Австралия ғылыми зерттеу ұйымы CSIRO

Кіріспе

Австралиядағы ғылыми зерттеулер жөніндегі федералды мемлекеттік агенттік – Австралия Үкіметінің ғылыми зерттеулерге жауапты агенттігі. CSIRO әлемнің жетекші ұйымдарымен ынтымақтастық етеді. Канберрадағы бас кеңсесінен CSIRO Австралияның түкпіл-түкпілінде, сондай-ақ Францияда, Чилиде және АҚШ-та 50-ден астам нысанды қамтиды, онда шамамен 5 500 адам жұмыс істейді. Австралиядағы федералды қаржыландырылатын ғылыми зерттеулер 1916 жылы басталды; сол жылы Ғылым және өнеркәсіп жөніндегі кеңесші кеңес құрылды, бірақ жеткіліксіз қаржыландыру себепті жұмысы қиындыққа тап болды. 1926 жылы ғылыми-зерттеу жұмыстары Ғылыми және өнеркәсіптік зерттеулер кеңесінің (CSIR) құрылуымен қайта жанданды, бұл ұлттық ғылымды басқаруды күшейтіп, зерттеулерге қаржыландыруды арттырды. CSIR тез өсіп, маңызды алғашқы жетістіктерге қол жеткізді. 1949 жылы ұйымның атауы CSIRO деп өзгертілді. CSIRO-ның ең маңызды жетістіктері: атомдық сіңіру спектроскопиясының ойлап табылуы, Wi-Fi технологиясының алғашқы негізгі компоненттері, алғашқы коммерциялық сәтті полимерлік банкнота, Aerogard құрамындағы жәндіктерге қарсы зат, сондай-ақ Австралияға миксоматоз және қоян популяциясын бақылау үшін қоян каллицивирусын енгізу сияқты бірқатар биологиялық бақылау шаралары.

Құрылымы

CSIRO Австралия Үкіметі тағайындаған басқармамен басқарылады, оған қазіргі уақытта Кэтрин Фэгг төрағалық етеді. Ұйымды басқаруға жауапты, бас атқарушы директор Дуг Хилтонды қоса алғанда, сегіз директор бар.

Зерттеу және басым бағыттар

CSIRO зерттеу бизнес-бірліктеріне, ұлттық құрылымдық бөлімдер мен жинақтарға, сондай-ақ қызметтерге құрылымдалған.

Ұйымның дамуы

CSIRO-ның алғысы, ғылым және өнеркәсіп жөніндегі консультативтік кеңес 1916 жылы премьер-министр Билли Хьюздің бастамасымен құрылды. Дегенмен, кеңес Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жеткіліксіз қаржыландыру мәселесімен күресті. 1920 жылы кеңес ғылым және өнеркәсіптің Ұлттық институты деп аталды және оны Джордж Хендли Книббс (1921–26 жж.) басқарды, бірақ қаржылық қиындықтарды шеше алмады. 1923 жылғы Императорлық конференцияның колонияларға экономикалық базаларын кеңейтуге шақыруын іске асыру мақсатында, 1926 жылы Австралия Парламенті ұлттық ғылыми зерттеулер туралы негізгі заңды (1920 жылғы Ғылым және өнеркәсіп институты туралы заң) 1926 жылғы Ғылым және өнеркәсіп зерттеулері туралы заңды қабылдау арқылы өзгертті. Осы конференция нәтижесінде Жаңа Зеландияда ғылыми және өнеркәсіптік зерттеулер департаменті құрылды. Жаңа заң институтты ғылыми және өнеркәсіптік зерттеулер кеңесімен (CSIR) алмастырды. Премьер-министр Стэнли Брюстің қолдауымен, ұлттық ғылымды күшейту және зерттеулерге қаржыландыруды арттыру арқасында CSIR тез өсіп, маңызды алғашқы жетістіктерге қол жеткізді. Кеңес Австралиядағы үкіметтің федералдық құрылымын көрсететіндей құрылымдалды, штаттық деңгейдегі комитеттері мен орталық кеңесі болды. Құрылымын жақсартумен қатар, CSIR Джордж Джулиус, Дэвид Риветт және Арнольд Ричардсонның тиімді бюрократиялық басқаруының арқасында пайда тапты. Зерттеулер негізгі және қосымша өнеркәсіптерге бағытталды. CSIR құрылғаннан кейін жануарлар денсаулығы және жануарлар тамақтануын зерттейтін бөлімдер құрылды. Ұлы депрессиядан кейін зерттеулер өндіріс және басқа да қосымша өнеркәсіптерге кеңейтілді. 1949 жылы заң тағы өзгертілді және ұйымның атауы Ұлттық ғылыми және өнеркәсіптік зерттеулер ұйымы деп өзгертілді. Бұл түзету ұйымның және оның басқару құрылымының ауқымын кеңейтті және қайта құрды. Иан Клуниз Росс төрағалық еткен кезде CSIRO радиоастрономия және өнеркәсіптік химия сияқты жаңа салаларды зерттеді. CSIRO әлі де 1949 жылғы заңның ережелеріне сәйкес ғылыми зерттеулердің кең ауқымында жұмыс істеп келеді. Тіпті үйленбеген әйелдерге де болашақта үйленуі мүмкін болғандықтан, инвестиция жасау тиімсіз деп есептелді. Алайда, Хелен Ньютон Тернер сияқты жалғыз әйелдер де маңызды үлес қосты. 1949 жылдан бері CSIRO қызметін қоршаған орта, адамдардың тамақтануы, табиғатты қорғау, қала және ауылдық жоспарлау, су ресурстарын қоса алғанда, бастапқы, екінші және үшінші деңгейдегі өнеркәсіптің барлық саласына кеңейтті.

