Британдық Мидленд Эйрвейз: Тарихы мен құлдырауы

Кіріспе

Біріккен Корольдіктің жойылған әуе компаниясы (1938–2012)
бұрынғы еншілес аймақтық әуе компаниясы

British Midland Airways Limited (тарихының әртүрлі кезеңдерінде British Midland, bmi British Midland, bmi немесе British Midland International сауда белгілерімен жұмыс істеген) Ұлыбританиядағы әуе компаниясы болды. Бас кеңсесі Англиядағы Шығыс Мидлендс әуежайына жақын, Донингтон замогындағы Донингтон залында орналасқан. Әуе компаниясы негізгі хабы Лондон Хитроу әуежайынан Еуропа, Таяу Шығыс, Африка, Солтүстік Америка және Орталық Азияға бағыттарда ұшқан. Өзінің ең жақсы кезеңінде барлық ұшу-қону слоттарының шамамен 13% -ын иеленді және аптасына 2000-нан астам рейс орындады. BMI 2000 жылдың 1 шілдесінен 2012 жылдың 20 сәуіріне дейін Star Alliance мүшесі болды. BMI Regional 2012 жылдың мамыр айында Sector Aviation Holdings компаниясына сатылды және 2019 жылдың 16 ақпанында банкротқа түскенге дейін "flybmi" брендімен жұмыс істеді, ал Bmibaby 2012 жылдың қыркүйегінде жабылды. British Midland Airways Limited компаниясы Азаматтық авиация органының (CAA) А типіндегі лицензиясына ие болды, ол 20 немесе одан көп орын бар ұшақтармен жолаушылар, жүк және почта тасымалдауға рұқсат берді.

Шығу тегі

Авиакомпания 1938 жылы капитан Рой Харбеннің Air Schools Limited компаниясын Корольдік Әуе күштері ерікті резервінің ұшқыштарын даярлайтын мектеп ретінде құрғаннан бастау алады. Харбенге Дерби қалалық әкімдігі Бернастонның жанында салынып жатқан жаңа әуежайды басқаруды ұсынды, ол ақырында әуежайға айналуы тиіс еді. Әуе саласының мемлекеттік хатшысы Сэр Кингсли Вуд 1939 жылдың 17 маусымында әуежайды Дерби қалалық әуежайы ретінде ресми түрде ашты. Соғыс жылдары әуежайда әскери ұшу оқытуы жалғасты. 1946 жылы Air Schools Limited компаниясы Derby Aviation Limited компаниясын құрды, ал Харбен келесі жылы жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның әйелі бизнестің бақылау акционері болып қалды және капитан Харбенмен бірге ұшу мектебін басқаруға қатысқан Э.У. Филлипсті жаңа басқарушы директор етіп тағайындауды сұрады. Жаңа бас компания сонымен қатар Пендефордта орналасқан Wolverhampton Aviation компаниясын қосты, ол де Хавилленд Драгон Рапидс ұшақтарымен арнайы чартерлік және жүк рейстерін, сондай-ақ ұшақтарға техникалық қызмет көрсету және брокерлік қызметтерін ұсынды. 1953 жылы Derby Aviation Бернастон мен Вулверхэмптоннан Джерсиге жоспарлы рейстерді жүргізуге лицензия алғаннан кейін ұшуды тоқтатты. Екі бағытқа да ұшатын ұшақтар жолаушылардың кедендік рәсімдерін өткізуі үшін Бирмингемдегі Элмдон әуежайына қонуға міндетті болды. Алғашқы рейс 1953 жылдың 18 шілдесінде Dragon Rapide ұшағымен жасалды. Келесі жылы Wolverhampton Aviation Derby Aviation компаниясына қосылды, ал 1955 жылы компания өзінің алғашқы Douglas DC 3 ұшағын сатып алды, ол бұрынғы әскери көлік ұшағы болған. Компания өзінің атын British Midland Airways (BMA) деп өзгертті және операцияларын Бёрнастоннан жаңадан ашылған Шығыс Мидлендс әуежайына көшірді. Сол кезде көк және ақ түсті корпоративтік түстер қабылданды, сонымен қатар бірінші турбовинтолеттік ұшақ – Handley Page Dart Herald пайдалануға берілді. 1968 жылы Лондонға негізделген инвестициялық және банктік топ Minster Assets авиакомпанияны сатып алды, ал 1969 жылы бұрынғы Mercury компаниясының жердегі қызмет көрсету менеджері Майкл Бишоп компанияның бас директоры болып тағайындалды. 1970 жылы BMA үш жаңа BAC One Eleven 500 ұшағын, ал 1971 жылы Pan Am Boeing 707 321 ұшағын пайдалануға енгізді. Біріншісі негізінен еуропалық инклюзивті турлар (IT) чартерлерінде, ал екіншісі негізінен трансатлантикалық «афинитеттік топтар» чартерлерінде пайдаланылатын еді. 1972 жылы басқарушы директор болып тағайындалғаннан кейін Бишоп One Eleven ұшақтарын қызметтен алып тастады, олардың екеуі үш Handley Page Dart Herald ұшағына айырбасталды, ал үшіншісі кейіннен Court Line компаниясына жалға берілді. Ерте модель, көп пайдаланылған 707 ұшақтарының қайта сату құны төмен болғандықтан, авиакомпания осы ұшақтарды сақтап, оларды басқа авиакомпанияларға жасанды лизинг негізінде жалға беруге шешім қабылдады. 1972 жылдың қарашасында Sudan Airways компаниясының Blue Nile рейсін жүзеге асыру үшін екі жылдық келісім-шарт бойынша 3,3 миллион фунт стерлингтік қаржыландыру жасалды. BMA-ның масштабтың жетіспеуі және туристік оператормен вертикальдық интеграцияның болмауына байланысты осы чартерлік операциялар бойынша ауыр шығындарды жою мақсатымен IT және «афинитеттік топтар» нарығынан шығу туралы шешім қабылданды, бұл оны бәсекелестікке қатысты коммерциялық жағдайдан нашар қылып көрсетті, сондай-ақ артық қуаттың салдарынан экономикалық емес чартерлік тарифтерге әкелді. Бұл BMA-ның өңірлік, қысқа қашықтыққа арналған жоспарлы рейстерге және Herald және Viscount сияқты турбовинтолеттік ұшақтарды пайдаланатын арнайы чартерлерге шоғырлануына әкелді, өйткені олар қысқа, жұқа бағыттардағы қазіргі заманғы ұшақтардан тиімді болды. Авиакомпанияның ұшқышты жалға алу операциясының табысы осы қызметке бөлінген Boeing 707 ұшақтарының санын арттырды, оның ішінде 1976 жылдан бастап бірнеше кейінірек 707 320B және 320C үлгілері қосылды. Бұлардың барлығы басқа операторларға жалға берілді, 1981 жылға дейін BMA үшін жоспарлы немесе чартерлік рейстерде жұмыс істемеді. BMA-ның Гатвик әуежайындағы тұңғыш рейсі сол кездегі бес қазіргі Лондон әуежайынан – Гатвик, Хитроу, Лутон, Саутхенд және Стэнстедтен жоспарлы рейстерді жүзеге асыратын жалғыз авиакомпания болды. 1975 жылдың қаңтарында Афина мен Кипрді байланыстыратын Cyprus Airways ливреясында екі Vickers Viscounts ұшағын беру туралы келісімге қол жеткізілді. 1974 жылы Түркияның Кипрді басып алуынан кейін аралдың оңтүстігіне қызмет көрсету үшін Ларнакадағы бұрынғы Екінші дүниежүзілік соғыс әуежайы таңдалды. Бірінші рейстер Ларнакадан 1975 жылдың 10 ақпанында ұшып кетті. 1978 жылы Minster Assets компанияны сатуға тырысты. Калифорниялық кәсіпкер Роберт Ф. Биушамптың көмегімен Бишоп басқаруды сатып алу үшін 2,5 миллион фунт стерлинг жинады және оның нәтижесінде төраға болып тағайындалды, кейін «Мен ақшаны американдық азаматтан қарызға алуға мәжбүр болдым. Көптеген венчурлік капиталистер өз сәтсіздіктерін өтеу үшін 40% қайтаруды қалайды және оларға шығу стратегиясы қажет» деді. (BA кейіннен Super Shuttle бағдарламасын Хитроу – Белфастқа дейін ұсынды, BMA-ның 1984 жылы іске қосылған бәсекелес рейсінен кейін, нәтижесінде BMA Гатвик – Белфаст рейсін тоқтатты, оны Dan Air компаниясы қабылдады.) Сондай-ақ 1982 жылы BMA, British & Commonwealth (сол кезде AirUK компаниясының иесі) бірлесіп Manx Airlines компаниясын құрды, ал келесі жылы Глазго қаласындағы өңірлік авиакомпания Loganair компаниясының 75% үлесін The Royal Bank of Scotland банкінен сатып алды. 1985 жылы Ұлыбритания мен Нидерланды арасындағы еуропалық бірінші толық либералданған екітаралық әуе көлігі туралы келісімге қол жеткізілді, сонымен қатар компанияны 1978 жылдың 1 сәуірінде күшіне енген «Лондон [Әуе] трафигін бөлу ережелерінен» (Халықаралық жоспарлы рейстерді Хитроудан алғаш рет орындайтын барлық авиакомпанияларды Гатвикке ауыстыруға бағытталған үкіметтік саясат) босататын заңдық техникалық ереже болды, өйткені компания бұл саясат күшіне енгенге дейін Хитроу – Страсбург жоспарлы рейсін орындаған. Бұл BMA-ға 1986 жылдың 29 маусымынан бастап Хитроу мен Амстердам арасында BA компаниясымен тікелей бәсекелесуге мүмкіндік берді. Бұл BMA-ны толығымен мемлекеттік меншіктегі BA компаниясымен Хитроудан халықаралық магистральдық бағытта бәсекелесетін алғашқы жеке, тәуелсіз авиакомпания етіп белгіледі. 1987 жылдың 1 қазанында Diamond Club жиі ұшатын жолаушылар бағдарламасы (FFP) іске қосылды, бұл барлық жолаушыларға, тарифтеріне қарамастан, толық тамақ және бортындағы тегін сусындармен қамтамасыз ететін, жақсартылған бизнес-сынып стиліндегі, бір сыныпты Diamond Service ұсынылымымен бірге жүзеге асырылды, сонымен қатар авиакомпанияның негізгі Ұлыбританиядағы бағыттарындағы әуежай лаунжтары да ұсынылды. Осы қызметтерді жақсарту британдық Midland авиакомпаниясының Лондон – Шотландия және Лондон – Солтүстік Ирландия магистральдық бағыттарындағы үлесін 30% дейін арттыруға көмектесті. 1996 жылдың 30 қыркүйегінде British Midland барлық ішкі бағыттарында Diamond EuroClass ұсынысын бастады, 1993 жылы UK-тағы ішкі бағыттарда бизнес-сыныпты алғаш ұсынған Jersey European Airways компаниясынан кейін, UK-тағы ішкі бағыттарда бизнес-саяхатшыларға арналған жеке кабина ұсынатын екінші авиакомпания болды және Хитроудан ішкі магистральдық бағыттарда бұл қызметті ұсынған алғашқы компания болды. 1990 жылдардың соңына қарай British Midland ұшақ жеткізушілерін Boeing және Fokker компанияларынан Airbus және Embraer компанияларына ауыстырды, 737 және F70/100 ұшақтарын алмастыру үшін A319/320/321 және ERJ 135/145 ұшақтарын таңдады. 1999 жылдың шілдесінде Бишоп British Midland Training Centre-ді Stockley Close-та ресми түрде ашты. Сол жылы British Midland компаниясының 1987 жылдан бергі акционері Scandinavian Airlines System (SAS) өзінің үлесінің жартысын Lufthansa компаниясына сатты, содан кейін British Midland Star Alliance-қа қосылды (2000 жылы).

The airline dates back to 1938, when Captain Roy Harben established Air Schools Limited as a school for training pilots of the Royal Air Force Volunteer Reserve. Harben had been approached by the Derby Corporation to run a new aerodrome under construction near Burnaston, which was planned to eventually become an airport. Sir Kingsley Wood, the Secretary of State for Air, officially opened the aerodrome as Derby Municipal Airport on 17 June 1939. Military flying training continued at the airport throughout the war. Air Schools Limited formed a parent company, Derby Aviation Limited, in 1946, and Harben died the following year of a heart attack. His wife remained the controlling shareholder of the business and asked E. W. Phillips, who had been involved in running the flying school with Captain Harben, to become the new managing director. The new parent company also incorporated Wolverhampton Aviation, based at Pendeford, which offered ad hoc charter and freight flights with de Havilland Dragon Rapides, as well as aircraft maintenance and brokerage. In 1953, Derby Aviation ceased flying training, following the award of a licence to operate scheduled flights from Burnaston and Wolverhampton to Jersey. Flights in each direction were required to land at Elmdon Airport in Birmingham to allow passengers to clear customs. The first flight was made on 18 July 1953, using a Dragon Rapide. The following year, Wolverhampton Aviation was merged into Derby Aviation, and, in 1955, the company purchased its first Douglas DC 3, a converted former military transport. the company changed its name to British Midland Airways (BMA) and moved operations from Burnaston to the recently opened East Midlands Airport. The corporate colours of blue and white were adopted at that time, along with the first turboprop aircraft, a Handley Page Dart Herald. Minster Assets, a London based investment and banking group, acquired the airline in 1968, and in 1969 promoted former Mercury ground handling manager Michael Bishop to become the company's general manager. In 1970, BMA entered the jet age with the introduction of three new BAC One Eleven 500s, followed by an ex Pan Am Boeing 707 321 in 1971. The former had been intended to be primarily used on European inclusive tour (IT) charters while the latter was to be mainly used on transatlantic "affinity group" charters. Following his appointment as managing director in 1972, Bishop withdrew the One Elevens from service, two of which were swapped for three Handley Page Dart Heralds while the third was subsequently leased to Court Line. As the early model, high time second hand 707s commanded a low resale value, the airline decided to keep these aircraft and lease them out to other airlines on a wet lease basis, beginning in November 1972 with a £3.3 million, two year contract to operate Sudan Airways' Blue Nile service between Khartoum and London. The decision to pull out of both the IT and "affinity group" markets was taken to reverse heavy losses BMA had incurred on these charter operations due to its lack of scale and lack of vertical integration with a tour operator, which put it at a commercial disadvantage vis à vis the competition, as well as uneconomical charter rates as a result of overcapacity. This resulted in BMA concentrating on regional, short haul scheduled services and ad hoc charters using turboprops such as the Herald and Viscount as these were more economical than contemporary jets on short, thin routes. The success of the airline's wet lease operation resulted in an increase in the number of Boeing 707s allocated to this activity, including the addition of several later model 707 320B and 320C aircraft from 1976. All of these were leased to other operators, with none operating for BMA on scheduled or charter services until 1981. BMA's Gatwick debut also made it the only airline at the time to operate scheduled services from all five contemporary London airports – Gatwick, Heathrow, Luton, Southend and Stansted. In January 1975, an agreement was reached for BMA to provide two Vickers Viscounts in Cyprus Airways livery to link Athens with Cyprus. A former WWII airfield at Larnaca was selected to serve the south of the island, following the Turkish invasion of Cyprus in 1974. The first flights departed Larnaca on 10 February 1975. In 1978, Minster Assets sought to sell the company. With the help of a Californian entrepreneur, Robert F. Beauchamp, Bishop raised £2.5 million to lead the management buy out, and was appointed chairman as a result, afterwards stating "I had to borrow the money from an American citizen. Most venture capitalists want a return of 40% to make up for all their other failures and they want an exit strategy." (BA subsequently extended Super Shuttle to Heathrow–Belfast as well following the launch of BMA's competing service in 1984, in turn resulting in BMA abandoning Gatwick–Belfast which was taken over by Dan Air.) Also in 1982, BMA, together with British & Commonwealth (the owners of AirUK at the time), formed Manx Airlines, and the following year it purchased a 75% stake in Glasgow based regional airline Loganair from The Royal Bank of Scotland. The conclusion of the first fully liberalised bilateral air transport agreement in Europe between the United Kingdom and the Netherlands in 1985, as well as a legal technicality exempting the airline from the "London [Air] Traffic Distribution Rules" (a government policy that sought to compel all airlines that were planning to operate an international scheduled service to or from Heathrow for the first time to use Gatwick instead) as a result of having operated a Heathrow–Strasbourg scheduled service prior to this policy coming into effect on 1 April 1978, enabled BMA to compete directly with BA between Heathrow and Amsterdam from 29 June 1986. This resulted in BMA becoming the first private, independent airline to compete with then wholly government owned BA on an international trunk route from Heathrow. The Diamond Club frequent flyer programme (FFP) launched on 1 October 1987, coinciding with the introduction of an enhanced business class style, single class Diamond Service featuring a full meal and free onboard drinks service for all passengers, regardless of the fare paid, as well as airport lounges at the airline's major UK destinations. These service enhancements helped increase British Midland's market share on the main London–Scotland and London–Northern Ireland trunk routes to 30%. On 30 September 1996, British Midland began offering Diamond EuroClass on all its domestic routes, becoming the second airline in the UK after Jersey European Airways (which had pioneered business class on UK domestic routes in 1993) to offer a separate cabin for business travellers on domestic routes and the first to do so on domestic trunk routes from Heathrow. Towards the end of the 1990s, British Midland switched its aircraft suppliers from Boeing and Fokker to Airbus and Embraer, selecting A319/320/321s and ERJ 135/145s to replace 737s and F70/100s. In July 1999, Bishop formally opened the British Midland Training Centre in Stockley Close. That year, Scandinavian Airlines System (SAS), a shareholder in British Midland since 1987, sold half its stake to Lufthansa followed by British Midland joining Star Alliance (in 2000).

