Кіріспе

Үй жануарларының ерекше тобы

Тұқым – бір түрге жататын басқа организмдерден ерекшеленетін біртекті сыртқы түріне (фенотипіне), мінез-құлқына және/немесе басқа да ерекшеліктеріне ие үй жануарларының ерекше тобы. Әдебиетте одан сәл өзгеше анықтамалар кездеседі. Тұқымдар генетикалық оқшаулану арқылы, қоршаған ортаға табиғи бейімделу, немесе селекциялық шаралар, немесе осы екеуінің үйлесімі арқылы қалыптасады. «Тұқым» ұғымы мал шаруашылығы мен ауыл шаруашылығында маңызды болғанымен, терминнің жалғыз ғылыми тұрғыдан қабылданған анықтамасы жоқ. Сондықтан тұқым – бұл объективті немесе биологиялық жағынан расталатын жіктеу емес, керісінше, белгілі бір түрдің қандай мүшелері аталатын кіші топқа жататыны туралы консенсусқа келген селекционерлердің кәсіби термині. Тағы бір көзқарас бойынша, тұқым логикалық түрде топтастырылуға жеткілікті түрде тұрақты болып келеді және топ ішінде шағылыстырылғанда бірдей типті ұрпақ береді. Бірге өсірілгенде, бір тұқымға жататын жануарлар осы болжамды қасиеттерін ұрпақтарына жеткізеді, ал мұндай қабілет – «таза тұқымдылық» деп аталады – тұқым үшін міндетті талап. Өсімдік тұқымдары көбінесе сорттар деп аталады. Бір тұқымдағы жануарларды екінші тұқымдағы жануарлармен шағылыстыру нәтижесінде алынған ұрпақтар аралас тұқымдар немесе кросс-тұқымдар деп аталады. Тұқымдық/өсіру деңгейінен жоғары (яғни түрлер, түршелер, ботаникалық сорттар, тіпті әр түрлі туыстар) жануарлар немесе өсімдіктер арасындағы шағылысулар гибридтер деп аталады.

Өсімдіктерді селекциялау: селекционерлердің іріктеуі

Тұқымдық модельді құруға бастамашы селекционер (немесе селекционерлер тобы) өздері көздеген тұқымдық модельді жақсартуға қажетті қасиеттерге ие деп санайтын гендік қордан жеке жануарларды таңдап алады. Бұл жануарлар негізгі мал деп аталады. Сонымен қатар, селекционер өз пікірінше тұқымның ең қажетті өкілдерін жұптастырып, олардың ұрпақтарына осындай қасиеттерді жеткізуді мақсат етеді. Бұл процеске таңдаулы шаралар деп аталады. Тұқымның қажетті және қажетсіз өкілдерінің жазбаша сипаттамасы тұқым стандарты деп аталады.

Тұқымның ерекшеліктері

Тұқымдық ерекшеліктері, сонымен қатар тұқымдық белгілері деп те аталады, мұрагерлікпен беріледі, ал таза тұқымды жануарлар осы белгілерді ұрпақтан ұрпаққа жеткізеді. Осылайша, бір тұқымның барлық өкілдері бастапқы негізгі жануардың (жануарлардың) бірнеше генетикалық қасиеттерін мұралайды. Тұқымды сақтау үшін селекционер ең қажетті белгілері бар жануарларды іріктеп, осы белгілерді одан әрі сақтап, дамытуға ұмтылады. Сонымен қатар, тұқымға жат немесе тұқымға тән емес, соның ішінде кемшіліктері мен генетикалық ақаулары бар жануарларды іріктеп алмау керек. Бір тұқымдағы популяция белгілі бір параметрлер шегінде тұқымды сақтау үшін жеткілікті жануарлар санынан тұруы тиіс, бұл мәжбүрлі шағылыстыру қажеттілігін болдырмайды. Шаруашылық жануарларының тұқымдары елден елге, халықтан халыққа өзгеше болуы мүмкін. Белгілі бір елде пайда болған тұқымдар сол елдің "жергілікті тұқымдары" деп аталады.