Кіріспе

Гүлдегі туыс, Rosaceae (гүлшашу) тұқымдасы

Malus (['/m//eɪ//l//ə//s/ немесе '/m//æ//l//ə//s/]) – Rosaceae тұқымдасына жататын, шамамен 32–57 түрді қамтитын, жапырағы түсетін кішкентай ағаштар мен бұталар туысы. Оған үйретілген бақша алмасы, алма бүлдіршіні және жабайы алмалар кіреді. Бұл туыс Солтүстік жарты шардың қоңыржай аймағына тән.

Сипаттама

Алма ағаштары пісіп жетілген кезде әдетте биік болады және тығыз, бұтақты тәжге ие. Жапырақтары ұзын, кезектесіп орналасқан, қарапайым және тісті жиектері бар. Гүлдері шатырша тәрізді гүлшоғырларда болады, бес күлтесі бар, олар ақ, қызғылт немесе қызыл түсті болуы мүмкін, толық гүлдер, әдетте қызыл тозаңдықтары мол тозаң шығарады және жартылай төмен орналасқан жұмыртқалыққа ие; гүлдену көктемде 50-80 градус күндік жиынтықтан кейін жүзеге асады (қосалқы түрлері мен сорттарына байланысты айтарлықтай өзгереді). Көптеген алмалардың тозаңдануы үшін жәндіктердің (әдетте, бал аралары, олар гүлдерге нектар мен тозаң үшін еркін келеді) арасындағы өзара тозаңдану қажет; мұндайлары өзін-өзі тозаңдандыра алмайтындықтан, тозаңдаушы жәндіктердің болуы маңызды. 'Гранни Смит' және 'Голден Делишиус' сияқты бірнеше сорттар өзін-өзі тозаңдандыра алады, бірақ олардың саны өзара тозаңдануға тәуелді сорттарға қарағанда әлдеқайда аз. Малус тұқымдасының бірнеше түрлері, соның ішінде үй алмалары, оңай гибридтеледі. Жемісі - дөңгелек пішінді алма, диаметрі көптеген жабайы түрлерде әртүрлі, ал M. sylvestris sieversii түрінде , M. domestica түрінде және тіпті кейбір егістік алмаларда одан да үлкен. Жемістің ортасында жұлдыз тәрізді орналасқан бес карпель бар, олардың әрқайсысында бір немесе екі тұқым орналасқан.

Бөлімшелері мен түрлері

36 түр және 4 гибрид түрі мойындалады.

Түрлер

36 түр және төрт табиғи будандасқан түрлер қабылданған: Мысалы, Malus baccata сорттарының тамыр жүйесі суық аймақтардағы жеміс бақшалары үшін өсімдіктердің суыққа төзімділігін арттыру үшін қолданылады. Олар алма бақшаларында тозаңдаушылар ретінде де пайдаланылады. Жеміс ағаштарын отырғанда, алма ағаштарымен бірдей уақытта гүлдейтін алмағаштардың сорттары таңдалады, сондай-ақ әрбір алтыншы немесе жетінші ағашқа алмағаштар отырғызылады немесе алма ағаштарына алмағаш бұтақтары жағылады. Төтенше жағдайларда, ара уларына тозаңдау үшін алмағаш гүлдерінен жасалған шоқтар ара ұяларының жанына қойылады. Көптеген гүлдері мен кішкентай жемістері болғандықтан, алмағаштар бонсай өнерінде кеңінен қолданылады.

Уыттылық

Тұқымдарда цианид қосылыстары бар.

Қолданылуы

Қызылша жемісі көптеген аймақтарда маңызды егіс емес, себебі алма қышқылының (лат. mālum атынан шыққан) әсерінен өте қышқыл, ал кейбір түрлерінде ағаш тәрізді болып келеді, сондықтан оны сирек шикі жейді. Кейбір Оңтүстік-Шығыс Азия мәдениеттерінде олар қышқыл дәмдеуіш ретінде бағаланады, кейде тұз және бұрыш немесе креветка пастасымен бірге жейді. Кейбір қызылша сорттары қышқыл репутациясына қарамастан, өте тәтті болуы мүмкін, мысалы, 'Chestnut' сорты сияқты. Қызылша пектиннің өте жақсы көзі болып табылады, ал оның шырынынан толық, дәмді, рубин түсті джем жасауға болады. Сидрдегі қызылшаның шамалы мөлшері оның дәмін байытады. Ескі ағылшын тіліндегі Вергулу аталған қызылша, 10 ғасырда жазылған язычник англосаксондық "Тоғыз шөп сиқыры" құрамындағы тоғыз өсімдіктің бірі. Алма ағашын жаққанда жағымды иіс шығады, ал алма ағашының түтіні ысталған тағамдарға керемет дәм береді. Оны жасыл күйінде кесу оңай, ал құрғақ алма ағашын қолмен кесу өте қиын.