Кіріспе

Француз саяси теоретигі Иван Владимирович Щеглов (Ива́н Влади́мирович Щегло́в; 16 қаңтар 1933 – 21 сәуір 1998), сондай-ақ Жиль Ивайн деп белгілі, француз саяси теоретигі, белсенді және ақын, орыс ата-аналарынан Парижде дүниеге келген.

Отбасылық негіздер

Иван 1905 жылғы төңкерістен кейін екі жылға түрмеге кесілген революционер Владимир Щегловтың ұлы еді. Түрмеден босатылғаннан кейін Владимир әйелі Елена Завадскаямен бірге Ресей империясын тастап кетті. Алғашқыда үш жыл Бельгияда тұрғаннан соң, олар 1910 жылы Парижге көшіп, Владимир такси жүргізуші болып жұмыс істеді. Ол CGT-де белсенділік танытып, 1911 жылғы жүргізушілер ереуіліне қатысты.

Іс-шаралар

Иван 1953 жылы он тоғыз жасында Жиль Иван деген атпен «Жаңа урбанизмге арналған формуляр» (Formulaire pour un urbanisme nouveau) жазды, ол Леттристік интернационал мен Ситуационисттік интернационалға шабыт берді. Мәтіннен алынған келесі үзінді атақты Манчестер түнгі клубы Хачиенданың шабыт көзіне айналды:

«Ал сен, ұмытылған, екі жарты шардың барлық алапаттығымен қиратылған естеліктерің, Пали Каоның Қызыл шарап қоймаларында, музыкасыз да, географиясыз да, енді тамырлар бала туралы ойлайтын және шарап ескі күнтізбеден алынған аңыздармен аяқталатын хасиендаға аттанбайсың. Бәрі аяқталды. Сен ешқашан хасиенданы көрмейсің. Ол жоқ. Хасиенда салынған болуы керек». Ол досы Генри де Беарнмен бірге жақын жердегі құрылыс алаңынан ұрлаған динамитпен Эйфель мұнарасын жарылғызуды жоспарлаған, себебі «оның шағылысқан жарығы олардың бірлескен шатыр бөлмесіне түсіп, түнде оларды оятып қоятын». Ол Париждегі Муффетар көшесіндегі «Лес-Синк бильярд» мекемесінен тұтқындалып, әйелінің шағымымен психиатриялық ауруханаға жатқызылды, онда инсулин және электрошок терапиясымен бағынышқа алынды және 5 жыл бойы сонда болды. Ол 1998 жылы қайтыс болды.