A precursor to CSIRO, the Advisory Council of Science and Industry, was established in 1916 on the initiative of prime minister Billy Hughes. However, the advisory council struggled with insufficient funding during the First World War. In 1920 the council was renamed the Commonwealth Institute of Science and Industry, and was led by George Handley Knibbs (1921–26), but continued to struggle financially. Implementing the 1923 Imperial Conference's call for colonies to broaden their economic base, in 1926 the Australian Parliament modified the principal Act for national scientific research (the Institute of Science and Industry Act 1920) by passing The Science and Industry Research Act 1926. The same conference led to the creation of the Department of Scientific and Industrial Research in New Zealand. The new Act replaced the institute with the Council for Scientific and Industrial Research (CSIR). With encouragement from prime minister Stanley Bruce, strengthened national science leadership and increased research funding, CSIR grew rapidly and achieved significant early successes. The council was structured to represent the federal structure of government in Australia, and had state level committees and a central council. In addition to an improved structure, CSIR benefited from strong bureaucratic management under George Julius, David Rivett, and Arnold Richardson. Research focused on primary and secondary industries. Early in its existence, CSIR established divisions studying animal health and animal nutrition. After the Great Depression, research was extended into manufacturing and other secondary industries. In 1949 the Act was changed again, and the entity name amended to the Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation. The amendment enlarged and reconstituted the organisation and its administrative structure. Under Ian Clunies Ross as chairman, CSIRO pursued new areas such as radio astronomy and industrial chemistry. CSIRO still operates under the provisions of the 1949 Act in a wide range of scientific inquiry. Even unmarried women were considered a poor investment because they might eventually marry. Single women such as Helen Newton Turner nevertheless made major contributions. Since 1949, CSIRO has expanded its activities to almost every field of primary, secondary and tertiary industry, including the environment, human nutrition, conservation, urban and rural planning, and water.

