Кіріспе

Польшалық ат әскерінің (жазда, кавалерия, коника) тарихы ортағасырлық атты рыцарьлар дәуіріне дейін жетеді. Польша көбінесе жазық далалар мен өрістерден тұрады, сондықтан атты әскерлер осы жағдайда тиімді қызмет етеді. Рыцарьлар мен ауыр атты әскерлер біртіндеп түрлі мамандандырылған әскери құралымдарға айналды, олардың кейбіреулері батыс соғысы мен әскери ғылымына елеулі әсер етті. Бұл мақалада польшалық ат әскерінің тактикасы, дәстүрлері және қару-жарағының, атты рыцарьлар мен ауыр қанатты гусарлар заманынан бастап, жеңіл уландарға дейін, сондай-ақ қашықтықтан және жақын арада шабуылдай алатын қарумен жабдықталған атты жаяу әскерге дейінгі эволюциясы туралы мәлімет берілген.

Ерте орта ғасырлар

Польшаның алғашқы атты әскерін Польшаның герцогы Миешко I құрды, ол қазіргі Польша аумағындағы батыс славян тайпаларын біріктірді. Бұл туралы 961-62 жылдары Орталық Еуропаға саяхат жасаған Ибраһим бен Якубтың қолжазбасында көрсетілген. Ол Миешко I-нің дружинасында 3000 сарбаз болғанын, оларға герцог жалақы төлегенін жазды. Герцогтың дружинасы сондай-ақ әскери олжадан үлес алды.

Грунвальд шайқасы

XIV ғасырға дейін поляк қарулы күштерінің көп бөлігі атты әскерден тұрған. XV ғасырдың басында поляк әскерлерінің ядросын патшалар шақыртқан атты рыцарьлар құрады. Әскердің негізгі тактикалық бөлімі – байрақ (chorągiew), яғни ақсүйек руы, көрнекті тұлға немесе жер иесі қаржыландырған шамамен 50 адамнан тұратын топ. Байрақ жеке соғысты және қажетті барлық бөлімшелерді, оның ішінде ас үйін, лагерьлерін және қызметшілерін қамтыды. 1410 жылғы Грунвальд шайқасы – ертедегі поляк атты әскерін пайдаланудың көрнекті мысалы болды. Шайқас барысында поляк зәкірлі атты әскері тевтондық қатарларды жарып өту үшін қолданылды. Бұған қоса, поляк әскерлеріне шығыс текті литвалық жеңіл атты әскері және көбінесе шабуылдап, шегіну тактикасын қолданған татар шабандоздары көмектесті. Шайқас кезінде жеңіл атты әскерінің бастапқы шайқасынан кейін Тевтон ордені күштерін бөліп алды, олар кейін зәкірлі атты әскердің шабуылынан жеңілді.