ЖДК

Зерттеулер Ұлыбританиядағы адамдардың Британдық Мидлендті Мидленд Банкімен немесе Британдық Әуе Жолдарымен шатастыратынын және Ұлыбританиядан тыс көптеген адамдардың "Мидленд" терминін түсіне алмайтынын анықтағаннан кейін, 2001 жылы жаңа корпоративтік имиджді іске қосып, әуе компаниясын BMI British Midland деп қайта атады (кейіннен BMI деп қысқартылды). Ұшақтар жаңа көк, ақ түстермен және құйрығындағы британ туының өрнегімен, сондай-ақ жаңа кішкентай әріптермен жазылған BMI логотипімен жаңа безендіру алды. Сондай-ақ 2001 жылы BMI АҚШ-қа және басқа да алыс бағыттарға қызмет ету үшін флотына алғашқы кең корпусты ұшақ типі – Airbus A330-200 енгізді. 1977 жылғы Бермуда II келісімінде белгіленген екіжақты шектеулерге сәйкес, әуе компаниясы Хитроу әуежайындағы негізгі базасынан АҚШ-қа өз ұшақтарымен ұша алмады және жоспарланғандай, Star Alliance серіктесі United Airlines компаниясымен кодтық рейстерге билет сата алмады. Оның орнына, 2001 жылдың мамыр және маусым айларында Манчестерден Вашингтон Даллес және Чикаго О'Харе қалаларына рейстерді іске қосты. Бастапқыда жаңа A330 ұшақтары екі бағытқа да рейстер жасады. Бірақ, кейін Вашингтонға жасалатын рейстер Icelandair компаниясынан жалға алынған Boeing 757-200 ұшағымен қысқартылды және 2005 жылы тоқтатылды. 2002 жылы әуе компаниясы 7,5 миллион жолаушы тасымалдады. 2005 жылы бұл көрсеткіш 10,1 миллионға дейін өсті, бұл Ұлыбританиядағы әуе компаниялардың арасында үшінші орынды иеленді. 2006 жылдың басында Еуропалық әуе компаниялар қауымдастығы (AEA) BMI негізгі және өңірлік рейстерінде (Bmibaby есептелмейді) жолаушылар санының және жүк көлемінің төмендегенін хабарлады, ал осы кезеңде басқа AEA мүшелерінің жүк көлемі артты. BMI 2005 жылдың мамырынан 2006 жылдың қазанына дейін Лондон Хитроудан Мумбаиға рейстер жасады, осыған дейін Ұлыбритания мен Үндістан екіжақты әуе қатынасы туралы келісімді өзгертіп алған болатын. 2005 жылдың 1 қыркүйегінен бастап Эр-Риядқа рейстер басталды, себебі бұрынғы жылы British Airways Сауд Арабиясына рейстер жасауды тоқтатқан еді. BMI сондай-ақ 2006 жылдың 29 қазанында Transaero Airlines компаниясымен бірлесіп, Мәскеу Домодедово бағытына жоспарлы рейстерді іске қосты, ол үшін арнайы A320 ұшағы (G MIDO) қолданылды, ол былғары орындықтары және 40 дюймдік орындық қашықтығы бар арнайы жабдықталған еді. 2007 жылы әуе компаниясы Хитроудан Каир және Амман қалаларына тікелей рейстерді іске қосты, бұл компанияның Таяу Шығыстағы беделін айтарлықтай арттырды. BMI 2008 жылдың 5 қарашасында Манчестер әуежайынан барлық алыс қашықтыққа жасалатын рейстерді тоқтату туралы хабарлады. Ол жерде орналасқан екі Airbus A330 ұшағы Хитроуға көшірілді. 2007 жылдың ақпанында BMI British Mediterranean Airways (BMED) компаниясын сатып алды, ол British Airways франчайзинг серіктесі болды, нәтижесінде Африка, Таяу Шығыс және Орталық Азиядағы жаңа нарықтарға қол жеткізді. Сату шарты ретінде BMI British Airways компаниясына BMED-тің Хитроу әуежайындағы рейстерін 30 миллион фунт стерлингке сатты. BMED 2007 жылдың 28 қазанында BMI-ге толыққандай қосылды. 2008 жылы Еуропалық Комиссияның (ЕК) Еуропалық әуе компанияларының қосалқы рейстер саудасын – тығыз әуежайларда ұшып-қону және қону рейстерін сатып алу және сату практикасын – заңды түрде мойындауы BMI-нің Хитроудағы рейстерін 770 миллион фунт стерлингке бағалауына әкелді. Оның 2007 жылғы BMI жылдық есебіне алғаш рет енгізілуі әуе компаниясының таза активтерінің құнын да үлкен күшейтті, ол өткен жылы тек 12 миллион фунт стерлинг болған. Сондықтан, ЕО-ның осы практиканы заңдастыру шешімі BMI-ді Хитроудағы басқа әуе компанияларын сатып алудың тартымды нысанасына айналдырды және банкроттықтан сақтады деуге болады. 2009 жылдың қарашасында Lufthansa компаниясы BMI-ді толық сатып алғаннан кейін, әуе компаниясы өзінің негізгі және өңірлік рейстерін қайта құру туралы хабарлады, бұл залалы бар бағыттарды тоқтату және қуатын түзету үшін жасалды. Бұл шаралар негізгі әуежай флотынан тоғыз ұшақты қысқартуды (оның екеуі BMI Regional компаниясымен жұмыс істеді) және 2010 жылы Лондон Хитроудан Амстердамға, Брюссельге, Тель-Авивке, Киевке және Алеппоға бағыттарды тоқтатуды қамтыды. Лондон Хитроудан Пальма мен Венецияға маусымдық рейстер де тоқтатылды. Бұл қайта құру шаралары шамамен 600 жұмыс орнының жоғалуына әкелуі мүмкін, бұл әуе компаниясының жұмыс күшінің 13% құрайды. 2010 жылғы 12 қаңтарда BMI Дублин мен Лондон Хитроу арасындағы күнделікті рейстер санының 28 наурыздан бастап экономикалық жағдайға байланысты, тұтынушылардың сұранысын төмендеткендіктен, алтыдан төртке дейін азайтылатынын мәлімдеді. Бұл Дублиндегі бір ұшақтан және 33 борттық экипаждан тұратын базаның жабылуына әкелді. 2010 жылдың сәуір айында әуе компаниясы British Midland International атауын қайта қолдана бастағанын хабарлады, BMI логотипін сақтап, отандық нарықта бұл атаумен таныла беретінін мәлімдеді. BMI-дің "BD" префиксі бар соңғы рейсі 2012 жылдың 27 қазанында Лондон Хитроу әуежайына қонды. Рейс Airbus A321-231 G MEDF ұшағымен орындалды. 2023 жылдың қыркүйегінде компания Instagram және X (бұрынғы Twitter) әлеуметтік желілерінде пайда болды, мынадай мәлімдеме жасады: "Біз иконалық bmi British Midland бренді үшін жаңа дәуірді бастауға дайындалып жатырмыз. Біз 85 жылдық британ тарихының үлкен жетістіктерін пайдаланып, сіздерді бортымызға шақыруға асығып тұрмыз. Медиа сұрақтарыңыз бойынша media@jetbmi.co.uk электрондық поштасына хабарласыңыз". Компания жаңа веб-доменді және жаңа әлеуметтік желілерді пайдаланатындықтан, Британдық Мидлендтің болашақ имиджі белгісіз, және "jet" сөзі қолданылатыны да әлі белгісіз.

