Эйлин Блэр: Джордж Оруэллдің бірінші әйелінің өмірі мен қызметі
Eileen Blair
Эйлин Блэр (1905-1945) – Джордж Оруэллдің бірінші әйелі. Екінші дүниежүзілік соғыста цензура және азық-түлік министрлігінде жұмыс істеген. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық жазушы (1905–1945)
British writer (1905–1945)
Эйлин Мод Блэр (туған күні О'Шонесси, 25 қыркүйек 1905 – 29 наурыз 1945) – Джордж Оруэллдің (Эрик Артур Блэр) бірінші әйелі. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Лондон қаласындағы Ақпарат министрлігінің цензура бөлімінде және Азық-түлік министрлігінде жұмыс істеді. Ол Англияның солтүстік-шығысындағы Саут-Шилдс қаласында дүниеге келген. Оның анасы Мари О'Шонесси, әкесі Лоренс О'Шонесси – кеден қызметкері. Ол 39 жасында жатырды алып тастау операциясы кезінде қайтыс болды.
Eileen Maud Blair (née O'Shaughnessy, 25 September 1905 – 29 March 1945) was the first wife of George Orwell (Eric Arthur Blair). During World War II, she worked for the Censorship Department of the Ministry of Information in London and the Ministry of Food. She was born in South Shields in the northeast of England. Her mother was Marie O'Shaughnessy and her father was Lawrence O'Shaughnessy, a customs collector. She died at the age of 39 during a hysterectomy.
Білім және ерте өмір
О'Шонесси Сандерленд шіркеуінің орта мектебінде оқыды. 1924 жылдың күзінде ол Оксфордтың Сент-Хью колледжіне түсті, онда ағылшын тілін оқыды. 1927 жылы ол жоғары екінші сыныпты диплом алды. Өзінің қалауымен, "ешқандай маңызы жоқ және бірін-бірімен байланысы жоқ" жұмыстардың тізбегі ілесуге тиіс болды, ол оларды қысқа ғана уақытқа атқарып, Темза өзені жағасындағы Таплоудағы Сильчестер Хаусы қыздар интернатында көмекші тәрбиеші болып жұмыс істеді, сондай-ақ хатшы болып, қарт ханым Элизабет Кэдбериге кітаптар оқып берді, және Лондонның Виктория көшесіндегі кеңсеге ие болды, онда теріп беру және хатшылық қызметтері көрсетілді. Ол кеңсесін жапқаннан кейін, бос лауазымда журналистикамен айналысып, кейде «Evening News» газетіне материалдарын сатты. Ол өкше хирургі болған ағасы Лоренске ғылыми мақалаларын және кітаптарын теріп, түзету және редакциялау арқылы көмектесті. 1934 жылдың күзінде Айлин екі жылдық білім беру психологиясы бойынша магистратура курсына түсу үшін Лондон университетінің колледжіне қабылданды. Айлин балалардың интеллектын тестілеуге ерекше қызығушылық танытты, "және ол өзінің диссертациясының тақырыбын ертерек анықтады". Ол ағасын «табиғаттың фашисі» деп сипаттады. Оның жұмысы ILP үшін «француз-ағылшын стенографияшысы» ретінде сипатталды, бірақ ол сонымен қатар ILP жауынгерлерінің барлық логистикасын ұйымдастырды, Анна Фундердің айтуынша, «барлық отрядтың жабдықтау, байланыс және банк операцияларын» басқарды. Айлин сонымен қатар пропаганда бөлімінде Чарльз Оррмен бірге ILP газетін және радио бағдарламасын жасады. 1937 жылдың маусым айына қарай саяси жағдай нашарлап, Оруэлл мен Айлин сталинистерден қауіп көрді. Анна Фундер Испаниядағы тәжірибенің Оруэллдің Айлиннің өмірі мен еңбегіндегі маңыздылығын жоюға немесе азайтуға жасаған тынысы туралы айқын дәлелдейтініне сенді: Айлин оларды екеуін де Испаниядан шығарды, сол полицей префектурасына жүзіп, оларға шығу үшін виза алуға көмектесті. Бір биограф оны пассивті сөздермен жойып, былай деп жазады: «Содан кейін, британдық консулдықтың арқасында, олардың паспорттары ретке келді». «Құрмет» романында Оруэлл «әйелімді» 37 рет еске алады, бірақ бірде-бір рет атын атамайды. Аты жоқ кейіпкер өмірге келе алмайды. Бірақ әйелден, яғни лауазым сипаттамасынан, барлығын ұрлап алуға болады. Ол осы беттерді басып шығарғанда қандай сезімде болды деп ойладым. Паспорттарын ретке келтіргеннен кейін, ол Оруэллмен бірге Испаниядан пойызбен қашып, қысқа уақытқа Баниулс-сюр-Мерге тоқтады, содан кейін Англияға оралды.
