Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз инженері (1803–1858)
French engineer (1803–1858)
1817 жылы 14 жасында әкесі қайтыс болғанына қарамастан, анасы оның ұстаздарына ақы төлеу үшін қарыз ала алды. 1821 жылы ол Париждегі Политехника мектебіне (École Polytechnique) түсті, екі жылдан кейін Көпірлер мен жолдар мектебіне ауысып, Көпірлер мен жолдар корпусында жұмыс істеді. Дарси Дижон қаласында тұратын ағылшын қызы Генриетта Кэримен танысып, 1828 жылы оған үйленді.
Despite his father's death in 1817 when he was 14, his mother was able to borrow money to pay for his tutors. In 1821 he enrolled at the École Polytechnique (Polytechnic School) in Paris, and transferred two years later to the School of Bridges and Roads, which led to employment in the Corps of Bridges and Roads. Darcy met an English woman, Henriette Carey, whose family had been living in Dijon, and married her in 1828.
Инженерлік мансап
Корпустың мүшесі ретінде ол құдықтарды бұрғылау арқылы жеткілікті таза сумен қамтамасыз ету әрекеттері сәтсіз аяқталғаннан кейін Дижон қаласында тиісті қысымды су таратқыш жүйені салды. Жүйе Розуар бұлағынан суды жабық акведук арқылы қала маңындағы резервуарларға жеткізді, ал одан кейін 28 000 метрлік қысымды құбырлар желісіне қосылып, қаланың көп бөлігіне су жеткізді. Жүйе толығымен жабық және гравитация күшімен жұмыс істеді, сондықтан сүзгі ретінде құмды пайдалана отырып, сорғылардың қажеті болмады. Ол Дижон және оның айналасындағы көптеген басқа да қоғамдық жұмыстарға, сондай-ақ Дижон қалалық әкімдігінің саясатына қатысты. Осы кезеңде ол үйкеліске байланысты бас шығынын есептеу үшін Прони теңдеуін өзгертті, ал бұл теңдеу, Джулиус Вайсбахтың одан әрі жетілдіруінен кейін, бүгінге дейін қолданылып келе жатқан белгілі Дарси-Вайсбах теңдеуіне айналды. 1848 жылы ол Дижон қаласының орталығы болып табылатын департаменттің бас инженері болды. Бірақ, саяси қысымға байланысты ол Дижоннан көп ұзамай кетіп, Су және жолдар бас директоры болып тағайындалды және Парижде қызметке кірісті. Осы лауазымда ол гидравликалық зерттеулеріне, әсіресе құбырлардағы ағын мен үйкеліс шығындарына көбірек назар аудара алды. Осы кезеңде ол Пито түтігінің дизайнын қазіргі түріне жетілдірді. 1855 жылы денсаулығының нашарлауына байланысты лауазымынан кетті, бірақ Дижондағы зерттеулерін жалғастыруға рұқсат алды. 1855 және 1856 жылдары ол құммен толтырылған бағана арқылы су ағып өтетін тәжірибелер жүргізді, нәтижесінде Дарси заңы пайда болды; бастапқыда құм арқылы ағылуды сипаттау үшін жасалған бұл заң, кейіннен әртүрлі жағдайларға бейімделді және бүгінде кеңінен қолданылады, мысалы, кез келген кезекті орта арқылы ағынның қарсылығын есептеу үшін. Материалдың өткізгіштігін өлшеу бірлігі – дарси оның құрметіне аталған. Дарси 1858 жылы Парижге сапар барысында пневмониядан қайтыс болды және Дижондағы Пежосе (қазіргі Дижон зираты) зиратына жерленді.
As a member of the Corps, he built an adequate pressurized water distribution system in Dijon following the failure of attempts to supply adequate fresh water by drilling wells. The system carried water from Rosoir Spring away through a covered aqueduct (watercourse) to reservoirs near the city, which then fed into a network of 28,000 meters of pressurized pipes delivering water to much of the city. The system was fully closed and driven by gravity, and thus required no pumps with just sand acting as a filter. He was also involved in many other public works in and around Dijon, as well as in the politics of the Dijon city government. During this period he modified the Prony equation for calculating head loss due to friction, which after further modification by Julius Weisbach would become the well known Darcy–Weisbach equation still in use today. In 1848 he became Chief Engineer for the département of which Dijon is the capital. Soon thereafter he left Dijon due to political pressure, but was promoted to Chief Director for Water and Pavements and took up office in Paris. While in that position, he was able to focus more on his hydraulics research, especially on flow and friction losses in pipes. During this period he improved the design of the Pitot tube, into essentially the form used today. He resigned from his post in 1855 due to poor health but was permitted to continue his research in Dijon. In 1855 and 1856 he conducted experiments where water flowed through a column filled with sand that established what has become known as Darcy's law; initially developed to describe flow through sands, it has since been generalized to a variety of situations and is in widespread use today e. g. for calculating the resistance of any type of porous media flow. The unit of measure of material permeability, the darcy is named in his honour. Darcy died of pneumonia while on a trip to Paris in 1858 and is buried in Cimetière de Dijon (formerly known as Péjoces) in Dijon.