Тарихи зерттеулер

CSIRO радио "көздері" арқылы ғаламды ғылыми тұрғыдан зерттеуде маңызды рөл атқарды. Пол Уайлд басқарыған команда 1948 жылдан бастап әлемдегі алғашқы күн радиоспектрографы мен 1967 жылдан бастап Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Кульгурадағы радиогелиографы құрып, пайдалануға енгізді. Три он жылдық бойы Радиофизика бөлімі күн зерттеулері саласында әлемдік деңгейде жетекшілік етіп, әлемнің түкпір-түкпірінен көрнекті күн физиктерін тартты. CSIRO Австралиядағы алғашқы компьютер, CSIRAC-қа ие болды, ол 1947 жылы Сидней радиофизикалық зертханасында басталған жобаның бөлігі ретінде салынды. CSIR Mk 1 1949 жылы алғашқы бағдарламасын іске қосты, ол әлемдегі бесінші электрондық компьютер болды. Ол сол кезде қолданыста болған механикалық есептеу машиналарынан 1000 есе жылдам жұмыс істеді. 1955 жылы пайдаланудан шығарылып, 1956 жылы Мельбурнда CSIRAC ретінде қайта іске қосылды. Ол 700-ден астам жобада қолданылған көп мақсатты есептеу машинасы болды. CSIRAC – әлемдегі бірінші буын компьютерлерінің қазірге дейін сақталған жалғыз мысалы. 1965-1985 жылдар аралығында CSIRO-ның энтомология бөлімінің қызметкері Джордж Борнемисса Австралиялық Көк Қоңыз жобасын құрып, басқарды. Борнемисса 1951 жылы Венгриядан Австралияға көшіп келгеннен кейін жайылымдық жерлердің құрғақ сиыр тыңайғыштарымен жабылғанын байқады, олар топыраққа сіңірілмей, малға қоректік құндылығы төмен жайылымдардың пайда болуына себеп болды. Оның пікірінше, мұның себебі – малмен бірге эволюциялаған (сиырдың тыңайғышынан өзгеше құрамы бар тыңайғыш шығаратын) Австралияның туа біткен көк қоңыздары сиыр тыңайғышын тамақтану және көбейту үшін пайдалануға бейімделмегендігі. Себебі, сиыр континентке салыстырмалы түрде кеш, 1880 жылдары ғана әкелінген. Австралиялық Көк Қоңыз жобасы Оңтүстік Африка мен Еуропадан (бовидтермен бірге эволюциялаған) көк қоңыздың түрлерін енгізу арқылы сиыр жайылымдарының құнарлылығы мен сапасын жақсартуды көздеді. Жоба барысында 23 түр сәтті енгізілді, сонымен қатар зиянды шыбықтардың саны 90%-ға төмендеді.

CSIRO had a pioneering role in the scientific discovery of the universe through radio "eyes". A team led by Paul Wild built and operated (from 1948) the world's first solar radiospectrograph, and from 1967 the radioheliograph at Culgoora in New South Wales. For three decades, the Division of Radiophysics had a world leading role in solar research, attracting prominent solar physicists from around the world. CSIRO owned the first computer in Australia, CSIRAC, built as part of a project began in the Sydney Radiophysics Laboratory in 1947. The CSIR Mk 1 ran its first program in 1949, the fifth electronic computer in the world. It was over 1,000 times faster than the mechanical calculators available at the time. It was decommissioned in 1955 and recommissioned in Melbourne as CSIRAC in 1956 as a general purpose computing machine used by over 700 projects until 1964. The CSIRAC is the only surviving first generation computer in the world. Between 1965 and 1985, George Bornemissza of CSIRO's Division of Entomology founded and led the Australian Dung Beetle Project. Bornemissza, upon settling in Australia from Hungary in 1951, noticed that the pastureland was covered in dry cattle dung pads which did not seem to be recycled into the soil and caused areas of rank pasture which were unpalatable to the cattle. He proposed that the reason for this was that native Australian dung beetles, which had co evolved alongside the marsupials (which produce dung very different in its composition from cattle), were not adapted to utilise cattle dung for their nutrition and breeding since cattle had only relatively recently been introduced to the continent in the 1880s. The Australian Dung Beetle Project sought, therefore, to introduce species of dung beetle from South Africa and Europe (which had co evolved alongside bovids) in order to improve the fertility and quality of cattle pastures. Twenty three species were successfully introduced throughout the duration of the project and also had the effect of reducing the pestilent bush fly population by 90%.

Домен атауы

CSIRO интернетті пайдалана бастаған алғашқы австралиялық ұйым болды және csiro.au (csiro.org.au немесе csiro.com.au емес) екінші деңгейлі доменін тіркей алды. .au доменін пайдалануды реттеу үшін 1996 жылы ережелер енгізілді.

Басқару және басқару

1926 жылы CSIR құрылған кезде, оны бастапқыда үш адамнан тұратын атқару комитеті басқарды, олардың екеуі төраға және бас атқарушы болып тағайындалды. Содан бері төраға мен бас директордың рөлі мен жауапкершілігі көптеген рет өзгерді. 1927 жылдан 1986 жылға дейін CSIR (және 1949 жылдан CSIRO) басшысы болды.

