Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әл-Руаис (الرويس) – Палестина араб ауылы, Акра қаласының оңтүстік-шығысында және әл-Дамун ауылының оңтүстігіндегі таулы жерде орналасқан. 1945 жылы ауылда 330 адам тұрған. 1948 жылғы Араб-Израиль соғысы барысында Израиль әскерлері басып алғаннан кейін Әл-Руаис ауылы толықтай босатылды.
Al Ruways (الرويس), was a Palestinian Arab village on a rocky hill located southeast of Acre and south of the village of al Damun. Its population in 1945 was 330. Al Ruways was depopulated following its capture by Israeli forces during the 1948 Arab Israeli War.
Орта ғасырлар
Әл-Руаис крестшілер қаласы Кереблирдің орнында тұрды, оны крестшілер Роис деп те атаған. 1220 жылы Беатрикс де Куртенэй және оның күйеуі Ото фон Ботенлаубен, Хеннеберг графы, өздерінің жерлерін, Роис қоса алғанда, Тевтон орденіне сатты. Бірақ, олардың толыққанды меншік құқығы болмаған сияқты, себебі 1253 жылы Кесарияның лорды Джон Алеман Роис сияқты бірнеше ауылды Госпитальдық орденге сатты. 1266 жылы Тибериядан Акраға қайтып келе жатқан крестшілер алғы шебі Сафадта орналасқан мамлюк әскерлері тарапынан Роис маңында шабуылға ұшырады. 1283 жылы ол Акрадағы крестшілер мен мамлюк сұлтаны әл-Мансур Калаун арасындағы бейбіт келісімде (худна) крестшілердің иелігінің бір бөлігі ретінде еске алынды. Дәстүр бойынша, ауыл тұрғындары Хусам ад-Дин Әбу әл-Хижамен туыс екендерін айтты. Хусам ад-Дин – Сұлтан Салахиддиннің Әюбид армиясындағы жоғары шенді офицер.
Al Ruways stood on the site of the Crusader town of Careblier, which was also referred to by the Crusaders as Roeis. In 1220, Beatrix de Courtenay and her husband Count Otto von Botenlauben, Henneberg, sold their land, including Roeis’, to the Teutonic Knights. However, they appeared not to have sole ownership, as in 1253 John Aleman, Lord of Caesarea, sold several villages, including Roeis, to the Knights Hospitaller. In 1266, a Crusader vanguard returning from a raid in Tiberias to Acre was ambushed at Roeis by Mamluk forces based in Safad. In 1283 it was mentioned as part of the domain of the Crusaders in the hudna (truce) between the Acre based Crusaders and the Mamluk sultan al Mansur Qalawun. Based on tradition, the people of the village professed to have blood relations with Husam ad Din Abu al Hija. Hussam ad Din was a high ranking officer in the Ayyubid army of Sultan Saladin.
Осман дәуірі
Француз зерттеушісі Виктор Герин 1875 жылы әл-Рувайс ауылына сапар шегіп, "ауылдың ең көп дегенде 150 адамға дейін халқы бар екенін, үйлері інжір, гранат және зәйтүн ағаштарына толы бақтардың арасында, ал кейбір жерлерінде пальма ағаштарымен бірге төбеде орналасқан" деп жазған. 1881 жылы PEF-тің Батыс Палестинаны зерттеу жұмысы әл-Рувайс ауылының ашық далада, ауылдың солтүстігінде зәйтүн ағаштары бар екенін көрсетті. Оның 400 тұрғынының барлығы мұсылман болған. 1887 жылға қарай Рувейс ауылында шамамен 190 адам тұрған, олардың барлығы мұсылман еді.
French explorer Victor Guérin visited al Ruways in 1875, and noted that the village contained "150 people at most, whose homes are located on a hill, amid gardens filled with fig, pomegranate and olive trees, and here and there are palm trees". In 1881, the PEF's Survey of Western Palestine described al Ruways as being situated on open ground with olive groves to the north of the village. Its population of 400 was entirely Muslim. A population list from about 1887 showed that Ruweis had about 190 inhabitants; all Muslims.
Британдық мандат дәуірі
ХХ ғасырдың басында Палестинадағы британдық мандат кезінде әл-Рувайс Акра округінің ең кішкентай ауылдарының бірі болды. 1922 жылғы халық санағында әл-Рувайс халқы 154 адамды құрады, барлығы мұсылмандар. 1931 жылғы халық санағында халық саны 217-ге жетті, барлығы мұсылмандар, жалпы 44 үйді құрады, және екі бөлікке бөлінген. Ауылда мешіт болды. Балалар оқу үшін жақын орналасқан әл-Дамунға барып оқыды. Тұрғындардың ішуге арналған суы жеке құдықтардан алынды, олар негізінен бидай, жүгері, кендір, қарбыз және зәйтүн өсірді. Салынған аумақ 15 дунамды құрады.
Under the British Mandate of Palestine in the early twentieth century, al Ruways was one of the smallest villages in the District of Acre. In the 1922 census Al Ruways had a population of 154; all Muslims, increasing in the 1931 census to 217, still all Muslim, in a total of 44 houses. and consisting of two quarters. The village had a mosque. Its children attended school in nearby al Damun. The inhabitants' drinking water came from domestic wells, and they primarily grew wheat, corn, sesame, watermelons, and olives. while built up areas consisted of 15 dunams.
Израиль билігі
1948 жылғы 18 шілдеде Израильдің жетінші броньды бригадасы "Декель" операциясы барысында Назаретті басып алғаннан кейін екі күн өткен соң, бірнеше бөлімше Батыс Галилеяға ілгерілеп, бірқатар араб ауылдарын басып алды, соның бірі әл-Руаис болды. Тұрғындары бомбалау салдарынан және жақын орналасқан Шефа Амр және Назарет сияқты ірі қалалардың түсуінен кейін қашып кетті. Соғыс аяқталғаннан кейін бұл аймақ Израиль мемлекетінің құрамына енді. Палестина тарихшысы Валид Халидидің сөзіне сәйкес, "бұл жерде ешкім қалмаған. Ескі құдықтардың қирандылары мен цемент шатырлар шашырап жатыр, ал қалған бөлігін эвкалипт ағаштары мен кактустардан тұратын ормандар жауып тастаған". 1992 жылға қарай әл-Руаис жерінде ауылдар болған жоқ, бірақ айналасындағы жерді Ясур кибуцының тұрғындары өңдеген.
On 18 July 1948, two days after Nazareth was occupied by Israel's Seventh Armored Brigade in Operation Dekel, some units advanced into the Western Galilee and captured a number of Arab villages, one of which was al Ruways. The inhabitants fled after bombardment and the fall of major towns in the vicinity, namely Shefa 'Amr and Nazareth. Following the war the area was incorporated into the State of Israel. According to Palestinian historian Walid Khalidi, "the site is deserted. The debris of old wells and cement roofs is strewn of over the site, which is otherwise covered by a forest of eucalyptus trees and cactus." By 1992 there were no villages on al Ruways land, but the surrounding area was cultivated by residents of kibbutz Yas'ur.