Кіріспе
Ағылшын әншісі (1957 жылы туған), британдық әнші Питер Марк "Марк" Алмонд (1957 жылдың 9 шілдесінде туған) – ағылшын әншісі, синтезаторлық поп/жаңа толқын дуэті Soft Cell тобынан және өзінің ерекше жанды дауысы мен андрогин бейнесінен танымал. Ол сонымен қатар жеке әртіс ретінде де сәтті мансапқа ие. Оның ынтымақтастықтарының ішінде 1989 жылы Ұлыбританияда бірінші орын алған "Something's Gotten Hold of My Heart" әніне Джин Питнимен жасаған дуэт бар. Алмондтың төрт он жылдықтан астам уақытқа созылған мансабы сыншылардың және коммерциялық табысқа ие болды, ол бүкіл әлем бойынша 30 миллионнан астам жазба сатты. 2004 жылы қатерлі мотоцикл апатынан кейін ол бір ай бойы комада жатты және кейіннен ми травмасымен айналысатын Headway қайырымдылық қорының демеушісі атанды. 2018 жылғы Жаңа жылдық құрметтеулерде өнер мен мәдениетке қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің офицері (OBE) атағымен марапатталды.
the British singer
Peter Mark "Marc" Almond (born 9 July 1957) is an English singer best known from the synth pop/new wave duo Soft Cell and for his distinctive soulful voice and androgynous image. He has also had a diverse career as a solo artist. His collaborations include a duet with Gene Pitney on the 1989 UK number one single "Something's Gotten Hold of My Heart". Almond's career spanning over four decades has enjoyed critical and commercial acclaim, and he has sold over 30 million records worldwide. He spent a month in a coma after a near fatal motorcycle accident in 2004 and later became a patron of the brain trauma charity Headway. He was appointed Officer of the Order of the British Empire (OBE) in the 2018 New Year Honours for services to arts and culture.
Ерте өмір
Алмонд Ланкаширдегі Саутпортта Сандра Мэри Дизен мен Питер Джон Алмондтың ұлы ретінде дүниеге келді. Ол кіші қарындасы Джулиямен бірге Бёркдейлдегі әже-шешесінің үйінде өсті. Бала кезінде бронхит пен астмадан зардап шекті. Төрт жасқа толғанда, олар әже-шешесінің үйінен шығып, Харрогейттегі Старбекке көшті. Екі жылдан кейін Саутпортқа оралып, содан кейін Йоркширдің Хорсфорт қаласына көшті. Ол жерде Хорсфорт Федербанк балабақшасына қабылданды. 11 жасында Алмонд Лидс маңындағы Эйрборо грамматикалық мектебінде оқыды. Ол музыкадан рухани тыныс алды, британдық радионың пионері Джон Пилді тыңдады. Алғашқы сатып алған альбомдары – Jethro Tull тобының "Hair" және "Benefit" мюзиклінің саундтрегі, ал алғашқы синглдары – Fleetwood Mac тобының "Green Manalishi" және Jethro Tull тобының "Witches Promise" әндері болды. Кейін ол Марк Болан мен Дэвид Боуидің жанкүйеріне айналып, музыка тыңдау үшін жарты күндік жұмыс істеді. 1972 жылы ата-анасы ажырасқаннан кейін анасымен бірге Саутпортқа көшіп, онда Король Георг V мектебінде оқыды. Ол өнер және ағылшын тілінен екі деңгейді алды және Саутпорт колледжінде жалпы өнер және дизайн курсына қабылданды, өнер көрсету өнеріне маманданған. Алмонд Лидс политехникалық институтына өтініш берді, онда оны Джефф Натталл, сонымен қатар өнермен айналысатын суретші, оның өнер көрсету дағдыларына сүйене отырып қабылдады. Оқу кезінде "Zazou", "Glamour in Squalor", "Twilights and Lowlifes" сияқты бірқатар театрлық қойылымдарды, сондай-ақ Энди Уорхолдан шабыттанған шағын фильмдер жасады. "Zazou" шығармасын "The Yorkshire Evening Post" басылымы қарап, "Мен көрген ең нигилистік және көңіл көншітпейтін туындылардың бірі" деп сипаттады, бұл Алмондты кейіннен автобиографиясында оны "жетістікке" жеткені деп атауға итермеледі. Ол 2:1 дипломмен өнер колледжін бітірді. Кейіннен ол жазушы және суретші Молли Паркиннің өзін тауып беруіне риза болды. Лидс