1986 жылы Австралия үкіметі CSIRO құрылымын өзгертіп, атқарушы емес мүшелерден тұратын кеңес пен бас атқарушыны енгізген кезде, рөлдер өзгерді. Бас атқарушы енді CSIRO Басқармасы бекіткен стратегия, жоспарлар мен саясатқа сәйкес ұйымды басқаруға жауапты. Басқарма төрағасы CSIRO-ның жалпы стратегиясы, басқаруы және нәтижелері үшін Австралия үкіметі алдында жауапты. CSIRO-ның көптеген ғалымдары университеттерде жоғары лауазымдарға ие болды. Олардың бірнешесі вице-канцлер/президент қызметіне тағайындалды. Олардың ішінде: сэр Джордж Карри (UNZ 1952–62, Батыс Австралия 1945–52), Пол Веллингс CBE (Воллонгонг 2012–21, Ланкастер 2002–12), Майкл Барбер AO (Флиндэрс 2008–14), Марк Смит CBE (Саутгемптон 2019–қазіргі уақытқа дейін, Ланкастер 2012–19), Аннабель Дункан (UNE 2014–19), Аттила Брунс (UNSW 2021–қазіргі уақытқа дейін, UTS 2014–21), Алекс Зелински AO (Ньюкасл (2018–қазіргі уақытқа дейін), Эндрю Парфитт (UTS 2021–қазіргі уақытқа дейін), Крис Моран (UNE 2023–қазіргі уақытқа дейін).

802.11 патент

1990 жылдардың басында CSIRO радиоастрономиясы ғалымдары Джон О'Салливан, Грэм Дэниелс, Теренс Персиваль, Диетелм Остри және Джон Дийн кеңсе ғимараттары сияқты шектеулі кеңістіктерде сымсыз желілерді сымдық желілермен салыстырылатын жылдамдықпен жұмыс істеудің жолын табуға бағытталған зерттеулер жүргізді. Олар әзірлеген техника, оның ішінде алдын ала қателерді түзету, жиілік доменінде араластыру және көп тасымалдағыш модуляциясы, 1996 жылдың 23 қаңтарында тіркелген патенттің негізі болды. 1997 жылы Macquarie университетінің профессоры Дэвид Скеллерн және оның әріптесі Нил Весте Radiata, Inc. компаниясын құрды. Бұл компания патенттелген технологияны жүзеге асыратын коммерциялық интегралды схемалық құрылғыларды жасау үшін CSIRO патентіне эксклюзивті емес лицензия алды. Осы кезеңде IEEE 802.11 жұмыс тобы 802.11a сымсыз LAN стандартын әзірледі. CSIRO тікелей стандарттау процесіне қатыспады, бірақ Дэвид Скеллерн жұмыс тобының хатшысы және Radiata өкілі ретінде белсенді қатысушы болды. 1998 жылы CSIRO патенті стандартқа қатысты екені анықталды. 802.11 жұмыс тобының төрағасы болған Lucent Technologies компаниясының Виктор Хейс-тің сұрауына жауап ретінде CSIRO стандартты жүзеге асырушыларға ақылға қонымды және кемсітпейтін шарттармен эксклюзивті емес лицензиялар ұсынуға міндеттенді. 1999 жылы Cisco Systems, Inc. және Broadcom Corporation компаниялары Radiata-ға әрқайсысы 4 миллион АҚШ доллары инвестициялады, бұл әр инвестордың 11% үлесін құрады және компанияның құнын шамамен 36 миллион АҚШ долларына бағалады. Кейіннен Cisco 2001 жылғы телекоммуникациялық дағдарыстан кейін Radiata сатып алудан түскен пайданы айтарлықтай төмендетті және 2004 жылы Radiata технологиясына негізделген сымсыз чипсеттерді әзірлеуді тоқтатып, бағдарламалық жасақтаманы дамытуға және жаңа технологияларға көшті. CSIRO патентіне қатысты дау 2006 жылы ұйым Техас штатының шығыс округіндегі федералды сотта Buffalo Technology компаниясына қарсы сот процесінде жеңіске жеткеннен кейін туды. Апелляциялық сот бұл шешімді күштен шығарды, Техас судьясы Buffalo компаниясының CSIRO патентінің жарамдылығына наразылық білдіруіне рұқсат беруі керек екенін мәлімдеді. 2007 жылы CSIRO 802.11n стандартына сәйкес келетін құрылғыларда пайдалану үшін лицензия алмаған компанияларды сотқа тартпайтынына кепілдік беруден бас тартты, сонымен бірге Intel, Dell, Microsoft, Hewlett Packard және Netgear компанияларының патенттің жарамдылығына қатысты сот талаптарын қорғауын жалғастырды. 2009 жылдың сәуірінде Hewlett Packard компаниясы саланың қалған бөлігінен бөлініп, CSIRO-мен дауды бірінші болып шешті. Осы келісімге Microsoft, Fujitsu және Asus, содан кейін Dell, Intel, Nintendo, Toshiba, Netgear, Buffalo, D Link, Belkin, SMC, Accton және 3Com компанияларымен де келісімдер жасалды. 2010 жылы CSIRO AT&T, Verizon және T Mobile компанияларын сотқа бергеннен кейін дау одан әрі күшейді, соның салдарынан ұйым "Австралияның ең ірі патенттік трольі", "ашулы патенттік қорқытушы" және американдық инновацияларға "WiFi салығын" салғаны үшін айыпталды. 2012 жылдың наурызында тасымалдаушылармен 229 миллион доллар сомасында келісімге қол жеткізілгеннен кейін дауға жанаса отырып, жаңа қызу пікірталас туды. Австралияның жоғары білім, дағдылар, ғылым және зерттеулер министрі сенатор Крис Эванстың мәлімдемесінен шабыттанған Ars Technica журналындағы мақала CSIRO-ны "ондаған жылдар бұрын" жасалған технологияны талап ететін күмәнді патент негізінде АҚШ тұтынушыларын "бірнеше миллион долларлық қайырымдылық жасауға" мәжбүрлеген көлеңкелі ұйым ретінде бейнеледі. Бұл пікірталас қызу болғандықтан, автор бастапқы мақаланың қорғанысын жазуға мәжбүр болды. The Register журналында Ars Technica мақаласындағы бірқатар тұжырымдарға қарсы пікір жарияланды. CSIRO-ның патенттен түскен жалпы табысы қазіргі уақытта шамамен 430 миллион долларға бағаланады. 2012 жылдың 14 маусымында CSIRO өнертапқыштары "Еуропалық емес елдер" санатында Еуропалық патент бюросының (ЕПБ) Еуропалық өнертапқыштар сыйлығын (ЕӨС) алды.