XVI және XVII ғасырлар

XVI ғасырда ұңғыл мен оқ ату қаруларының пайда болуы ортағасырлық зәулім атты әскерін ескірген етті. Польша-Литва одағының тұрақты армиясы біртіндеп басқа, заманауи атты әскер түрлеріне айналды. Шығыс әсерімен атты әскерлердің қару-жарағы жеңілдетілді, жылдамдығы мен икемділігі артты, бұл поляк атты әскерінің Ресей мемлекетіне, Осман империясына және татарларға қарсы көптеген соғыстардағы табыстарына септігін тигізді. 1503 жылы Польшада алғашқы гусар бөлімі құрылды. Бұрынғы зәулім найзагерлерге қарағанда әлдеқайда икемді болғандықтан, гусарлар поляктардың Орша (1514) және Обертын (1531) шайқастарында жеңіске жетуіне маңызды көмек көрсетті. Король Стефан Баторий тұсында поляк армиясында ортағасырлық үлгідегі найзашылар гусарлармен алмастырылды және олар поляк атты әскерінің басым бөлігін құрады. XVI ғасыр бойында гусарлар ауырлап, ағаш қалқандардан бас тартып, металлдан жасалған толық қару-жарақ киді. 1577 жылғы Любешов шайқасымен гусарияның "Алтын ғасыры" басталды. 1683 жылғы Вена шайқасына дейін поляк гусарлары түрлі жауларға қарсы көптеген шайқастарда күш сынасты және сирек жеңіліске ұшырады. Бычина (1588), Кокенхаузен (1601), Клушин (1610), Гнев (1626), Хотин (1673) және Львов (1675) шайқастарында поляк гусарлары басым күштерге қарсы шешуші рөл атқарды. Литва Ұлы Герцогтығы гусарларының осындай жеңістерінің ең танымал мысалы 1605 жылғы Кирхольм шайқасы болды, онда Ян Кароль Ходкевич басқаратын 3000 гусар Швеция королі Карл IX-тың 11000 әскерін аз шығынмен жеңді. Польшаның тұрақты армиясындағы санаулы бөлімдердің бірі ретінде (қалған бөлімдер жұмылдыру арқылы құрылды) гусарлар жақсы даярланған және жабдықталған болды. XVIII ғасырға дейін олар Польша ұлттық қарулы күштерінің элитасы саналды. Гусарларды қоршаған жоғары құн, жалақының нашарлығы, даңқ пен беделдің арқасында олардың көпшілігі жоғары дәрежелі дворяндар (szlachta) болды. XVIII ғасырда олардың маңызы Польша әскери жүйесінің құлдырауынан төмендеді, бірақ заманауи жаяу әскердің оқ ату қарулары мен жылдам ату артиллериясының енгізілуінен емес. Польша гусарларының тактикасы мен қару-жарағы 1770 жылдары Ұлттық кавалерия полкіне қосылғанға дейін өзгеріссіз қалды. Бастапқыда гусарлар көптеген қызметтерді атқарды, бірақ олар ауырлаған сайын орташа немесе жеңіл атты әскерге қажеттілік туды. XVI ғасырда Польша Корольдігінде "Козаки" (бірлік "Козак", демек "towarzysz kozacki") деп аталатын жеңіл атты әскер құрылды, содан кейін 1648 жылға дейін "Панцерни" деп аталды, ал 1650 жылдардан бастап 1770 жылдарға дейін "Козаки Панцерни" ("Қоралданған казактар") деп аударылды, ал Литва Ұлы Герцогтығында "Петехорци" (суретте көрсетілген нақты нысан) болды. Олардың шабуылдық қаруларына қысқа "жартылай найза" ("дзида") немесе "рохатина", садақ-жебе, соғыс балғасы, семсер (16 ғасыр) және 17-18 ғасырларда тапанша немесе екі, карабин кірді. Ең жеңіл атты әскер 17 ғасырдың басындағы Мәскеу соғыстары кезінде құрылды, ең танымал бірлік немесе типтің атауы оның қолбасшысы Александр Лисовскийдің есімімен Lisowczyk болды, ол 30 жылдық соғыста да шайқасты. Осы аталған поляк немесе литвалық аттылармен бірге литвалық татарлардан (өздерінің шалаң мәртебесіне байланысты өздерінің туларында қызмет ететін), румындардан ("Валлахиялықтардан"), черемистерден, черкестерден (Козак/Панцерниге ұқсас) және венгрлерден құралған жеңіл атты әскер роталары болды. 18 ғасырдың басында сол кездегі Еуропа армияларының көпшілігіне әсер еткен тағы бір атты әскер құрылды: улан. Бастапқыда Польша татарлары құраған жеңіл атты әскер роталары (улан сөзі литвалық татар тегінен шыққан, ол оглан деп аталатын жас, шебер жауынгерге арналған құрметті атаудан шыққан болуы мүмкін), Сапиеханың бірі үшін, уландар Польша королі Август дер Старктің күштеріне қосылды. 1740 жылдардың басында 18 ғасырдың басында оның ұлы, король Август III үшін алғашқы улан "пульктері" (полктері) құрылды. Ұландықтар найза, семсер және тапаншамен қаруланған жеңіл атты әскер болды, бұл оларға жеткілікті күш берді, сонымен бірге олардың әмбебаптығы мен икемділігін арттырды. Сонымен қатар, поляк уландары, немесе өздерінің ана тілінде улан деп аталатын, алдыңғы жағында түрлі түсті жолағы бар жарқын күртеше, бүйірлерінде түрлі түсті жолақтары бар қара шалбар және жоғары, үшкір бас киім (czapka, ағылшын тілінде chapska деп көрсетіледі) сияқты жаңа киім үлгісін енгізді.

