Рауль Ванейгем: Ситуационист және күнделікті өмір революциясының философы
Raoul Vaneigem
Рауль Ванейгем – бельгиялық философ, «Күнделікті өмір революциясы» авторы. Ситуационистер қозғалысының негізгі ойшылы, 1968 жылғы мамырлық көтерілістің идеялогы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бельгиялық философ (1934 жылы туған)
Belgian philosopher (born 1934)
Рауль Ванегем (; 21 наурыз 1934 жылы туған) – бельгиялық жазушы, 1967 жылы жарық көрген «Күнделікті өмірдің төңкерісі» кітабымен әйгілі. Ол Лессин (Хайнаут, Бельгия) қаласында дүниеге келді және 1952-1956 жылдары Брюссельдің еркін университетінде роман филологиясын оқыды. 1961 жылдан 1970 жылға дейін Ситуационисттік интернационалдың мүшесі болды.
Raoul Vaneigem (; born 21 March 1934) is a Belgian writer known for his 1967 book The Revolution of Everyday Life. He was born in Lessines (Hainaut, Belgium) and studied romance philology at the Free University of Brussels from 1952 to 1956. He was a member of the Situationist International from 1961 to 1970.
Өмірбаян
Ванегем мен Гай Дебор Ситуационисттік қозғалыстың ең басты теоретиктері болды. 1968 жылғы мамыр көтерілісі кезінде Ванегемнің ұрандары Париж қабырғаларында жиі кездесетін. Оның ең танымал кітабы, сонымен қатар ең әйгілі ұрандары жазылған кітабы – «Күнделікті өмірдің революциясы». Онда ол «пассивті нигилизм» деп атаған нәрсені сынады, ол – модернизмнің абсурдтығын пассивті қабылдау, оны ол «конформизмге шақыру» деп есептеді. nothingness.org сайтында келтірілген мәліметтерге сәйкес,
Vaneigem and Guy Debord were two of the principal theorists of the Situationist movement. Vaneigem's slogans frequently made it onto the walls of Paris during the May 1968 uprisings. His most famous book, and the one that contains the most famous slogans, is The Revolution of Everyday Life. In it, he challenged what he called "passive nihilism", a passive acceptance of the absurdities of modernism which he considered "an overture to conformism". According to the website nothingness. org,
Рауль Ванегемнің дауысы Ситуационистердің арасында ең күштілерінің бірі болды. Гай Дебордың саяси және poleмикалық стиліне қарама-қарсы, Ванегем поэтикалық және жанды проза ұсынды. «Күнделікті өмірдің революциясы» (Жас буынға арналған өмірді білу туралы трактат), [Дебордың] «Көрініс қоғамы» кітабымен бір жылда жарық көрді, бұл СИ теориясы мен тәжірибесін кеңейтуге және теңгерімге келтіруге көмектесті. Ұзақ жылдар бойы СИ мүшесі болған және «Internationale Situationniste» журналының жиі редакторы Ванегем 1970 жылдың қарашасында СИ-ден кетті, отставкаға кету хатында олардың да, өзінің де сәтсіздіктерін атап өтті. Содан кейін Дебор әдеттегідей қатал жауап берді, Ванегемді және Ситуационисттік Интернационалды сынағанын айыптады. Ситуационисттік Интернационалдан кеткеннен кейін Ванегем еркін және өздігінен реттелетін әлеуметтік тәртіп идеясын қорғайтын бірнеше poleмикалық кітап жазды. Ол жиі псевдонимдерді қолданды, олардың ішінде «Раджаб», «Жулиен де Шеризи», «Роберт Дессар», «Жюль Франсуа Дюпуи», «Тристан Ханнаниель», «Анн де Лауне» және «Мишель Торгал» кіретін. Содан әрі ол «Ештеңе қасиетті емес, барлығын айтуға болады» атты Роберт және Эммануэль Менард редакциялаған кітапта сөз бостандығын қорғады, ал философ Мишель Онфрей өзінің атеология трактатын осы еңбекке арнады, кейін Бруно Гаччо мен Диодонне М’бала М’бала «Барлығын айтуға бола ма?» деген сұраққа жауап берді, алғы сөзді қайтадан Роберт Менард жазды.
The voice of Raoul Vaneigem was one of the strongest of the Situationists. Counterpoised to Guy Debord's political and polemic style, Vaneigem offered a more poetic and spirited prose. The Revolution of Everyday Life (Traité de savoir vivre à l'usage des jeunes générations), published in the same year as [Debord's] The Society of the Spectacle, helped broaden and balance the presentation of the SI's theories and practices. One of the longest SI members, and frequent editor of the journal Internationale Situationniste, Vaneigem finally left the SI in November 1970, citing their failures as well as his own in his letter of resignation. Soon after, Debord issued a typically scathing response denouncing both Vaneigem and his critique of the Situationist International. After leaving the Situationist International, Vaneigem wrote a series of polemical books defending the idea of a free and self regulating social order. He frequently made use of pseudonyms, including "Ratgeb", "Julienne de Cherisy," "Robert Desessarts," "Jules François Dupuis," "Tristan Hannaniel," "Anne de Launay," and "Michel Thorgal." Further on, he defended freedom of speech in Nothing is sacred, everything can be said, edited by Robert and Emmanuelle Ménard, to whom the philosopher Michel Onfray dedicated his Traité d'athéologie, and later on Bruno Gaccio and Dieudonné M'bala M'bala, responded in Can everything can be said ?, prefaced again by Robert Ménard.