Томас Нэш: Елизавета шағының жазушысы және памфлетшісі
Thomas Nashe
Томас Нэш (1567-1601) – елизаветалық драматург, ақын, памфлетші. "Pierce Penniless" шығармасы, Англия шіркеуін қорғауы, Мартин Марпрелат дауларындағы рөлі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XVI ғасырдағы ағылшын памфлетшісі және ақыны
16th century English pamphleteer and poet
осы атқа ие басқалар
those of a similar name
Томас Наше (1567 жылдың қарашасында крещение алған – шамамен 1601 жыл; сондай-ақ Нэш) – елизавета дәуірінің драматургі, ақыны, сатирик және маңызды памфлетші. Оның "Пирс Пеннилес" сияқты памфлеттері және Англия шіркеуін қорғаған көптеген жазбалары бар.
Thomas Nashe (baptised November 1567 – c. 1601; also Nash) was an Elizabethan playwright, poet, satirist and a significant pamphleteer. his pamphlets including Pierce Penniless, and his numerous defences of the Church of England.
Лондондағы Марпрелат дау-дамай
Ол Мартин Марпрелат даусына епископтардың жағында тартылды. Бұл дауға қатысқан басқа жазушылар сияқты, оның үлесін анықтау қиын. Бұрын оған 1589–1590 жылдардағы үш «Пасквилл» трактаты жатқызылған, олар Р. Б. Маккерроудың Наше еңбектерінің стандартты басылымына енгізілген: алайда Маккерроу өзі кейіннен олардың Нашеге жатпайтынын күшпен дәлелдеді. Мартинистерге қарсы «Байға арналған бадам» (1590) трактаты, «Катберт Карринің шалақ жаны» деп көрсетілген, қазір Нашенің туындысы ретінде танылады, бірақ оның авторы, комедия актері Уильям Кемпеге арнауында, 1589 жылғы жазда Венециядан қайтып келе жатып Бергамода Гарлекинмен кездескенін әжуалы түрде айтады. Бірақ Нашенің шетелге баруға уақыты мен мүмкіндігі болғанына ешқандай дәлел жоқ, сондай-ақ ол өзінің еңбектерінде Венецияға барғанын ешқашан айтпаған.
He was drawn into the Martin Marprelate controversy on the side of the bishops. As with the other writers in the controversy, his share is difficult to determine. He was formerly credited with the three "Pasquill" tracts of 1589–1590, which were included in R. B. McKerrow's standard edition of Nashe's works: however McKerrow himself later argued strongly against their being by Nashe. The anti Martinist An Almond for a Parrot (1590), ostensibly credited to one "Cutbert Curry knave", is now universally recognised as Nashe's work, although its author humorously claims, in its dedication to the comedian William Kempe, to have met Harlequin in Bergamo while returning from a trip to Venice in the summer of 1589. But there is no evidence Nashe had either time or means to go abroad, and he never subsequently refers to having visited Venice in his work.
Харви ағайындыларымен араздық
Гринмен достығы Нашиді Харви даусына тартты, оған Ричард және Габриэль Харви ағайындылары қатысты. 1590 жылы Ричард Харвидің "Құдайдың қозысы" атты еңбегінде антимартинист памфлеттер туралы жалпы шағым айтылды, соның ішінде Менафон алғы сөзіне жасалған сырттай шабуыл бар еді. Екі жылдан кейін Гриннің "Жаңа келген сарай адамына айтылған қысқа сөз" кітабында "арқан өрушілер" туралы бір бөлім болды, ол Харвилерге (олардың әкесі арқан өрген) нақты сілтеме жасайды. Бұл бөлім кейінгі басылымдардан алынып тасталды, және оны Наше жазған болуы мүмкін. Габриэль Харви Гриннің өлімін төрт хатында қынжырлағаннан кейін, Наше "Жаңа хабарлар" (1592) атты туындысын жазды. Наше "Иерусалим үшін Мәсіхтің жасы" (1593) кітабының алғы сөзінде кешірім сұрауға тырысты, бірақ Пирстің "Артық жасауы" атты еңбегі жарық көргеннен кейін Наше қайта ренжіді. Ол "Сафрон Уолденге бірге" (1596) деп жауап берді, бұл Кембридж шаштаразы Ричард Личфилдке арналған сарказмды арнау болуы мүмкін. Харви жауап жарияламады, бірақ Личфилд "Томас Нэштің шашын қырқу" (1597) деп аталатын трактатта жауап берді. Бұл кітапшада Нашенің ұятты киіммен және тізбекте көрсетілген ағаштан жасалған портреті де болды.
His friendship with Greene drew Nashe into the Harvey controversy, involving the brothers Richard and Gabriel Harvey. In 1590, Richard Harvey's The Lamb of God complained of the anti Martinist pamphleteers in general, including a side swipe at the Menaphon preface. Two years later, Greene's A Quip for an Upstart Courtier contained a passage on "rope makers" that clearly refers to the Harveys (whose father made ropes). The passage, which was removed from subsequent editions, may have been Nashe's. After Gabriel Harvey mocked Greene's death in Four Letters, Nashe wrote Strange News (1592). Nashe attempted to apologise in the preface to Christ's Tears Over Jerusalem (1593), but the appearance of Pierce's Supererogation shortly after offended Nashe anew. He replied with Have with You to Saffron Walden (1596), with a possibly sardonic dedication to Richard Lichfield, a barber of Cambridge. Harvey did not publish a reply, but Lichfield answered in a tract called "The Trimming of Thomas Nash," (1597). This pamphlet also contained a crude woodcut portrait of Nashe, shown as a man disreputably dressed and in fetters.
Пирс Пеннилес
Пирс Пеннилес, "Шайнға шағыны" - 1592 жылы жарық көрген ұзын әңгіме немесе прозалық сатира. Ол Елизавета дәуіріндегі ең танымал памфлеттердің бірі болды. 1593 және 1595 жылдары қайта басылып, 1594 жылы француз тіліне аударылды. Бұл шығарма Пирс, бақытсыздыққа ұшыраған, әлемнің зұлымдығына ашуланып, шайтанға шағымданатын адамның көзқарасынан жазылған. Кейде Пирс тұлғасы Нашенің өзімен бірігіп кетеді. Бірақ Наше кейде Пирсті мақтанқор ақымақ ретінде бейнелейді. Әңгіме күрделі, өткір, оқиғаларға толы стильде айтылған, жаңадан жасалған сөздер мен латын тіліндегі фразалармен безендірілген. Сатира келемездеу және өткір болып келеді, ал кейде Нашенің стилі өзінің түсініксіздігін ұнататын сияқты.
Pierce Penniless, His Supplication to the Divell is a tall tale, or a prose satire, published in 1592. It was among the most popular of the Elizabethan pamphlets. It was reprinted in 1593 and 1595, and in 1594 was translated into French. It is written from the point of view of Pierce, a man who has not met with good fortune, who bitterly complains of the world’s wickedness, and addresses his complaints to the devil. At times the identity of Pierce seems to conflate with Nashe's own. But Nashe also portrays Pierce at times as an arrogant fool. The story is told in a style that is complex, witty, anecdotal, and peppered with newly minted words and Latin phrases. The satire can be mocking and bitingly sharp, and at times Nashe’s style seems to relish its own obscurity.