Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Құстар туысы
Genus of birds
Скраббрдтар – ұялшақ, жасырын, жерде қоныстанушы, Atrichornithidae тұқымдасына жататын құстар. Олардың бар болғаны екі түрі бар. Қызыл скраббрд сирек кездеседі және таралған аймағы өте шектеулі, ал шулы скраббрд соншалық сирек болғандықтан, 1961 жылға дейін жойылған деп есептелген. Екеуі де Австралияға тән. Скраббрдтар тұқымдасы ежелгі және лира құстарымен, сондай-ақ бұта құстарымен және ағашқа өрмелеуші құстармен ең жақын байланысты деп саналады. Бұл төрт тұқымның барлығы Австралия-Жаңа Гвинея аймағындағы корвидтердің кең таралған кезеңінен пайда болған. 1962 жылы шулы скраббрдтардың саны 40-тан 45-ке дейін деп бағаланған. Қорғау шараларының арқасында 1980 жылдардың ортасына қарай популяция шамамен 400 құсқа дейін өсті, содан кейін олар бірнеше жерге қайта қоныстандырылды, бірақ әлі де құрып кету қаупінде. 2002 жылға қарай популяция шамамен 1200 құсқа дейін қалпына келді.
Scrubbirds are shy, secretive, ground dwelling birds of the family Atrichornithidae. There are just two species. The rufous scrubbird is rare and very restricted in its range, and the noisy scrubbird is so rare that until 1961 it was thought to be extinct. Both are native to Australia. The scrubbird family is ancient and is understood to be most closely related to the lyrebirds, and probably also the bowerbirds and treecreepers. All four families originated with the great corvid radiation of the Australia New Guinea region. The population of the noisy scrubbird was estimated at 40 to 45 birds in 1962. Conservation efforts succeeded in increasing the population to around 400 birds by the mid 1980s, and they have subsequently been reintroduced to several sites, but remain endangered. As of 2002, the population had recovered to around 1,200 birds.
Сипаттама
Екі түрдің де құстары шамамен 20 см ұзындығындағы қарапайым қарғаның мөлшерімен бірдей және жасырын түстерде – күңгірт қоңыр мен қара түсті болып келеді. Олар тығыз өсімдіктерде қоныстанады – Квинсленд пен Жаңа Оңтүстік Уэльс шекарасының жанындағы ылғалды ормандарда қызыл қоңыр бұталы құс, Батыс Австралияның жағалауындағы егістіктер мен бұталы шатқалдарда шулы бұталы құс – және көзге түспеу үшін тышқан сияқты тығыз жамылғының астымен жылдам қозғалады. Олар шапшаң жүгіреді, бірақ ұшуы әлсіз. Дегенмен, еркектердің дауысы күшті: әуені бар, металл сияқты дыбысталып, дауыс шығару қабілетімен ерекшеленеді, сондықтан олардың дауысы тығыз бұталардың арасынан алыстан естіледі және жақыннан естігенде тіпті құлаққа ауыр тиеді. Аналықтары жерге жақын дөңгелек пішіндес ұя салады және балаларды өсітуге толық жауапкершілікті өз мойнына алады.
Birds of both species are about the same size as a common starling (roughly 20 cm long) and cryptically coloured in drab browns and blacks. They occupy dense undergrowth—the rufous scrubbird in temperate rain forests near the Queensland New South Wales border, the noisy scrubbird in heaths and scrubby gullies in coastal Western Australia—and are adept at scuttling mouse like under cover to avoid notice. They run fast, but their flight is feeble. The males' calls, however, are powerful: ringing and metallic, with a ventriloquial quality, so loud as to be heard from a long distance in heavy scrub and almost painful at close range. Females build a domed nest close to the ground and take sole responsibility for raising the young.