Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Акре ауданындағы ауыл. Ауылдың солтүстігіндегі аймақ 19-шы ғасырдың басында Акре билеушісі болған Сулейман пашаның отырғызған бағы болды, оны قصر بهجي, Qasr Bahjī, «ләззат сарайы» деп атады; бүгін бұл Бахаи дінінің негізін қалаушы Бахаулланың қасиетті орыны ретінде танымал.
the village in the Acre District
The area just north of the village was a garden planted by Sulayman Pasha, who was the ruler of Acre in the early 19th century, named قصر بهجي, Qasr Bahjī, mansion of delight; today this is known as the shrine of Bahá'u'lláh, who was the founder of the Baháʼí Faith.
Тарих
1955-56 жылдары әл-Маншияда бес қабір қазылды; ең ертесі б.з.б. XIII ғасырға дейін соққан. Бұл туралы 1738 жылы сол жерден өткен Ричард Покок та айтқан болуы мүмкін: "Оның ең биік жерінде өте мықты төртбұрышты мұнараның қираған қалдықтары бар, ал оның жанында мешіт, мұнара және басқа да үлкен ғимараттар тұр; бұл жерде жерленген шейхтің есімімен Абуотиди деп аталады". 1760 жылы Джованни Марити бұл жерді Бахаттбе деп атады: "кішкентай төбеде орналасқан, онда ежелгі ғибадатхананың қираған қалдықтары бар, оны түріктер де, христиандар да әртүрлі кезеңдерде ғибадат ету үшін пайдаланған. Бірнеше қадамдай қашықтықта жерлеу орнымен ерекшеленетін мешіт орналасқан, онда Акра қабырғаларының астында қаза тапқан көптеген бейдінгелер жерленген". 1799 жылғы картада бұл жер "қалдықтары ғана қалған, адам тұрмайтын" деп көрсетілген, ал 1875 жылы келген Герин бұл ауылдың "жақында құрылғанын" байқаған. 1881 жылы PEF-тің Батыс Палестинаны зерттеу (SWP) Аль-Маншия ауылын жазықта, егістік жерлермен қоршалған жерде орналасқан, үйлері тас және саздан салынған деп сипаттады. Ауылда шамамен 150 адам тұрды. 1887 жылғы халық тізімінде Кирьет-эль-Меншиеде 400-ге жуық тұрғын бар екені, олардың барлығы мұсылман екені көрсетілген.
Five graves were excavated in al Manshiyya in 1955–56; the earliest dated from the thirteenth century BC. It is probably it Richard Pococke refers to when he passed by in 1738: "On the highest ground of it are the ruins of a very strong square tower, and near it, is a mosque, a tower, and other great buildings; the place is called Abouotidy, from a Sheik who was buried there." In 1760, :it:Giovanni Mariti called the place Bahattbe: "situated on a small eminence, which contains the ruins of an ancient temple, employed as a place of worship both by the Turks and Christians, but at different periods. Some paces further is a mosque, remarkable on account of its burying ground, in which was interred a prodigious number of infidels, who perished under the walls of Acre." A map from 1799 showed the place as an "uninhabited ruin", while Guérin, who visited in 1875, observed that the village is "newly founded". In 1881, the PEF's Survey of Western Palestine (SWP) described the village of Al Manshiyya as being situated on a plain, surrounded by arable land, with houses built of stone and adobe. It had a population of about 150. A population list from about 1887 showed that Kiryet el Menshiyeh had about 400 inhabitants, all Muslim.
Британдық мандат дәуірі
1922 жылы Палестинада британдық мандат билігі жүргізген халық санағында Әл-Маншияның халқы 371 адамды құрады, барлығы мұсылмандар. 1931 жылғы халық санағында халық саны 460 адамға дейін өсті, барлығы мұсылмандар, жалпы 132 үйді құрады. 1945 жылғы статистика бойынша Әл-Маншияда 810 мұсылман және 270 еврей тұрғыны болды, ал 27 дунам жер құрылыспен ғана жабылған (қалалық) жер болып табылды.
In the 1922 census of Palestine conducted by the British Mandate authorities Al Manshiyeh had a population of 371; all Muslims, increasing in the 1931 census to 460, still all Muslims, in a total of 132 houses. In the 1945 statistics, Al Manshiyya had 810 Muslim inhabitants and 270 Jewish inhabitants, while 27 dunams were built up (urban) land.
