Кіріспе
Ежелгі Рим жолы – Фламиниа жолы, Римнен Апеннин таулары арқылы Адриатика теңізінің жағалауындағы Ариминге (Римини) дейінгі ежелгі Рим жолы. Таулардың қиын өткелді болуына байланысты, бұл Этрурия, Лациум, Кампания және По аңғары арасында саяхаттау үшін римдіктердің басты мүмкіндігі болды. Солтүстік Рим арқылы өтетін бөлігінде Константин Ұлының, әйгілі Chi Rho көрінісі болған деген әңгіме бар, бұл оның христиан дініне өтуіне және Рим империясының христиандануына себеп болды. Бүгінде жолдың көп бөлігі бұрынғы атауымен аталады және Strada Statale (SS) 3-ке параллель немесе оның үстінен өтеді, сондай-ақ Лацио мен Умбрияда Strada Regionale (SR) 3, ал Маркеде Strada Provinciale (SP) 3 деп аталады. Жол Римнен басталып, Валь Тевере ("Тибр аңғары") арқылы Кастелло-делле-Формише тауларына дейін көтеріліп, Гуальдо-Тадиноға дейін жалғасады, Шеггия асуы арқылы Кальяға жетеді. Одан кейін шығыс беткейдегі суарналармен Тоскана-Эмилия Апеннин және Умбрия Апеннині арасындағы жағалаудағы Фаноға дейін төмен түседі, содан соң А14 тас жолымен қатар Риминиге дейін солтүстікке қарай өтеді. Бұл жол, бір кезде римдік азаматтар мен басқа саяхатшылар үшін ыңғайлы болған, қазір Италияның солтүстігі мен Рим арасындағы ауыр көлік қозғалысымен тығырылған. Жол ауылдық жол болып қала береді, ал көліктер Флоренция мен Болонья арасындағы ондаған туннельдер арқылы теміржол және автокөлік жолдарымен өтеді, бұл жол қырқалар мен қол жеткісіз асулардың астынан өтетін, қысқа және тікелей бағыт.
The Via Flaminia was an ancient Roman road leading from Rome over the Apennine Mountains to Ariminum (Rimini) on the coast of the Adriatic Sea, and due to the ruggedness of the mountains was the major option the Romans had for travel between Etruria, Latium, Campania, and the Po Valley. The section running through northern Rome is where Constantine the Great, allegedly, had his famous vision of the Chi Rho, leading to his conversion to Christianity and the Christianization of the Roman Empire. Today the same route, still called by the same name for much of its distance, is paralleled or overlaid by Strada Statale (SS) 3, also called Strada Regionale (SR) 3 in Lazio and Umbria, and Strada Provinciale (SP) 3 in Marche. It leaves Rome, goes up the Val Tevere ("Valley of the Tiber") and into the mountains at Castello delle Formiche, ascends to Gualdo Tadino, continuing over the divide at Scheggia Pass, to Cagli. From there it descends the eastern slope waterways between the Tuscan Emilian Apennines and the Umbrian Apennines to Fano on the coast and goes north, parallel to Highway A14 to Rimini. This route, once convenient to Roman citizens and other travelers, is now congested by heavy traffic between north Italy and the capital at Rome. It remains a country road, while the traffic crosses by railway and autostrada through dozens of tunnels between Florence and Bologna, a shorter, more direct route under the ridges and nearly inaccessible passes.