Following research that had established that people in the UK tended to confuse British Midland with the Midland Bank or British Airways and that many outside the UK could not relate to the term "Midland", it launched a new corporate identity in 2001, rebranding the airline as BMI British Midland (subsequently shortened to BMI). Aircraft received a new livery of royal blue, white and a fading Union flag on the tail, along with the new lower case BMI logotype. Also in 2001, BMI introduced the Airbus A330 200, its first widebodied aircraft type, into the fleet to enable it to serve the United States and other long haul destinations. Bilateral restrictions implemented in the 1977 Bermuda II agreement meant the airline could neither fly its own aircraft to the US from its main base at Heathrow nor sell tickets on codeshare flights operated by Star Alliance partner United Airlines from the airport, as had been planned. Instead, it launched flights from Manchester to Washington Dulles and Chicago O'Hare in May and June 2001 respectively. Initially, the new A330s operated both routes; however, the Washington service was subsequently downgraded to a narrowbody operation using a Boeing 757 200 leased from Icelandair before being axed in 2005. The airline carried 7.5 million passengers during 2002. By 2005, the total had risen to 10.1 million, the third highest of any UK airline. In early 2006, the Association of European Airlines (AEA) reported a drop in passengers carried and load factor for BMI mainline and regional services (excluding Bmibaby) whilst reporting increased loads for other AEA members over the same period. BMI operated a service to Mumbai from London Heathrow between May 2005 and October 2006, after the UK and India amended their bilateral air services agreement. Services to Riyadh followed, commencing on 1 September 2005, after British Airways ceased to serve Saudi Arabia earlier that year. BMI also launched a scheduled service to Moscow Domodedevo in co operation with Transaero Airlines on 29 October 2006, which used a dedicated A320 aircraft (G MIDO) with special seating for the service, including leather seats and a 40" seat pitch. In 2007 the airline launched non stop services from its Heathrow hub to Cairo and Amman, raising the airline's profile in the Middle East significantly. BMI announced on 5 November 2008 that it would end all longhaul operations from Manchester Airport. The two Airbus A330 aircraft based there were moved to Heathrow. In February 2007, BMI bought British Mediterranean Airways (BMED), a British Airways franchise partner, and as a result gained access to new markets in Africa, the Middle East and Central Asia that were served by that carrier. As a condition of the sale, BMI sold BMED's Heathrow slots to British Airways for £30 million. BMED was fully integrated into BMI on 28 October 2007. The decision by the European Commission (EC) in 2008 to accord secondary slot trading by European airlines – the practice of buying and selling take off and landing slots at congested airports – legal recognition resulted in BMI valuing its Heathrow slot holding at £770 million. Its first time inclusion in BMI's 2007 annual report also resulted in a huge boost to the airline's net asset value, which stood at only £12 million the year before. It can therefore be argued that the EC's decision to legalise this practice made BMI an attractive takeover target for other Heathrow based airlines and helped it avert bankruptcy. In November 2009, following the complete takeover of BMI by Lufthansa, the airline announced a restructuring of its mainline and regional operations in an effort to suspend loss making routes and adjust capacity. The measures included a fleet reduction of nine aircraft from the mainline fleet (two of which were operated by BMI Regional) and the suspension of routes from London Heathrow to Amsterdam, Brussels, Tel Aviv, Kyiv and Aleppo in 2010. Seasonal routes from London Heathrow to Palma and Venice were also discontinued. It was said that the restructuring could result in the loss of around 600 jobs – around 13% of the airline's workforce. On 12 January 2010, BMI announced that the number of daily flights between Dublin and London Heathrow would be reduced from 28 March from six to four due to the economic climate, which depressed consumer demand. This resulted in the closure of the Dublin base, which consisted of one plane and 33 cabin crew. In April 2010, the airline announced it would begin using the British Midland International name, whilst retaining the BMI logo and continuing to be known by those initials in the domestic market. BMI's last ever commercial flight using a "BD" prefixed flight number touched down at London Heathrow on 27 October 2012. It was operated by Airbus A321 231 G MEDF. In September 2023, the company re appeared on social media, on platforms Instagram and X (formerly Twitter) with the statement: "We're preparing to usher in a new era for the iconic bmi British Midland brand. We're building on 85 years of iconic British history, and we cannot wait to welcome you on board. For media enquiries, please contact us at media@jetbmi. co. uk". As the company is using a new web domain and new social media handles, the future identity of British Midland is unknown, and whether or not the "jet" phrase will be incorporated.

Шолу

Авиакомпанияның бас кеңсесі Дербиге жақын, Солтүстік-Батыс Лестерширдегі Донингтон залында орналасқан. Бұрын авиакомпанияның бас кеңсесі 1982 жылға дейін Лондон қаласы, Вестминстер қаласындағы 78 Букингем қақпасында болған. 2012 жылы International Airlines Group компаниясы BMI-нің 1200-ге дейін қызметкерін жұмыстан босату мүмкін екенін хабарлады, бұл жұмыстан босатулар негізінен бас кеңседен күтілуде. BMI сонымен қатар Лондон Хитроу әуежайының жанында, Лондонның Хиллингдон ауданындағы Батыс Дрейтон қаласындағы Стокли Клоуз өндірістік аймағындағы ұшу оқу орталығын басқарды. Орталық 1999 жылы ашылды және BMI 1999 жылдың 25 наурызынан 2049 жылдың 24 наурызына дейін 50 жылға жалға алу шарты жасасқан.