политехникалық институтында Алмонд Дэвид Боллмен танысты, олар 1977 жылы Soft Cell тобын құрды. Бала кезінде Алмонд ата-анасының пластинкаларын тыңдады, олардың ішінде анасының Крис Монтездің "Let's Dance" және Чабби Чекердің "The Twist" әндері, сондай-ақ әкесінің джаз жинағы, оның ішінде Дейв Брубек және Эрта Китт болды. Жасөспірім кезінде Алмонд Радио Каролина және Радио Люксембургті тыңдады. Ол алдымен прогрессивті музыканы, блюзді және рок-музыканы тыңдады, сондай-ақ Free, Jethro Tull, Van der Graaf Generator, The Who және The Doors сияқты топтарды тыңдады. Ол Джимми Пейджтің плакаты бар "Sounds" журналының алғашқы нөмірін сатып алды. Алмонд Джон Пил Шоуда естігеннен кейін Боланның жанкүйеріне айналып, T. Rex тобының "Ride a White Swan" әнін сатып алды. Содан бері Алмонд "Марк Боланның барлық іс-әрекеттерін қадағалап отырды" және Боланға деген құмарлығы Алмондты өзінің есімін "Марк" деп жазуға итермеледі. Ол Боуи арқылы Жак Брельдің әндерін, Алекс Харви мен Дасти Спрингфилдті ашты. Брельдің ықпалы зор болды. "Mutant Moments" музыка кәсіпкері Стив Пирс назарына түсті, ол сол кезде "Record Mirror" және "Sounds" музыкалық басылымдары үшін "футуристік" тізімді құрастырып жатқан, онда жаңа электронды дыбыстың толқынындағы жас және тәжірибелі топтар ұсынылған. Ол дуэтті өзінің Some Bizzare лейбліне жазды және 1981 мен 1984 жылдар аралығында Ұлыбританияда Топ 40 хит-синглдерінің тоғызы мен Топ 20 альбомдарының төртеуін шығарды. Олар продюсер Майк Торнмен бірге Нью-Йоркте үш альбом жазды: "Non Stop Erotic Cabaret", "Non Stop Ecstatic Dancing" және "The Art of Falling Apart". Олмонд осы кезде жазушы/ди-джей Анита Саркомен бірге Нью-Йорктің астыртын өнер саласына қатысты, бұл оны Энди Уорхол сияқты суретшілермен таныстырды және бірқатар өнер шараларында өнер көрсетуге мүмкіндік берді. Глория Джонстың "Northern Soul" классикасының кавері болған "Tainted Love" Ұлыбританияда және әлемнің көптеген елдерінде бірінші орынды иеленді және біраз уақытқа АҚШ-тағы Billboard Top 100 чартында ең ұзақ уақыт болған рекорд ретінде Гиннес рекордтар кітабына енді. Ол сондай-ақ алғашқы Brit Awards-та 1981 жылдың ең жақсы сингл сыйлығын жеңіп алды. Soft Cell бұрынғы түсініксіз "Northern Soul" классикасын көпшілік назарына әкелді және олардың ән нұсқасы бүгінгі күнге дейін Ұлыбританиядағы барлық уақыттағы ең көп сатылған 59-шы сингл болып табылады, Ұлыбританияда миллионнан астам дана сатылды. Марк сонымен қатар JG Thirlwell-мен дос болды және 1983 жылы Clint Ruin ретінде Thirlwell Soft Cell-мен бірге Channel 4 телеарнасындағы "The Switch" шоуында өнер көрсетті. Марк Тирлвелл мен Ник Кейвпен бірге Нью-Йоркке сапар шекті, онда олар Лидия Ланчпен бірге "The Immaculate Consumptive" тобын құрды. Алмонд пен Тирлвелл бірлесіп жұмыс істеуді жалғастырды, нәтижесінде 1987 жылы "Flesh Volcano" синглы жарық көрді. 1982 жылы Алмонд Soft Cell тобынан бөлініп шыққан "Marc and the Mambas" жобасын құрды. "Marc and the Mambas" Алмондтың болашақтағы суретші ретіндегі қалыптасуына негіз болған тәжірибелі ұжым болды. "Mambas" құрамына әртүрлі уақытта Мэтт Джонсон, Стив Джеймс Шерлок, Ли Дженкинсон, Питер Эшворт, Джим Тирлвелл және Энни Хоган кірді, олармен Алмонд жеке мансабында кейіннен жұмыс істеді. "Mambas" атымен Алмонд екі альбом жазды: "Untitled" және маңызды "Torment and Toreros" дуэттік альбомы. Ұжым тым көп қалыпты топ сияқты сезіне бастағанда ол оны таратып жіберді. Soft Cell 1984 жылы төртінші альбомы "This Last Night in Sodom" шығармас бұрын тарап кетті, бірақ дуэт 2001 жылы және 2018 жылы қысқа мерзімге қайта бірікті. Алмондтың алғашқы жеке альбомы "Vermin in Ermine" 1984 жылы жарық