Тарих
Оны б.з.б. 220 жылы Гей Фламиниус цензура қызметін атқару кезінде салған. Деректерде императорлық дәуірде оның жиі жаңартылып тұрғаны айтылады. Август Италиядағы жолдарды толыққанды қалпына келтіруді бастады, түрлі аймақтарды түрлі сенаторлардың қарауына берді. Ол Фламинияны өзіне қалдырды және Римнің солтүстігінде Тибр өзенінен өтетін Понс Мулвийден басқа барлық көпірлерді қайта салды (б.з.б. 109 жылы Маркус Эмилиус Скаурус салған), сондай-ақ белгісіз Понс Минуцийді. Оның құрметіне бұрынғы көпірде және Ариминде триумф аркалары орнатылды, соңғысы бүгінге дейін сақталған. Веспасиан 77 жылы Интерциза (Фурло) асуынан өтетін жаңа туннель салды, ал Траян, жазуларда көрсетілгендей, жол бойындағы бірнеше көпірлерді жөндеді. Б.з.б. 3 және 2 ғасырларда Римнің кеңею кезеңінде Фламиния, теңіз жолымен бірге, Рим мен Орталық Италияны По аңғарынан астықпен қамтамасыз ететін маңызды көлік арнасына айналды. Виа Фламинияда немесе оның жанында көптеген ірі шайқастар болды, мысалы, Сентинумда (қазіргі Сассоферрато маңында) және Тадинумда (қазіргі Гуальдо Тадино маңында). Ұлы Константиннің Мильвий көпіріндегі танымал шайқасы да осы жолда болды, оған дейін ол жақын маңдағы Чи Ро туралы арман көрген (сол арман оның және Рим империясының христиан дініне өтуіне себеп болды). Батыс Рим империясы құлағаннан кейін де бұл жол қолданыста болды. 535 жылы Остроготтар патшасы Теодахад Равеннадан Римге аттанғанда Кассиодордың хатында жолды жөндеу жұмыстары туралы айтылған. Император Юстиниан Италияға басып кіргеннен кейін, готтар мен римдіктердің жолдағы бекіністерді бағындыру үшін күресі Перуджадан сәл солтүстікке қарай өтетін ежелгі этрус Виа-Америна жолы арқылы белсенділікті күшейтті. Ломбардтардың жаулап алуы Виа Фламинияның тоқырауына әкелді. VI ғасырдың соңында Виа Фламиния Ломбардтардың Сполето герцогтігін құруымен бөлінді, Нарни маңындағы шекара даулы болды. Оның орнына "Византиялық дәліз" құрылды – Рим мен Равеннаны байланыстыратын жаңа жол, ол екі қаладан да Виа Фламиния арқылы өтетін, бірақ саяси жағдайларға байланысты Сполето емес, Перуджа арқылы өтуге мәжбүр болды. Орта ғасырларда бұл жол Равенна жолы деп аталды, себебі ол сол кезде маңыздырақ болған Равенна қаласына жетеледі. Равенна экзархатының құлауынан кейін Ломбард кезеңінде ол қолданыстан шықты, бірақ Ренессанс дәуірінде ішінара қайта жаңартылды және Наполеон дәуірі мен Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін әскери маңызын сақтап келді. SS 3 (Strada Statale 3) ретінде ол Римнен Адриатика теңізіне дейінгі маңызды тас жолдардың бірі болып табылады.
Ежелгі жол
Фламин жолы Капитолий төбесінің солтүстік беткейіндегі ежелгі Римдегі Сервий қабырғасындағы Porta Fontinalis қақпасынан басталады. Ол Кампидольодан Аврелий қабырғаларының қала қақпасы Порта Фламиниаға және Пьяццале Фламиниоға дейінгі Via Lata жолымен жүреді. Бұл бөлігі Фламиний жолының қалалық бөлігі деп есептелуі мүмкін. Содан кейін жол Понте Милвио арқылы Тибр өзенін кесіп өтеді. Via Cassia солтүстікке бұрылғанда, Фламин жолы Тибрді жалғастыру үшін қайтадан солтүстікке бұрылмас бұрын шығысқа қарай бұрылып, Saxa Rubra және Prima Portaға дейін созылады. Виа Фламинианың оң жағындағы төбеде, Prima Portaдан сәл әріде, Августың әйелі Ливияға тиесілі Ад-Галлинас вилласының қираған қалдықтары орналасқан. Одан ол Ocriculum (Otricoli) және Narnia (Narni) қалаларына жетеді, онда ол Нера өзенін Понте д'Аугусто арқылы кесіп өтеді – бұл ең үлкен рим көпірі, Марциалдың айтуынша, төрт аркалы тамаша құрылым, оның бір аркасы бүгінге дейін сақталған. Одан әрі жол жалғасады, алдымен қазіргі заманғы San Gemini (Casuentum) қаласына дейін, екі жақсы сақталған ежелгі көпірден өтеді, Carsulae арқылы Vicus Martis Tudertium (қазіргі Massa Martana маңында), содан кейін Mevania (Bevagna) және одан әрі Forum Flaminii (S. Giovanni Profiamma) қалаларына барады. Кейін Нарниядан Forum Flaminiiға дейінгі бағыт өзгеріліп, арақашықтық 18 шақырымға (12 рим милі) ұзартылып, Interamna Nahars (Terni), Spoletium (Spoleto) және Fulginium (Foligno) қалаларынан өтеді, одан Perugia (Perusia) қаласына тармақ бөлінеді.
Спорт
Жол 1960 жылғы Римде өткен жазғы Олимпиада ойындарының жекелеген велосипедтік жарысының бір бөлігі ретінде қолданылды. Римде ол "Фламинио" стадионының жанынан өтеді және осы стадионға атын берген.