Меншік

1999 жылы SAS British Midland-тағы 40% үлесін Lufthansa-ға сатты, ол Лондон Хитроу әуежайындағы өзінің позициясын күшейтуді көздеді, одан кейін British Midland Star Alliance альянсына қосылды. Ол кезде компанияның 50% акциясы British Midland төрағасы сэр Майкл Бишопқа тиесілі болды. 1999-2004 жылдар аралығында Lufthansa әуе компаниясының үлесінің бір бөлігін немесе барлығын сатуға тырысты. Virgin Atlantic акцияларды сатып алып, екі әуекомпанияны біріктіруді жоспарлады, себебі BMI бұрыннан Virgin үшін Хитроуға бағытталған қоректендіруші әуекомпания болып табылды. Virgin бұл бірігудің нәтижесінде билет сатылымы 2 миллиард фунт стерлингтен аспайтын екі әуекомпанияның бірігіп, авиация саласындағы күшті күшке айналатынын мәлімдеді. BMI 2001 жылғы 11 қыркүйектегі терактіден кейін шығын көре бастағаннан кейін келіссөздерді бастады деген болжам бар. Бірігу Virgin Atlantic-тің Хитроудағы базасын нығайтатын еді, онда BMI-де жүздеген құнды ұшып-қону және қону слоты болды, бұл British Airways-пен бәсекелестікті күшейтетін еді. Екі әуекомпанияның Хитроудағы слоттарының үлесі 17%-ды құраса, British Airways-тің үлесі 43% болды. Мұндай бірігудің күшейе түскен бәсекелестігінен алаңдаған British Airways, бірігуді тоқтату үшін BMI немесе Virgin Atlantic-ті сатып алуды қарастырды. British Airways қаржылық тұрғыдан нашар және танымал емес BMI-ді сатып алудың оңайырақ болатынына келісімге келді. Дегенмен, 2004 жылы үш әуекомпанияны біріктіру туралы келіссөздер аяқталды. 2006 жылдың соңында әуекомпания Virgin Atlantic-тің BMI-ді толық бақылауға алуға дайындалып жатқаны туралы жаңа болжамдарды жоққа шығарды, бірақ сэр Ричард Брэнсон радио сұхбатында мұндай бірігудің логикалық бизнес қадамы екенін қайталады. 2007 жылдың маусым айында SAS өзінің 20% үлесін сату арқылы топтың табысын арттыратынын хабарлады. Әуекомпания Lufthansa-мен әлеуетті сатып алушы ретінде алдын ала келіссөздер жүргізіп жатқанын мәлімдеді. 2008 жылдың қазан айында Lufthansa сэр Майкл Бишопқа тиесілі 50% акцияны сатып алып, BMI-ді өз иелігіне көшіретінін, бұл оның бұрынғы 30% үлесімен біріктіретінін хабарлады. Еуропалық монополияға қарсы орган 2009 жылғы 14 мамырда Lufthansa-ға көпшілік үлеске ие болуға рұқсат берді. Құқықтық мәселелерге байланысты үлесті Lufthansa бақылайтын, бірақ Ұлыбританияда тіркелген LHBD Holding компаниясы уақытша иеленетін болды. Жаңа екіжақты келісімдерге қол жеткізілгеннен кейін Lufthansa тікелей бақылауға көшер еді. 2009 жылдың маусым айында Lufthansa әуекомпанияның қалған үлесін Бишоптан бастапқыда келісілген бағадан төмен сатып алатыны туралы хабарланды.

In 1999, SAS sold half of its 40% stake in British Midland to Lufthansa, which was seeking a stronger position at London Heathrow, following which British Midland joined Star Alliance. At the time, British Midland chairman Sir Michael Bishop owned a 50% share of the company. Between 1999 and 2004, Lufthansa sought to sell some or all of its share in the airline. Virgin Atlantic hoped to buy the shares to then merge both airlines, as BMI was already Virgin's preferred feeder airline into Heathrow. Virgin argued that the merger would have brought together two airlines with combined ticket sales of more than £2 billion, forming a powerful force in the aviation industry. BMI was believed to have initiated the talks after it began losing money following the 11 September 2001 attacks. A merger would have strengthened Virgin Atlantic's base at Heathrow, where BMI had hundreds of highly valued take off and landing slots, to increase the competition with British Airways. The two airlines combined would have had 17% of Heathrow slots against British Airways' 43%. Worried about the increased competition it would face if such a merger went ahead, British Airways considered the takeover of either BMI or Virgin Atlantic to stop the merger. British Airways concluded it would be easier to take over the financially weaker and less high profile BMI. However, in 2004 talks of any merger of the three airlines ended. In late 2006, the airline again dismissed renewed speculation that Virgin Atlantic was preparing to make a bid to acquire full control of BMI, despite Sir Richard Branson repeating in a radio interview that such a merger would be a logical business move. In June 2007, SAS announced that it would sell its 20% stake to improve its own group profits. The airline commented that it was in early discussions with Lufthansa as a potential buyer. In October 2008 Lufthansa announced it would be taking over BMI by purchasing the 50% shareholding of Sir Michael Bishop to consolidate with the 30% share it already owned. The European antitrust body approved the takeover on 14 May 2009, allowing Lufthansa to become the majority stakeholder. Due to landing rights issues, the stake would be tentatively held by a Lufthansa controlled but British based company, LHBD Holding. Once new bilateral agreements were in place, Lufthansa would take direct control. In June 2009 it was announced that Lufthansa would buy the remaining stake in the airline from Bishop for less than originally agreed upon.

International Airlines Group компаниясына сату

Lufthansa 2011 жылдың қыркүйегінде BMI-ді сатуды жоспарлап отырғанын хабарлады, себебі компания үнемі зиян көріп келді. Virgin Atlantic ұсыныс жасауды қарастырып жатқандығы айтылды; бірақ қараша айының басында British Airways компаниясының бас компаниясы International Airlines Group әуе компаниясын сатып алу бойынша принциптік келісімге келді. Virgin Atlantic 2011 жылдың 12 желтоқсанында BMI-ге ұсыныс жасағанын растады және қараша айының соңында оларға әуе компаниясын жан-жақты тексеруге рұқсат беру туралы келісімге қол қойды. 50 миллион фунт стерлингтік бұл ұсыныс IAG ұсынған соманың жартысынан кем еді; Virgin компаниясы реттеу мәселелерінің азырақ болуына байланысты шапшаң сату Lufthansa-ны өзіне сатуға көндіретініне үміттенді. 2011 жылдың 22 желтоқсанында IAG Lufthansa-дан BMI-ді 172,5 миллион фунт стерлингке сатып алу туралы келісімге келгенін растады. Бұл Хитроу әуежайындағы ұшу-қону ұяларында IAG-нің үлесін 45%-дан 53%-ға дейін арттырады. Брэнсон бұл келісімге қарсы күресуге уәде беріп, Еуропалық бәсекелестік органдарын араласуға шақырды. Келісімге Lufthansa-ның BMI Regional және Bmibaby-ді жеке-жеке сату мүмкіндігі кірді, себебі олар IAG-ге қажет емес; егер Bmibaby уақтылы сатылмаса, келісімнің құны төмендетіледі. Келісімге сәйкес, Lufthansa сатылым аяқталғаннан кейін BMI зейнетақы схемасына жауапкершілікті өз мінезінде сақтайды, бірақ зейнетақы реттеушісінің қабылдамауынан кейін ол енді Зейнетақы қорғау қорына (Pension Protection Fund) қосылады. 2012 жылдың 30 наурызында BMI-ді сату Лондон Хитроу әуежайындағы 14 күнделікті ұшу-қону ұясынан бас тарту шартымен мақұлданды. Олардың 12-сі толығымен иесін ауыстыруы тиіс болды, ал қалған екеуі әуе компаниясының ұя портфелінің бөлігі болып қала берді, бірақ оларды жалға беру қажет болды. Ақырында, он екі ұя Virgin Atlantic-ке берілді, ол оларды Хитроу әуежайының 1-терминалындағы BMI-дің бұрынғы отандық базасынан жұмыс істейтін Ұлыбританиядағы ішкі бағыттар желісін құру үшін пайдаланды. BMI-нің меншік құқығы IAG-ге 2012 жылдың 19 сәуірінде сағат 23:59-да ауысты. Әуе компаниясы Star Alliance одағынан шықты, бірақ Star Alliance және BMI-дің Diamond Club мүшелік артықшылықтары 2012 жылдың 31 мамырына дейін сақталды. Diamond Club FFP BMI кредиттік картасы бар мүшелер үшін жалғасты, олар өз шығындарынан жинаған ұпайларды BA-ның Executive Club жинақтау бағдарламасының валютасы – Avios-қа 1:1 пропорциясында айырбастай алады. Барлық басқа мүшелер British Airways-тің Executive Club жинақтау бағдарламасына өтуге міндетті болды. British Midland Airways Limited компаниясы 2017 жылдың тамызынан бастап Harmondsworth-тағы Waterside-де орналасқан British Airways бас кеңсесінде тіркелген компания ретінде әрекет етуін жалғастыруда.

