Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
От арқылы болжау
Divination by means of fire
Пиромантия (көне грекше ἐμπυρία (empyria), от арқылы болжау) – от немесе жалын арқылы болжау өнері.
Pyromancy (Ancient Greek ἐμπυρία (empyria), divination by fire) is the art of divination by means of fire or flames.
Жалын шашудың тарихы
Тарихқа дейінгі қоғамда оттың маңыздылығы және өркениеттердегі оның жалғасқан маңыздылығына байланысты, пиромантияның әлемдегі көптеген өркениеттерде тәуелсіз түрде пайда болған, ең ерте түрі болуы мүмкін. Батыс мәдениетінің көп бөлігінде от көбінесе бір құдаймен байланысты болған немесе оның өзі құдай ретінде құрметтелген. От, батыс және батыс емес діндерде тірі нәрсемен байланысты болды (өйткені ол жеді, тыныс алды, өсті, шіріді және өлді). От адамның өмірінде остігінен, ол табиғатқа жақын элемент ретінде адамзаттың санасында сақталып қалды. Месопотамия мен Еуразиядағы отқа арналған рәсімдердің ежелгі зороастризмдік рәсімдерден бастау алғаны айтылады, олар ғибадатханаларда және құрбандық орындарында отты пайдаланумен байланысты. Ежелгі зороастрийлер отты "ең қасиетті рух" деп сенген, одан барлық өмір пайда болған, және от көптеген зороастризмдік рәсімдерде орталық символ ретінде қолданылған. Ескі өсиетте от көбінесе құдайлық араласумен байланысты болды; Мұсаның шешімін бағыттаған жалынатын бұтамен және израильдіктерді шөлде бағыттаған от тірегімен. Содом мен Гоморраның өртелуі де құдайлық жаза арқылы болды. Ренессанс сиқырында пиромантия, некромантия, геомантия, аэромантия, гидромантия, хиромантия (қол бағдары) және скапулимантиямен бірге жеті "тыйым салынған өнердің" бірі ретінде жіктелген. Тибетте мұндай болжаулар ауыл тұрғындарына түсіндірілмейтін табиғи құбылыстарды түсіну үшін қолданылған. Ежелгі тибет халқы жануар майын пайдаланатын шамдарды жиі жағып, оның түтіні мен жалыны табиғат күштерінің басшылығы ретінде түсіндірілген.
Due to the importance of fire in society in prehistory and its continued importance within civilizations, it is quite likely that pyromancy was one of the earlier forms of divination, arising independently in many civilizations around the world. In much of Western culture, fire was often associated with a god, or was revered as a god itself. Fire was associated with a living being (because it ate, breathed, grew, decayed, and died) in both Western and non Western religions. Fire was so basic to the human experience that it persisted in the minds of humanity as an element close to nature. Fire rituals in Mesopotamia and Eurasia were thought to originate with ancient Zoroastrian rituals around the use of fire in temples and on altars. Ancient Zoroastrians believed fire to have been “the most holy spirit” from which all life was born, and fire was used as a central icon in many Zoroastrian rituals. In the Old Testament, fire was often associated with divine intervention; with the burning bush guiding the decision of Moses, and the pillar of fire guiding the Israelites in the wilderness. Even the burning of Sodom and Gomorrah was accomplished through divine retribution. In Renaissance magic, pyromancy was classified as one of the seven "forbidden arts", along with necromancy, geomancy, aeromancy, hydromancy, chiromancy (palmistry), and scapulimancy. In Tibet, such divination was used to understand natural phenomena that was otherwise inexplicable to villagers. Lamps that use animal fat were often burned by ancient Tibetan peoples, and the smoke and flames thereof were interpreted as the guidance of natural forces.