Кіріспе

Акре ауданындағы ауыл. Ауылдың солтүстігіндегі аймақ 19-шы ғасырдың басында Акре билеушісі болған Сулейман пашаның отырғызған бағы болды, оны قصر بهجي, Qasr Bahjī, «ләззат сарайы» деп атады; бүгін бұл Бахаи дінінің негізін қалаушы Бахаулланың қасиетті орыны ретінде танымал.

Тарих

1955-56 жылдары әл-Маншияда бес қабір қазылды; ең ертесі б.з.б. XIII ғасырға дейін соққан. Бұл туралы 1738 жылы сол жерден өткен Ричард Покок та айтқан болуы мүмкін: "Оның ең биік жерінде өте мықты төртбұрышты мұнараның қираған қалдықтары бар, ал оның жанында мешіт, мұнара және басқа да үлкен ғимараттар тұр; бұл жерде жерленген шейхтің есімімен Абуотиди деп аталады". 1760 жылы Джованни Марити бұл жерді Бахаттбе деп атады: "кішкентай төбеде орналасқан, онда ежелгі ғибадатхананың қираған қалдықтары бар, оны түріктер де, христиандар да әртүрлі кезеңдерде ғибадат ету үшін пайдаланған. Бірнеше қадамдай қашықтықта жерлеу орнымен ерекшеленетін мешіт орналасқан, онда Акра қабырғаларының астында қаза тапқан көптеген бейдінгелер жерленген". 1799 жылғы картада бұл жер "қалдықтары ғана қалған, адам тұрмайтын" деп көрсетілген, ал 1875 жылы келген Герин бұл ауылдың "жақында құрылғанын" байқаған. 1881 жылы PEF-тің Батыс Палестинаны зерттеу (SWP) Аль-Маншия ауылын жазықта, егістік жерлермен қоршалған жерде орналасқан, үйлері тас және саздан салынған деп сипаттады. Ауылда шамамен 150 адам тұрды. 1887 жылғы халық тізімінде Кирьет-эль-Меншиеде 400-ге жуық тұрғын бар екені, олардың барлығы мұсылман екені көрсетілген.

Британдық мандат дәуірі

1922 жылы Палестинада британдық мандат билігі жүргізген халық санағында Әл-Маншияның халқы 371 адамды құрады, барлығы мұсылмандар. 1931 жылғы халық санағында халық саны 460 адамға дейін өсті, барлығы мұсылмандар, жалпы 132 үйді құрады. 1945 жылғы статистика бойынша Әл-Маншияда 810 мұсылман және 270 еврей тұрғыны болды, ал 27 дунам жер құрылыспен ғана жабылған (қалалық) жер болып табылды.

1948 ж. және содан кейінгі кезең

Ауыл тұрғындары, шаруалар болғандықтан, бейбіт өмір сүріп, көрші яһудилермен тығыз қарым-қатынаста болған. Бірақ Акрадағы шайқас, содан кейін Дейр Ясиндегі қырғын оларды үркітті. Ауыл 1948 жылғы араб-израиль соғысына алғаш рет 1948 жылдың 6 ақпанында тартылды. Сол күні бірнеше қарулы яһудилер автоматтық қару мен стендік мылтықтарды қолданып, ауылға шабуыл жасады. Ауыл қорғаушылары оларды кері шегіндірді. Маншия 1948 жылдың 14 мамырында Бен-Ами операциясы барысында басып алынды. Бір ауыл тұрғыны таңғы шабуыл ауылды қарап тұрған төбеден жасалғанын еске алды. Ауыл тұрғындары, "бастарынан оқтар сызылып өтіп жатқанда", "басқа барлық жақтары яһудилермен қоршалғандықтан" шығысқа қарай қашты. Олар мәйіттерді алып кетуге келгенде, ауылдың барлық жері миналармен толтырылғанын көрді. Бір бұрынғы ауыл тұрғыны әкесінің шабуылдан кейін шамамен 10 күннен соң Әл-Маншияға оралғанын және оның қиратылғанын көргенін айтты. 1948 жылдың 16 маусымында Давид Бен-Гурион Маншияны Израильдің қиратқан ауылдарының бірі ретінде атады. Соғыстан кейін бұл аймақ Израиль мемлекетінің құрамына енді. 1948 жылы ауылдың жерінде, солтүстік жағында Шомрат және Бустан Хагалил деген екі жаңа ауыл салынды. Қазіргі уақытта бұл жер Акра қаласының бір бөлігі болып табылады. Ислам архитектурасына маманданған археолог Эндрю Петерсен 1994 жылы Әл-Маншияға сапар шекті. Ол Әбу Атаби мешіті мен киелі орнының 1948 жылдан бері тұрғын үй кешеніне айналғанын анықтады. Дұға бөлмесі тұрмыстық бөлме ретінде пайдаланылды. Қабірдегі күмбезді бөлмеге кіретін есіктің үстінде екі бөліктен тұратын жазу орнатылған. Жоғарғы бөлігінде 1140 ж.х. (1727–1728 ж.с.) деген жазу әлі де көрініп тұр, ал төменгі бөлігі, әшекейлі жазумен жазылған, одан ертерек болуы мүмкін, мүмкін мамлюк дәуіріне жатады. Жергілікті халық Әбу Атабиды крест жорықтары кезінде Акраны қоршау кезінде қаза тапқан мұсылман батыры деп есептейді.