Кіріспе

Американдық романист Эллен Андерсон Голсон Глазго (22 сәуір 1873 - 21 қараша 1945) – американдық романист, ол 1942 жылы «Бұл өміріміз» романы үшін Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Ол 20 роман мен көптеген әңгімелер жариялаған, олар сыншылар тарапынан жоғары бағаланған. Өмірінің соңына дейін Виргинияда тұрған Глазго заманауи Оңтүстіктің өзгеруін шынайы түрде бейнеледі, бұл Реконструкциядан кейінгі Оңтүстік әдебиетіне тән идеалистік қиялдан мүлдем өзгеше болды.

Өлім және мұра

Глазго 1945 жылғы 21 қарашада үйінде ұйықтағанда қайтыс болды және Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы Голливуд зиратына жерленді. Вирджиния университетіндегі Альберт және Ширли Смолл арнайы жинақтар кітапханасы Глазгоның қолжазбаларын сақтайды. Глазгоның хат алмасуының көшірмелерін Флорида университетінің Джордж А. Сматхерс кітапханасының арнайы жинақтарындағы Марджори Киннан Роулингс қолжазбаларында табуға болады. Вирджиния кітапханасы 2000 жылы Глазгоны құрметке бөледі, ол Вирджиния тарихындағы әйелдердің алғашқы тобының мүшесі атанды. Глазго романдарын өзінің өміріне негіздеп, Оңтүстік қоғамының өзгеруін дәл бейнеледі. Ол Оңтүстік әдебиетіндегі реализм қозғалысын құрады, оның құрамына Уильям Фолкнер сияқты жазушылар кірді, ол Реконструкцияны «Оңтүстік тарихындағы ең үлкен ұят» деп есептеді.

Жеке өмірі мен қарым-қатынастары

Гласго өмірінде бірнеше махаббат оқиғасы болды. 1954 жылы жарық көрген «Іштен шыққан әйел» атты өмірбаянында Гласго 1900 жылы Нью-Йоркте танысқан, үйленген бір ер адаммен ұзақ және құпия қарым-қатынас жасағанын айтады. Ол оны Джеральд Б. деп атады. Елен ол кісінің өміріндегі «бірден-бір ғажайып махаббат» екеніне сенді, оның оған Швейцарияда болған сапары туралы айта келіп: «Бір жазғы таң Альпіде. Біз зөңрөңгүл жасыл жолмен бірге келе жатқанбыз. Мен оның құнарлы топырағын, папоротниктердің жасыл түсін есімде сақтаймын. Мен аспанның Альпілік көк түсін еске аламын. Есімде, еріндерімде балдың дәмі сезілді. Жол қалың орман арқылы өтіп, жоғарылап, көтеріле берді. Біз жарқын жарықта тыныс алмай, баяу жылдықтап жүрдік. Жоғары, жоғары, тағы да жоғары. Содан кейін кенеттен ағаштар екіге бөлініп, орман жұқарып, жоғалып кетті. Жер мен аспан бірігіп, араласты. Біз қол ұстасып, жалғыздыққа толы кеңістікте тұрдық, Жунгфраудың сәулелі аппақ түсімен жалғыз. Таудан бір-бірімізге қарадық. Біз үндемедік, себебі барлығы айтылғандай сезілді. Бірақ бір ой келді де, тез суырып салды: «Мен өмірім бойы осы сәттегідей бақытты болмаймын!» Джеральд Б. әйелі ажырасуға келіспегендіктен, Елен үйлене алмады. Ақырында, Нью-Йорк пен Швейцариядағы қысқа кездесулерден басқа ештеңе болған жоқ; Глазго өмірбаянында Джеральд Б. 1905 жылы қайтыс болғанын жазды. Елен сонымен қатар Джеймс Бранч Кэбеллмен, тағы бір белгілі Ричмонд жазушысымен өмір бойы жақын достық қарым-қатынаста болды. Ол екі рет кездесіп, бірақ үйленбеді. 1916 жылы Глазго танымал адвокат және Республикалық партияның жетекшісі Генри У. Андерсонмен танысты, ол Глазгомен ынтымақтастық жасады және оның «Құрылысшылар» романы үшін сөздерінің көшірмелерін берді. 1917 жылы ол оның нике құдасы болды. Алайда, бұл кездесу Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде болды, ал Андерсон Румынияны одақтастар жағында ұстау үшін Қызыл Крест комиссиясына басшылық етуге тағайындалды. Ол онда Румыния королевасы Маримен танысты және Андерсон оған ғашық болды. Бұл жағдайлар, екеуінің арасындағы байланыстың нашарлауымен бірге, Глазго мен Андерсонның қарым-қатынасын шиеленістірді және жоспарланған неке орындалмады. Өзінің тәжірибесінен Глазго махаббат аяқталғанда ең жақсы жұмыс жасайтынын сезінді. Өмірінің соңында Глазго Ричмондтағы 1 Батыс Мейн-стриттегі үйінде хатшысы Анн В. Беннеттпен бірге тұрды, ол одан 10 жас кіші болды.