көрді. Майк Хеджес продюсерлік еткен ол "Mambas" ұжымының музыканттарын, Энни Хоган, Мартин Маккаррик және Билли Макгиді қамтыды. Бұл ансамбль, "The Willing Sinners" деп белгілі болды, Алмондтың келесі альбомдарымен бірге жұмыс істеді, олардың ішінде "Stories of Johnny" (1985) альбомынан тақырыптық ән шағын хитке айналды, сондай-ақ Майк Хеджес продюсерлік еткен "Mother Fist and Her Five Daughters" (1987) альбомы. Соңғы альбом сыншылар тарапынан жоғары бағаланды, Нед Раггетт "Mother Fist" альбомының "Еуропалық классикалық кабарені керемет пайдаланатынын, Боуидің "Aladdin Sane" немесе Лу Ридтің "Berlin" сияқты американдық немесе ағылшын рок-альбомынан гөрі әлдеқайда жақсы" деп жазды. Маккаррик 1987 жылы "The Willing Sinners" ұжымын тастап, Siouxsie and the Banshees тобына қосылды, одан кейін Хоган мен Макги "La Magia" деп аталды. Алмонд EMI лейблімен келісім шарт жасады және 1988 жылы "The Stars We Are" альбомын шығарды. Бұл альбомда Алмондтың "Something's Gotten Hold of My Heart" әнінің нұсқасы бар, ол кейіннен әннің түпнұсқа орындаушысы Джин Питнимен дуэт ретінде жазылып, сингл ретінде шығарылды. Бұл трек Ұлыбританияда бірінші орынды иеленді. Ол Германияда да бірінші орынды иеленді және әлемнің көптеген елдерінде үлкен хитке айналды. "The Stars We Are" АҚШ-тағы оның ең көп сатылған жеке альбомы болды, ал "Tears Run Rings" синглы АҚШ Billboard Hot 100 чартындағы ең жоғары көрсеткішке жетті. Алмондтың 1980-ші жылдардағы басқа жазбаларына Жак Брель әндерінен тұратын "Jacques" альбомы, сондай-ақ Жюльетт Греко, Серж Лама және Лео Ферре орындаған қараңғы француз шаньсондарынан тұратын альбом, сондай-ақ Рембо мен Бодлердің музыкаға қойылған өлеңдері кірді. Бұл альбом 1993 жылы "Absinthe" деген атпен шығарылды және бастапқыда 1980-ші жылдардың соңында жазылған, содан кейін 1990-шы жылдардың басында Парижде аяқталды.
1990 жылдар
Алмондтың 1990-шы жылдардағы алғашқы альбомы – «Enchanted», ол «A Lover Spurned» әнімен Ұлыбритания хит-парадының топ 30-ына енді. Альбомнан шыққан тағы бір сингл – «Waifs and Strays» әнін «The Grid» электрондық би тобында ойнайтын Дейв Болл ремикс жасады. 1991 жылы Soft Cell «Say Hello Wave Goodbye» әнінің жаңа ремиксімен хит-парадтарға оралды, содан кейін «Tainted Love» әні қайта шығарылды (жаңа бейнеклиппен). Бұл синглдер Soft Cell/Marc Almond жинақ альбомы «Memorabilia – The Singles» альбомын насихаттау үшін шығарылды, ол Алмондтың соңғы он жылдағы ең танымал хиттерін қамтыды. Альбом Ұлыбритания хит-парадының топ 10-ына енді. Кейін Алмонд WEA компаниясымен келісімшарт жасасып, «Tenement Symphony» атты жаңа жеке альбомын шығарды. Trevor Horn қатысқан альбомда топ 40-қа енген үш ән болды, соның ішінде Жак Брельдің «Jacky» классикасы (Ұлыбританияның топ 20-сына кірді) және 1992 жылы Алмондты Ұлыбританияның топ 5-іне қайтаруға көмектескен «The Days of Pearly Spencer» әні. Сол жылы ол Лондонның Корольдік Альберт залында оркестр мен бишілердің қатысуымен бір рет гала-концерт берді, онда өзінің мансабындағы барлық материалды орындады. Концерт CD және видео форматтарында «12 Years of Tears» деген атпен шығарылды. 1993 жылы Алмонд Мәскеудегі британдық консулдың шақыруымен Ресейге (Сібірді қоса) сапар шекті. Ол Мартин Уоткинстің фортепианода сүйемелдеуімен, көбінесе күшейткішсіз, кішкентай совет залдары мен театрларында өнер көрсетті және Мәскеудегі «мини Большой» театрында аяқтады. Теледидардан тікелей эфирде Алмонд гомосексуалдарға төзімділікпен қарауға шақырды. Турне қиындықтарға толы болды, ол туралы Алмонд өзінің өмірбаянында баяндады, бірақ бұл оның «романс» деп аталатын орыс халықтық лирикалық әндері жанрына деген сүйіспеншілігінің басталуын белгіледі. Алмондтың келесі альбомы «Fantastic Star» WEA компаниясынан бөлініп, Mercury Records компаниясымен келісімшарт жасады. «Fantastic Star» альбомының көп бөлігі бастапқыда Майк Торнмен Нью-Йоркте жазылған, бірақ Mercury компаниясымен келісімшарт жасағаннан кейін Лондонда қайта өңделді. Алмонд сонымен қатар Джон Кейл, Дэвид Йохансон және Крис Спеддингпен бірге альбомға арналған сессияны жазды, олардың кейбіреулері соңғы нұсқаға енді. Басқа әндерді Майк Хеджес пен Мартин Уэр шығарды. Жазу процесінің қиындығына қоса, Алмонд бірнеше апта бойы Кантерберидегі рецепт бойынша дәрі-дәрмектерге тәуелділікпен күресу үшін емдеу орталығында болды. Бірақ альбом шыққаннан кейін «Fantastic Star» Алмондқа «Adored and Explored» әнімен хит әкелді, сондай-ақ «The Idol» және «Child Star» сияқты танымал әндерді сыйлады. «Fantastic Star» Алмондтың WEA компаниясымен соңғы альбомы болды және оның Стив Пирспен менеджерлік қарым-қатынасының аяқталуын белгіледі. 1998 жылы Алмонд Echo Records компаниясымен келісімшарт жасады, нәтижесінде «Open All Night» альбомы шықты. Бұл альбомда R&B және трип-хоп элементтері, сондай-ақ ол танымал болған лирикалық әндері болды. Альбомда Сиукси Сиуксімен («Threat of Love») және Келли Алимен («Almost Diamonds») дуэттік әндер жазылды. «Black Kiss», «Tragedy» және «My Love» – «Open All Night» альбомынан шыққан синглдер. Альбомда Борис Гребенщиков, Илья Лагутенко, Людмила Зикина және Алла Баянова сияқты көптеген ресейлік жұлдыздардың қатысуымен, Анатоль Соболев жетекшілік ететін Россия халық оркестрінің орындауындағы әндері бар. Батыс әртісінің мұндай жобаны жүзеге асыруы – бұл алғашқы рет болды, ал кеңес дәуіріндегі көптеген сүйікті әндер алғаш рет ағылшын тілінде орындалды. Альбомды музыкант және аранжировщик Андрей Самсонов шығарды. Алмонд әйгілі, қазір қиратылған Россия концерт залында Людмила Зикина мен Алла Баяновамен, сондай-ақ Россия халық оркестрімен көптеген рет өнер көрсетті. Сол жылы ол New Music Television бағдарламасын да жүргізді. 2001 жылы Алмонд «Stranger Things» альбомын шығарды. 2004 жылдың қазан айында Лондонның Сент-Пол соборы маңында мотоцикл апатында ауыр жарақат алды. Өлімге жақын тұрып, бірнеше апта комада жатты, екі үлкен қан ұюына ұшырады және екі рет шұғыл операция жасады. Сондай-ақ, оның басына ауыр жарақаттар, көптеген сүйектері сынды, өкпесі құлап, есту қабілеті бұзылды. Ол сахнаға және студияға қайта оралуға бел буып, баяу қалпына келді. 2007 жылдың маусым айында Алмонд «Stardom Road» атты әндер жинағын шығарды. Альбомда оның өмірі мен мансабы туралы әңгімелеу үшін таңдалған әндер бар, олар Чарльз Азнавурдың «I Have Lived», Үшінші дүниежүзілік соғыстың «Stardom Road», Фрэнк Синатраның «Strangers in the Night» және Пол Райанның «Kitsch» сияқты әндерді қамтыды. Альбомда мотоцикл апатынан кейін жазылған оның алғашқы жаңа әні – «Redeem me (Beauty Will Redeem the World)» бар. «Stardom Road» Sanctuary лейблі үшін үш альбомның бірі болуы керек еді, ол 2007 жылға дейін Ұлыбританияның ең ірі тәуелсіз лейблі болды, бірақ қаржылық қиындықтарға тап болды және 2007 жылдың маусым айында Universal Music Group компаниясына сатылды. 2007 жылдың шілде айында Алмонд Лондонның Shepherd's Bush Empire сахнасында 50 жылдығын тойлады, ал қыркүйек айында өзінің жас кезіндегі кумирі болған Марк Боланға арналған концертте өнер көрсетті. Концертте ол Боланның әйелі Глория Джонспен «Tainted Love» әнін спонтанды түрде орындады. 2007 жылдың қазан айында Yves Saint Laurent мода үйі Лондонның Fashion Rocks шарасында Алмондтың «Strangers in the Night» әнін таңдады. Алмонд бұл шарада Корольдік Альберт залында өнер көрсетті.
