Австралияның бұрынғы "Ansett" әуежол компаниясы (1936–2002)

Ansett Australia: Австралияның ірі әуе компаниясы (1936-2002). Тарихы, банкроттығы, соңғы рейсі туралы ақпарат. Австралия авиациясы.

27 мин оқу

100%

Дереккөз: Ansett Australia — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Аустралияның бұрынғы ішкі әуе компаниясы (1936–2002)

Ansett Australia – Мельбурн, Викторияда орналасқан, Австралияның ірі әуе компаниясы тобы. Әуе компаниясы Австралия ішінде және 1990 жылдардан бастап Азиядағы бағыттарға рейстер жасады. 65 жыл қызмет еткеннен кейін, 2001 жылы қаржылық қиындықтарға байланысты әуе компаниясы басқаруға берілді, ал 2002 жылы компаниялық келісім бойынша таратылды. Соңғы рейсі 2002 жылдың 5 наурызында жерге қонды.

Басталуы

Компания 1935 жылы Реджинальд "Рег" Ансетт тарапынан Ansett Airways Pty Ltd ретінде құрылды. Бұл оның жол көлігі бизнесінің бір тармағы болды, ол Виктория темір жолының жүк және жолаушылар тасымалына қауіп төндіретіндей сәтті болды. Бұл мемлекеттік үкіметті жекеменшік жол көлігі операторларын бизнестен шығаруға бағытталған заң қабылдауға итермеледі. Рег Ансетт авиация федералдық үкімет бақылауында болғандықтан және штаттық үкіметке қол жеткізбейтін болғандықтан әуе компаниясын құрды. Ansett-тің Гамильтон мен Мельбурн арасындағы алғашқы рейсі Fokker Universal монопланымен 1936 жылдың 17 ақпанында басталды. Әуе компаниясының жылдам сәттілігі Ансеттті 1937 жылы бизнестің акцияларын сатуға итермеледі. Бағыттар желісі кеңейген сайын Ansett Airways Lockheed Electra ұшақтарын импорттады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ансетт Гамильтон рейсінен басқа барлық жоспарланған рейстерді тоқтатты, АҚШ Әскери Әуе күштері үшін пайдалырақ жұмыстарды таңдады. Соғыстан кейін Ансетт соғыстан қалған Douglas DC 3 ұшақтарын (C-47-ден ауыстырылған) және қалған Lockheed Electra ұшақтарын пайдаланып, ішкі бағыттарын қайта құруға тырысты. Әр түрлі өндірушілерден алынған ұқсас ұшақтардың осындай алуан түрлі паркі әуе тасымалы саласында ерекше жағдай болды. Жаңа Boeing 767 ұшақтары да механикалық және техникалық қызмет көрсету мәселелеріне тап болды, нәтижесінде олар бірнеше маңызды кезеңдерде қызметтен шығып, әуе компаниясы үшін зиянға әкелді. Бұл мәселелер Ansett-тің өңірлік операцияларында да көрінді, онда поршенді, турбовинтті және реактивті қозғалтқыштармен жабдықталған өңірлік авиалайнерлердің кең ауқымы болды. Олардың көпшілігі тек шағын санда ғана пайдаланылды, бұл экипаж, оқыту және техникалық қызмет көрсету шығындарын арттырды, ал бірнеше маңызды модельдер 15 немесе 20 жылға жуық болды. Бұл Ansett-тің шығындарын арттырды. 1985 жылы, Airbus тапсырысы берілген жыл, Ansett Fokker 50 турбовинтті ұшағының алғашқы тапсырыс берушісі болды, Fokker F27 ұшақтарының тозуын ауыстыру мақсатымен он ұшаққа тапсырыс берді. Ansett сондай-ақ 11 British Aerospace 146 ұшағына тапсырыс берді, олар 1990 жылдан бастап Fokker F28 Fellowship ұшақтарын біртіндеп алмастырды. Әуе флотын жаңартуға жұмсалған осы үлкен шығындардан басқа, бірқатар маңызды инвестициялар сәтсіз аяқталды, соның ішінде АҚШ-тың America West Airlines акциясы (банкротқа ұшырап, аман қалды) және оның Гамильтон аралындағы курорты (сатылымға қойылды). 1984 жылы Ansett компаниясы қызметкерлерін қорғау үшін ВИЧ жұқтырған адамдарға ұшаққа отыруға тыйым салғаннан кейін дауға ұшырады. Австралиялық бортсеріктер қауымдастығы бұл тыйымды қабылдамады. 1987 жылдың қазан айында Австралия парламенті 1990 жылдың 31 қазанынан бастап әуе компаниялары туралы келісімді жою туралы дауыс берді. Бұл Австралиядағы әуе тасымалы саласын реттеуден босатты және Ansett компаниясын алғаш рет тікелей бәсекеге ұшыратты. Ansett бұл өзгерісті күткендіктен, сол жылдың шілдесінде East West Airlines әуе компаниясын сатып алды, бұл өңірлік әуе компаниясы Жаңа Оңтүстік Уэльсте басталып, мемлекетаралық операторға айналды. East West екі әуе компаниясының саясатының ережелерін айналып өтіп, реттелетін штаттық астаналар арасында кішігірім аралық әуежайлар арқылы ұшып, Ansett және TAA ережелерімен белгіленгенге қарағанда тығыз және қол жетімді қызмет көрсету үлгісін және әлдеқайда төмен тарифтерді ұсынуға мүмкіндік берді. East West Ansett-тің көптеген өңірлік рейстеріндегі басты бәсекелесіне айналды және әуе компаниясының өсуі екі әуе компаниясының саясатын жою үшін сәтті науқанда үлкен рөл атқарды. Дерегуляцияға дайындық ретінде East West иелері компанияны сатты, бірақ бірнеше апта ішінде жаңа меншік иесі Стэн Перрон әуе компаниясын Ansett-ке қайта сатты. Бұл кезеңде East West бренді сақталды, бірақ жаңартылған ливреямен. Авиакомпаниялар саласындағы осындай реттеу 1980 жылдардың соңында Жаңа Зеландияда енгізілді, ал Ansett бұл мүмкіндікті өзінің халықаралық операцияларын кеңейту үшін пайдаланды. 1987 жылы Ansett Newmans Air әуе компаниясының иелерімен келісімге келді, нәтижесінде Ansett Transport Industries компаниясы Ansett New Zealand деп аталған қайта капиталдандырылған және кеңейтілген компанияның 50 пайыздық үлесін алды. Ansett NZ өзінің бас компаниясы сияқты Landor-дың ақ түсін қабылдады, бірақ Ansett ливреясындағы алты ақ жұлдыздың орнына (Австралия туы бойынша) құйрығында Жаңа Зеландияның төрт қызыл жұлдызы болды, сондықтан құйрығында жасыл және қызыл түсті "жылдамдық жолақтары" болмады. Жаңа реттелмеген салаға дайындық барысында Ansett 1990 жылдың ортасында Ansett Australia деген атауды қабылдады және Австралия туымен әшекейленген жаңа ливреяны қабылдады. Бұл өзгеріс East West атауының да соңына жеткізді, оның орнына New South Wales-те бұрынғы Ansett NSW және East West әуе компаниялары жүзеге асырған қысқа қашықтықтағы және қалалық рейстерге 'Ansett Express' деген атау берілді. Бұл ребрендинг сондай-ақ қарызды қайта құрылымдау кезеңінен кейін жүзеге асырылды және 1994 жылдың басына қарай компанияның операциялық табысқа оралғаны туралы хабарланды. Осы кезде барлық өңірлік брендтер жойылды, барлық ұшақтар бірдей Ansett схемасын қолданды және бұрынғы ливреяның Оңтүстік Крестін, тудың көгін және Ansett-тің 1960 жылдардағы схемасына сілтеме жасайтын стилденген 'A' әрпін біріктіретін жаңа құйрық логотипі 'Starmark' енгізілді. Бұл соңғы өзгеріс Ansett Express брендінің де тоқтатылуына әкелді, бұл рейстер енді Ansett Australia корпоративтік атауымен орындалды. Саланың дерегуляциясы Ansett-ке алғаш рет халықаралық рейстерге қадам басуға мүмкіндік берді. 1993 жылдың 11 қыркүйегінде Ansett-тің алғашқы халықаралық рейсі Boeing 767 ұшағымен Балиге жасалды. Халықаралық операцияларын одан әрі кеңейту үшін Ansett Australia 1994 жылдың тамызында Сингапур әуе компанияларынан екі Boeing 747-300 ұшағын жалға алып, Осака және Гонконгқа рейстерді бастады. 1995 жылы тағы екі B747 ұшағы Сингапур әуе компанияларынан жалға алынып, 1996 жылдың қаңтарында Джакартаға және 1997 жылдың жазында Шанхайға рейстер жасауға мүмкіндік берді. Ansett өзінің B747 ұшақтарын 'Космос кемелері' деп атады. 1990 жылдардың соңында Ansett Сиднейдегі 2000 жылғы Олимпиаданың ресми әуе компаниясы болу құқығы үшін миллиондаған доллар төледі, бұл инвестиция көбінесе ақылсыз деп есептелді. Ansett бұл байланысты Оңтүстік және Шығыс Азиядағы өзінің беделін кеңейтудің маңызды маркетингтік мүмкіндігі деп қарады. Төрт Boeing 747-400 ұшағы жалға алынды (төрт Сингапур әуе компанияларынан құрға жалға алынды және біреуі Qantas әуе компаниясынан ылғалды жалға алынды), Сеул, Тайпей және Куала-Лумпурға қосымша рейстер мен жаңа бағыттарды ұсыну үшін. Ұшақтар 'Sydney 2000' ливреясымен әшекейленді. Олимпиада ойындары да, жаңа бағыттар да күтілген трафик көлемін қамтамасыз етпеді, ал Олимпиада ойындары аяқталғаннан кейін бірнеше жаңа бағыттар тоқтатылды. Бұл компанияның қаржылық жағдайын айтарлықтай тұрақсыздандырды, төменде көрсетілген басқа да өнеркәсіптік және ішкі факторлармен бірге (11 қыркүйек шабуылынан кейін әлемдік әуе тасымалы саласына және экономикаға әсер етті).