O'Shaughnessy attended Sunderland Church High School. In the autumn of 1924, she entered St Hugh's College, Oxford, where she studied English. In 1927, she received a higher second class degree. By choice there followed a succession of jobs 'of no special consequence and with no connection from one to the next', which she held briefly, and which began with work as an assistant mistress at Silchester House, a girls' boarding school in Taplow in the Thames valley, and included being a secretary; a reader for the elderly Dame Elizabeth Cadbury; and the proprietor of an office in Victoria Street, London, for typing and secretarial work. When she closed the office, she took up freelance journalism and sold an occasional feature piece to the Evening News. She helped her brother, Laurence, a thoracic surgeon, by typing, proofreading, and editing his scientific papers and books. In the autumn of 1934, Eileen enrolled at University College London for a two year graduate course in educational psychology, leading to a Master of Arts. Eileen was particularly interested in testing intelligence in children "and quite early decided upon that as the subject for the thesis she would be writing". a thoracic surgeon, but even so, in a letter she described her brother as "one of nature's Fascists". Her job was described as a "French English shorthand typist" for the ILP, but she also organised all logistics for the ILP men at the front, running, as Anna Funder says, "the supply, communications and banking operation for the entire contingent." Eileen also worked in the propaganda department, producing the ILP's newspaper and radio show with Charles Orr. By June 1937, the political situation had deteriorated and Orwell and Eileen were under threat from Stalinists. Anna Funder believes that the Spanish experience is particularly revealing of Orwell's attempt to erase or minimise the importance of Eileen in his life and work:
Eileen got them both out of Spain by fronting up to the same police prefecture those men had probably been sent from, to get the visas they needed to leave. One biographer eliminates her with the passive voice, writing: 'By now, thanks to the British consulate, their passports were in order.' In Homage, Orwell mentions 'my wife' 37 times but never once names her. No character can come to life without a name. But from a wife, which is a job description, all can be stolen. I wondered what she felt as she typed those pages. After she got their passports in order, she and Orwell escaped from Spain by train, diverted to Banyuls sur Mer for a short stay, and returned to England.
Англияға оралу және Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Айлин Лондондағы Ақпарат министрлігінің цензура бөлімінде жұмыс істей бастады және апта бойы отбасымен Гринвичте тұрды. Ол кезде Оруэллдерді күтіндіретін негізгі табыс көзі ол болды. Айлиннің інісі Лоренс Дюнкерктен эвакуация кезінде бомбадан қаза тапты, содан кейін, Елизавета Феннің сөзінше, "өмірге деген ұстанымы, бұрын да мықты болмаған, әлсіреп кетті". Ол жатыр қан кетуінен денсаулығы нашарлап, 1941 жылы Ақпарат министрлігіндегі жұмысынан кетті. 1941 жылдың желтоқсан айында әйелдер жұмысқа алынды, ол Азық-түлік министрлігінде жұмыс істей бастады. 1944 жылдың маусым айында ол Эрикпен бірге үш апталық ұлды асырап алды, оған Ричард Горацио деп ат қойды. Эрике жазған соңғы хаттарының бірінде Айлин Барнхиллді жалға алу және әсемдеу туралы жазды, ол Орвелл "1984" романының көп бөлігін жазған үй еді, бірақ ол Барнхиллді көре алмай қайтыс болды.
At the start of World War II, Eileen began working in the Censorship Department of the Ministry of Information in London, and stayed during the week with her family in Greenwich. She was the main breadwinner for the Orwells at this time. Eileen's brother, Laurence, was killed by a bomb during the evacuation from Dunkirk, after which, according to Elizaveta Fen, "her grip on life, which had never been very firm, loosened considerably". She was increasingly unwell from uterine bleeding and left her job at the Ministry of Information in 1941. In December 1941 women were conscripted to work, and she began working at the Ministry of Food. In June 1944 she and Eric adopted a three week old boy they named Richard Horatio. In one of her last letters to Eric, Eileen wrote of arrangements for renting and decorating Barnhill, Jura, the house where Orwell wrote most of Nineteen Eighty Four, but she died without seeing Barnhill.