In the early 1990s, CSIRO radio astronomy scientists John O'Sullivan, Graham Daniels, Terence Percival, Diethelm Ostry and John Deane undertook research directed to finding a way to make wireless networks work as fast as wired networks within confined spaces such as office buildings. The technique they developed, involving a particular combination of forward error correction, frequency domain interleaving, and multi carrier modulation, became the subject of , which was granted on 23 January 1996. In 1997 Macquarie University professor David Skellern and his colleague Neil Weste established the company Radiata, Inc., which took a nonexclusive licence to the CSIRO patent for the purpose of developing commercially viable integrated circuit devices implementing the patented technology. During this period, the IEEE 802.11 Working Group was developing the 802.11a wireless LAN standard. CSIRO did not participate directly in the standards process, however David Skellern was an active participant as secretary of the Working Group, and representative of Radiata. In 1998 it became apparent that the CSIRO patent would be pertinent to the standard. In response to a request from Victor Hayes of Lucent Technologies, who was chair of the 802.11 Working Group, CSIRO confirmed its commitment to make non exclusive licenses available to implementers of the standard on reasonable and non discriminatory terms. In 1999, Cisco Systems, Inc. and Broadcom Corporation each invested A$4 million in Radiata, representing an 11% stake for each investor and valuing the company at around A$36 million. Cisco subsequently took a large write down on the Radiata acquisition, following the 2001 telecoms crash, and in 2004 it shut down its internal development of wireless chipsets based on the Radiata technology in order to focus on software development and emerging new technologies. Controversy over the CSIRO patent arose in 2006 after the organisation won an injunction against Buffalo Technology in an infringement suit filed in Federal Court in the Eastern District of Texas. The injunction was subsequently suspended on appeal, with the Court of Appeals for the Federal Circuit finding that the judge in Texas should have allowed a trial to proceed on Buffalo's challenge to the validity of the CSIRO patent. In 2007, CSIRO declined to provide an assurance to the IEEE that it would not sue companies which refused to take a license for use in 802.11n compliant devices, while at the same time continuing to defend legal challenges to the validity of the patent brought by Intel, Dell, Microsoft, Hewlett Packard and Netgear. In April 2009, Hewlett Packard broke ranks with the rest of the industry becoming the first to reach a settlement of its dispute with CSIRO. This agreement was followed quickly by settlements with Microsoft, Fujitsu and Asus and then Dell, Intel, Nintendo, Toshiba, Netgear, Buffalo, D Link, Belkin, SMC, Accton, and 3Com. The controversy grew after CSIRO sued US carriers AT&T, Verizon and T Mobile in 2010, with the organisation being accused of being "Australia's biggest patent troll", a wrathful "patent bully", and of imposing a "WiFi tax" on American innovation. Further fuel was added to the controversy after a settlement with the carriers, worth around $229 million, was announced in March 2012. Encouraged in part by an announcement by the Australian Minister for Tertiary Education, Skills Science and Research, Senator Chris Evans, an article in Ars Technica portrayed CSIRO as a shadowy organisation responsible for US consumers being compelled to make "a multimillion dollar donation" on the basis of a questionable patent claiming "decades old" technology. The resulting debate became so heated that the author was compelled to follow up with a defence of the original article. An alternative view was also published on The Register, challenging a number of the assertions made in the Ars Technica piece. Total income to CSIRO from the patent is currently estimated at nearly $430 million. On 14 June 2012, the CSIRO inventors received the European Patent Office (EPO) European Inventor Award (EIA), in the category of "Non European Countries".

