Локхид Констелляция: Төрт қозғалтқышты ұшақ тарихы
Lockheed Constellation
Lockheed Constellation: 1943 ж. құрастырылған төрт қозғалтқышты ұшақтар отбасысы. Бірінші кең таралған престелген кабинасы бар, қауіпсіз әуе саяхатын қамтамасыз етеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың 4 поршеньді қозғалтқышы бар авиалайнерлер тобы, 1943 жыл.
Family of US airliners with 4 piston engines, 1943
Локхид Констеллашн ("Конни") – Локхид корпорациясы 1943 жылдан бастап құрастырған төрт қозғалтқышпен жабдықталған, винтпен жұмыс істейтін авиалайнер. Constellation сериясы – кеңінен қолданысқа енген, қысыммен жабдықталған алғашқы азаматтық авиалайнер сериясы. Оның қысыммен жабдықталған кабинасы коммерциялық жолаушыларға алғаш рет нашар ауа-райынан қауіпсіз биіктікте ұшуға және жалпы қауіпсіздікті арттыруға, сондай-ақ әуе саяхатын ыңғайлы етуге мүмкіндік берді. Constellation сериясының бірнеше әртүрлі модельдері шығарылды, бірақ олардың барлығы ерекше үштік құйрық және дельфин пішіндес фюзеляжбен ерекшеленді. Көбісі Wright R 3350 Duplex Cyclone 18 цилиндрлі төрт қозғалтқышпен жабдықталған. 1943 және 1958 жылдар аралығында Локхид зауытында (Калифорния штаты, Бербанк қаласы) барлығы 856 дана шығарылды және азаматтық авиалайнер ретінде, сондай-ақ әскери және азаматтық жүк тасымалы үшін пайдаланылды. Олардың ең танымал қолданылуы – Берлин және Биафра әуе көпірлері кезінде болды. Үшеуі Дуайт Д. Эйзенхауэрдің президенттік ұшағы ретінде қызмет етті, ал олардың бірі АҚШ Әуе күштерінің ұлттық мұражайында қойылған.
The Lockheed Constellation ("Connie") is a propeller driven, four engined airliner built by Lockheed Corporation starting in 1943. The Constellation series was the first pressurized cabin civil airliner series to go into widespread use. Its pressurized cabin enabled commercial passengers to fly well above most bad weather for the first time, thus significantly improving the general safety and ease of air travel. Several different models of the Constellation series were produced, although they all featured the distinctive triple tail and dolphin shaped fuselage. Most were powered by four 18 cylinder Wright R 3350 Duplex Cyclones. In total, 856 were produced between 1943 and 1958 at Lockheed's plant in Burbank, California, and used as both a civil airliner and as a military and civilian cargo transport. Among their famous uses was during the Berlin and the Biafran airlifts. Three served as the presidential aircraft for Dwight D. Eisenhower, one of which is featured at the National Museum of the United States Air Force.
Алғашқы зерттеулер
Локхид 1937 жылдан бері төрт қозғалтқышты, қысыммен жабдықталған L 044 Excalibur авиалайнерін жасап келді. 1939 жылы Трансконтинентальдық және Батыс Әуежолдары (TWA), ірі акционері Говард Хьюздің ұсынысымен, 40 жолаушыға арналған, Excalibur дизайнының мүмкіндіктерінен әлдеқайда асып түсетін трансконтинентальдық авиалайнер сұрады. TWA-ның талаптары Lockheed инженерлері, оның ішінде Келли Джонсон және Холл Хиббард жасаған L 049 Constellation авиалайнеріне жол ашты. Lockheed-тің тағы бір инженеры Уиллис Хокинс, Excalibur бағдарламасы Constellation үшін жасалған жасырын жоба болғанын айтады.
Lockheed had been working on the L 044 Excalibur, a four engined, pressurized airliner, since 1937. In 1939, Transcontinental and Western Airlines (TWA), at the instigation of major stockholder Howard Hughes, requested a 40 passenger transcontinental airliner with a range of —well beyond the capabilities of the Excalibur design. TWA's requirements led to the L 049 Constellation, designed by Lockheed engineers, including Kelly Johnson and Hall Hibbard. Willis Hawkins, another Lockheed engineer, maintains that the Excalibur program was purely a cover for the Constellation.
Шоқжұлдыздың дамуы
Constellation ұшағының қанат дизайны Lockheed P-38 Lightning дизайнына ұқсас болды, ерекшелігі көбінесе олардың мөлшерімен ажыратылды. Үш құйрықтың болуы ұшақтың қолданыстағы ангарларға сыюына мүмкіндік берді. Бұл қауесеттерді Джонсон жоққа шығарды. Хауард Хьюз және Джек Фрай 1941 жылдың қараша айында жазған хатында бұл қауесеттердің жалған екенін растады.
