Жан Кантью Гарран: Американдық-Канадалық қару жасаушысы
John Garand
Жан Кантью Гарран – америкалық қару жасаушы, M1 Garand мылтығының авторы. Екінші дүниежүзілік соғыс пен Корея соғысында кеңінен қолданылды. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық-американдық қару жасаушы Жан Кантиус Гарранд (Jean Cantius Garand; 1 қаңтар 1888 – 16 ақпан 1974), сондай-ақ Джон К. Гарранд ретінде белгілі, – M1 Гаррандты жасаған канадалық-американдық қару жасаушы. Бұл жартылай автоматты мылтық Екінші дүниежүзілік соғыс және Корея соғысы кезінде АҚШ армиясы және АҚШ теңіз жаяу әскерлері тарапынан кеңінен қолданылды.
Canadian American firearm designer
Jean Cantius Garand ('/ɡ//ær//ən//d/; January 1, 1888 – February 16, 1974), also known as John C. Garand, was a Canadian American designer of firearms who created the M1 Garand, a semi automatic rifle that was widely used by the U. S. Army and U. S. Marine Corps during both World War II and the Korean War.
Ерте өмір
Гаран Квебек облысының Сент-Реми қаласына жақын жердегі фермада туған он екі баланың (алты ұл, алты қыз) бірі еді. 1899 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін, оның әкесі балаларымен бірге Коннектикут штатының Джюетт-Сити қаласына көшіп келді. Барлық ұлдардың есімі Сент-Жан-ле-Баптист еді, бірақ тек оның ғана есімі Жан болды. Қалған ұлдар ортатқы есімдерімен аталды. Оның бірнеше бауырлары да өнертапқыштар еді. Балалар тоқыма фабрикасында жұмыс істеді, сол жерде Жан еден сыпырып тұрып ағылшын тілін үйренді. Жан қару-жараққа қызығушылық танытып, атыс орындарында жұмыс істегеннен кейін оқ атуды үйренді. Жан тоқыма фабрикасында жұмыс істеген кезде машина жасау шеберлігін меңгерді және 1909 жылы Род-Айленд штатының Провиденс қаласындағы Browne and Sharpe құрал жасау компаниясына жұмысқа қабылданды. Кейін 1916 жылы Нью-Йорктегі құрал жасау фирмасында жұмысқа орналасып, Бродвей бойындағы атыс орындарында мылтықпен жаттығуларын жалғастырды. Гаран 1920 жылы АҚШ азаматы болды. "Гаран" есімінің айтылуы жиі дау тудырады, /ɡ/ə/'/r/æ/n/d/ немесе '/ɡ/ær/ən/d/ деп әртүрлі айтылады. Джон Гаранның ұрпақтары және оның жақын досы генерал Джулиан Хатчер көбінесе соңғы нұсқасымен келіседі, ол шамамен 'errand' сөзімен рифмаланады.
Garand was one of twelve children (six boys and six girls) born on a farm near St. Rémi, Quebec. His father moved to Jewett City, Connecticut, with the children when their mother died in 1899. All of the boys had the first name St. Jean le Baptiste, but only he went by the first name Jean. The other boys went by their middle names. Several of his brothers were also inventors. The children were employed in a textile mill where Jean learned to speak English while sweeping floors. Jean became interested in guns and learned to shoot after working at a shooting gallery. Jean learned machinist skills while working at the textile mill, and was hired by Browne and Sharpe, a Providence, Rhode Island, toolmaking company in 1909. Later, he found employment with a New York toolmaking firm in 1916, and resumed rifle practice at the shooting galleries along Broadway. Garand became a naturalized United States citizen in 1920. Pronunciation of the name "Garand" is often disputed, being pronounced variably as /ɡ//ə/'/r//æ//n//d/ or '/ɡ//ær//ən//d/. Descendants of John Garand and his close friend General Julian Hatcher generally agree that it is the latter, rhyming approximately with 'errand'.