Генетикалық модификацияланған бидай сынақтары

2011 жылдың 14 шілдесінде Гринпис белсенділері жүргізіліп жатқан ғылыми тәжірибелерді жалғаспай, ГМО бидай егінін қиратты. Гринпис CSIRO-ға осы қылмыстық әрекет үшін 280 000 доллар өтемақы төлеуге міндеттелді. Сот судьясы Хилари Пенфолд оларды ұйымның жақсы беделі бар жас мүшелерін пайдаланып, түрме жазасынан қашуға тырысқандары үшін кінәлады, ал қылмыскерлерге 9 айға шартты жаза тағайындалды. Осы шабуылдан кейін Гринпис CSIRO-ны индустриямен тығыз байланысының нәтижесінде генетикалық түрлендірілген өнімдердің көбеюіне кінәлады, тіпті CSIRO-ның басты мақсаты – «индустриямен бірлесіп жұмыс істеу, серіктестіктер құру және нәтижеге қол жеткізу үшін индустриямен байланыс орнату» болып табылады.

Климаттың өзгеруіне байланысты цензура: Клайв Спаш

2009 жылдың 25 қарашасында Австралия Сенатында CSIRO және Еңбек партиясы үкіметінің цензураға қатыстылығы туралы пікірсайыс өтті. Пікірсайысты оппозициялық партиялар көміртегі шығарылымдары саудасын сынаған мақаланың жариялануына кедергі келтірілгені туралы мәліметтерден кейін ұйымдастырды. Сол кезде Еңбек партиясы үкіметі осындай схеманы Сенат арқылы қабылдауға тырысып жатқан болатын. Пікірсайыс аяқталғаннан кейін Ғылым министрі Ким Карр мақаланы жариялауға мәжбүр болды, бірақ Сенатта CSIRO бас директоры Меган Кларктан келген хатты да жеткізді, онда баяндама авторына шабуыл жасалып, оны белгісіз жазалаумен қорқытқан. Мақала авторы Клайв Спаш баспасөз құралдарында қысымға ұшырағанын айтты және кейіннен радио сұхбатында осы туралы әңгімеледі. Оқиғаның барысында CSIRO басшылығы Nature журналының мәліметінше, "ұсақ" түзетулермен мақаланы жариялауды қарастырды. Спаш бұл өзгерістердің іс жүзінде цензура екенін мәлімдеді және отставкаға кетті. Кейіннен ол өз веб-сайтында CSIRO басшылығы жоюды талап еткен мәтінді егжей-тегжейлі сипаттаған құжатты жариялады; бұл құжат өзіндік тұтас мәлімдемелер жиынтығын құрайды, олар эмиссия саудасын сынап, қосымша сөздерді қажет етпейді. 2010 жылы Сенаттың бағалау тыңдауларында сенатор Карр мен Кларк мақаланың жариялануына CSIRO стандарттарына сай келмейтін нашар сапасының себеп болғанын мәлімдеді. Мақаланы басып тастауға тырысқан кезде, ол 2010 жылы Австралия Ғылыми-зерттеу Кеңесі "А классы" басылым деп бағалаған "Жаңа саяси экономика" атты академиялық журналында жариялауға қабылданған еді. ABC радиосына берген сұхбатында Спаш Сенаттың осы мәселені және жоғары басшылық пен Ғылым министрінің рөлін тергеуін талап етті. Осы оқиғалардан кейін "Сидней Морнинг Геральд" газеті "БХП Биллитон мен Меган Кларк басшылығындағы CSIRO арасындағы тығыз байланыс туралы сұрақтар туындап отыр" деп хабарлады. Оның отставкасынан кейін Спаш мақаланың өңделмеген нұсқасын талқылау мақаласы ретінде жариялады, кейіннен ол академиялық журналда жарияланды.

On 25 November 2009, a debate was held in the Australian Senate concerning the alleged involvement of the CSIRO and the Labor government in censorship. The debate was called for by opposition parties after evidence came to light that a paper critical of carbon emissions trading was being suppressed. At the time, the Labor government was trying to get such a scheme through the Senate. After the debate, the Science Minister, Kim Carr, was forced to release the paper, but when doing so in the Senate he also delivered a letter from the CEO of the CSIRO, Megan Clark, which attacked the report's author and threatened him with unspecified punishment. The author of the paper, Clive Spash, was cited in the press as having been bullied and harassed, and later gave a radio interview about this. In the midst of the affair, CSIRO management had considered releasing the paper with edits that Nature reported would be "tiny". Spash claimed the changes actually demanded amounted to censorship and resigned. He later posted on his website a document detailing the text that CSIRO management demanded be deleted; by itself, this document forms a coherent set of statements criticising emissions trading without any additional wording needed. In subsequent Senate Estimates hearings during 2010, Senator Carr and Clark went on record claiming the paper was originally stopped from publication solely due to its low quality not meeting CSIRO standards. At the time of its attempted suppression, the paper had been accepted for publication in an academic journal, New Political Economy, which in 2010 had been ranked by the Australian Research Council as an 'A class' publication. In an ABC radio interview, Spash called for a Senate enquiry into the affair and the role played by senior management and the Science Minister. After these events, the Sydney Morning Herald reported that "Questions are being raised about the closeness of BHP Billiton and the CSIRO under its chief executive, Megan Clark". After his resignation, an unedited version of the paper was released by Spash as a discussion paper, and later published as an academic journal article.

CSIRO/Novartis/DataTrace скандалы

2013 жылдың 11 сәуірінде «Сидней Морнинг Геральд» газеті CSIRO-ның швейцариялық фармацевтикалық алып Novartis компаниясын инъекциялық Voltaren құтыларына қосылатын фальсқа қарсы технологияны сатып алуға "алаяу" еткені туралы хабар жариялады. Бұл өнертабысты DataTrace DNA деп аталатын шағын австралиялық компания жалған құтыларды анықтау әдісі ретінде сатқан. Бірақ Novartis компаниясына 2 миллион доллардан астамға сатылған код бірегей болмаған, ол «қытай дистрибьюторынан көтерме бағамен сатып алынған арзан іздеушіге» негізделген. Novartis шарты бойынша іздеушінің бірегейлігін тексеру үшін оны кері инженериялауға құқығы болмады. «Сидней Морнинг Геральд» басылымында бұл CSIRO-ның негізгі қызметкерлерінің білімімен жасалғаны айтылған. CSIRO кейіннен бұл мәлімдемелерді толық қарап шықты және оларды растайтын ешқандай дәлел таппады.