The Constellation's wing design was close to that of the Lockheed P 38 Lightning, differing mostly in size. The triple tail allowed the aircraft to fit into existing hangars, These rumors were discredited by Johnson. Howard Hughes and Jack Frye confirmed that the rumors were false in a letter dated November 1941.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, TWA ұшақтарының өндірісі C 69 Constellation әскери-көлік ұшақтарына ауыстырылды, 202 ұшақ АҚШ Әскери-әуе күштеріне (USAAF) тапсырыс берілді. Бірінші прототип (азаматтық тіркеу NX25600) 1943 жылдың 9 қаңтарында Бурбанктан Мурок әуе алаңына сынақ жүргізу үшін қысқа ұшып өтті. Соғыс аяқталғанға дейін барлығы 22 C 69 ұшағы салынды, бірақ олардың жетісі әскери қызметке енбеді, өйткені олар құрастыру кезінде L 049 азаматтық ұшақтарына айналдырылды. 1945 жылы USAAF қалған тапсырыстың бәрін жойды. Кейбір ұшақтар 1960 жылдарға дейін Әскери әуе көлігі қызметінің бояуымен әскери қызметкерлерді тасымалдаған әуе компаниясының жолаушылар паромдары ретінде пайдаланылды. Олардың кем дегенде біреуінде жолаушылар орындықтары артқа қаратылған.
With the onset of World War II, the TWA aircraft entering production were converted to an order for C 69 Constellation military transport aircraft, with 202 aircraft intended for the United States Army Air Forces (USAAF). The first prototype (civil registration NX25600) flew on January 9, 1943, a short ferry hop from Burbank to Muroc Field for testing. In total, 22 C 69s were built before the end of hostilities, but seven of these never entered military service, as they were converted to civilian L 049s on the assembly line. The USAAF cancelled the remainder of the order in 1945. Some aircraft remained in USAF service into the 1960s, serving as passenger ferries for the airline that relocated military personnel, wearing the livery of the Military Air Transport Service. At least one of these airplanes had rear facing passenger seats.
Соғыстан кейінгі қолданылуы
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Constellation жылдам азаматтық авиалайнер ретінде өзінің толық құқығын алды. АҚШ Әскери-әуе күштері үшін C-69 көлігі ретінде өндірісте болған ұшақтар азаматтық авиалайнерлер ретінде аяқталды, ал TWA біріншісін 1945 жылдың 1 қазанында алды. TWA-ның алғашқы трансатлантикалық сынақ рейсі 1945 жылдың 3 желтоқсанында Вашингтондан (Колумбия округі) ұшып, 4 желтоқсанда Гандр және Шаннон арқылы Парижге жетті. L 1649A поршендік қозғалтқышты авиалайнерлер арасында ең ұзаққа, тоқтамай жасалған жолаушылар рейсі бойынша рекордты ұстап тұр. 1957 жылдың 1-2 қазанында TWA-ның Лондоннан Сан-Францискоға жасаған алғашқы рейсінде ұшақ 23 сағат 19 минут бойы ауада болды (шамамен 8610 км қашықтықты қамтыды).
After World War II, the Constellation came into its own as a fast civilian airliner. Aircraft already in production for the USAAF as C 69 transports were finished as civilian airliners, with TWA receiving the first on 1 October 1945. TWA's first transatlantic proving flight departed Washington, D. C., on December 3, 1945, arriving in Paris on December 4 via Gander and Shannon. The L 1649A holds the record for the longest duration, nonstop passenger flight aboard a piston powered airliner. On TWA's first London to San Francisco flight on October 1–2, 1957, the aircraft stayed aloft for 23 hours and 19 minutes (about 5350 mile (8610 km) at ).
Ескіру
Де-Хавиллэнд Комета, Боинг 707, Дуглас DC 8, Конвайр 880 және Sud Aviation Caravelle сияқты реактивті ұшақтар Constellation моделін ескірген. Реактивтік ұшақтарға бірінші болып ұшыраған бағыттар ұзақ теңіз арқылы жүретін бағыттар болды, бірақ Constellation ұшақтары ішкі рейстерді орындауын жалғастырды. Constellation ұшағының АҚШ-тағы соңғы жолаушылар рейсі 1967 жылдың 11 мамырында TWA L749 ұшағымен Филадельфиядан Канзас-Ситиге (Миссури штаты) орындалды. Солтүстік Америкадағы соңғы жолаушылар рейсі 1968 жылдың 26 қарашасында Western Airlines компаниясының N86525 ұшағымен Аляскада, Анкориджден Якутатқа, содан кейін Джуноға орындалды. Кейінгі жылдары Constellation ұшақтары жүк тасымалдады және 1968 жылға дейін Нью-Йорк, Вашингтон және Бостон қалалары арасындағы Eastern Airlines шаттл қызметінің қосалқы бөлімдерінде пайдаланылды. Пропеллерлі авиалайнерлер 1990 жылдарға дейін түнгі жүк рейстерінде қолданылды, себебі олардың төмен жылдамдығы кедергі келтірмеді. Eastern Air Lines компаниясына тиесілі Connie ұшағы Нью-Йорк пен Вашингтон арасындағы ұшуды, қонуға дейін 30 минуттан сәл астам уақытта орындап рекордтық көрсеткіш жасады. Бұл рекорд Федералдық авиация басқармасының (FAA) жылдамдық шектеулерін енгізуге дейін, 10 000 футтан (3048 м) төмен биіктікте орнатылды. Ұшақтың әдемі дизайнының бір себебі – дельфин пішіндес фюзеляжы, үздіксіз өзгеретін профилі, екі бірдей пішіні жоқ бөлімдері болды, оның құрастырылуы қымбатқа түсті. Кейін өндірушілер ұшақ дизайны үшін түтік пішіндес фюзеляждарды таңдады, себебі цилиндр тәрізді қимасы қысым өзгерістеріне төзімді және құрастыруға арзан болды. Constellation өндірісін тоқтатқаннан кейін Lockheed бірінші буын реактивтік ұшақтарды жасаудан бас тартты, әскери бизнесіне және Lockheed L 188 Electra турбовинттік ұшағының өндірісіне ден қойды. Lockheed 1972 жылы L 1011 Tristar ұшағы пайда болғанға дейін үлкен жолаушылар ұшағын қайтадан жасаған жоқ. L 1011 технологиялық жаңалық болғанымен, коммерциялық тұрғыдан сәтсіз болды және Lockheed 1983 жылы коммерциялық авиалайнер бизнесінен толығымен шығып кетті.
Jet airliners such as the de Havilland Comet, Boeing 707, Douglas DC 8, Convair 880, and Sud Aviation Caravelle rendered the Constellation obsolete. The first routes lost to jets were the long overseas routes, but Constellations continued to fly domestic routes. The last scheduled passenger flight of a Constellation in the contiguous United States was made by a TWA L749 on May 11, 1967, from Philadelphia to Kansas City, Missouri; the last scheduled passenger flight in North America was by Western Airlines' N86525 in Alaska, Anchorage to Yakutat to Juneau on 26 November 1968. Constellations carried freight in later years, and were used on backup sections of Eastern Airlines' shuttle service between New York, Washington, and Boston until 1968. Propeller airliners were used on overnight freight runs into the 1990s, as their low speed was not an impediment. An Eastern Air Lines Connie holds the record for a New York–to–Washington flight from take off to touchdown in just over 30 minutes. The record was set prior to speed restrictions by the Federal Aviation Administration (FAA) below 10,000 feet (3048 m). One of the reasons for the elegance of the aircraft was the dolphin shaped fuselage, a continuously variable profile with no two bulkheads the same shape, which was expensive to build. Manufacturers have subsequently favored tube shaped fuselages for subsequent airliner designs, as the cylindrical cross section design is more resistant to pressurization changes and less expensive to build. After ending Constellation production, Lockheed chose not to develop a first generation jetliner, sticking to its military business and production of the turboprop Lockheed L 188 Electra. Lockheed did not build a large passenger aircraft again until its L 1011 Tristar debuted in 1972. While a technological marvel, the L 1011 was a commercial failure, and Lockheed left the commercial airliner business permanently in 1983.
Нұсқалар
Алғашқы әскери нұсқалар Lockheed L 049 таңбасын алды; Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанда, кейбіреулері азаматтық L 049 Constellations ретінде аяқталды, одан кейін L 149 (L 049 көбірек отын бактерілерін тасымалдау үшін өзгертілді). Алғашқы мақсатты жолаушыларға арналған Constellations – күшті L 649 және L 749 (олардың сыртқы қанаттарында көбірек отын болды), L 849 (L 1049 үшін қабылданған R 3350 турбоқосынды қозғалтқыштарын пайдалануға арналған жобаланбаған модель), L 949 (жобаланбаған, жоғары тығыздықтағы орындықтармен және жүк тасуға арналған тип, кейін "комби ұшақ" деп аталатын).
The initial military versions carried the Lockheed designation of L 049; as World War II came to a close, some were completed as civilian L 049 Constellations followed by the L 149 (L 049 modified to carry more fuel tanks). The first purpose built passenger Constellations were the more powerful L 649 and L 749 (which had more fuel in the outer wings), L 849 (an unbuilt model to use the R 3350 turbo compound engines adopted for the L 1049 ), L 949 (an unbuilt, high density seating cum freighter type, what would come to be called a "combi aircraft").
Операторлар
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін TWA-ның алғашқы тапсырысы орындалғаннан соң, клиенттер тез көбейді, нәтижесінде 800-ден астам ұшақ салынды. Әскери қызметте АҚШ Әскери-теңіз күштері мен Әуе күштері L 049 жобасы басталғаннан шамамен 40 жыл өткен соң, 1978 жылға дейін EC 121 Warning Star модификациясын пайдаланды. Cubana de Aviación Латын Америкасында Super Constellation ұшақтарын пайдалана бастаған алғашқы әуе компаниясы болды.
After TWA's initial order was filled following World War II, customers rapidly accumulated, with over 800 aircraft built. In military service, the U. S. Navy and Air Force operated the EC 121 Warning Star variant until 1978, nearly 40 years after work on the L 049 began. Cubana de Aviación was the first airline in Latin America to operate Super Constellations.