2010 жылдар
2010 жылдың маусым айында Алмонд Varieté альбомын шығарды, ол 2001 жылы Stranger Things-тен кейін өзінің жеке жазған материалдарынан тұратын алғашқы студиялық альбомы болды. Альбом Альмондтың музыкант ретінде 30 жылдығын белгіледі, осы мерейлі оқиғаны ол 2010 жылдың күзінде жаңа концерттік турнесімен тойлады. Сондай-ақ, 2010 жылдың жазында Алмонд музыка журналы Mojo тартқан Mojo Hero атағын иеленді. Сыйлықты Анохни табыс етті, ол осы шараға арнайы Нью-Йорк қаласынан келді. 2011 жылы Алмонд музыкант және аранжировщик Майкл Кэшмормен бірлесіп жазған Feasting with Panthers альбомын ұсынды. Альбомда музыкаға қойылған поэзия жинағы болды, соның ішінде граф Эрик Стенбок, Жан Жене, Жан Кокто, Пол Верлен және Рембоның шығармалары да бар еді. Сол жылы Алмонд 2011 жылдың 1-28 тамызы аралығында Эдинбург фестивалінің Fringe бөлігі аясында Эдинбургтің Traverse театрында қойылған Ten Plagues музыкалық театрлық туындысына қатысты. Ten Plagues – бұл 1722 жылы жазылған Дэниел Дефоның Жұмалық жылнамасы (Journal of the Plague Year) негізінде құрылған, АИДС және эпидемиялар туралы метафоралармен толық бір адамдық әндер циклі. Оның авторы – Марк Рейвенхилл және Конор Митчелл. Ten Plagues туындысы Fringe First жүлдесіне ие болды. 2012 жылы Алмонд Париждегі Théâtre du Châtelet сахнасында Монтевердидің 17 ғасырға тән Поппеяның тажы (The Coronation of Poppea) операсына негізделген Поппеяның эксперименталды рок-адаптациясында римдік стоик философ Сенека рөлін ойнады. Бұл өндірісте бұрынғы Libertines мүшесі Карл Барат, француз әнші-күйшісі Бенджамин Биолай, швед әншісі Фредрика Шталь де қатысты, ал режиссерлік жұмысты бұрынғы Clash барабаншысы Питер Ховард жүзеге асырды. Анохни Torment and Toreros альбомын өспірім шағында ең сүйікті альбомы деп атады және ол Antony and the Johnsons тобының бастауы болғанын айтты. Анохни сахнаға шығып, Алмондпен бірге "My Little Book of Sorrows" әнін орындады. Ол сондай-ақ Jethro Tull тобының Иан Андерсонмен бірге "Royal Albert Hall" сахнасында "Thick as a Brick" тұжырымдамалық альбомын орындады. Сол жылы Алмондқа ұзақ жылдар бойы дос және менеджері Викки Уикхэм The Ivor Novello Inspiration Award сыйлығын табыс етті, сонымен қатар Attitude журналының Icon Award сыйлығына ие болды. Алмонд 2014 жылы үш альбом шығарды. Біріншісі – композитор Джон Харлмен бірлесіп жасаған, қараңғы тарихи Лондон туралы тұжырымдамалық альбом "The Tyburn Tree". Одан кейін Джарвис Кокер, Карл Барат және Джулс Холланд сияқты көптеген әріптестердің қатысуымен жасалған "The Dancing Marquis" альбомы жарық көрді, ал кейбір тректерде Тони Висконтинің өндірісі қолданылды. Соңында, Алмонд 2011 жылғы "Ten Plagues A Song Cycle" шоуының студиялық жазбасын ұсынды. 2014 жылы Алмонд Лидс музыка колледжінің стипендиясын алды және колледждің заманауи оркестрі мен поп-хорымен бірнеше концерттер берді. 