Қиындықтар мен қорқытулар

2008–2012 жылдары CSIRO жұмыс орнындағы қатыгездік пен мазақтау мәдениетін танытты деген айыптамаларға ұшырады. CSIRO-ның бұрынғы қызметкерлері жұмыс орнындағы қатыгездік және қазіргі және бұрынғы CSIRO қызметкерлерінің басқа да орынсыз әрекеттері туралы өзінің тәжірибелерін айта бастады. CSIRO бұл айыптамаларды қабылдады және бірнеше рет мақалаларға жауап берді. Инновация, өнеркәсіп, ғылым және зерттеулер жөніндегі оппозициялық министр Софи Мирабелла үкіметке хат жолдап, тергеу жүргізуді сұрады. Мирабелланың сөзінше, жұмыс орнындағы мазақтауға қатысты 100-ге жуық жағдайды біледі. 2012 жылдың 20 шілдесінде Comcare CSIRO-ға жұмыс орнындағы бұзық мінез-құлық/қызмет кодексіне қатысты тергеулер мен шағымдарды жүргізу және басқару бойынша жақсарту туралы ескерту жіберді. 2013 жылдың 24 маусымында Мирабелла Австралия Өкілдер палатасына бұрынғы CSIRO қызметкері Мартин Уильямстың психологиялық жарақаттарына байланысты жұмысшының өтемақы талабын, Comcare CSIRO кеңесі бойынша қарсыласқандарын, CSIRO қызметкерлерінің әкімшілік апелляциялық сотта кемінде 128 рет жалған куәлік бергенін мәлімдеді. Мирабелла: «Осы тергеудің аясын құру кезінде CSIRO-ның орынсыз араласуы анық көрініп тұр» деді. Бұл айыптамаларға жауап ретінде Кларк Дэннис Пирсті, HWL Ebsworth Lawyers тергеу тобының көмегімен, жұмыс орнындағы қатыгездік және басқа да орынсыз мінез-құлық туралы шағымдар бойынша тәуелсіз тергеу жүргізуге тағайындады. Мирабелла тергеудің тәуелсіздігіне күмән келтіре берді. Тергеудің бірінші кезеңі 2013 жылдың шілдесінің соңында жарияланды, ал соңғы кезеңі 2014 жылдың ақпанына дейін аяқталуы жоспарланған. Пирс есебінен кейін CSIRO тиісті саясатын қайта қарастырып, жағдайды түзету үшін оқыту және құпия ақпарат берушілерге арналған процедураларды енгізді.

CSIRO және климаттың өзгеруі

2015 жылдың тамызында CSIRO өткен бес жыл бойы жүргізіліп келген, жыл сайынғы шілде және тамыз айларындағы сауалнаманы тоқтатты. Бұл сауалнама австралиялықтардың жаһандық жылыну туралы көзқарасын және қолдауын анықтауға бағытталған болатын. 2013 жылғы сауалнамада респонденттердің 86 пайызы климаттың өзгеруі орын алып жатыр дегенмен келісті, ал тек 7,6 пайызы қарсы болды. 2016 жылдың 11 ақпанында, 2015 жылдың 1 қаңтарында CSIRO бас директоры қызметіне тағайындалған, Southern Cross Venture Holdings компаниясының бұрынғы венчурлық капиталисті доктор Ларри Маршалл Австралияның ұлттық климаттық өзгерістер жөніндегі талқылауын "ғылымнан гөрі дінге көбірек ұқсайды" деп сипаттағаннан кейін халықаралық деңгейде кеңінен наразылық туды. Бұл мәлімдеме ұйымдағы жүздеген жұмыс орындарын қысқарту туралы хабарланғаннан кейін бір апта өткен соң жасалды, бұл климаттық зерттеулер тобының тиімділігін төмендетуі мүмкін. "Австралия үкіметі мен CSIRO-ға ашық хат" деген атпен 60 елден келген 2800 жетекші климат ғалымы CSIRO-ның Мұхиттар мен Атмосфераны зерттеу бағдарламасын қысқарту туралы жарияланған хабарламаның жаһандық климаттық зерттеу қауымдастығын алаңдатқанын білдірді. Олардың пікірінше, бұл шешім австралиялықтардың жаһандық және аймақтық климаттық зерттеулерге қосқан үлесінің маңыздылығы мен тереңдігін дұрыс түсінбеушілік пен көре алмаушылықты көрсетеді. CSIRO Моррисон үкіметі кезінде бірнеше рет қаржыландырудан қиындықтарды бастан өткерді, бұл Тони Эбботт бастаған климаттық ғылымдарға бағытталған қысқартулардан басталды.

Cisco компаниясымен сауда белгісі туралы дау

2015 жылы Cisco Systems компаниясы CSIRO-ға қарсы тауар таңбасын заңсыз қолдану туралы сотқа шағым түсірді, CSIRO логотипінің түстері мен стилі Cisco логотипіне тым ұқсас екенін мәлімдеді. Австралия соты CSIRO-ның пайдасына шешім шығарып, Cisco компаниясын CSIRO-ның сот бапталына ақы төлеуге міндеттеді.