The company was founded by Reginald "Reg" Ansett in 1935 as Ansett Airways Pty Ltd. This was an offshoot of his road transport business, which had become so successful it was threatening the freight and passenger revenue of Victorian Railways. This led the state government to legislate to put private road transport operators out of business. Reg Ansett countered by establishing an airline, as aviation was under control of the federal government and beyond the reach of the state government. Ansett's first route between Hamilton and Melbourne operated by a Fokker Universal monoplane commenced on 17 February 1936. The rapid success of the airline led Ansett to float the business in 1937. As the route network expanded, Ansett Airways imported Lockheed Electra aircraft. During World War II, Ansett opted to suspend all scheduled services, except the Hamilton service, in favour of more lucrative work for the United States Army Air Forces. After the war, Ansett battled to re establish his domestic routes using war surplus Douglas DC 3s, converted from C 47s and the remaining Lockheed Electras. This diverse fleet of similar aircraft from different manufacturers was unusual in the airline industry. The new Boeing 767s were also beset by mechanical and maintenance issues, leading them to be out of service during several key periods of heavy traffic and operating for the airline at a loss. These issues were further reflected in Ansett's regional operations which had a wide range of regional airliners of piston , turboprop and jet power types. Many of these were only operated in small numbers, adding to crew, training and maintenance costs and several key types were approaching 15 or 20 years old. This incurred increased costs to Ansett. In 1985, the same year the Airbus order was placed, Ansett became a launch customer for the Fokker 50 turboprop, ordering ten aircraft with a view to replacing its successful but ageing fleet of Fokker F27s. Ansett also ordered a total of 11 British Aerospace 146s, which gradually replaced Fokker F28 Fellowship jets from 1990. In addition to these heavy spending costs on fleet renewal, a number of substantial investments performed badly, including a share in the US America West Airlines (which filed for bankruptcy and survived) and its Hamilton Island resort (which went into receivership). In 1984, Ansett was embroiled in controversy after it banned HIV positive individuals from travelling on their planes to protect their staff. The Australian Flight Attendants Association ultimately rejected the bans. In October 1987, the Australian parliament voted to repeal the Airlines Agreement Act with effect from October 31, 1990. This deregulated the airline industry in Australia and exposed Ansett to direct competition for the first time. Ansett had anticipated this change and in July of that year had acquired East West Airlines, a regional airline that had gradually expanded from its origins in New South Wales to become an inter state operator. East West had circumvented the regulations of the Two Airlines Policy by flying between the regulated state capitals via smaller intermediate airports, allowing it both offer a denser and more accessible service pattern and much lower fares than the ones set by regulation charged by Ansett and TAA. East West had become Ansett's main competitor in many of its regional services and the airline's growth played a large part in the successful campaign to overturn the Two Airlines Policy. In preparation for deregulation East West's owners sold the company but within weeks the new owner, Stan Perron, sold the airline to Ansett. At this stage the East West brand was retained, but with an updated livery. Similar deregulation of the airline industry had been introduced in New Zealand in the late 1980s, and Ansett pursued this opportunity to expand its operations internationally. In 1987 Ansett entered into an agreement with the owners of the struggling New Zealand domestic airline Newmans Air which saw Ansett Transport Industries take on a 50 per cent stake in a recapitalised and expanded company renamed Ansett New Zealand. Ansett NZ adopted the same white Landor livery as its parent company, but with the four red stars of the New Zealand flag on the tail in place of the six white ones (as per the flag of Australia) on the Ansett livery, and therefore also lacking the green and orange 'speed stripes' on the tail. In its own preparation for the new deregulated industry, Ansett rebranded itself in mid 1990, taking on the name Ansett Australia and adopting a new livery with the Australian flag on the tail. This change also saw the end of the East West name, being replaced by 'Ansett Express', which was adopted for the short haul and commuter services in New South Wales formerly operated by Ansett NSW and East West. This rebranding also followed a period of debt restructuring and by the start of 1994 the company was reported to be back to making an operating profit. By this point all the regional branding had been dropped, with all aircraft carrying the same Ansett scheme, and a new tail logo called the 'Starmark' (combining the Southern Cross of the previous livery, the blue of the flag livery and a stylised 'A' as a nod to Ansett's 1960s scheme) had been introduced. This final change also saw the withdrawal of the Ansett Express branding, with these services now being flown under the corporate Ansett Australia title. The deregulation of the industry also opened up possibilities for Ansett to move into international flights for the first time. On September 11 1993 the first international Ansett flight was made to Bali using a Boeing 767. To further expand its international operations, Ansett Australia leased a pair of Boeing 747 300s from Singapore Airlines in August 1994 to inaugurate services to Osaka and Hong Kong. Two more B747s were leased from Singapore Airlines the next year to enable services to Jakarta in January 1996 and to Shanghai in the summer of 1997. Ansett branded its B747s as 'Spaceships'. In the late 1990s, Ansett paid millions of dollars for the right to be official airline of the Sydney 2000 Olympics, an investment generally regarded as unwise. Ansett saw this tie in as a key marketing opportunity to expand its presence in southern and eastern Asia. Five Boeing 747 400s were leased (four dry leased from Singapore Airlines and one wet leased from Qantas) to add further services and new routes to Seoul, Taipei, and Kuala Lumpur. The aircraft were branded with 'Sydney 2000' livery. Neither the Olympic Games nor the new routes generated the expected traffic, and several of these new routes were withdrawn shortly after the Games concluded. This destabilised the finances of the company considerably, in tandem with other industrial and internal factors (see below) right before the September 11 attacks affected the global airline industry and economy.

Air New Zealand бірігуі мен құлдырауы

Ansett 1987 жылы өзінің еншілес компаниясы Ansett New Zealand арқылы Жаңа Зеландия нарығына кеңейді, бұл Жаңа Зеландия үкіметі әуе компаниясына аспанды ашқаннан кейін мүмкін болды. Австралия үкіметі өзара келісімге орайылмағаннан кейін, Air New Zealand 1995 жылы Qantas акцияларын сатып алуға тырысты, бірақ рұқсат алмады. Оның орнына, 1996 жылы TNT-нің Ansett Australia-дағы 50% үлесін 475 миллион австралиялық долларға сатып алды, бірақ басқарушылық бақылау News Corporation-ның қолында қалды. Ansett Australia монополия тудырмау үшін Ansett New Zealand-дан бас тартуға мәжбүр болды. 2000 жылдың ақпан айында Air New Zealand, News Corporation-ның үлесін 680 миллион долларға сатып алып, Ansett компаниясының толық иесіне айналды, бұл Сингапур әуе компаниясының 500 миллион долларлық ұсынысын басып өтті. Qantas бәсекесі, Impulse Airlines және Virgin Blue сияқты арзан бағалы авиакомпаниялар, тым көп штаттық қызметкерлердің жоғары жалақысы, ескірген ұшақ паркі және техникалық тексерулердегі кемшіліктер салдарынан Boeing 767 паркінің тоқтатылуы Ansett-тің қаржылық қиындыққа түсірді, күніне 1,3 миллион доллар зиянға ұшырады. Ansett-ті сатып алуға тырысқан Singapore Airlines-қа Жаңа Зеландия үкіметі Air New Zealand/Ansett-ке инвестиция салуға тыйым салды. Келіссөздер сәтсіз аяқталғаннан кейін, ол Air New Zealand және Ansett компанияларына 500 миллион доллардан астам қаражат салу туралы бұрынғы ұсыныстан бас тартты. 2001 жылдың қыркүйек айының басында, жағдай нашарлаған сайын, Жаңа Зеландия үкіметі Air New Zealand-ты құтқаруға дайындалды (әдетте компанияның 83% -ын 885 миллион NZ долларына сатып алу жоспары болды), бірақ Ansett-тің жағдайын қиындатты. Австралия үкіметі Ansett-ке көмек көрсетуден бас тартты. Кредиттік желілер мен мүмкіндіктер тез таусылып бара жатқандықтан, Air New Zealand 2001 жылдың 12 қыркүйегінде Ansett компаниялар тобын PriceWaterhouseCoopers компаниясына ерікті басқаруға жіберді. 14 қыркүйекте басқарушы Ansett компаниясының жұмысын жалғастыру мүмкін емес деп шешті (негізінен отын, тамақтандыру немесе қызметкерлердің жалақысын төлеуге жеткілікті қаражат болмағандықтан) және Ansett, сондай-ақ оның еншілес компаниялары Hazelton Airlines, Kendell, Skywest және Aeropelican ұшақтарын жерге қондырды. Шешім қабылданған кезде әуеде болған рейстер бағыттары бойынша жалғасты. Көптеген клиенттер мен қызметкерлер жұмысты тоқтату туралы ескерту алмады. Ansett Airfreight атынан жұмыс істейтін Ansett Boeing 767 200 ұшағы Мельбурндан Тасманияның Лансестон қаласына ұшуға дайындалып тұрғанда, ұшудан алғаш тоқтатылған ұшақ болды. Жүк келесі күні түскі сағат 12-ге дейін түсірілмеді, себебі жұмыс істейтін қызметкерлердің жалақысы төленбегендіктен жұмыс істемеді. 14 қыркүйекке дейін барлық адамдарға рейстер жоспар бойынша орындалатыны айтылған, ал көптеген Ansett қызметкерлері сол күні таңертең жұмысқа келгенде ғана білді. Мыңдаған жолаушылар қиын жағдайда қалды және 16000-нан астам адам жұмыссыздар қатарына қосылды, бұл Австралия тарихындағы ең ірі жұмыссыздық оқиғасы болды. Ansett-тің сол кездегі басқарушылары Air New Zealand Ansett активтерін жойды және 2000 жылы отын бағасының өзгеруіне байланысты Air New Zealand отынды қорғамауы салдарынан Ansett-тің отын шығындары артып кеткенін айтты. Air New Zealand бұл талаптарды жоққа шығарды, өткен жылы Ansett-тің 180 миллион долларлық зиянын қаржыландырғанын атап өтті. Кейіннен Ansett басқарушылары активтерді жоюға ешқандай дәлел табылған жоқ екенін мойындады.

Ansett had expanded into New Zealand in 1987 through its subsidiary Ansett New Zealand after the government of New Zealand opened its skies to the airline. After the government of Australia reneged on an agreement to reciprocate, Air New Zealand tried to acquire a share of Qantas when it was floated in 1995, but was not allowed. Instead, it bought TNT's 50% stake in Ansett Australia for A$475 million in 1996, though managerial control remained in the hands of News Corporation. Ansett Australia then had to divest itself of Ansett New Zealand to avoid creating a monopoly. In February 2000, Air New Zealand acquired full ownership of Ansett, buying out News Corporation's stake for A$680 million, surpassing Singapore Airlines's A$500 million bid. Competition from Qantas and a succession of low cost airlines (Impulse Airlines and Virgin Blue), top heavy and substantially overpaid staff, an ageing fleet, and grounding of the Boeing 767 fleet due to maintenance irregularities left Ansett seriously short of cash, losing $1.3 million a day. and Singapore Airlines, which was initially blocked from buying Ansett, was also prevented from investing further in Air New Zealand/Ansett by the New Zealand government. It then declined to take up an earlier proposed deal to inject over $500 million into Air New Zealand and Ansett after talks collapsed. In early September 2001, as the trouble worsened, the New Zealand government prepared to rescue Air New Zealand (eventually buying 83% of the company for NZ$885 million), but cut Ansett adrift. Despite public pleas, the Australian government refused to bail out Ansett. Quickly running out of both lines of credit and options, Air New Zealand on 12 September 2001 placed the Ansett group of companies into voluntary administration with PriceWaterhouseCoopers. On 14 September, the administrator determined that Ansett was not viable to continue operations (primarily due to the apparent lack of any funds to cover fuel, catering, or employee wages) and grounded the fleets of Ansett and its subsidiaries Hazelton Airlines, Kendell, Skywest, and Aeropelican. Flights already in the air at the time the decision was made continued on to their destinations. Customers and almost all employees had no warning of the stoppage in operations. An Ansett Boeing 767 200 operating on behalf of Ansett Airfreight due to depart Melbourne for Launceston, Tasmania, was the first aircraft to be stopped from flying. It was unable to be unloaded until midday the next day, as no paid staff were on duty. Everyone had been told in the days leading up to 14 September that flights would continue on schedule, and most Ansett employees did not find out until they showed up for work at dawn that day. Thousands of passengers were left stranded and more than 16,000 people found themselves out of a job, making this the largest mass job loss event in Australian history. The then Ansett administrators alleged that Air New Zealand had engaged in asset stripping of Ansett, and had sustained excessive fuel costs for Ansett due to Air New Zealand's failure to hedge them, leaving Ansett susceptible to major fluctuations in fuel charges during 2000. These claims were denied by Air New Zealand, noting it had funded Ansett's loss of A$180 million in the last year. Ansett's administrators later admitted no evidence of any asset stripping was found.

Ansett Mark II және Tesna

Федералды үкімет кепілдік бергеннен кейін, Ansett 2001 жылдың 1 қазанында тек Airbus A320 Skystar паркін пайдалана отырып, ірі қалалар арасындағы шектеулі рейстерін қайта бастады. Бұл Ansett Mark II деп аталды, оны Ansett Australia басқарды және қаржыландырды. Ansett-ті қайта іске қосудың мақсаты – бизнеске сатып алушы тарту және оң ақша ағынын қамтамасыз ету. Ansett-тің ерікті әкімшілері 2001 жылғы 6 қазанда Сингапур әуе компаниясын Ansett-ті қайта жандандыру жолындағы рөлін қарастыруға тағы бір рет шақыруға тырысты. Бұл кездесу SA-ның осы күш-жігерге консультациялық рөл атқаруға келісуімен аяқталды. Жаңадан жаңғыртылған және қысқартылған операцияға аз қаржы жұмсалды, бұл оның қызметінде де көрінді. Ол бір сыныпты орындықтардан тұрды, тамақтану, багаж тіркеу, тұрақ немесе жиі ұшатын жолаушылар бағасы болған жоқ. Бір айдан кейін Golden Wing Club лаунжтары қайта ашылды, бірақ қысқартылған рейстер сияқты, тек кофе мен су ғана ұсынылды. Ansett негізінен «жабық» режимде болды, ал әкімшілер өте қиын нарықта сатып алушыларды іздестірді. Ansett Mark II бұрынғы операциядан өзгеше шрифтпен «Ansett» деген атпен сауда жасады. Ол Ansett терминалдарынан сауда жасады, Ansett жердегі қызметкерлері, экипажы және багаж жүктеушілері шектеулі ресурстармен сәттілікке жеткізу үшін тәулік бойы жұмыс істеді. Операция үшін Ansett терминалдарының әрқайсысында белгіленген қақпалар пайдаланылды, ал қолданылмаған ұшақтар алыс қақпаларға көшірілді, пайдаланылмаған залдар жабылды. 2001 жылдың қарашасында Ansett кредиторлары Мельбурн бизнесмендері Соломон Лью мен Линдси Фокс басқаратын Tesna консорциумына Ansett-тің негізгі активтерін сатып алуға рұқсат берді. Жоспар ескі Ansett-тің орнына толығымен «жаңа» Ansett құруды көздеді, бірақ тауарлық белгінің шрифті мен «Жұлдыз белгісі» логотипі қайта жаңғыртылды. Бұл толық қызмет көрсететін, екі сыныпты, бір типті ұшақ паркін қамтитын ішкі әуе компаниясы болмақ. Оған қызметкерлердің саны айтарлықтай азайтылды және жаңа Airbus A320 паркі кірді. Жаңа Ansett ескі Ansett терминалдарынан жұмыс істейтін болады және жаңа ұшақтар келгенге дейін бұрынғы Ansett-тің A320 паркін уақытша жалға алатын болады. Golden Wing Club және Global Rewards жиі ұшатын жолаушылар бағдарламасы сияқты адалдық өнімдері қайта іске қосылады. Golden Wing Club мүшелері құлдырау кезінде жаңа Ansett-ті пайдаланса, алты айға мүшеліктері қайта жаңартылады. Жаңа бас директор тағайындалды және жаңа басқарушы команданы құрастыруға кірісті. Жаңа бас кеңсе жоспарланды, ал Airbus консорциумға жаңа A320 ұшағын көрсетті. Жаңа тамақтандыру компаниясы таңдалды, жаңа операцияға дайындық ретінде таңдалған Mark II рейстеріндегі жолаушыларға жаңа бизнес- және эконом-сынып тамақтары сынақтан өтті. Ansett әкімшілерімен жасалған келісім, жетілгенімен, 2002 жылдың ақпан айының соңында күшін жойды. Алдын ала ескертусіз, әкімшілер 27 ақпанда Фокс пен Лью өздерінің ұсынысын кері қайтарып алғанын жариялады, «заң кеңесі бойынша мәмілені аяқтау мүмкін еместігіне» сілтеме жасады. Сол күні өткен баспасөз конференциясында Фокс пен Лью өздерінің ұсынысына үкіметтен ешқандай қаржылық қолдау алмағанын және осы себепті кері шегінгендерін мәлімдеді. Басқа құтқарушылар болмағандықтан және Ansett-тің өмір сүруге лайықты компания ретінде қайта жандандырудың нақты мүмкіндігі болмағандықтан, әкімшілер 2002 жылғы 4 наурызда сағат 23:59-да барлық рейстерді тоқтатуға мәжбүр болды. Соңғы коммерциялық рейс, AN152 Перттен Сиднейге, A320 211 VH HYI ұшағымен 5 наурызда сағат 06:53-де қонды. Рейстердің соңғылары келгенде, қызметкерлер бүкіл елдегі Golden Wing лаунжтарын толтырып, аза тұту рәсіміне қатысты.

After receiving a federal government guarantee, Ansett resumed limited services between major cities on 1 October 2001, using only the Airbus A320 Skystar fleet. This was referred to as Ansett Mark II, an operation run and financed by Ansett Australia under administration. The purpose of getting Ansett back into the air was to attract a buyer for the business and to generate positive cash flow. Attempts by Ansett's Voluntary Administrators to re engage Singapore Airlines to consider a role in resurrecting Ansett through a meeting on 6 October 2001 resulted in SA agreeing to play a consultancy role in this effort. The revived and scaled back operation ran on a tight budget, and its service reflected that. It consisted of single class seating with no catering, interlining baggage, valet parking, or frequent flyer points. After a month back in the air, the Golden Wing Club Lounges reopened, but like the scaled back flying operation, provided no refreshments or other amenities apart from coffee and water. Ansett was essentially in "lock down" mode, while the administrators tried to source buyers in a very challenging market. Ansett Mark II traded only as "Ansett" in a different font to separate it from the former operation. It traded from Ansett terminals, with Ansett ground staff, crew, and baggage handlers working around the clock to make it a success with limited resources. Designated gates at each of Ansett's terminals were used for the operation, while aircraft not being used were moved away to more distant gates, with the disused concourses being sealed off. In November 2001, Ansett creditors voted to allow the Tesna consortium, led by Melbourne businessmen Solomon Lew and Lindsay Fox, to purchase Ansett's mainline assets. The plan involved creating a whole "new" Ansett out of the ashes of the old, but the trademark font and "Star Mark" logo reinstated. It would be a full service, two class, single fleet type domestic airline. It included very reduced staff numbers and an all new Airbus A320 fleet. The new Ansett would operate out of the old Ansett terminals, and temporarily lease the former Ansett's A320 fleet until newer replacements arrived. Loyalty products such as the Golden Wing Club and Global Rewards frequent flyer program would be relaunched. Those members of Golden Wing Club at the time of the collapse would have their memberships reinstated for a six month period if they used the new Ansett. A new CEO was sourced and hired, and began to put together a new management team. A new head office was planned, and Airbus showcased a new A320 to the consortium. A new catering company was selected, with new Business and Economy Class in flight meals trialed on passengers on select Mark II services in readiness for the new operation. The agreement with Ansett's administrators, although well advanced, collapsed in late February 2002. Without any prior warning, the administrators announced on 27 February that Fox and Lew had withdrawn their bid, citing "[i]nability to complete the transaction on legal advice". At a press conference the same day, Fox and Lew announced that they had received no financial support from the government for their bid, and were therefore withdrawing. With no other saviours, and no realistic chance for Ansett to be revived as a viable concern, the administrators had no choice but to cease all flying operations at 23:59 on 4 March 2002, with the last commercial flight, AN152 from Perth to Sydney, operated by A320 211 VH HYI, touching down at 06:53 on 5 March. Staff filled Golden Wing Lounges across the country for mass wakes as the final flights came in to land.

Құқықтар

Осы уақытқа дейін компанияның басқару құқығы жаңадан құрылған KordaMentha банкроттық фирмасына берілді. Австралияның Қағаздар және Инвестициялар Комиссиясы Ansett компаниясы төлем қабілетсіз кезеңде сауда жасады ма, жоқ па, соны тексеруді бастады және 2002 жылдың шілдесінде мұндай іс-әрекетке түсу өте қымбат әрі қиын болады деген шешімге келді, себебі бұл жағдайда жеке кредиторлардың әрқайсысы үшін жеке-жеке көптеген іс-шаралар қажет болар еді, бірыңғай іс-шара емес. Ansett тағы да жұмысын тоқтатқаннан кейін, басқарушылар Ansett активтерін сата бастады. Бұл оның өңірлік еншілес әуе компанияларын да қамтыды, олар Ansett жұмысын тоқтатқанға қарамастан, сауда-саттықтарын жалғастырды. 2002 жылдың наурызынан кейін өткен кредиторлардың отырысында операцияны дереу таратудың орнына, компаниялық келісім бойынша ұйымдастырылған таратуға дауыс берілді. Келісім жасау арқылы кредиторлар таратуға қарағанда үлкен пайда көреді деп есептелді. Соңында, Ansett жұмысынан босатылған қызметкерлеріне олардың көп бөлігі төленді, ішінара Air New Zealand компаниясы ASIC тергеуін тоқтату үшін ұсынған 150 миллион австралиялық долларлық өтемақыдан, бірақ көбінесе активтерді сату және лизингтен түскен кірістер есебінен. Федералдық үкімет 350 миллион австралиялық доллар көлемінде несие берді, оны әкімшілер қызметкерлерге жалақы төлеумен бірге қайтарып жатыр. Алайда, салық төлеушілерге ешқандай тәуекел тумауы үшін, Федералдық үкімет австралиялық әуежолаушылардың әр орынына 10 доллар төлеуге міндеттеді. Қызметкерлер өздеріне тиесілі соманың 96 пайызын алды.

Әкімшілік және активтерді сату

Ansett әкімшілері, KordaMentha, бастапқыда кредиторларға 11 қыркүйек шабуылдарынан кейін жаһандық авиация индустриясының төмендеуі салдарынан көп ақшаны қайтарудың қиын екенін хабарлады, себебі бұл оқиға ұшақтардың құнын A$300 миллионнан A$70 миллионға дейін төмендетті. Соңғы рейстен кейінгі айларда әкімшілер терминалдың жалға алу құқықтарын әуежай иелеріне сату бойынша келіссөздер жүргізіп, миллиондаған доллар қайтарып алды. Ansett әуежайдағы жиһаз бен жабдықтары аукцион арқылы сатылды. Оның Мельбурн қаласындағы 465/489 және 501 Swanston Street мекенжайындағы бас кеңсесі PDG Corporation компаниясына сатылды. Кейбір ұшақтар ауыр күтімде қалды, себебі оларды жарамды жағдайға келтіру экономикалық тұрғыдан тиімді емес еді. Флотты жою процесі баяу жүрді, себебі авиация нарығының төмендеуіне және 11 қыркүйек шабуылдарынан кейін қиын жағдайға түскен әлемдік тасымалдаушылардың сұраныс танытпауы себеп болды. Соңғы рейстен кейін A320 флотының көп бөлігі Мельбурнға бос қайтарылды, онда олар тасталған қақпаларда сақталды. Airbus A320 және Boeing 737 флоты жаңа иелерін алдымен тапты және 2002 жылдың наурызынан 2006 жылдың желтоқсанына дейін Австралиядан кетті, себебі банктер оларды қайтарып алды немесе жаңа иелері табылды. Сингапур әуе компаниясынан жалға алынған екі Boeing 747 ұшағы құлаудан кейін бірнеше апта ішінде қайтарылып, Сингапур әуе компаниясына қайтарылды, олар бастапқы түсін қалпына келтірді. Кейін олар жаңа өмірге ие болды және Фиджидің ұлттық тасымалдаушысы Fiji Airways (бұрынғы Air Pacific) компаниясына жалға берілді. Ansett-тің екі заманауи Boeing 767-300 ұшағы келесі айларда жалға берушілерге қайтарылды, ал екі жаңа Boeing 767-300 ұшағы Ansett қызметіне кірер алдында кешігіп келгендіктен, көп ұзамай кетті. Бір ұшақ Qantas компаниясына Ansett-тің жоғалуын өтеу үшін қосымша ұшақтарды жеткізу мақсатында қысқа мерзімге жалға берілді, бірақ жалға берілген кезде ұшақ Ansett тіркеуін сақтап қалды. Канададан келе жатқан тағы бір жаңа 767-300 ұшағы Австралияға жетпей, Канадаға қайтып оралды. Kendell CRJ 200 ұшақтары алғашқы құлаудан кейін он екі ай ішінде Канадаға оралды. Жаңа ұшақтар кеткеннен кейін, ескі Boeing 767-200 флотының көп бөлігі Мельбурн терминалынан Virgin Blue компаниясының бұрынғы Ansett терминалына көшіріліп, 2004 жылдың соңына дейін Ansett Engineering Base базасында ұзақ мерзімді сақтауға орналастырылды, содан кейін көпшілігі Aeroturbine компаниясына сатылып, АҚШ-қа ұшырылды. Британдық Aerospace 146 ұшақтарының көп бөлігі де сақталды, бірақ Мельбурнда бұзылды. 2008 жылдың мәліметтері бойынша, бір BAe 146 ұшағының қалдықтары Брисбен әуежайында, ал тағы бір BAe 146 ұшағы Перт әуежайында қалды, бірақ олардың ешқайсысы қазір Ansett компаниясына тиесілі емес және қайта ұшуы күтілмейді. Бір Boeing 767-200 ұшағы ғана құрастырудан аман қалды, сатылды және АҚШ-та чартерлік рейстерді жүзеге асырып жүр. 2006 жылдың мәліметтері бойынша, әлі де 217 000-нан астам заттар мен екі мүлік сатылымда қалды. 2011 жылдың маусым айында Ansett қызметкерлері үшін арнайы төлемдер схемасы бұрынғы қызметкерлерге төлемдерді аяқтады және Ansett әкімшілігі аяқталды деп хабарланды. Қызметкерлер өздерінің құқықтарының шамамен 96% -ын алды.

Ansett's administrators, KordaMentha, initially advised creditors that it was unlikely that much more money would be realised, due to the depression of the global aviation industry after the September 11 attacks in New York City and Washington, DC, had the effect of reducing the value of aircraft from A$300 million to A$70 million. In the months following the final flight, the administrators negotiated the sale of the terminal leases back to the airport owners, recouping millions. Auctions were held to sell Ansett's airport furniture and equipment. Its headquarters at 465/489 and 501 Swanston Street, Melbourne were sold to PDG Corporation. Some aircraft stored in heavy maintenance were broken up, as it was not cost effective to restore them to an airworthy state. The disposal of the former fleet did not progress quickly, given the depressed aviation market and the subsequent lack of demand by other carriers around the world whose operations had been crippled by the 9/11 attacks only months before. Following the final flight, nearly all of the A320 fleet was ferried back empty to Melbourne, where they sat at abandoned gates in storage. The Airbus A320 and Boeing 737 fleets ultimately found new owners first, and departed Australia between March 2002 and December 2006 as the banks finally reclaimed them, or as new owners were found. The two Boeing 747s that were leased from Singapore Airlines were reclaimed within weeks of the collapse and returned to Singapore Airlines, which restored the original colours. They subsequently found new lives and were leased to Fiji's national carrier Fiji Airways, then known as Air Pacific. The more modern Boeing 767 300, of which Ansett had two, were reclaimed by the lessors in the following months, while two new Boeing 767 300 aircraft which arrived too late to enter service with Ansett, departed soon after. One aircraft was wet leased on a short term basis by Qantas to bring additional aircraft to cover the loss of Ansett, but the aircraft retained its Ansett registration while under lease to it. Another new 767 300, which was halfway through its ferry from Canada, never made it to Australia and returned to Canada. The Kendell CRJ 200 jets returned to Canada within twelve months of the initial collapse. With the newer aircraft gone, most of the older Boeing 767 200 fleet were moved from the Melbourne terminal gates as Virgin Blue moved into the former Ansett Terminal, and were placed into long term storage at the Ansett Engineering Base until late 2004, when most were sold off to Aeroturbine and flown to the United States to be broken up into spare parts. Many of the British Aerospace 146 aircraft were also stored but broken up at Melbourne. As of 2008 the remains of one BAe 146 sit derelict at Brisbane Airport, and another BAe 146 remains at Perth Airport, although neither of them are still owned by Ansett or expected to fly again. A lone Boeing 767 200 survived the scrappers cull, was sold and continues to fly in the United States as a charter aircraft. As of 2006, there were still in excess of 217,000 items and two properties belonging to the airline remaining for sale. In June 2011, it was announced that the Special Employee Entitlements Scheme for Ansett employees had finished making payments to former staff and the administration of Ansett had come to an end. Staff received roughly 96% of their entitlements.

Халықаралық бизнес-класс

Ansett International компаниясының соңғы бизнес-сыныбы Боинг 747-400 ұшағының келуімен енгізілді. Ол негізгі палубада 2-2-2 конфигурациясында 42 бір орындықтан тұратын, шамамен 160 градусқа дейін жайылтылатын орындықтарды ұсынды. Ansett Australia компаниясының қайта жабдықталған екі Boeing 747-400 сериялы ұшағы осы орындықтармен жабдықталған және негізнен Австралия-Азия (Гонконг және Осака) халықаралық рейстерінде пайдаланылды. Орындықтарда жеке телевизорлар/сенсорлық экрандармен жабдықталған, AVOD жүйесі, әр орындықта жеке телефон және ноутбук үшін 110 В AC қуат розеткасы болды. Ansett International компаниясының 767 паркінде бизнес-сыныбындағы орындықтар 1-2-2 конфигурациясында орналасқан, олар B747 ұшағындағыдай, бірақ толықтай сәйкес емес, кері қарай жайылтылатын орындықтармен және AVOD жүйесімен жабдықталған.

Ішкі бизнес-класс

1997 жылы BusinessFirst ретінде басталып, кейін 1999 жылы қарапайым Бизнес-классқа қайтқан Ansett Domestic-тің соңғы бизнес-класы 24 жеке креслодан тұрды, олар екі креслодан топтастырылып, 767-300ER және 200ER/200 паркінде 2-2-2 конфигурациясында кеңірек орынға мүмкіндік берді. Ansett Australia-ның бизнес-класс креслолары Airbus A320-200, Boeing 737-300 және BAe 146 парктеріне 2-2 орналасу схемасымен орнатылды. Бұл ұшақтар көбінесе Австралия ішкі рейстерінде пайдаланылды, бірақ сұранысқа байланысты 767-200ER, A320 және 737 ұшақтары Австралия-Азия/Фиджи (Денпасар, Гонконг және Нади) халықаралық рейстерінде де қолданылды.

Халықаралық эконом-класс

Жаңа халықаралық эконом-класс Боинг 747-400 ұшағының енгізілуімен пайда болды. Ол 398 орындықтан тұрды, әр орындықта бас тірегіште және аяқ тірегіште реттелетін жабдықтар орнатылған, бұл жолдарға қосымша жайлылық сыйлады. Ansett Australia-ның халықаралық эконом-класстағы орындықтары кейбір Boeing 767-200 және Boeing 767-300 ұшақтарына орнатылды. Boeing 747-400 ұшағының төменгі палубасындағы орындықтар 3-4-3 конфигурациясында, ал жоғарғы палубасындағы орындықтар көбінесе 3-3 конфигурациясында, ал Boeing 767-200 және Boeing 767-300 ұшақтарында 2-3-2 конфигурациясында орналасқан. Airbus A320 және Boeing 737 ұшақтары халықаралық рейстерде де отандық конфигурациясын сақтап қалды. Бұл ұшақтар көбінесе Австралияның ішкі рейстерін және Австралия-Азия/Фиджи (Денпасар, Гонконг, Осака және Нади) халықаралық рейстерін орындады. Орындықтар жеке теледидарлармен және әр орындықта жеке телефондармен жабдықталған, бұл ұшу кезінде ойын-сауық мүмкіндіктерін ұсынады.

Ішкі экономика сыныбы

Сонымен қатар, 224 орындық Boeing 767-300ER ұшағы пайдалануға берілген кезде жаңа ішкі экономика сыныбы енгізілді. Ansett Australia компаниясының ішкі экономика сыныбындағы орындықтары кейбір Airbus A320, BAe 146 сериясының ұшақтарына, Boeing 737-300 сериясының ұшақтарына, Boeing 767-200 сериясының ұшақтарына және Boeing 767-300 сериясының ұшақтарына орнатылды. Airbus A320 және Boeing 737-300 ұшақтарындағы орындықтар қатары 3-3 конфигурациясында, BAe 146 сериялы ұшақтарда 2-3 конфигурациясында, ал Boeing 767-200 және Boeing 767-300 ұшақтарында 2-3-2 конфигурациясында болды. Бұл ұшақтар көбінесе Австралияның ішкі рейстерін, сондай-ақ Австралия – Азия/Фиджи (Денпасар, Гонконг және Нади) халықаралық рейстерін орындады.

Ansett Mark II кабинасы

Ansett компаниясы банкроттық басқарудан кейін шектеулі қайта іске қосылғаннан кейін, тек эконом-класта ғана жұмыс істеді және қызметтер минималды деңгейде ұсынылды. Бизнес-класқа айналатын орындықтары бар A320 ұшақтары толығымен эконом-классқа қайта жабдықталды, ал бизнес-кластың бекітілген орындықтары бар A320 кабиналары бизнес-орындықтарын сақтап, бірақ бір кабина ретінде қарастырылды. Ұшу бойында су шайнағыштары ұсынылды.

Жұлдыздық одақ

1999 жылдың 30 наурызында Ansett Australia Star Alliance-ке, әлемдік тасымалдаушылар желісіне қосылды, бұл әлемнің 100-ден астам еліне қатынайтын ондаған тасымалдаушымен өзара келісімдер жасауға мүмкіндік берді. Star Alliance мүшелігінің белгілі бір деңгейлері үшін өзара жеңілдіктер ұсынылды, оның ішінде жиі ұшатын жолаушыларға ұпай жинау және лаунждарға кең қол жеткізу мүмкіндігі болды. Star Alliance логотипі Ansett әуепаркіндегі барлық ұшақтарға, сондай-ақ оның аймақтық еншілес компанияларына қойылды. United Airlines сияқты Star Alliance-тың басқа да мүшелері Ansett-тің мүшелігінен үлкен пайда көрді, оның Тынық мұхиты арқылы жүзе тасымалына үздіксіз қосымша рейстер жасауға мүмкіндік болды. Ansett тобы басқаруға өткен кезде Star Alliance мүшелігі тоқтатылды. Tesna консорциумына сатылғаннан кейін әуекомпанияның Star Alliance-қа қайта қосылуы жоспарланған, бірақ 4 наурыздағы жабылу осы жоспарды күшсіз етті.

Алтын қанатты клуб

Golden Wing Club – Ansett компаниясына тиесілі және басқарылған әуежай лаунжы. Мүшелері екі ай сайын шығатын «Travelling Life» журналымен қатар, көптеген мүмкіндіктерге ие болды. Golden Wing Club лаунжтары Австралияның Мельбурн, Сидней, Брисбен, Аделаида, Перт, Канберра, Кэрнс, Дарвин, Голд-Кост, Алис-Спрингс және Гамильтон аралында орналасқан. Ansett сонымен қатар Сидней мен Пертте халықаралық Golden Wing Club-тарды басқарды, 1994 жылдан 1998 жылға дейін Сидней клубында халықаралық бірінші класта саяхаттайтындар үшін қосымша «Бірінші класс» бөлімі болды. Golden Wing Club мүшелері Ansett немесе оның еншілес компанияларымен (мысалы, Kendell, Aeropelican және Skywest) саяхат күні лаунжға кіре алды. Global Rewards Diamond және Sapphire мүшелері, сондай-ақ Star Alliance Gold (және одан жоғары) мүшелеріне тегін кіруге рұқсат берілді. Лаунждар бір кезде Окленд, Гамильтон, Веллингтон және Крайстчерч қалаларында да орналасқан, мүшелер барлық Star Alliance лаунжтарына кіре алатын. 2001 жылдың қыркүйегінде әкімшілер тағайындалып, компания тоқтатылғаннан кейін лаунждар жабылды. Бірақ, 2001 жылдың қарашасынан 2002 жылдың наурызына дейін Мельбурн, Сидней, Брисбен, Аделаида және Перттегі бірнеше лаунждар Ansett Mark II жұмыс істеген кезде қысқартылған форматта қайта ашылды. 2002 жылдың наурыз айында Ansett соңғы рейстерін орындағаннан кейін лаунждар мұқият жабылды. Одан кейінгі апталарда олардың қымбат өнер туындылары мен басқа да құнды заттары аукциондарда сатылды, жиһаз бен түрлі жабдықтар қалды, олардың көп бөлігі Ansett әкімшілерінен терминалдарды сатып алған әртүрлі әуежай иелеріне сатылды. Бүгінде Австралиядағы бұрынғы Golden Wing Club-тардың көптегені жаңа лаунждар ретінде жалғасып келеді, Virgin Australia Мельбурн, Сидней және Брисбендегі мүшелер лаунжы ретінде әуежай иелерімен жасалған келісімдер арқылы пайдаланады. Кэрнстегі бұрынғы Golden Wing бастапқыда Australian Airlines ұшақ экипажының оқу орталығы ретінде, содан кейін Qantas терминалы қайта құрылымдалғанда уақытша Qantas Club ретінде пайдаланылды, бірақ кейіннен терминалдың қайта құрылымы кезінде бұзылды. Перттегі Golden Wing чартерлік авиакомпания Alliance пайдаланған, содан кейін Virgin-нің алтыншы лаунжына айналды, бірақ 2015 жылдың соңында Virgin жаңа ішкі T1 терминалына көшкеннен кейін босатылды. Канберра лаунжы Virgin Blue пайдаланған, кейіннен жабылып, жаңа Канберра терминалын салу үшін бұзылды. Аделаида және Голд-Кост лаунжтары терминалдарды қайта құру барысында бұзылды.

Golden Wing Club was the airport lounge service owned and operated by Ansett. Members received a bi monthly magazine called Travelling Life, as well as many other features. Golden Wing Club Lounges were located throughout Australia in Melbourne, Sydney, Brisbane, Adelaide, Perth, Canberra, Cairns, Darwin, Gold Coast, Alice Springs, and Hamilton Island. Ansett also ran international Golden Wing Clubs at Sydney and Perth, with an added "First Class" section of the Sydney Club for those travelling International First Class from 1994 to 1998. Access was available to Golden Wing Club members travelling on an Ansett or subsidiary service (e. g. Kendell, Aeropelican and Skywest) on the day of travel. Complimentary access was granted for Global Rewards Diamond and Sapphire members, as well as Star Alliance Gold (and above) members. Lounges were for a time, located in Auckland, Hamilton, Wellington and Christchurch with members being able to access all Star Alliance Lounges as well. The lounges initially closed following the appointment of administrators and subsequent grounding of the group in September 2001, however select lounges re opened in a scaled back capacity in Melbourne, Sydney, Brisbane, Adelaide and Perth only from November 2001 until March 2002 while Ansett Mark II was operating. Following Ansett's final flights in March 2002, the lounges permanently closed. In the weeks that followed they were emptied of their expensive artwork and other items of value in subsequent auctions, leaving behind furniture and a variety of fittings, most of which was purchased by the various airport owners who bought the terminals back from Ansett's administrators. Today, many of the former Golden Wing Clubs in Australia live on as new lounges, occupied by Virgin Australia as its member lounge in Melbourne, Sydney and Brisbane, through leases secured with the airport owners. The former Golden Wing in Cairns was used initially by Australian Airlines as a crew training facility followed by Qantas as a temporary Qantas Club while the Cairns terminal underwent redevelopment, before being demolished in the terminal redevelopment. The Perth Golden Wing was used by charter airline Alliance, and then became Virgin's sixth lounge before being vacated in late 2015 when Virgin relocated to the new Domestic T1 terminal. The Canberra Lounge was used by Virgin Blue and eventually closed and demolished to make way for the new Canberra Terminal redevelopment. The Adelaide and Gold Coast lounges have both, in the process of terminal redevelopments, been demolished.

Ansett Executive Lounge (Ансетт атқарушы қонақ бөлмесі)

Ansett Executive Lounge, сондай-ақ "Ansett Pass" және "Ansett Managers Lounge" деп аталатын, Ansett-ке тиесілі және басқарылатын эксклюзивті әуежай лаунжы қызметі болды. Лаунжға мүшелік тек шақыру арқылы ғана мүмкін болды және ол әлемдегі ең жақсы бес жұлдызды қонақүйлерге тәңдес салтанатты атмосфера ұсынды. Мүшелік өте шектеулі болғандықтан, лаунждар Golden Wing Club лаунждардан әлдеқайда кішідірек болды. Executive лаунждар Австралияның (Мельбурн, Сидней, Брисбен, Аделаида, Канберра және Перт) және Жаңа Зеландияның (Окленд, Веллингтон және Крайстчерч) қалаларында орналасқан. Бұл лаунждар банкроттық жағдайда жабылып, қайта ашылмады. Содан бері өткен жылдарда, әуежай иелері Ansett-тің басқарушыларынан лизингтік құқықтарды сатып алғаннан кейін, бұрынғы executive лаунждардың көпшілігі бұзылды. Бір кезде аймақтық тасымалдаушы Regional Express Airlines бұрынғы Канберра лаунжын өз жолаушылары үшін демалыс алаңы ретінде пайдаланды. Virgin Blue бастапқыда "Blue Room" және кейіннен "The Lounge" өнімдері үшін Сиднейдегі бұрынғы Executive Lounge-ды пайдаланды, бірақ 2008 жылы бұрынғы Golden Wing Club лаунжына көшті. Бұрынғы лаунждар Сиднейде, Брисбенде және Пертте әлі де сақталып қалған, бірақ қазір басқа мақсаттарда қолданылады және жолаушыларға қол жетімді емес.

Әлемдік сыйақылар

Global Rewards – 1991 жылдан 2001 жылға дейін Ansett Australia әуекомпаниясының жиі ұшатын жолаушылар бағдарламасы. Алдында ол жай ғана "Ansett Frequent Flyer" деп аталатын. Жинаған ұпайларды Ansett Australia және олардың серіктестері ұсынатын қызметтерге қолдануға болады, оның ішінде авиабилеттер, сыныпты жаңарту, демалыс сапарлары, қонақүйлерде тұру және көлік жалдау. Diners Club Global Rewards бағдарламасының маңызды қаржылық серіктесі болды. Әуекомпания банкротқа ұшыраған кезде жинаған ұпайлардың құны төмендеді, себебі басқа әуекомпаниялар бұл бағдарламаны қабылдаған жоқ, бұрынғы басқа әуекомпаниялардың банкроттығында болғандай.

Жүргізушімен жүру

Ansett Аделаида, Брисбен, Кэрнс, Мельбурн, Перт және Сидней қалаларындағы әуежайдан қала орталығына және кері бағытта лимузин қызметін ұсынды. Сонымен қатар, Мельбурн, Перт және Сидней қалаларында әуежайдан қала шетіне қызмет көрсетілді.

Көлік жүргізуші

Ansett компаниясы Австралия және Жаңа Зеландияның ірі әуежайларында автотұрақ қызметін ұсынды. Бұл қызметпен бірге, көліктің жанынан тікелей тіркеуге және қосымша төлемді ұсына отырып, көлікті жуу мүмкіндігі де болды.

Капитал шаттл

Ансетттің Капитал шаттлы Сидней мен Канберра қалалары арасында жұмыс істеді. Бұл қызмет көбінесе Saab 340 және Bombardier CRJ 200 ұшақтарымен, ал ең жұмсақ кезеңдерде A320 және 737 ұшақтарымен сирек пайдаланылды. "Capital Shuttle" рейстері Сидней әуежайының 14-ші қақпасынан, арнайы белгіленген қақпадан шықты.

Әуе жүгі

Ansett, өз уақытында Ansett Air Freight деп те аталатын, қалыпты тасымалдауға тым үлкен заттарды, сондай-ақ көптеген жеткізушілер мен мердігерлермен ауыр жүк тасымалына қатысты маңызды келісімшарттарды тасымалдауға маманданған маңызды жүк тасымалы операциясын жүзеге асырды.

Терминал трансферттері

Ansett Сидней әуежайында жоспарлы терминалдар аралық трансфер қызметін ұсынды, бұл қызмет Ansett Australia рейстерінен Ansett International рейстеріне ауысатын жолаушыларға ішкі терминалдан халықаралық терминалға үздіксіз байланыс жасауға мүмкіндік берді. Аталған трансферді Ansett автобусы жүзеге асырды, ол екі ішкі залдың арасындағы трансфертік күту залынан шығатын шаттл рейс болды. Шаттл әуежай аумағындағы ұшу-қону жолақтары арқылы өтіп, 1-терминалдағы кеденге жақын жерге жетті.

Апаттар мен оқиғалар

1946 жылы 17 мамырда VH UZP Lockheed 10B Electra "Ansalanta", Эссендоннан Парафилдке (Ansett Airways алғашқы тікелей рейсі). Аспаптық қону кезінде бақыланатын ұшуда жерге соқтығып, ұшақ аударылып қалды – бортындағы 12 адам ауыр жарақатсыз аман қалды. 1950 жылы 18 маусымда VH BZK, Douglas DC 3 көмір вагонымен соқтығысты. Ұшақ Кингсфорд Смит әуежайындағы 22-ші жолақтағы теміржол өткелінде болған пойызға соқтығысты. DC 3 қатты зақымдалды, ұшақтың бірінші офицері жеңіл жарақат алды, ал пойыздың 5 көмір вагоны рельстен шығып кетті. 1961 жылы 30 қарашада Ansett ANA 325 рейсі, Vickers Viscount, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Сидней қаласындағы Кингсфорд Смит әуежайынан ұшып шыққаннан кейін Ботани шығанағына құлады. Дауыл кезінде оң қанат бұзылды. Бортындағы 15 адамның барлығы қаза тапты. 1966 жылы 22 қыркүйекте Ansett ANA 149 рейсі, Vickers Viscount, Квинсленд штатының Уинтон қаласында, әуеде өрт шығу салдарынан сол қанатының құрылымы зақымданып құлады. Бортындағы 24 адамның барлығы қаза тапты. 1994 жылы 19 қазанда Ansett Australia 881 рейсі, Сиднейден Осакаға бағыт алған Boeing 747 300 (VH INH) ұшағы алдыңғы тірегін түсірмей Сиднейге қайтып оралды. Ұшып шыққаннан кейін шамамен бір сағаттан соң экипаж май ағуына байланысты бірінші қозғалтқышты өшірді. Олар ұшақты Сиднейге қайтарып, қону шассисі іске қосылғанға дейін қалыпты режимде ұшуды жалғастырды. Қону шассисін таңдағанда және жапсырмаларды 20 градустан артық бұрғанда, алдыңғы тірегі түсірілмегендіктен қону шассисінің ескерту дабылы естілді. Ұшу экипажы ескерту себебін анықтауға сәу-сәукес болды. Шасси түсірілгенін ойлап, экипаж қонуды аяқтауға шешім қабылдады, нәтижесінде ұшақ алдыңғы тірегін жиып қонды. Өрт болған жоқ, және бас пилот эвакуацияны бастамауға шешім қабылдады. Барлық жолаушылар мен экипаж мүшелері қауіпсіз эвакуацияланды. 2000 жылы 19 мамырда VH RMO тіркелген Boeing 767 200 ұшағы түнгі рейсі кезінде Сидней терминалында алдыңғы тірегі құлап кетті. Ол кезде ұшақта жолаушылар мен экипаж болған жоқ.

On 17 May 1946, VH UZP Lockheed 10B Electra "Ansalanta", Essendon to Parafield (Ansett Airways inaugural direct service). Controlled flight into terrain on an instrument approach, aircraft ended inverted – 12 on board survived without serious injury. On 18 June 1950, VH BZK, a Douglas DC 3 was involved in a ground collision with an empty coal train while taxiing. The aircraft collided with the train on the level crossing that existed at the time on Runway 22 at Kingsford Smith Airport. The DC 3 was severely damaged and the aircraft's first officer received minor injuries, while 5 of the train's coal wagons derailed. On 30 November 1961, Ansett ANA Flight 325, a Vickers Viscount, crashed into Botany Bay shortly after take off from Kingsford Smith Airport, Sydney, New South Wales. The starboard wing failed in a thunderstorm. All 15 people on board were killed. On 22 September 1966, Ansett ANA Flight 149, a Vickers Viscount, crashed at Winton, Queensland after a mid air fire caused structural failure of the port wing. All 24 people on board were killed. On 19 October 1994, Ansett Australia Flight 881, a Boeing 747 300 (VH INH) operating Sydney to Osaka, returned and landed at Sydney without the nose wheel extended. Approximately one hour after departure the crew shut down the number one engine because of an oil leak. They returned the aircraft to Sydney where the approach proceeded normally until the landing gear was selected. With selection of the landing gear and selection of the flap beyond a setting of flaps 20, the landing gear warning horn began to sound because the nose landing gear had not extended. The flight crew unsuccessfully attempted to establish the reason for the warning. Believing the gear to be down, the crew elected to complete the landing, with the result that the aircraft was landed with the nose gear retracted. There was no fire and the pilot in command decided not to initiate an emergency evacuation. All passengers and crew were evacuated safely
On 19 May 2000, a Boeing 767 200, registered as VH RMO, suffered a nose wheel collapse at Sydney Terminal during an overnight service. The aircraft was not occupied by passengers or crew at the time

Спорт

Ansett Australia Австралия футбол лигасының маңызды демеушілерінің бірі болды және AFL маусым алдындағы жарысына, Ansett Australia Cup-қа атау құқығын иеленді. Сонымен қатар, ол Waverley Park стадионының да маңызды демеушісі болды. Логотипі стадион айналасында жақсы көрініп тұрды. Ansett Австралия крикетінің де маңызды демеушісі болды, ал Ansett Australia Test Series австралиялық жаздың маңызды шарасы саналды. Ansett-тің логотипі (StarMark деп аталды) барлық ойыншылардың жаттығу және ойын жейделерінде, сондай-ақ шекара сызығының бойында және Test Series кезінде алаңда пайда болды. Авиакомпания 2000 жылғы Сидней Олимпиадасының ресми әуе тасымалдаушысы болды. Boeing 767-300 ER тіркеу нөмірі VH-BZF Олимпиада отын Афинадан Гуамға жеткізіп, Океания бойынша эстафетаның басталуын қамтамасыз етті. A320-211 Олимпиада отын Оклендтен Улуруға жеткізіп, Австралиядағы Олимпиада отын эстафетасын бастады. 1992 жылы Qantas компаниясы Australian Airlines компаниясын сатып алғаннан кейін, Ansett Австралияның түрлі командаларына Австралияның туристік автомобиль чемпионатында демеушілік ету құқығын алды, сондай-ақ 1994 жылдан бастап жарыс алаңдарына жақын орналасқан әртүрлі әуежайлар арасындағы Seven Networks тікелей эфирдегі командасына демеушілік жасады. Ten Network компаниясы 1997 жылы V8 Supercar Series AVESCO (V8 Supercars Australia) жаңа сериясын іске қосты, бірақ Ansett 2001 жылы жұмысын тоқтатқанға дейін логотип түрлі машиналарда сақталды. Сонымен қатар, Ansett 1996 жылдан 2001 жылға дейін Brisbane Broncos National Rugby League командасының жеңіндегі/маңызды демеушісі болды.

Кино және теледидар

Ansett Australia 1980-ші жылдардың соңында "Neighbours" телесериалын демеушілік етті, ал бұрын оның ұшақтары Рег Грандидің 1977 жылғы "ABBA: The Movie" фильмінің түсірілімінде пайдаланылған кезде жарияланды. Ansett 1994 жылдан 1997 жылға дейін Channel 9 Nightline кешкі жаңалықтар бағдарламасын жиі демеушілік етті. Ansett сонымен қатар "Ansett Sky Show" деп аталатын жаңалықтар мен фильмдерді ұсынды. Бұл күніне екі рет 30 минуттық (таң және кеш) жаңалықтар қызметінен тұрды, ол Сиднейдегі Channel 7 студиясымен "Seven Ansett News" деп жазылды, содан кейін спутник арқылы Ansett-тің барлық ірі қалаларына және кейбір аймақтық әуежайларға жіберілді. Жаңалықтар қызметі видеокассеталарға жазылып, таңертең Ansett ұшақтарына таратылды және жұмыс күнінің ортасында кешкі эфирге алмастырылды. Ішкі әуе флоты үшін фильмдер мен телешоулар таспаға түсіріліп, әр ұшаққа айына бір рет жіберілді. Халықаралық рейстерде жаңалықтар бір нұсқада (әдетте таңертең) қолжетімді болды. Фильмдер мен телешоулар 747 400 және бір 767 300ER ұшақтарындағы орталық деректер жүйесіне жазылып, ай сайын жаңартылды. Ansett-тің қауіпсіздік нұсқаулары ұшақ ішіндегі телеэкрандар арқылы, сондай-ақ жеке көрсетілді, компания жұмысын тоқтаған кезде.

Ansett Worldwide Aviation Services (AWAS) компаниясы

Ansett Worldwide Aviation Services немесе жай ғана Ansett Worldwide әлемдегі ең ірі коммерциялық реактивті ұшақтарды жалға беру компанияларының бірі болды. Ол 1985 жылдан 2000 жылдың ақпанына дейін Ansett Australia-ның еншілес және лизингтік бөлімшесі ретінде жұмыс істеді. AWAS компаниясы 2017 жылы Dubai Aerospace Enterprise компаниясымен сатып алынды.

John Holland Aviation Services компаниясы

Ansett әуе компаниясының 2002 жылы қызметі тоқтатылғаннан кейін, бұрын Ansett Australia Maintenance Base деп аталған инженерлік қызметтер Ansett Aviation Engineering Services (AAES) деген атпен сақталды. Бұл, негізінен, Ansett әуе кемелерін сақтауға және оларға міндетті түрде үздіксіз техникалық қызмет көрсетуге, сондай-ақ үшінші тарапқа техникалық қызметтер ұсынатын басқа әуе компанияларына көмек көрсетуге бағытталған болатын. Ansett Australia енді сауда жасамайтын болса да, бес жылдық басқару кезеңінде AAES өз жұмысын жалғастырды. Жаңа бизнеске қол жеткізілді және инженерлік біліктіліктер базасы дамыды. 2007 жылдың маусым айында AAES бизнесі John Holland Aviation Services тақырыбымен John Holland Group компаниясымен сатып алынды. Сату аясында 155 AAES қызметкері мен басшылары тұрақты жұмысқа орналасу мүмкіндігіне ие болды.

Ansett Aircraft Spare and Services (Авиациялық қосалқы бөлшектер мен қызмет көрсету)

Ansett Aircraft Spares and Services – авиациялық қоғамдастыққа қызмет көрсететін компания. Компания Airbus, Boeing, Bombardier, British Aerospace, Douglas және Fokker сияқты ұшақтарға арналған запчастарды сатумен қатар, ұшақтарды күту және жөндеу жұмыстарын жүзеге асырады. Оның кеңселері Сильмар (Калифорния), Хейс (Хиллингдон, Ұлыбритания), Мельбурн (Австралия) және Стамбул (Түркия) қалаларында орналасқан. Ansett Aircraft Spares and Services компаниясының логистикалық бөлімшесі де бар.

Ansett Aviation компаниясы

Ansett Aviation – Батыс Австралия, Тасмания және Квинсленд штаттарында қызмет ететін тікұшақ ұшқыштарын даярлайтын мектеп. Ansett отбасының мүшесі басқаратын болғанымен, бұл жойылған ұлттық әуе компаниясымен байланысы жоқ. Оны сэр Реджинальд Ансеттің немересі Уилл Ричардс басқарады. Алғашқыда Marine Helicopter Charters деп аталған, Ричардс кейіннен атауын өзгертіп, отбасылық дәстүрді жалғастырды. Бұл – Ansett Air-мен байланысты, әлі де Ansett отбасының мүшесі басқарып отырған жалғыз бизнес. Ол 1970 жылдардан бері қолданылып келе жатқан әуе компаниясының ескі логотипін пайдаланады. Компания 2003 жылы Ричардс тарапынан құрылған. Атауы ұқсас болғанымен, бұл компания Ansett Aviation Training-ге қатысы жоқ. Отбасы арқылы Ansett логотипін пайдалануға олардың интеллектуалдық меншік құқығы бар. Бұл мекеме тек тікұшақтармен, оның ішінде ұшқыштарды даярлаумен айналысады. Компания Квинсленд жағалауында бұрынғыда ұшақтармен жүзеге асырылатын бірқатар дәстүрлі рейстерді өз мойнына алды.

Мұра

Ansett Transport Museum компанияның Гамильтондағы алғашқы ұшақ ангарында орналасқан.

Танымал мәдениетте

Австралиялық Client Liaison тобы бірнеше ретро стильді музыкалық бейнелерінде Ansett авиакомпаниясын еске алады. Австралиялық әртіс Ли Кернаган 2012 жылғы "Flying With The King" әнінде Ansett Australia авиакомпаниясына сілтеме жасайды.