның аяқталуымен ҚХР және ҚКП Конституцияларына енгізілген түзетулер ҚКП төрағасын жоғарғы бас қолбасшы етіп тағайындады. Дэн Сяопиннің саяси реформалары қарулы күштерге қатысты жауапкершілікті партия мен мемлекет арасында қайта бөліп берді. 1982 жылғы ҚХР Конституциясы ҚХР ОАК-ны жоғарғы басқаруды ресми түрде жүзеге асыру үшін құрды, Ұлттық халық конгресі төрағаны сайлап, саяси жұмыстан басқа барлық мәселелерді шешетін болды. 1982 жылғы ҚКП Конституциясында белгіленгендей, ҚКП ОАК саяси жұмыстарға жауапты болды. Тағы да, ОАК арасындағы келіспеушіліктер ортақ мүшелік арқылы жойылды. ОАК-ның түрлі мемлекеттік және партиялық органдармен арақатынасы жоғарғы басқаруды заңды тұрғыдан беймазды ете алады. Бұл беймаздық 1989 жылғы Тяньаньмэнь алаңындағы наразылық пен қырғыннан кейін ҚКП-ның қарулы күштерден адалдық талап етуіне себеп болуы мүмкін.
When the PRC was founded in 1949, command of the People's Liberation Army (PLA) was transferred to the People's Revolutionary Military Council, a state body, with the CCP leading the coalition government. The CCP CMC was abolished. The 1954 PRC constitution designated the president as the supreme commander, and also as the chair of the National Defense Council (NDC). At the same time, the CCP CMC was reestablished and became the primary policy making body for the armed forces. The separation of command and policy making between the state and the party was bridged by the shared memberships of the state and party bodies; for example, Mao Zedong was president and CMC chairman. In the late 1970s and the end of the Cultural Revolution, revisions to the PRC and CCP constitutions made the CCP chairman the supreme commander. Deng Xiaoping's political reforms again divided responsibilities for the armed forces between the party and the state. The 1982 PRC constitution created the PRC CMC to formally exercise supreme command, with the National People's Congress selecting the chairman, and handle all matters except political work. The CCP CMC — as defined in the 1982 CCP constitution — was responsible for political work. Again, conflicts between the CMCs were eliminated by shared membership. The relationship between the CMCs and various state and party bodies can make the exercise of supreme command legally ambiguous. The ambiguity may have caused the CCP's regular demands for loyalty from the armed forces since the 1989 Tiananmen Square protests and massacre.