XIX ғасыр: Наполеон дәуірі

XIX ғасырдың басында Польша көрші мемлекеттер тарапынан бөлініп алынды. Алайда, поляк армиясы таратылмады, оның көп бөлігі жай ғана оккупациялаған елдердің қатарына қосылды. Осының арқасында поляк атты әскерінің дәстүрі сақталды. Варшава Герцогтығы құрылғаннан кейін, көптеген поляктар француз армиясымен бірге Наполеон соғыстарында шайқасқан поляк атты әскерлеріне ерікті түрде жазылды. Ұланның жаңа құрамы жылдам және тиімді ғана емес, сонымен қатар өте ықпалды болды: Наполеон соғыстары кезінде Варшава Герцогтығының ұландары ең тиімді атты әскерлердің қатарында болды, ал осы кезеңнің соңында көптеген еуропалық мемлекеттер олардың тактикасын да, формаларын да көшірді. Француздармен бірге поляк атты әскері Наполеон дәуіріндегі көптеген маңызды шайқастарға қатысты, оның ішінде Смоленск, Фуэнгирола, Рашин және тағы да көптеген шайқастар болды. Сонымен қатар, поляк атты әскерлері Наполеонның Ресейге басып кірген кезінде Наполеонның Ұлы Армиясының алғашқы бөлімдерінің ішінде Мәскеу Кремліне кірді. Соңында, поляк атты әскерлері Гаитиде де болды, онда олар француз әкімшілігіне құлдардың көтерілісін басуға көмектесті. Дегенмен, бұл кезеңде поляк атты әскерінің ең маңызды жетістігі (әрине, ең танымал) – Сомосьерра шайқасы, Пиреней соғысының бір бөлігі. Мадридке жол ашуға тырысқан Наполеон 1808 жылдың 30 қарашасында генерал Сан-Хуан басқаратын 9000 испандықтармен Сьерра-де-Гуадаррамадағы Сомосьерра аңғарында тоқтатылды. Жердің қиын және тегіс еместігіне байланысты испандық күштерді оңайдан оңай айналып өту мүмкін болмады. Олардың позициялары жақсы бекітілген және артиллериямен қорғалған. Мадридке қарай жылдамдауға асыққан Наполеон Ян Козиетюльский басқаратын шамамен 87 сарбаздан тұратын поляк жеңіл атты әскерін испандықтарға шабуыл жасауға бұйырды. Польшалықтардың үштен екі бөлігін жоғалтуына қарамастан, олар қорғаушыларды өз позицияларын тастауға мәжбүр етті.