Өрт сөндіру қаруын жасаушы
Гаранның машиналарға және нысанаға атуға құштарлығы 1917 жылы кәсіби жолға түскен қару жасау хоббиіне айналды. Сол жылы АҚШ Армиясы жеңіл пулеметтің жобалары бойынша тендер жариялады, және Гаранның жобасы Соғыс министрлігі тарапынан таңдалды. Гаран Вашингтондағы АҚШ Стандарттар бюросына қаруды жетілдіру міндетімен тағайындалды. Бірінші модель 1919 жылға дейін дайын болған жоқ, Бірінші дүниежүзілік соғыста қолдануға кеш қалды, бірақ үкімет Гаранды 1919 жылдың 4 қарашасынан бастап 1953 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Спрингфилд қару-жарақ зауытында инженер ретінде жұмыс істеуін жалғастырды. Нәтижесінде пайда болған, .30 калибрлі жартылай автоматты M1 мылтығы 1932 жылы Гаранмен патенттелді, 1936 жылдың 9 қаңтарында АҚШ Армиясы бекітті және 1940 жылы жаппай өндіріске енгізілді. Ол бұрандалы M1903 Springfield мылтығын ығыстырып, «Гаран мылтығы» деп аталатын стандартты жаяу әскер мылтығына айналды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде төрт миллионнан астам M1 мылтығы өндірілді. Гаран мылтығы тиімді және сенімді қару екенін дәлелдеді және генерал Макартур оны жоғары бағалады. Генерал Паттон: «Менің пікірімше, M1 мылтығы – жасалған ең ұлы соғыс құралы». 1940-шы жылдардың соңы мен 1950-ші жылдардың басында Гаран бульпап винтовкасының прототипін жасады. Ол M1 сияқты оқтарды қолданды, бірақ дүңгіршегі, механизмі және пішіні мүлдем басқаша болды. Ол таңдамалы ату режимінде жұмыс істеді және минутына шамамен 600 оқ атуға қабілетті болды. Гаран 1953 жылы зейнеткерлікке шыққанда T31-дің екінші нұсқасы аяқталмаған күйде қалды және солай болды. Жоба тоқтатылды, ал 1961 жылы қару Спрингфилд қару-жарақ мұражайына қойылды. Гаран 1936 жылдың 20 қаңтарында өзінің өнертабыстарына қатысты барлық құқықтарды АҚШ-қа бергендіктен, алты жарым миллионнан астам M1 мылтығы өндірілгеніне қарамастан, M1 мылтығының дизайнынан ешқандай роялти алмады. Оған 100 000 доллар сыйақы беру туралы заң жобасы Конгреске ұсынылды, бірақ ол қабылданбады. Гаран 1953 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Спрингфилд қару-жарақ зауытында консультант ретінде қызмет етті.
Garand's fondness for machinery and target shooting blended naturally into a hobby of designing guns, which took a more vocational turn in 1917. That year the United States Army took bids on designs for a light machine gun, and Garand's design was eventually selected by the War Department. Garand was appointed to a position with the United States Bureau of Standards in Washington D. C., with the task of perfecting the weapon. The first model was not built until 1919, too late for use in World War I, but the government kept employing Garand as an engineer with the Springfield Armory starting from November 4, 1919 until he retired in 1953. The resulting Semiautomatic, Caliber .30, M1 Rifle was patented by Garand in 1932, approved by the U. S. Army on January 9, 1936, and went into mass production in 1940. It replaced the bolt action M1903 Springfield and became the standard infantry rifle known as the Garand Rifle. During World War II, over four million M1 rifles were manufactured. The Garand Rifle proved to be an effective and reliable weapon and was praised by General MacArthur. General Patton wrote, "In my opinion, the M1 rifle is the greatest battle implement ever devised." In the late 1940s and early 1950s, Garand had designed and built a prototype bullpup rifle. It fired the same cartridge as the M1, but the magazine, action and shape were completely different. It was a select fire design, and had a firing rate of about 600rpm. When Garand retired in 1953, the second version of the T31 was incomplete, and remained so. The project was scrapped, and the gun was retired to the Springfield Armory museum in 1961. Garand never received any royalties from his M1 rifle design despite over six and a half million M1 rifles being manufactured as he transferred all rights regarding his inventions to the U. S. on January 20, 1936. A bill was introduced in Congress to award him $100,000 in appreciation, but it did not pass. Garand remained in his consulting position with the Springfield Armory until his retirement in 1953.
Жеке өмір
Гарранд 1930 жылдың 6 қыркүйегінде Нью-Йорк штатының Олбани қаласында француз-канад жесірі Нелли Брюс Шепардқа (1900 жылдың 3 тамызы – 1986 жылдың 25 ақпаны) үйленді. Оның бұрынғы некесінен екі қызы болған, және олардың өзіне де бір қызы мен бір ұлы дүниеге келді. Гарранд 1974 жылдың 16 ақпанында Массачусетс штатының Спрингфилд қаласында қайтыс болды және сол жердегі Хиллкрест Парк зиратына жерленді.
Garand married French Canadian widow Nellie Bruce Shepard (August 3, 1900 – February 25, 1986) on September 6, 1930, in Albany, New York. She had two daughters by her previous marriage, and they had a daughter and a son of their own. Garand died in Springfield, Massachusetts, on February 16, 1974, and was buried at Hillcrest Park Cemetery there.
Тану
Спрингфилд қару қоймасындағы жұмысы үшін Гарранд 1941 жылы Еңбегі сіңген азаматтық қызмет орденімен марапатталды, Америка механикалық инженерлер қоғамының Александр Л. Холли медалін және 1944 жылғы 28 наурызда алғашқы Ұлттық құрмет медалін (Альберт Хойт Тейлормен бірге) алды. 1973 жылы Гарранд M1 мылтығын, немесе «Гарандты» жасағандығы үшін АҚШ Армиясының қару-жарақ корпусының Даңқ залына енгізілді. Даңқ залына енгізілу Гаррандтың өнертапқыштық талантын және инженерлік шеберлігін мойындайды.
For his work with the Springfield Armory, Garand was awarded the Meritorious Civilian Service Award in 1941, the Alexander L. Holley Medal from the American Society of Mechanical Engineers, and the first Medal for Merit (together with Albert Hoyt Taylor) on March 28, 1944. In 1973, Garand was inducted into the U. S. Army Ordnance Corps Hall of Fame for designing the M1 Rifle or The Garand. The Hall of Fame entry acknowledges both Garand's inventive genius and engineering skills: