Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық джаз музыканты
American jazz musician
Уолтер Норрис (27 желтоқсан 1931 – 29 қазан 2011) – американдық пианист және композитор болған.
Walter Norris (December 27, 1931 – October 29, 2011) was an American pianist and composer.
Ерте өмір және мансап
1931 жылы 27 желтоқсанда Арканзас штатының Литтл-Рок қаласында туған Норрис алдымен анасынан, содан кейін жергілікті шіркеудің органшысы Джон Саммерстен фортепиано сабақтарын алды. Оның алғашқы кәсіби өнер көрсетулері Литтл-Рок және оның айналасындағы Говард Уильямс тобымен орта және жоғары мектеп жылдарында болды. Орта мектепті бітіргеннен кейін Норрис Мозе Эллисонмен қысқа уақыт ойнады, содан кейін АҚШ Әуе күштерінде екі жылдық турнеге қатысты. Әуе күшінде қызметтен кейін Норрис Техастың Хьюстон қаласында Джимми Фордпен бірге ойнады, одан кейін Лос-Анджелеске көшіп, Батыс жағалау джаз өнерінің маңызды бөлігіне айналды. Лос-Анджелесте ол Джек Шелдонның алғашқы альбомында және Орнет Коулманның «Something Else! The Music of Ornette Coleman» (1958) альбомында Contemporary Records үшін орындады. 1960 жылы Норрис Нью-Йоркке көшіп, гитарист Билли Бин және басист Хэл Гейлормен трио құрды, және бұл топ бір альбом жазды. 1963 жылы Норрис Нью-Йорктегі «Плейбой» клубында жұмысқа орналасып, кейін клубтың ойын-сауық директоры болды, ол 1970 жылға дейін осы қызметте болды. 1970 жылдан 1974 жылға дейін Норрис Нью-Йорк аймағында тәуелсіз музыкант ретінде жұмыс істеді және сабақтар берді. 1974 жылы ол Тад Джонс Мел Льюис тобында Роланд Ханнаның орнын басты. Скандинавиядағы турнеден кейін ол Еуропада қалды және контрабасшы Джордж Мразбен «Drifting» атты дуэттік альбомды жазды. АҚШ-қа оралғаннан кейін Норрис 1976 жылы Чарльз Мингус Квинтетіне қосылды. Норрис айтуынша, өнер көрсетуге дайындалу кезінде киім бөлмесінде ол ынтасымен танымал Мингусты «Чарльз» емес, «Чарли» деп атап, оны ашуландырды. Сол сәтте сахналық менеджер бөлмеге кіріп, музыканттардың дереу сахнаға шығуы керектігін хабарлады, бұл оларды уақытша қақтығыстан құтқарып қалды. Норрис топтан кетіп, Германияның Берлин қаласында Sender Freies Berlin Orchestra оркестрінің пианині болып жұмысқа орналасты. Ол 1977 жылдың қаңтар айында Берлинге көшіп, содан бері онда тұрып жатыр. Ол Мингусқа деген қорқынышының Еуропаға көшудің басты себебі болғанын мәлімдеді.
Born in Little Rock, Arkansas, on December 27, 1931, Norris first studied piano at home with his mother, then with John Summers, a local church organist. His first professional performances were with the Howard Williams Band in and around Little Rock during his junior high and high school years. After graduating from high school, Norris played briefly with Mose Allison, then did a two year tour in the US Air Force. After his time in the Air Force, Norris played with Jimmy Ford in Houston, Texas, then moved to Los Angeles where he became an integral part of the West Coast Jazz scene. While in Los Angeles, he played on Jack Sheldon's first album and on Ornette Coleman's first album, Something Else! The Music of Ornette Coleman (1958) for Contemporary Records. In 1960, Norris relocated to New York City and formed a trio with guitarist Billy Bean and bassist Hal Gaylor, and the group made one album. Norris took a job at the New York City Playboy Club in 1963 and in time became the club's director of entertainment, remaining there until 1970. From 1970 to 1974, Norris was a freelance performer and taught in the New York area. In 1974, he replaced Roland Hanna in the Thad Jones Mel Lewis Band. After a tour of Scandinavia, he remained in Europe to record a duo album with double bass player George Mraz, titled Drifting. Returning to the states, Norris joined the Charles Mingus Quintet in 1976. In the dressing room prior to a performance, according to Norris, he made the mistake of calling the temperamental Mingus "Charlie" instead of "Charles," which angered Mingus. At that moment, the stage manager entered the room and told the musicians they were needed onstage immediately, which provided a temporary escape from confrontation. Norris quit the band and accepted a job in Berlin, Germany, as pianist with the Sender Freies Berlin Orchestra. He moved to Berlin in January 1977 and lived there from that point. He insisted that his fear of Mingus was the primary cause of the move to Europe.
Кейінгі мансап
1990 жылы Норрис Concord Records компаниясымен бес альбомдық келісімшартқа қол қойды. Нәтижесінде жазылған альбомдардың бәрі маңызды болды, әсіресе Sunburst (саксофонист Джо Хендерсонмен бірге), Hues of Blues (Джордж Мразбен бірге) және Live at Maybeck Recital Hall жеке пианино альбомы. 1998 жылы жазба келісімшарты болмағандықтан, Норрис Нью-Йоркте бассист Майк Ричмондпен бірге жасаған From Another Star альбомын өзі қаржыландырып, 1000 данада басып шығарды. 2010 жылы Чак Додсон режиссерлік еткен «Уолтер Норрис» атты деректі фильм аяқталды. 2005 жылы «Музыкалық кемелділікті іздеу» автобиографиясы және «Пианист-импровизаторларға арналған негізгі құралдар» әдістемелік оқулығы жарық көрді. 2006 жылдың шілдесінде Норрис Лос-Анджелестік басист Путтер Смитпен бірге Берлиндегі үйінде жазба жасады. Ол 2011 жылдың 29 қазанында Берлиндегі үйінде қайтыс болды. Оның артында әйелі Кирстен және бұрынғы некесінен туған екі қызы – Дина және Делия (қайтыс болған), сондай-ақ екі немересі – Эмили мен Холли қалды.
In 1990, Norris signed a five album contract with Concord Records. The resulting recordings were all significant, but especially Sunburst (with saxophonist Joe Henderson), Hues of Blues (with George Mraz), and the Live at Maybeck Recital Hall solo piano album. In 1998, without a record contract, Norris self financed the album From Another Star, made in New York with bassist Mike Richmond, pressing 1,000 copies. A documentary film directed by Chuck Dodson, Walter Norris, a documentary, was completed in 2010. In 2005 an autobiography, "In Search of Musical Perfection" and method book "Essentials for Pianist Improvisers" were released. In July 2006, Norris recorded at his home in Berlin with Los Angeles bassist Putter Smith. He died on October 29, 2011, at his home in Berlin, Germany, and is survived by his wife, Kirsten. His other descendants were two daughters from his previous marriage to Mandy, Dinah and Delia (deceased), and two granddaughters, Emily and Holly.