Lufthansa announced in September 2011 that it planned to sell BMI following continued losses. Virgin Atlantic were mooted to be considering an offer; but in early November British Airways' parent company, International Airlines Group, announced an agreement in principle to purchase the airline. Virgin Atlantic confirmed on 12 December 2011 that it had also made an offer for BMI and signed an agreement in late November to allow them to conduct due diligence on the airline. The bid amount of around £50 million was half that offered by IAG; Virgin hoped that a quick sale due to fewer potential regulatory issues would convince Lufthansa to sell to Virgin. On 22 December 2011, IAG confirmed it had entered a contract to buy BMI from Lufthansa for £172.5 million. This would increase IAG's share of take off and landing slots at Heathrow from 45% to 53%. Branson pledged to fight the deal, urging European competition authorities to intervene. The deal included the option for Lufthansa to sell BMI Regional and Bmibaby separately, as they are not required by IAG; the deal price would be lowered should Bmibaby not be sold in time. Under the agreed contract, Lufthansa would continue to be responsible for the BMI pension scheme after the sale was completed, although following rejection by the pension regulator, it is now to enter the Pension Protection Fund. On 30 March 2012, the sale of BMI was approved, conditional on giving up control of 14 daily slots at London Heathrow. Twelve of these were required to change hands completely while the remaining two could continue be part of the airline's slot portfolio but needed to be leased out. The twelve slots eventually went to Virgin Atlantic, who subsequently used them to set up its UK domestic operation operating out of BMI's old domestic base at Heathrow Terminal 1. BMI's ownership transferred to IAG at 23:59 on 19 April 2012. The airline left Star Alliance, but membership benefits for both Star Alliance and BMI's Diamond Club continued until 31 May 2012. The Diamond Club FFP continues for members with a BMI credit card, who earn points from their spend which can be converted to Avios, the currency of BA's FFP, Executive Club, on a 1:1 ratio. All other members were required to transfer to British Airways' Executive Club FFP. British Midland Airways Limited continues to exist as a company, registered at British Airways' head office at Waterside in Harmondsworth, as of August 2017.

Еншілес кәсіпорындар

2002 жылы BMI компаниясы Boeing 737 ұшақтарын пайдаланып, төмен бағалы еншілес компания құрды. Бұл ұшақтар BMI флотын жаңарту бағдарламасы Airbus флотына басымдық бергеннен кейін қолданыстан шығарылған болатын. Bmibaby Еуропаның ірі және екінші деңгейдегі әуежайлары арасындағы бағыттарды Шығыс Мидлендс, Манчестер және Бирмингем әуежайларындағы базаларынан 2012 жылдың қыркүйегіне дейін, IAG компаниясы таратып жібергенге дейін орындады. Авиакомпания Абердин қаласында кеңсесі орналасқан BMI Regional деген атаумен өңірлік еншілес компанияны да басқарды. 2012 жылдың мамырында шотландтық Sector Aviation Holdings консорциумымен әуе компанияны сату туралы келісімге қол жеткізілді және ол 2012 жылдың 1 маусымында аяқталды. BMI Regional компаниясы BMI үшін 2012 жылдың 27 қазанына дейін аймақтық рейстерді орындады, содан кейін тәуелсіз авиакомпания ретінде жұмыс істей бастады.

Ұшу кезінде қызмет көрсету

Лондон Хитроу әуежайынан Ұлыбритания ішінде және Ирландияға бағытталған рейстерде эконом-кластағы жолаушыларға сатып алуға арналған тағамдар ұсынылды; икемді эконом-класс жолаушыларына тегін жеңіл тағамдар мен сусындар берілді. Еуропалық рейстерде және Триполи, Тунис және Мароккоға жасалған рейстерде екі кластық қызмет көрсетілді, бизнес-классқа үш тағамдық ыстық тағам, ал эконом-классқа тегін тамақ және сусындар ұсынылды. Орта қашықтықтағы рейстерде және Фритаун бағытында да екі кластық қызмет болды. Бизнес-класс жолаушыларына үш тағамдық тағам ұсынылып, ұшу кезінде ойын-сауықпен қамтамасыз етілді. Эконом-классқа ыстық тағам мен тегін сусындар берілді. Сауд Арабиясы мен Израильге (2010 жылға дейін) A330 рейстерінде бизнес, премиум эконом (тек Израильге бағытталған рейстерде) және эконом-класс болды, олардың әрқайсысына тегін сусындар мен тағам ұсынылды.

Жиі ұшу бағдарламасы

Diamond Club – BMI әуежай жиі ұшатын бағдарламасы болды, оның үш мүшелік деңгейі бар еді: Көк, Күміс және Алтын. IAG компаниясына сатылып, British Airways компаниясына енгізілген кезде, Diamond Club мүшелеріне BMI Gold – BA Gold, BMI Silver – BA Silver және BMI Blue – BA Blue (BA-ның негізгі деңгейі) сәйкес статусы ұсынылды. Осы ауысу кезінде BA өмір бойына сақталатын статус ұсынбағандықтан, 10 жыл қатарынан біліктілігі бар BMI Lifetime Gold иеленушілері BA Gold статусына ғана ие болды және осы статусты сақтау үшін әр жыл сайын қайта біліктілікті растау қажет болды.