2015 жылы Крис Брейдпен бірлесіп жазылған және өндірілген The Velvet Trail альбомы жарық көрді. Алмонд сонымен қатар Жоррис Карл Гюйсманстың À rebours (Табиғатқа қарсы) атты мультимедиалық қойылымын түсіруге сүйемелдеу үшін ән циклында жұмыс істеді. Бұл жобаның музыкасын Othon Mataragas жазды, ал сөздерін Feasting with Panthers серіктесі Джереми Рид жазды. Рид жоба үшін 15 ән жазғанын, "Табиғатқа қарсы" әлі де "ешқашан жазылмаған ең декаденттік кітаптардың бірі" екенін және Алмонд оны орындауды әрқашан қалағанын айтты, сонымен қатар "қазір біз екеуміз де оны орындай аламыз" деді. 2016 жылы Алмонд 20 жылдан бері алғаш рет ірі лейблмен келісімге келді, BMG Rights Management компаниясымен екі альбомдық келісімге қол қойды. 2017 жылы Hits and Pieces / The Best of Soft Cell & Marc Almond жинақ альбомы Ұлыбритания альбомдық чартында жетінші орынға ие болды. 2017 жылдың қыркүйегінде Shadows & Reflections альбомы жарық көрді және Ұлыбритания чартында 14-орынға енді. 2017 жылы Алмонд Ланкаширдің Эджхилл университетінен философия ғылымының құрметті докторы атағын алды және сол жылғы бітіру салтанатында сөз сөйледі. 2018 жылдың қыркүйегінде Soft Cell Лондонның O2 Arena-да концерт беріп, топтың 40 жылдық мансабын тойлады.
2020 жылдар
Алмондтың келесі жеке альбомы, Chaos and a Dancing Star, Braide-пен бірлесіп жазылды, Лос-Анджелесте жазылып, 2020 жылдың қаңтарында жарық көрді. Альбомда Иан Андерсон флейтада орындайды. COVID-19 карантині кезінде Алмонд пен Дэвид Болл жаңа Soft Cell альбомын – «Бақыт кірмейді» (Happiness Not Included) – жазды, ол 2022 жылдың 6 мамырында шықты. Альбомға 12 жаңа трек енді, оның ішінде Pet Shop Boys-пен бірлескен «Purple Zone» трегі бар, ол ресми физикалық синглдер тізімінде және ресми винилдік синглдер тізімінде бірінші орынға көтерілді.
Жеке өмір
Ол уақытын Лондон, Мәскеу және Барселона қалалары арасында бөліп өткізеді. 2010 жылы берген сұхбатында ол: «Мен жақсы көретін Лондон күн сайын жоғалып бара жатқан сияқты. Барлық кемшіліктеріне қарамастан, ол ең ұлы қала», – деді. Алмонд «гей» суретші деп таңбалауды ұнатпайтынын айтты, себебі мұндай белгі «адамдарға сіздің жұмысыңызды маңыздылығын азайтуға және оны шеттетуге мүмкіндік береді, бұл гей емес адамдарға ол қызық болмайды дегенді білдіреді». 2010 жылы ол өзінің жұмысы мен жеке өмірінің толыққанды екенін айтты. Ол 20 жылдан бері бір серіктеспен бірге өмір сүріп келеді. Алмонд 2016 жылы Loud and Quiet журналына берген сұхбатында бұл бастаманың «біршама әзілге айналған театрлық ойын» екенін және ол сатанист емес екенін мәлімдеді. 2020 жылы Алмонд друидизм дініне көшті. 60 жасқа толғанда OBE орденімен марапатталған Алмонд, өзінің әлі де «сәл ғана» анти-қалыпты екенін айтты, бірақ: «Мен енді бүлікші бола алмаймын. Менің ойымша, бұл істі жастарға қалдыру керек», – деп қосты.