Өлім
Айлиннің ағасы Лоренс О’Шонесси Гвен Хантонға үйленген; Гвеннің Дархам графтығының Карлтон маңындағы "Грейстоун" деген мүлігі болған, ол оның бойжеткен әпкесі қайтыс болғаннан кейін бос қалды. Блэрлер 1944 және 1945 жылдары осы жерде кейде тұрып өткен. Гвен "ұшатын бомбалардың" шабуылдары басталғанда балаларын осы жерге эвакуациялады, ал Ричард 1944 жылдың маусымында Майда Вейлдегі Блэрлердің пәтері бомбаға ұшырағанда осы жерге келді. 1945 жылдың басында Айлиннің денсаулығы нашарлап, ол осы жерге емделуге барып тұрды. О’Шонессилердің бала күтімішісі Джойс Притчард, Айлиннің 1944 жылдың шілдесінен 1945 жылдың наурызына дейін Грейстоунға жиі келгенін айтты. Айлин көп жылдар бойы жатыр қан кетуімен ауырған. 1945 жылы ол доктор Харви Эверстің гистерэктомия жасауына жазылды, бұл Лондон дәрігерлерінің кеңесіне қайшы болды, себебі Айлин анемияға шалдыққандықтан, олар қан құюдан кейін ғана операция жасауға келісетін. Айлин осылайша ауруханада ұзақ жатудың шығындары туралы алаңдады. Айлин 1945 жылдың 29 наурызында Ньюкасл-апон-Тайнда анестезия кезінде қайтыс болды. Ол отыз тоғыз жаста еді. Сот сараптамасының қорытындысы бойынша: "Эфир мен хлороформ анестезиясының әсерінен жүрек жетіспеушілігі, жатырды алып тастау операциясы шеберлікпен және дұрыс орындалды". Есептің төменгі бөлігінде қолмен жазылған ескерту: "Қайтыс болған адамның анемиясы өте ауыр болған". Харви Эверс сот сараптамасына қатыспады. Ешкімге айып тағылмады. Айлин мен Ричард сол кезде Грейстонда тұрып жатқан, ал Оруэлл Парижде "The Observer" газетінің соғыс тілшісі болып жұмыс істеген. Ол 31 наурызда Грейстоунға жетті. Айлин Ньюкасл-апон-Тайндағы Батыс Джесмондтағы Сент-Эндрю және Джесмонд зиратына жерленген.
Eileen's brother, Laurence O'Shaughnessy, had married Gwen Hunton; Gwen had a property, "Greystone" near Carlton, County Durham, which had been left empty on the death of her maiden aunt. The Blairs stayed there on occasion during 1944 and 1945. Gwen evacuated her children to the location when the "flying bomb" raids began, and Richard went there when the Blairs had been bombed out of their flat in Maida Vale in June 1944. In early 1945, Eileen was in very poor health and went to stay there. Joyce Pritchard, the O'Shaughnessys' nanny, said that Eileen had visited Greystone frequently between July 1944 and March 1945. Eileen had been living with uterine bleeding for many years. In 1945 she booked herself for a hysterectomy with Dr Harvey Evers, against the advice of London doctors, who, because Eileen was anemic, would operate only after a month of blood transfusions. Eileen worried about the cost of staying in a hospital that long. Eileen died on 29 March 1945 in Newcastle upon Tyne under anesthetic. She was thirty nine. In the words of the inquest: "Cardiac failure whilst under anaesthetic of ether and chloroform skilfully and properly administered for operation for removal of uterus." At the bottom of the report was a handwritten note, "The deceased was in a very anaemic condition." Harvey Evers did not attend the inquest. No one was charged. Eileen and Richard had been living at Greystone at the time, with Orwell working in Paris as a war correspondent for The Observer. He reached Greystone on Saturday, 31 March. Eileen is buried in Saint Andrew's and Jesmond Cemetery, West Jesmond, Newcastle upon Tyne.
Оруэллдің шығармашылығына әсері
Кейбір ғалымдар Айлиннің Оруэллдің шығармашылығына зор әсер еткеніне сенеді. Оруэллдің "1984" романы Айлиннің "Ғасыр соңы, 1984" атты өлеңінің бірінен шабыттанған болуы мүмкін деген пікір бар. Бұл өлең 1934 жылы ол оқыған Сандерленд шіркеуінің жоғары мектебінің (Sunderland Church High School) құрылғанына 50 жыл толуына арналып жазылған, сонымен қатар мектептің 1984 жылы атап өтетін 100 жылдығына үміт артылған. Өлең Блэрмен танысқанға бір жыл бұрын жазылғанмен, Айлиннің өлеңіндегі болашаққа қарайтын көзқарас пен "1984" романындағыдай, ойды бақылау және полицейлік мемлекеттің жеке бостандықты жою сияқты ұқсастықтар бар. Анна Фандер Айлиннің Оруэллмен "Жануарлар фермасы" романы бойынша "көрінбейтін, тікелей емес" түрде бірлесіп жұмыс істегенін айтады. Оруэлл бастапқыда мақала жазуды жоспарлаған, бірақ Айлин мысал келтіруді ұсынды. Олар кешкі уақытта бірге жұмыс істеді, ал Оруэллдің достары романнан Айлиннің стилін және юморын көре алады.
Some scholars believe that Eileen had a large influence on Orwell's writing. It is suggested that Orwell's novel Nineteen Eighty Four may have been influenced by one of Eileen's poems, "End of the Century, 1984". The poem was written in 1934, to celebrate the fiftieth anniversary of the school she went to, Sunderland Church High School, and to look ahead 50 years to the school's centenary in 1984. Although the poem was written a year before she met Blair, there are some similarities between the futuristic vision of Eileen's poem and that in Nineteen Eighty Four, including the use of mind control, and the eradication of personal freedom by a police state. Anna Funder argues that Eileen collaborated with Orwell "in a subtle, indirect way" on Animal Farm. Orwell originally planned to write an essay, but Eileen suggested a fable. They worked on it together in the evenings, and the Orwells' friends can see Eileen's style and humor in the novel.