Оқиғалар мен жазатайым оқиғалар

1961 жылғы 7 қазанда Derby Aviation Douglas C 47B Dakota G AMSW Гатвик әуежайынан Перпиньянға бағытталған чартерлік рейсі кезінде француз Пиреней тауларындағы Монт-Каньгуға құлап түсті. 34 жолаушы мен экипаждың барлығы қаза тапты. Стокпорт әуе апаты: 1967 жылғы 4 маусымда Ұлы Манчестердегі Стокпорт қаласының орталығына жақын жерде демалыс рейсін орындап ұшқан British Midland Airways компаниясына тиесілі Canadair C 4 ұшағы (тіркеу нөмірі G ALHG) апатқа ұшырады. Бұл апат авиакомпания тарихындағы ең ауыр салдарын қоздырған оқиға болып есептеледі, оның салдарынан 72 адам қаза тауып, 12 аман қалған жолаушы ауыр жарақат алды. 1969 жылғы 20 ақпанда Vickers Viscount (тіркеу G AODG) Шығыс Мидлендс әуежайындағы ұшу-қону жолағына қонғанда экономикалық тұрғыдан жөндеуге келмейтіндей зақымдар алды. Қаза тапқандар болған жоқ. 1969 жылғы 20 наурызда Vickers Viscount (тіркеу G AVJA) Манчестердегі Рингвей әуежайынан ұшып көтерілген кезде апатқа ұшырады. Борттағы төрт экипаж мүшесінің үшеуі қаза тапты. 1970 жылғы 22 қаңтарда Vickers Viscount (тіркеу нөмірі G AWXI) Лондонның Хитроу әуежайында ұшып көтерілген кезде қозғалтқышы өртенгені салдарынан жөндеуге келмейтіндей зақымдар алды. Хитроу әуежайына апаттық қону сәтті жүзеге асты. 1987 жылғы 18 қаңтарда оқу-жаттығу рейсі кезінде East Midlands әуежайына жақындаған Fokker F27 Friendship (тіркеу G BMAU) қанаттары мен құйрық бөлігіне мұз жиналуынан апатқа ұшырады. Өлім-жітім болған жоқ. Кегворт әуе апаты: 1989 жылғы 8 қаңтарда British Midland рейсі BD 092, жақында жеткізілген Boeing 737 400 (тіркеу G OBME) Лестерширдегі Шығыс Мидлендс әуежайының ұшу-қону жолағына жақын жерде M1 тас жолының жанындағы төбеге құлады. 118 жолаушының 47-сі қаза тапты. 2010 жылғы 24 тамызда Хартумнан Бейрутке бағытталған Airbus A321 231 (тіркеу нөмірі G MEDJ), BD996 рейсі кезінде электрлік ақаулыққа ұшырады, бұл капитан мен екінші пилоттың электрондық дисплейлерінің уақыт-уақыт істен шығуына және рульді басқаруға бұйрықсыз әрекет етуге себеп болды. Соңғысы ұшақтың бағытынан 20 теңіздік мильге қашықтықта ауытқуына әкеп соқты. Ол кезде ұшақ 36 000 фут биіктікте ұшу үстінде болды, автопилот және автожылдамдық жүйесі қосылған күйде. Кейін капитан екеуін де өшіріп, ұшақты қолмен басқарып, Бейрут әуежайына ешқандай қиындықсыз қонды. Airbus компаниясы электр қуатының тоқтауына байланысты ұшуды жақсарту компьютерінің (FAC) қайта орнатылғанын мәлімдеді. Ұшақ өндірушісінің мәлімдемесіне сәйкес, мұндай жағдай рульдің шамалы ауытқуына әкелуі мүмкін. Авиациялық апаттарды тергеу жөніндегі кеңес (AAIB) кейіннен 2010–092 қауіпсіздік туралы ұсыныс жасады, онда Airbus компаниясына A320 сериялы ұшақтардың барлық операторларын электрлік ақаулық туралы электрондық орталықтандырылған ұшақтарды бақылау жүйесінде (ECAM) нақты хабарланбауы мүмкін екендігі және мұндай жағдай рульді басқаруға бұйрықсыз әрекет етуіне әкелуі мүмкін екендігі туралы ескерту жасау ұсынылды.

On 7 October 1961, Derby Aviation Douglas C 47B Dakota G AMSW crashed into Mont Canigou in the French Pyrenees whilst operating a charter flight from Gatwick to Perpignan. All 34 passengers and crew were killed. The Stockport Air Disaster: a Canadair C 4 aircraft owned by British Midland Airways (registration G ALHG) operating a holiday charter flight crashed near the centre of Stockport, Greater Manchester, on 4 June 1967. This accident, the deadliest in the airline's history, killed 72 of the 84 on board and seriously injured the 12 survivors; it also resulted in withdrawal of the type from the airline's fleet. On 20 February 1969, a Vickers Viscount (registration G AODG) was damaged beyond economic repair when it landed short of the runway at East Midlands Airport. There were no casualties. On 20 March 1969, a Vickers Viscount (registration G AVJA) crashed on takeoff at Ringway Airport, Manchester. Three of the four crew members on board were killed. On 22 January 1970, a Vickers Viscount (registration G AWXI) was damaged beyond economic repair at London Heathrow Airport when an engine caught fire on takeoff. A successful emergency landing was made at Heathrow. On 18 January 1987, a Fokker F27 Friendship (registration G BMAU) on a training flight crashed on approach to East Midlands Airport due to wing and tail surface icing. There were no fatalities. The Kegworth air disaster: on 8 January 1989, British Midland flight BD 092, a recently delivered Boeing 737 400 (registration G OBME), crashed onto the embankment of the M1 motorway just short of the runway of East Midlands Airport, Leicestershire. Forty seven of the 118 passengers lost their lives. On 24 August 2010, an Airbus A321 231 (registration G MEDJ) en route from Khartoum to Beirut as flight BD996 suffered a serious electrical malfunction which caused the intermittent failure of the captain and co pilot's electronic displays together with the uncommanded application of left rudder trim. The latter caused the aircraft to stray 20 nautical miles off course. The aircraft was cruising at 36,000 ft at the time, with both autopilot and autothrust engaged. The captain ultimately disengaged both and flew the aircraft manually, landing in Beirut without further mishap. Airbus indicated that an electrical power interruption had occurred which had caused a reset of the Flight Augmentation Computer (FAC). Such an event may cause a small incremental offset of the rudder trim, according to the aircraft manufacturer. The Air Accidents Investigations Board (AAIB) subsequently issued Safety Recommendation 2010–092, recommending that Airbus alert all operators of A320 series aircraft of the possibility that an electrical malfunction may not be clearly annunciated on the Electronic Centralised Aircraft Monitoring system (ECAM) and that such an event may lead to an uncommanded input of rudder trim.