1948 ж. және содан кейінгі кезең
Ауыл тұрғындары, шаруалар болғандықтан, бейбіт өмір сүріп, көрші яһудилермен тығыз қарым-қатынаста болған. Бірақ Акрадағы шайқас, содан кейін Дейр Ясиндегі қырғын оларды үркітті. Ауыл 1948 жылғы араб-израиль соғысына алғаш рет 1948 жылдың 6 ақпанында тартылды. Сол күні бірнеше қарулы яһудилер автоматтық қару мен стендік мылтықтарды қолданып, ауылға шабуыл жасады. Ауыл қорғаушылары оларды кері шегіндірді. Маншия 1948 жылдың 14 мамырында Бен-Ами операциясы барысында басып алынды. Бір ауыл тұрғыны таңғы шабуыл ауылды қарап тұрған төбеден жасалғанын еске алды. Ауыл тұрғындары, "бастарынан оқтар сызылып өтіп жатқанда", "басқа барлық жақтары яһудилермен қоршалғандықтан" шығысқа қарай қашты. Олар мәйіттерді алып кетуге келгенде, ауылдың барлық жері миналармен толтырылғанын көрді. Бір бұрынғы ауыл тұрғыны әкесінің шабуылдан кейін шамамен 10 күннен соң Әл-Маншияға оралғанын және оның қиратылғанын көргенін айтты. 1948 жылдың 16 маусымында Давид Бен-Гурион Маншияны Израильдің қиратқан ауылдарының бірі ретінде атады. Соғыстан кейін бұл аймақ Израиль мемлекетінің құрамына енді. 1948 жылы ауылдың жерінде, солтүстік жағында Шомрат және Бустан Хагалил деген екі жаңа ауыл салынды. Қазіргі уақытта бұл жер Акра қаласының бір бөлігі болып табылады. Ислам архитектурасына маманданған археолог Эндрю Петерсен 1994 жылы Әл-Маншияға сапар шекті. Ол Әбу Атаби мешіті мен киелі орнының 1948 жылдан бері тұрғын үй кешеніне айналғанын анықтады. Дұға бөлмесі тұрмыстық бөлме ретінде пайдаланылды. Қабірдегі күмбезді бөлмеге кіретін есіктің үстінде екі бөліктен тұратын жазу орнатылған. Жоғарғы бөлігінде 1140 ж.х. (1727–1728 ж.с.) деген жазу әлі де көрініп тұр, ал төменгі бөлігі, әшекейлі жазумен жазылған, одан ертерек болуы мүмкін, мүмкін мамлюк дәуіріне жатады. Жергілікті халық Әбу Атабиды крест жорықтары кезінде Акраны қоршау кезінде қаза тапқан мұсылман батыры деп есептейді.
The villagers, who were farmers, lived peacefully and had significant interaction with their Jewish neighbors. But the fighting in Acre, and later, the Deir Yassin massacre, frightened them. The village was first drawn into the 1948 Arab–Israeli War on 6 February 1948. On that day a number of armed Jews, using automatic weapons and Sten guns, attacked the village. They were driven back by village defenders. Manshiyya was captured by on 14 May 1948 during Operation Ben Ami. One villager recalled that the dawn attack came from the hill overlooking the village. The villagers, "with bullets whizzing over their heads", ran towards the east "because all other sides were surrounded by the Jews". When they returned to remove the dead bodies, they found the village strewn with mines. One former villager recounted that her father returned to Al Manshiyya about 10 days after the attack and found it had been razed. On 16 June 1948, David Ben Gurion mentioned Manshiyya as one of the villages Israel had destroyed. Following the war the area was incorporated into the State of Israel. Two new villages, Shomrat and Bustan HaGalil, were established in 1948 on village land, north of the village site. The site is now part of the city of Acre. Andrew Petersen, an archaeologist specializing in Islamic architecture, visited Al Manshiyya in 1994. He found the mosque and shrine of Abu Atabi was still standing, though it has been turned into a residential complex since 1948. The prayer room functioned as a living room. An inscription in two parts was set above the doorway leading to the domed chamber containing the tomb. The date 1140 H (1727–28 C. E.) was still visible in the upper part, while the lower part, written in larger ornamental script might be earlier, possibly dating to Mamluk times. Abu Atabi is said locally to be a Muslim warrior from the time of the Crusades, killed during the siege of Acre.