Польша-Кеңес соғысы

1918 жылдың қараша айында Польша Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін қайта құрылды, сол кезде бірнеше польшалық атты әскер бөлімдері болған. Олардың кейбіреулері Австрия-Венгрия немесе Германия армияларының құрамында құрылса, ал басқалары Ресейде және француздық «Көк армия» құрамында жасақталды. Сондықтан, жаңадан құрылған Польша армиясының әрбір атты әскер бөлімі әртүрлі форма киіп, әртүрлі жабдықтар мен стратегия қолданды. Дегенмен, барлық бөлімдердің дәстүрлері ортақ болды және барлық айырмашылықтарға қарамастан, олар майданда ынтымақтаса жұмыс істей алды. 1919 жылдың қаңтар айының соңында Польша армиясын қайта ұйымдастыру басталды. Барлық бұрынғы атты әскер эскадрильялары 14 жаңадан құрылған атты әскер полкіне біріктірілді, ал олар 1919 жылдың 7 наурызынан кейін алты атты әскер бригадасына қосылды. Кейіннен жетінші бригада қосылды және кейбір бригадалар екі жартылай тәуелсіз атты дивизияға біріктірілді. Жаңадан құрылған польшалық атты әскер бөлімдері заманауи типтес болды және атты әскер тактикасымен қатар, окоп соғысына да дайындалды. Польша-Совет соғысы басталғаннан кейін, олар Польша армиясындағы жауынгерлік дайын күштерінің бірі болды. Екі жақта да жетілген әскери техниканың жетіспеуі атты әскерді жаудың шебін бұзу және орыс бөлімдерін қоршау үшін шешуші қаруға айналдырды. Сонымен қатар, әрбір жаяу әскер бригадасына кішігірім атты әскер бөлімдері (әдетте эскадрилья деңгейінде) қосылып, барлау және қолдау бөлімдері ретінде қызмет етті. Күрделі жабдықтардың жоқтығы атты әскердің дәстүрлі рөлін қайтадан маңызды етті. Польшалық атты әскер бөлімдері семсерлер, найзалар және бұрынғы ғасырларда атты әскерлер қолданған барлық қару-жарақтармен жабдықталды. Соғыс кезінде польшалық атты әскер бригадалары мен дивизиялары көптеген маңызды шайқастарға қатысты, соның ішінде шешуші Варшава шайқасы, онда олар кері шегініп жатқан Қызыл Армияны қоршауға маңызды үлес қосты, және Нимен шайқасында, онда атты әскер Гродно маңындағы жау шебін бұзуда маңызды рөл атқарды. Алайда, ең маңызды атты шайқас 1920 жылдың 31 тамызында Замостье маңындағы Комарово ауылының жанында болды. Бұл шайқас ауыр шығынға ұшыраған және толық қоршаудан құтыла алмаған Советтік 1-ші атты армия үшін толық апатқа айналды. Сол шайқастан кейін 1-ші атты армияның рухы құлдырады және кеңес әскерлерінің ең қорқыныштыларының бірі болған армия енді тиімді жауынгерлік күш ретінде қарастырылмады. Көлік құралдарының санына байланысты Комаров шайқасы 20 ғасырдың ең ірі атты шайқасы деп есептеледі. Оңтүстік Ресейде сол кезде болып жатқан шайқастармен бірге, бұл атты әскерлердің басты күші болып табылатын, дәстүрлі атты әскер тактикасы қолданылған және семсерлер мен найзалар маңызды рөл атқарған соңғы шайқастардың бірі болды. Сондықтан, оны кейде (поляктар) «1813 жылдан кейінгі ең үлкен атты шайқас» және соңғы атты шайқас деп атайды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылы Польшаға неміс басқыншылығы кезінде, атты әскер Польша армиясының 10% құрады. Атты әскер бөлімдері 11 атты бригадаға бөлінді, олардың әрқайсысы 3-4 атты полк, органикалық артиллерия, бронетехникалық бөлім және жаяу әскер батальонынан тұрды. Жақында екі қосымша бригада моторизацияланған және бронетехникалық бөлімдерге айналдырылды, бірақ олар атты әскердің дәстүрлерін сақтады. Сонымен қатар, әрбір жаяу әскер дивизиясының құрамында барлау жұмыстары үшін пайдаланылатын органикалық атты әскер жасағы болды. Бұрынғы қарулы қақтығыстардағы (мысалы, тіпті Польша-Совет соғысындағы) дәстүрлі рөлінен өзгеше, атты әскер енді жаудың қорғанысын бұза алатын күш ретінде қарастырылмады. Оның орнына, ол Польша армиясының жылдам әрекет ететін резерві ретінде қолданылды және көбінесе жаяу әскер тактикасын пайдаланды: әскерлер шайқас алдында түсіп, стандартты жаяу әскер ретінде күресті. Сол кездегі ақпарат құралдарында, әсіресе Кройант шайқасына қатысты, Польша атты әскерінің неміс танктеріне қарсы шабуыл жасағаны туралы хабарлар шындықтан алыс болды. Дегенмен, Польша атты әскері Мокра шайқасында неміс танктеріне қарсы сәтті күресті. Польша атты әскері 1934 немесе 1937 жылға дейін найзаны қару ретінде қолданды және оны Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін жаттығу мақсатында пайдалануды жалғастырды. Атты әскерлер өздерінің Szabla wz. 1934 қылыштарын сақтап қалды, бірақ 1934 немесе 1937 жылдан кейін найза жауынгерлік қару ретінде берілмей, тек оқу мақсатында қалды. Оның орнына, атты әскер бөлімдері 75 мм зеңбіректер, танкеттер, 37 мм танкке қарсы зеңбіректер, 40 мм зениттік зеңбіректер, танкке қарсы мылтықтар және басқа да заманауи қару-жарақтармен жабдықталды. Науқан барысында бригадалар Польша армиясы арасында таратылып, жылдам әрекет ететін резерв ретінде қызмет етті. Осы рөлде Польша атты әскері майданның қиын жерлерін толтыруда және достық бөлімдердің шегінуін қамтамасыз етуде өзін тиімді көрсетті. Польша атты әскері 1939 жылғы шайқастардың көпшілігіне қатысты және бірнеше рет Польша армиясының элитасы екенін дәлелдеді. Қыркүйек науқанынан кейін Батыс майданындағы Польша армиясы соғысқа дейінгі дәстүрін сақтап, ұлан полктерінің аттарын бронетехникалық бөлімдерге берді, ал Шығыс майданындағы Польша бөлімдері соғыстың соңына дейін атты әскерді жылдам әрекет ететін жаяу әскер ретінде пайдаланды. Германияның Кеңес Одағына басып кіргенінен кейін, кеңестер тарапынан бірнеше Польша бөлімдері, соның ішінде атты әскерлер құрылды. Осы бөлімдердің бірі Шенфельд шайқасында Польшаның соңғы атты әскер шабуылын жасады, онда күтпеген шабуыл неміс қорғаныс позицияларын бұзып өтті.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін

Польша армиясындағы жауынгерлік ат әскерлері 1947 жылдың 27 қаңтарына дейін, 1-ші Варшава ат әскерлері дивизиясы таратылғанға дейін сақталды. Польшаның соңғы ат әскері бөлімі – Польша Президентінің өкілдік эскадрильясы 1948 жылдың шілдесінде таратылды. Алайда, бірнеше жыл бойы қаржы жинағаннан кейін, энтузиасттар тобы 2000 жылы Польша армиясының ат әскерінің өкілдік эскадрильясын құрды. Бұл бөлім армияның қолдауында, осылайша ат әскері дәстүрі қайта жаңғырды. Эскадрилья Варшавадағы және Польшаның басқа қалаларындағы көптеген ресми мерейтойлық шараларға қатысады. Басқа жерлерде адамдар жергілікті атты әскер бөлімдерінің дәстүрін жалғастыратын, көбінесе армияның көмегімен қайта құру топтарын құрып жатыр. Мұндай қоғамның бір мысалы – 15-ші Познань улан полкіне құрмет көрсету мақсатында құрылған Познань қаласының ерікті өкілдік эскадрильясы. Бұл бөлімдер Шығыс блогы мен Кеңес Одағы құлағанға дейін сақталды. Содан кейін Польша әскері еркін кеңейе алды және қалаған бағыттарын ұстады. Польша атты әскерінің жауынгерлік дәстүрін Польша құрлық әскерлерінің бронетанкті (Kawaleria Pancerna) және әуе шабуылдық (Kawaleria Powietrzna) бөлімдері жалғастырып келеді.

Кавалериялық шабуылдар мен үгіт-насихат

Польшалық ат әскерлері аттан түскен сансыз шайқастар мен ұрыстардан басқа, 1939 жылғы соғыста 16 рет ат шабуылы жасады. Көпшілік пікірдің қарамастан, олардың көпшілігі сәтті аяқталды. Бірінші және ең танымал ат шабуылы 1939 жылдың 1 қыркүйегінде Кройант шайқасы кезінде болды. Осы шара барысында 18-ші Помераниялық улан полкінің бөлімдері Кройант ауылының жанындағы орманды жерде демалып жатқан неміс жаяу әскерінің үлкен тобымен кездесті. Полковник Мастальерс жауды күтпеген жерден шабуылдауға шешім қабылдады және дереу ат шабуылын бастауға бұйрық берді – бұл поляк ат әскерінің негізгі қаруы ретінде сирек қолданылатын тактика. Шабуыл сәтті аяқталды және неміс жаяу әскері шашырап кетті. Сол күні соғыс алаңына неміс тілшілері Италиядан келген екі журналистпен бірге әкелінді. Оларға соғыс алаңы, поляк атты әскерінің мәйіттері мен аттары көрсетілді, сондай-ақ ұрыстан кейін ғана келген неміс танктері де көрсетілді. Италиялық тілшілердің бірі үйіне мақала жіберді, онда ол поляк сарбаздарының батылдығы мен ерлігі туралы жазды, олар семсерлері мен найзаларымен неміс танктеріне шабуыл жасады. Мифтің тағы бір мүмкін көзі – Хайнц Гудерианның естеліктерінен алынған үзінді, онда ол Помераниялық бригадасы неміс танктеріне семсерлер мен найзалармен шабуыл жасағанын мәлімдеді. Мұндай шабуыл болмаса да және ұрыс кезінде танктер қолданылмаса да, миф соғыс кезінде неміс пропагандасы тарапынан 1941 жылы "Geschwader Lützow" деп аталған кинороликте поляк атты әскерінің шабуылы көрсетілген арқылы таратылды. Тіпті кейіннен Ян Йозеф Липски және басқалар тарапынан поляктарға қарсы көзқарасы үшін айыпталған Гюнтер Грасс сияқты танымал неміс жазушылары да нацистердің бұл алдауының құрбаны болды. Грасс өзінің танымал "Қыштан жасалған барабан" романында мынадай үзінді жазды:

"О, ақылсыз атты әскер! Ат үстінде көкжидек жинайды. Қызыл және ақ түсті, ұзын найзаларымен. Меланхолия мен дәстүрдің отрядтары. Сурет кітаптарына арналған шабуылдар. Лодзь және Куно далаларында. Модлин бекінісін босату. Шауып, жарқырап жүреді. Әрқашан күннің батуын күтеді. Тек содан кейін ғана атты әскер шабуылдайды, ал алғы және артқы план да керемет, өйткені шайқас өте көркем, ал Өлім – суретшінің моделі, бір аяғы бүгіліп, бір аяғы бос, содан кейін құлап, көкжидек жеп, қызыл жамбас құлап, жарылып, атты әскерді шабуылға итермелейтін қышық пайда болады. Ұландар, қайтадан қышынып, аттарын сабан үйірмелері тұрған жерде айналдырады – бұл да керемет бейне – және Испанияда Дон Кихот деп аталатын адамның айналасына жиналады, бірақ оның аты Пан Кихот, қасіретке ұшыраған және асыл жүзді таза қанды поляк, ол өз ұландарына ат үстінде әйелдің қолын қалай сүйіп алуға үйреткен, сондықтан олар қазір әрқашан әйел сияқты Өлімнің қолын сүйеді, бірақ күн батқанда олардың артында жиналады – атмосфера мен көңіл күй олардың қоры. Алдарында неміс танктері, Крупп фон Болен мен Хальбахтың шарап зауыттарынан шыққан тайыншалар, одан да асыл тайыншалар болған емес. Бірақ жарты испан, жарты поляк, өлімге ғашық атты – өте ақылды Пан Кихот – қызыл-ақ түсті найзасын төмендетеді, баршаңызға әйелдің қолын сүйіп сәлем беруге шақырады, кешкі аспан жарқырасын деп айқайлайды, қызыл-ақ түсті лелектер шатырларда шағылысады, ширақтар шұңқырларын бүркіп, атты әскерге: "Ей, абыройлы поляктар, бұл темір танктер емес, жел диірмендері немесе қойлар. Барлығыңызға да осы әйелдің қолын сүйіп сәлем беруге бұйырамын!" 2009 жылдың 1 қыркүйегінде сэр Саймон Дженкинс The Guardian газетінің веб-сайтында поляк атты әскерін танктерге қарсы қою идеясын "қазіргі заманғы соғыстың ең романтикалық және ақымақ өзін-өзі өлтіру әрекеті" деп сипаттады. 2009 жылдың 21 қыркүйегінде "Гардиан" газеті оның мақаласында "Гитлердің танкілеріне қарсы атты әскер шабуыл жасады деген нацистік пропагандашылар таратып жүрген екінші дүниежүзілік соғыстың аңызын қайталады" деп мойындауға мәжбүр болды. Бұған ешқандай дәлел жоқ". Шабуыл кезінде найзалар қолданылды. Шын мәнінде, дәстүрлі мағынадағы атты шабуыл жоспарланбаған және орындалмаған. Атты әскерлер шабуылдаушы неміс бронетехникасының артынан, танкеттердің артынан өтіп, танкерлер жақындауды жабу үшін түтін гранаталарын лақтырып отырды. Шындығында, атты әскерлер неміс қолдаушы жаяу әскерлерін кері қайтарып, неміс бронеполкінің бір бөлігін жаяу әскердің қолдауынан айырылып, алға жылжуға мәжбүр етті. 1 қыркүйек Ласы-Кролевское шайқасы 11-ші легион Улан полкі барлау миссиясында неміс атты әскерінің ұқсас бөлімін кездестірді. Лейтенант Коссаковский ат шабуылын бастауға бұйрық берді, бірақ жау шайқасты қабылдамады және қысқаша қақтығыстан кейін өздерінің позицияларына қарай шегінді. 2 қыркүйек Борова-Гора шайқасы 19-шы волындық Улан...

Қазіргі уақыт

Польшада қазір бірнеше ерікті өкілдер эскадрильясы бар. Польша армиясында сондай-ақ "Польша армиясының өкілдік атты эскадрильясы" (Reprezentacyjny Szwadron Kawalerii Wojska Polskiego) бар.